เที่ยงคืนของคืนวันศุกร์ อากาศริมแม่น้ำวังเวงและหนาวเย็นกว่าปกติ สายลมพัดหวีดหวิวราวกับจะพัดพาเอาความลับดำมืดในอดีตมาด้วย นาราจอดรถไว้ห่างจากโกดังเก่าพอสมควร เธอเดินลงมาจากรถด้วยหัวใจที่เต้นระรัว ยิ่งใกล้เข้ามาเท่าไหร่ เธอก็ยิ่งรู้สึกได้ถึงความไม่ชอบมาพากล "คุณมาแล้ว" เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นจากเงามืดด้านในโกดัง นาราเพ่งมอง เธอเห็นร่างของอรุณรัศมีเดินออกมาจากความมืด เธอยืนอยู่ข้างๆ ชายร่างใหญ่คนหนึ่ง ซึ่งดูเหมือนจะเป็นคนของเธอ "คุณอรุณรัศมี" นาราเอ่ยทักทาย พยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่น "คุณจะเปิดโปงอะไร" อรุณรัศมียิ้มเย็น "ฉันจะเปิดเผยความจริงทั้งหมด... ความจริงที่ว่าคุณธามเป็นคนอย่างไร" "คุณกำลังเข้าใจผิด" นาราโต้แย้ง "ท่านประธานไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิด" "โอ้เหรอ" อรุณรัศมีหัวเราะ "แล้วคุณรู้ดีแค่ไหนกันล่ะ คุณนารา คุณเพิ่งจะมาทำงานที่นี่ไม่นาน คุณจะไปรู้เรื่องราวในอดีตได้ยังไง" "ฉันรู้ว่าท่านประธานทำงานหนักมาตลอดเพื่อโครงการนี้" นาราตอบอย่างมั่นใจ "และท่านไม่เคยคิดจะเอาเปรียบใคร" "ไม่เคยคิดจะเอาเปรียบใครอย่างนั้นเหรอ" อรุณรัศมีก้าวเข้ามาใกล้นารามากขึ้น "แล้วคุณเคยได้ยินเรื่องราวของพี่ชายฉันไหม" นาราเม้มปากแน่น เธอรู้เรื่องราวของพี่ชายอรุณรัศมีจากที่คุณธามเล่าให้ฟัง แต่เธอไม่คิดว่าอรุณรัศมีจะนำมันมาใช้เป็นข้ออ้างได้ถึงขนาดนี้ "คุณธามเล่าให้ฉันฟังแล้ว" นาราเอ่ย "ว่าพี่ชายของคุณเป็นคนมีความสามารถ และเสียชีวิตไปก่อนที่โครงการจะสำเร็จ" "แค่เสียชีวิตเหรอ" อรุณรัศมีหัวเราะเสียงดัง "เขาไม่ได้แค่เสียชีวิตนะคุณนารา เขาถูกพรากทุกอย่างไปต่างหาก!" "คุณกำลังพูดถึงอะไร" นาราถามอย่างระแวง "คุณธามน่ะ... เขาเป็นคนทะเยอทะยาน" อรุณรัศมีกล่าว "เขาเห็นว่าความคิดของพี่ชายฉันมีค่า เขาจึงร่วมมือกับพี่ชายฉัน แต่พอเห็นว่าโครงการมันจะประสบความสำเร็จจริงๆ เขาก็ฉวยโอกาส! เขาทำให้ทุกอย่างดูเหมือนเป็นไอเดียของเขาคนเดียว!" "ไม่จริงค่ะ!" นาราปฏิเสธเสียงแข็ง "ท่านประธานไม่ทำแบบนั้นแน่" "ไม่จริงอย่างนั้นเหรอ" อรุณรัศมีชี้ไปที่โกดัง "งั้นดูนี่สิ" ทันใดนั้น ชายร่างใหญ่ที่ยืนอยู่ข้างอรุณรัศมีก็เปิดประตูโกดังออก แสงสว่างจากภายในสาดส่องออกมา เผยให้เห็นกองเอกสารและแฟ้มต่างๆ ที่วางเรียงรายอยู่เต็มไปหมด "นี่คือหลักฐาน" อรุณรัศมีกล่าว "เอกสารทั้งหมดที่พี่ชายฉันเคยทำไว้ อีเมล การจดบันทึก แผนผัง... ทุกอย่างที่พิสูจน์ว่า 'Project Phoenix' ไม่ได้เป็นของคุณธามคนเดียว!" นารามองเข้าไปในโกดังด้วยความตกตะลึง เธอเห็นแฟ้มเอกสารจำนวนมากที่ดูเก่าแก่ บางส่วนมีตราสัญลักษณ์ของบริษัทในยุคก่อน "คุณ... คุณเอาเอกสารพวกนี้มาจากไหน" นาราถาม "แน่นอนว่าต้องมีคนช่วยฉัน" อรุณรัศมีตอบ "คนที่อยู่ในบริษัทของคุณธามไงล่ะ" "หมายความว่า..." นาราคิดถึงคุณวิชัยและคุณสมพร "คุณสมรู้ร่วมคิดกับพวกเขาเหรอคะ" อรุณรัศมียิ้มมุมปาก "ฉันแค่ให้โอกาสพวกเขาได้แก้แค้น... ในแบบของฉัน" "คุณกำลังทำผิด" นาราพูด "นี่มันไม่ใช่การแก้แค้น แต่มันคือการทำลายล้าง" "การทำลายล้างสิ่งที่ไม่ถูกต้องต่างหาก" อรุณรัศมีกล่าว "ฉันจะเปิดโปงความจริงให้ทุกคนเห็น แล้วคุณธามจะไม่มีที่ยืนในวงการนี้อีกต่อไป" "คุณกำลังคิดผิด" นาราตอบเสียงหนักแน่น "ความจริงมันไม่ได้เป็นอย่างที่คุณคิดเสมอไป" "อย่างนั้นเหรอ" อรุณรัศมีหัวเราะ "งั้นคุณลองมาดูหลักฐานพวกนี้สิ" เธอเดินเข้าไปในโกดังและหยิบแฟ้มเอกสารแฟ้มหนึ่งออกมา "นี่คือแผนผังเบื้องต้นของ 'Project Phoenix' ที่พี่ชายฉันเป็นคนออกแบบ" นาราเข้าไปดู เอกสารดูเก่าจริง และมีลายมือที่คุ้นเคยอยู่บนนั้น "นี่มัน... ดูเหมือนงานของพี่ชายคุณจริงๆ" "ใช่" อรุณรัศมีกล่าว "แล้วนี่... คืออีเมลที่เขาส่งหาคุณธาม พูดถึงการแบ่งผลประโยชน์... เห็นไหมล่ะ" นาราอ่านอีเมลเหล่านั้นด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย เธอเริ่มไม่แน่ใจในสิ่งที่เธอเชื่อมั่นมาตลอด "คุณธามไม่ได้โกหกฉัน" นาราเอ่ย "เขาบอกว่าเขาเคยมีหุ้นส่วน แต่เขาบอกว่าเขาไม่ได้ทำอะไรผิด" "เขาโกหกคุณ" อรุณรัศมียืนยัน "เขาแค่ต้องการปกปิดความผิดของตัวเอง" ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ของอรุณรัศมีก็ดังขึ้น เธอรับสาย และสีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป "อะไรนะ!" เธอตะคอก "เป็นไปได้ยังไง!" เธอกลับมามองนาราด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความโกรธ "คุณ... คุณทำอะไร!" "หนูไม่ได้ทำอะไรค่ะ" นาราตอบอย่างใจเย็น "แต่ดูเหมือนว่า... แผนของคุณอาจจะไม่ได้ผลอย่างที่คุณคิด" "หมายความว่ายังไง!" อรุณรัศมีถามเสียงเข้ม "หนูส่งข้อมูลที่คุณส่งให้หนูเมื่อสักครู่... ให้กับคุณธามแล้วค่ะ" นารากล่าว "พร้อมกับขอให้เขาเข้ามาที่นี่" อรุณรัศมีหน้าซีดเผือด "คุณ... คุณทรยศฉัน!" "หนูไม่ได้ทรยศใครค่ะ" นาราตอบ "หนูแค่ทำในสิ่งที่ถูกต้อง" ขณะนั้นเอง เสียงรถยนต์หลายคันก็ดังใกล้เข้ามา พร้อมกับแสงไฟฉายที่ส่องสว่างเข้ามาในโกดัง "จับพวกมัน!" เสียงคุณธามดังขึ้นมาจากด้านนอก ไม่นานนัก ชายร่างใหญ่ก็ถูกควบคุมตัว ส่วนอรุณรัศมีก็ยืนตัวสั่นด้วยความโกรธและผิดหวัง คุณธามเดินเข้ามาในโกดัง ใบหน้าของเขาดูเคร่งขรึม แต่แววตาของเขาก็แสดงความขอบคุณต่อนารา "ขอบคุณนะ นารา" คุณธามกล่าว "เธอทำได้ดีมาก" "แต่... เอกสารพวกนี้..." นาราชี้ไปที่กองเอกสาร "มันเป็นของจริงหรือคะ" คุณธามมองไปที่กองเอกสารเหล่านั้น ก่อนจะหันมามองหน้านารา "มันเป็นของจริง... แต่ไม่ใช่ทั้งหมด" "หมายความว่ายังไงคะ" นาราถาม "เอกสารพวกนี้คือหลักฐานว่าพี่ชายของอรุณรัศมี... เคยมีส่วนร่วมในโครงการนี้" คุณธามอธิบาย "แต่... เอกสารสำคัญที่สุด... คือสัญญาที่ระบุว่า สิทธิ์ในโครงการจะตกเป็นของฝ่ายที่ยังมีชีวิตอยู่... เอกสารนั้น... ไม่มีอยู่ในกองนี้" "คุณธามคะ" อรุณรัศมีร้องออกมาด้วยความสิ้นหวัง "คุณโกหก! คุณพยายามจะปิดบังความจริง!" "ผมไม่ได้ปิดบังอะไร" คุณธามตอบเสียงเรียบ "ผมแค่รอเวลาที่เหมาะสมในการเปิดเผยความจริงทั้งหมด" "แล้วเอกสารสัญญาจริงๆ อยู่ที่ไหนคะ" นาราถาม "อยู่ในเซฟที่สำนักงานของผม" คุณธามกล่าว "ผมได้ให้ฝ่ายกฎหมายเตรียมพร้อมที่จะนำเสนอแล้ว" อรุณรัศมีทรุดตัวลงนั่งบนพื้น ด้วยความพ่ายแพ้ "คุณ... คุณหลอกฉัน" เธอพึมพำ "ผมไม่ได้หลอกคุณ" คุณธามกล่าว "ผมแค่... ไม่ได้บอกคุณทั้งหมด" เขาหันไปมองนารา "ขอบคุณนะที่มาที่นี่และช่วยเปิดโปงแผนการของเธอ" "หนูแค่ทำในสิ่งที่ควรจะทำค่ะ" นาราตอบ "คุณทำให้ผมเห็นแล้วว่า... ความไว้ใจที่ผมมีให้คุณ... ไม่ได้ผิดหวังเลย" คุณธามกล่าว นารารู้สึกถึงความอบอุ่นในหัวใจ แม้สถานการณ์จะตึงเครียด แต่เธอก็รู้ว่าเธอได้ทำสิ่งที่ถูกต้องแล้ว แต่ในใจของเธอก็ยังคงมีคำถาม ว่าทำไมคุณธามถึงไม่เคยเล่าเรื่องสัญญาฉบับนั้นให้อรุณรัศมีฟังตั้งแต่แรก บางที... มันอาจจะมีเหตุผลบางอย่างที่ลึกซึ้งกว่านั้น