อรุณรัศมีนั่งลงบนโซฟาในห้องนั่งเล่นของภาคย์ เธอรู้สึกเหนื่อยล้าทั้งกายและใจ เรื่องราวที่เกิดขึ้นมันซับซ้อนเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้ "ภาคย์...คุณแน่ใจเหรอว่ามีคนอยู่เบื้องหลัง?" เธอถามเสียงแผ่ว "ผมแน่ใจครับ" ภาคย์ตอบหนักแน่น "เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นมันไม่น่าจะเป็นเรื่องบังเอิญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อมันเกิดขึ้นหลังจากที่คุณพ่อคุณเริ่มสงสัยในตัวผม" "แล้วใครล่ะ? ใครที่อาจจะทำแบบนี้?" อรุณรัศมีถามด้วยความสงสัย ภาคย์นั่งลงข้างๆ เธอ มองเข้าไปในดวงตาของเธออย่างอ่อนโยน "ผมไม่แน่ใจ 100% แต่มีคนๆ หนึ่งที่ผมเริ่มสงสัย..." "ใครคะ?" เธอถามอย่างใจจดใจจ่อ "คุณสมชายครับ" ภาคย์กล่าว "ผมสังเกตมาสักพักแล้วว่าเขามีท่าทีแปลกๆ เขาดูเหมือนจะคอยชักใย และสร้างสถานการณ์บางอย่างอยู่ตลอดเวลา" อรุณรัศมีเบิกตากว้างด้วยความตกใจ "คุณสมชาย? แต่เขาดูเป็นคนดีนะคะ เขาเป็นคนสนิทของพ่อมาตลอด" "นั่นแหละครับคือสิ่งที่น่าสงสัยที่สุด" ภาคย์กล่าว "เขาดูเหมือนจะเป็นคนที่รู้ทุกอย่างเกี่ยวกับคุณพ่อคุณ และรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเราด้วย เขาเข้ามาตีสนิทกับคุณ...ผมคิดว่าเขาอาจจะกำลังใช้ข้อมูลที่คุณให้เขา เพื่อสร้างเรื่องขึ้นมา" "แต่ทำไมเขาต้องทำแบบนั้นด้วยคะ? เขาจะได้อะไร?" อรุณรัศมีถาม "บางที...เขาอาจจะต้องการผลประโยชน์บางอย่างจากธุรกิจของคุณพ่อคุณ" ภาคย์คาดเดา "หรือบางที...เขาอาจจะต้องการทำลายความสัมพันธ์ของเรา เพื่อให้คุณอยู่ภายใต้อิทธิพลของเขาคนเดียว" "คุณจะพูดว่า...สมชายกำลังหลอกพ่อ และหลอกฉันด้วย?" น้ำเสียงของอรุณรัศมีเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ "ผมคิดว่ามีโอกาสสูงครับ" ภาคย์กล่าว "ผมได้ลองสืบประวัติของเขาเล็กน้อย และพบว่าเขามีประวัติการทำงานที่น่าสงสัยหลายที่" "แล้วเราจะพิสูจน์เรื่องนี้ได้ยังไง?" อรุณรัศมีถาม "เราจะต้องหาหลักฐานครับ" ภาคย์ตอบ "เราจะต้องจับตาดูสมชาย และพยายามหาหลักฐานที่เชื่อมโยงเขากับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น" "แล้ว...แล้วเรื่องที่คุณพ่อให้คุณมาดูแลธุรกิจของท่าน...เรื่องนั้นคืออะไรคะ?" อรุณรัศมีถามถึงแผนการที่พ่อเคยพูดไว้ "นั่นเป็นส่วนหนึ่งของแผนของผมครับ" ภาคย์อธิบาย "ผมคิดว่าถ้าผมสามารถเข้าไปมีบทบาทในธุรกิจของท่านได้ ผมก็จะมีโอกาสใกล้ชิด และสามารถปกป้องคุณ และท่านประธานได้มากขึ้น" "แล้วคุณพ่อก็เข้าใจผิดไปว่าคุณต้องการแย่งชิงธุรกิจของท่าน?" "ใช่ครับ" ภาคย์ถอนหายใจ "ผมพยายามจะอธิบายให้ท่านฟังหลายครั้ง แต่ดูเหมือนว่าสมชายจะคอยสร้างความเข้าใจผิดตลอดเวลา" อรุณรัศมีกุมมือของภาคย์ไว้แน่น "ฉันเชื่อคุณค่ะภาคย์" ภาคย์มองเข้ามาในดวงตาของเธออย่างซาบซึ้ง "ขอบคุณนะอรุณรัศมี" ทั้งสองคนใช้เวลาที่เหลือของวันในการวางแผน พวกเขากำหนดที่จะค่อยๆ รวบรวมข้อมูล และหลักฐานเกี่ยวกับสมชาย โดยไม่ให้เขาสงสัย วันต่อมา อรุณรัศมีกลับไปทำงานตามปกติ แต่ในใจของเธอเต็มไปด้วยความระแวดระวัง เธอสังเกตทุกการกระทำของสมชายอย่างละเอียดทุกฝีก้าว "อรุณรัศมี เป็นอย่างไรบ้าง? คุณพ่อเป็นห่วงคุณมากเลยนะคะ" สมชายเอ่ยทักทายเธอเมื่อเจอกันที่บริษัท "ดิฉันสบายดีค่ะคุณสมชาย" อรุณรัศมีตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ พยายามเก็บซ่อนความรู้สึกที่แท้จริงไว้ "ดีแล้วครับ" สมชายยิ้ม "คุณพ่อคงจะสบายใจขึ้นมากที่ได้ยินแบบนี้" อรุณรัศมีสังเกตเห็นว่าสมชายมีท่าทีที่ดูเปลี่ยนไปเล็กน้อย ดูเหมือนเขากำลังกังวลกับอะไรบางอย่าง "คุณสมชายคะ ดิฉันมีเรื่องอยากจะขอปรึกษาค่ะ" อรุณรัศมีกล่าว "เรื่องของคุณภาคย์...พ่อของดิฉันยังคงมีความกังวลอยู่มาก ดิฉันอยากจะหาทางทำให้พ่อสบายใจขึ้น" สมชายเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "คุณคิดว่าจะทำอย่างไรได้บ้างล่ะครับ?" "ดิฉันคิดว่า...ถ้าเราสามารถพิสูจน์ได้ว่าคุณภาคย์ไม่ได้มีเจตนาไม่ดี...อาจจะช่วยให้พ่อของดิฉันคลายความกังวลลงได้" อรุณรัศมีแกล้งพูด สมชายเงียบไปครู่หนึ่ง เขาดูเหมือนกำลังคิดอะไรบางอย่าง "เป็นความคิดที่ดีครับ...แต่เราจะหาหลักฐานได้อย่างไร" "ดิฉันไม่แน่ใจค่ะ" อรุณรัศมีแสร้งทำเป็นอ่อนใจ "แต่ถ้าคุณสมชายมีข้อมูลอะไรที่สามารถช่วยได้...ดิฉันยินดีรับฟังนะคะ" สมชายยิ้มอย่างมีเลศนัย "ผมจะลองดูนะครับคุณหนู" อรุณรัศมีสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างในแววตาของสมชาย เขากำลังคิดอะไรบางอย่างที่ซ่อนเร้นอยู่ เมื่อกลับถึงบ้าน อรุณรัศมีก็รีบโทรหาภาคย์ "ภาคย์...ฉันคิดว่าสมชายกำลังจะทำอะไรบางอย่าง" เธอเล่าถึงบทสนทนาที่เพิ่งเกิดขึ้น "คุณแน่ใจเหรอ?" ภาคย์ถาม "ฉันรู้สึกได้ค่ะ" อรุณรัศมีตอบ "เขาดูเหมือนจะกำลังวางแผนอะไรบางอย่าง เพื่อให้เราหลงเชื่อ" "ดีเลย" ภาคย์กล่าว "เตรียมตัวให้พร้อม เรากำลังจะได้เห็นแผนที่แท้จริงของเขากันแล้ว" คืนนั้น อรุณรัศมีนอนไม่หลับ เธอรู้สึกตื่นเต้นและกังวลไปพร้อมๆ กัน เธอรู้ว่าการต่อสู้ครั้งสำคัญกำลังจะเริ่มต้นขึ้น และเธอหวังเพียงว่าความรักที่เธอมีให้ภาคย์ จะแข็งแกร่งพอที่จะผ่านพ้นอุปสรรคครั้งนี้ไปได้ เช้าวันต่อมา สมชายได้เรียกอรุณรัศมีไปพบที่ห้องทำงานของพ่อ เขาดูท่าทางรีบร้อน และมีท่าทีที่ตื่นเต้น "คุณหนูครับ ผมมีข่าวดีมาบอก" สมชายกล่าวด้วยรอยยิ้มกว้าง "ผมได้ข้อมูลบางอย่างมา ซึ่งน่าจะช่วยพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของคุณภาคย์ได้" อรุณรัศมีแสร้งทำเป็นประหลาดใจ "จริงเหรอคะ? ข้อมูลอะไรคะ?" "ผมพบว่า...มีเอกสารบางอย่างที่คุณภาคย์เคยส่งให้ท่านประธานเมื่อนานมาแล้ว ซึ่งเป็นหลักฐานที่แสดงว่าเขามีความตั้งใจดีมาตลอด" สมชายกล่าว "ผมคิดว่าถ้าเรานำเอกสารนี้ไปให้คุณพ่อดู...ท่านคงจะเข้าใจทุกอย่าง" อรุณรัศมีแสร้งทำเป็นดีใจ "ขอบคุณมากนะคะคุณสมชาย" สมชายหยิบซองเอกสารที่เตรียมไว้ให้เธอ "นี่ครับ...คุณลองนำไปให้คุณพ่อดูนะครับ" อรุณรัศมีรับซองเอกสารมาด้วยมือที่สั่นเทา เธอรู้ว่านี่คือกับดัก แต่เธอจำเป็นต้องยอมรับมัน เพื่อที่จะได้เห็นแผนการสุดท้ายของสมชาย ขณะที่เธอกำลังจะก้าวออกจากห้อง สมชายก็เอ่ยขึ้นมาอีกครั้ง "คุณหนูครับ...ผมขอเตือนคุณไว้ก่อนนะครับ...อย่าไว้ใจคุณภาคย์มากเกินไปนะครับ" คำพูดของสมชายยิ่งตอกย้ำความสงสัยในใจของอรุณรัศมี เธอรู้แล้วว่าใครคือคนร้ายที่แท้จริง คนที่คอยบงการอยู่เบื้องหลังมาตลอด คนที่พยายามทำลายทุกอย่างที่เธอรัก