หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจที่สาขา คุณธามและนาราก็เดินทางกลับเข้าเมืองเพื่อทานอาหารเย็น คุณธามเลือกที่จะไม่กลับไปยังโรงแรมที่พักทันที แต่ตัดสินใจแวะทานอาหารที่ร้านอาหารชื่อดังแห่งหนึ่ง ซึ่งเป็นร้านที่ขึ้นชื่อเรื่องบรรยากาศอันเงียบสงบและอาหารเลิศรส "ท่านประธานคะ" นาราเอ่ยขึ้นขณะที่รถเคลื่อนตัวไปตามถนน "มีร้านอาหารที่ท่านประธานอยากจะไปเป็นพิเศษไหมคะ" คุณธามมองออกไปนอกหน้าต่าง "มีร้านหนึ่งที่ผมอยากไปลอง" เขาตอบ "อยู่ไม่ไกลจากที่นี่เท่าไหร่" เมื่อรถจอดเทียบท่าที่หน้าร้าน คุณธามก็ก้าวลงจากรถ ตามมาด้วยนารา ร้านอาหารแห่งนี้ตั้งอยู่ริมแม่น้ำ บรรยากาศดีมาก มีโต๊ะอาหารจัดวางอยู่ใต้ร่มเงาของต้นไม้ใหญ่ริมน้ำ แสงไฟสีส้มนวลตาขับเน้นความโรแมนติกของสถานที่ "ขอโต๊ะสำหรับสองที่ริมน้ำครับ" คุณธามแจ้งกับพนักงานต้อนรับ "ขอเรียนเชิญทางนี้ครับ" พนักงานพาพวกเขาไปยังโต๊ะที่จัดเตรียมไว้ให้อย่างดี นาราจัดแจงรวบผมที่ปลิวไสวจากลมทะเลเบาๆ "บรรยากาศดีจังเลยค่ะ" เธอเอ่ยชม คุณธามพยักหน้า "คุณชอบไหม" "หนูชอบค่ะ" นาราตอบ "ที่นี่ดูสงบเงียบดีจังค่ะ เหมาะกับการพักผ่อน" "คุณดูผ่อนคลายขึ้นนะ" คุณธามสังเกต "ก็หลังจากที่เสร็จงานแล้ว ก็รู้สึกสบายใจขึ้นค่ะ" นาราตอบ "และที่นี่ก็ช่วยให้รู้สึกดีขึ้นไปอีกค่ะ" ขณะที่กำลังเลือกเมนูอาหาร พนักงานก็เดินเข้ามาที่โต๊ะ "ขออภัยค่ะ ท่านประธาน" พนักงานกล่าว "พอดีมีลูกค้าอีกโต๊ะที่รู้จักท่านประธาน แจ้งว่าอยากจะทักทายครับ" คุณธามเลิกคิ้วเล็กน้อย "ใคร" "เป็นคุณอรุณรัศมีครับ" พนักงานตอบ นาราหน้าเสียเล็กน้อยเมื่อได้ยินชื่อนั้น เธอเคยได้ยินชื่อเสียงของเธอคนนี้ผ่านทางข่าวสาร เป็นนักธุรกิจหญิงสาวรุ่นใหม่ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูง และเป็นที่ทราบกันดีว่ามีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับคุณธาม "ไม่เป็นไร" คุณธามตอบ "บอกเธอว่าเรากำลังทานอาหารอยู่" "ค่ะ" พนักงานโค้งคำนับแล้วเดินจากไป "คุณธามรู้จักคุณอรุณรัศมีด้วยเหรอคะ" นาราถาม พยายามเก็บอาการไม่ให้ผิดสังเกต "รู้จัก" คุณธามตอบสั้นๆ "เป็นคู่แข่งทางธุรกิจ" "อ้อ" นาราพยักหน้า "อย่างนี้นี่เองค่ะ" เธอรู้สึกไม่สบายใจขึ้นมาเล็กน้อย ไม่นานนัก หญิงสาวในชุดเดรสสีแดงสดก็เดินตรงมาที่โต๊ะของพวกเขา เธอมีใบหน้าสวยคม และรอยยิ้มที่ดูมั่นใจ "อรุณรัศมีค่ะ" เธอเอ่ยทักทายคุณธาม "ไม่ได้เจอกันนานเลยนะคะ" "อรุณรัศมี" คุณธามพยักหน้าตอบรับ "กำลังทานอาหารเย็นอยู่" "ฉันเห็นพอดี เลยแวะมาทักทาย" อรุณรัศมีเหลือบมองนาราเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับมาที่คุณธาม "นี่คนสนิทของคุณธามสินะคะ" เธอถาม พลางเลิกคิ้วอย่างมีความหมาย นารารู้สึกเหมือนถูกจี้จุด เธอพยายามยิ้มตอบ "ดิฉันเป็นผู้ช่วยของท่านประธานค่ะ" "ผู้ช่วยเหรอคะ" อรุณรัศมีหัวเราะเบาๆ "ทำงานใกล้ชิดขนาดนี้ ต้องเป็นผู้ช่วยที่พิเศษมากแน่ๆ เลย" คำพูดของอรุณรัศมีทำให้บรรยากาศเริ่มอึดอัด คุณธามหันไปมองนารา เห็นสีหน้าเธอที่เริ่มไม่สบายใจ "อรุณรัศมี" คุณธามกล่าวเสียงเรียบ "ผมกำลังจะสั่งอาหาร" "อ๋อ ขอโทษค่ะ" อรุณรัศมีพูด "ฉันไม่กวนแล้วก็ได้" เธอหันมามองนาราอีกครั้ง "หวังว่าคงได้เจอกันอีกนะคะ" หลังจากอรุณรัศมีเดินจากไป นาราก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ "ไม่ต้องคิดมาก" คุณธามกล่าว "หนูไม่ได้คิดมากค่ะ" นาราโกหก "แค่รู้สึกว่า... คุณอรุณรัศมีดูเป็นคนที่มีบุคลิกภาพที่แข็งแกร่งมากเลยค่ะ" "เธอเป็นแบบนั้น" คุณธามยอมรับ "แต่ก็ไม่ได้อันตรายเท่าที่เห็น" "ท่านประธานรู้จักเธอมานานแล้วเหรอคะ" นาราถาม "นานพอที่จะรู้ว่าเธอเป็นใคร และต้องการอะไร" คุณธามตอบ "เธอเป็นคู่แข่งที่น่าสนใจคนหนึ่ง" "แล้ว... ตอนที่เธอพูดถึงหนู..." นาราลังเลที่จะถามต่อ "อย่าใส่ใจ" คุณธามพูด "เธอแค่พูดไปเรื่อย" นาราพยายามทำตามคำพูดของคุณธาม แต่ก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวั่นไหวเล็กน้อย เธอไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน การที่ต้องมาเผชิญหน้ากับบุคคลที่ดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์ซับซ้อนกับเจ้านายของเธอ มันทำให้เธอรู้สึกประหม่า "เราสั่งอาหารกันเถอะครับ" คุณธามกล่าว พยายามจะเปลี่ยนบรรยากาศ "ค่ะ" นาราพยักหน้า หลังจากสั่งอาหารเสร็จ บทสนทนาก็กลับมาเป็นปกติ คุณธามถามไถ่เรื่องงานที่สาขาเพิ่มเติม ในขณะที่นาราก็พยายามตอบคำถามของเขาอย่างดีที่สุด แต่ในใจของเธอก็ยังมีภาพของอรุณรัศมีลอยขึ้นมาเป็นระยะๆ "คุณแน่ใจนะว่าไม่เป็นไร" คุณธามถามอีกครั้งขณะที่อาหารมาเสิร์ฟ "หนูแน่ใจค่ะ" นาราตอบ "แค่รู้สึกประหลาดใจนิดหน่อยที่ได้เจอเธอค่ะ" "เธออาจจะอยากรู้จักคุณ" คุณธามบอก "ทำไมล่ะคะ" นาราถามอย่างสงสัย "เพราะคุณทำให้ผมเปลี่ยนไป" คุณธามตอบตรงๆ ทำให้นาราแทบสำลักน้ำ "ท่านประธานหมายความว่ายังไงคะ" นาราถามเสียงสั่น "ผมหมายความว่า... คุณทำให้ผมรู้สึก... แตกต่าง" คุณธามอธิบาย "และบางที อรุณรัศมีอาจจะสังเกตเห็น" คำพูดของคุณธามทำให้นาราใจเต้นแรง เธอไม่แน่ใจว่าควรจะดีใจหรือรู้สึกกังวล แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้แน่ๆ คือ คำพูดนั้นมีความหมายกับเธอมาก "หนู... หนูไม่เคยคิดว่าจะมีใครสังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงของหนูได้ค่ะ" นาราเอ่ย "โดยเฉพาะจากคนที่..." "ผมเห็น" คุณธามตัดบท "และผมก็... พอใจกับมัน" นาราเงยหน้าขึ้นมองเขา ดวงตาของเธอสบเข้ากับดวงตาของคุณธามที่ดูอ่อนลงกว่าปกติ ความรู้สึกบางอย่างที่ยากจะอธิบายก่อตัวขึ้นในใจของเธอ "ขอบคุณค่ะ ท่านประธาน" นาราเอ่ยเสียงเบา "หนูจะพยายามทำให้ดีที่สุดเสมอค่ะ" "ผมรู้" คุณธามตอบ "และผมก็เชื่อใจคุณ" คำพูดเหล่านั้นเหมือนยาชโลมใจ ทำให้นาราคลายความกังวลลงไปได้มาก เธอหันกลับไปสนใจอาหารตรงหน้า แต่หัวใจของเธอยังคงเต้นระรัวกับคำพูดของคุณธาม หลังจากทานอาหารเสร็จ ทั้งสองคนก็เดินทางกลับโรงแรม นาราจัดการเรื่องการเข้าพักของคุณธาม ก่อนจะกลับไปยังห้องของตนเอง เธอพยายามทบทวนเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนี้ โดยเฉพาะคำพูดของคุณธามเรื่องการเปลี่ยนแปลงของเธอ "เขาเห็นจริงๆ เหรอ" เธอพึมพำกับตัวเอง "เขาเห็นว่าหนู... เปลี่ยนไป" ความคิดของคุณธามเรื่องอรุณรัศมีก็ยังคงวนเวียนอยู่ในหัวของเธอ เธอไม่แน่ใจว่าการที่เขาบอกว่าเธอทำให้เขาเปลี่ยนไปนั้นเป็นเรื่องดีสำหรับความสัมพันธ์ของพวกเขาทั้งสองหรือไม่ แต่เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกดีที่เขาเปิดใจพูดกับเธอในเรื่องที่ไม่เคยพูดกับใคร คืนนั้น นารานอนไม่หลับ เธอคิดถึงคำพูดของคุณธาม การเผชิญหน้ากับอรุณรัศมี และความรู้สึกที่เขามีต่อเธอ มันเป็นความรู้สึกที่ซับซ้อนและน่าตื่นเต้นในเวลาเดียวกัน "เขาจะรู้สึกอะไรจริงๆ จังๆ กับหนูหรือเปล่านะ" คำถามนี้วนเวียนอยู่ในหัวของเธอ จนเธอเผลอหลับไปในที่สุด