วันแรกของการทำงานของนาราเริ่มต้นขึ้นอย่างราบรื่น เธอมาถึงบริษัทก่อนเวลาที่กำหนด และรีบตรงไปยังชั้นสูงสุดเพื่อรายงานตัว เธอรู้สึกตื่นเต้นระคนประหม่าเล็กน้อย แต่ก็พยายามรักษาความมั่นใจเอาไว้ เมื่อเธอเข้าไปในห้องทำงานของคุณธาม เขากำลังนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงานตัวใหญ่ กำลังก้มหน้าก้มตาเซ็นเอกสารอย่างไม่สนใจสิ่งรอบข้าง "สวัสดีค่ะ ท่านประธาน" นาราเอ่ยทักทาย คุณธามเงยหน้าขึ้นมามองเธอเล็กน้อย "มาแล้วรึ" เขาตอบเสียงเรียบ "ไปหยิบกาแฟให้หน่อย" นาราชะงักไปเล็กน้อย เธอคาดไม่ถึงว่าคำสั่งแรกที่ได้รับจะเป็นเรื่องง่ายๆ แบบนี้ "ค่ะ" เธอตอบรับ แล้วรีบเดินออกจากห้องไป เมื่อเธอกลับมาพร้อมกาแฟร้อนๆ แก้วหนึ่ง คุณธามก็ยังคงก้มหน้าก้มตาทำงานอยู่เช่นเดิม นารานำกาแฟไปวางไว้ข้างโต๊ะทำงานของเขาอย่างเบามือ "กาแฟของท่านค่ะ" คุณธามรับกาแฟไปจิบโดยไม่มองหน้าเธอ "นั่งลงตรงนั้น" เขาผายมือไปยังโซฟาตัวหนึ่ง "รอผมก่อน ผมมีงานให้คุณทำ" นาราเดินไปนั่งลงบนโซฟาอย่างว่าง่าย เธอสังเกตการณ์การทำงานของคุณธามอย่างเงียบๆ เขาทำงานได้อย่างรวดเร็วและมีประสิทธิภาพมาก สายตาที่เคยเย็นชาของเขาในตอนนี้ดูมุ่งมั่นและเฉียบคม เขาหมุนเวียนการทำงานเอกสารไปเรื่อยๆ ราวกับไม่มีวันเหนื่อย เวลาผ่านไปราวครึ่งชั่วโมง คุณธามก็วางปากกาลง เขาหันมามองนารา "คุณ" "คะ ท่านประธาน" "วันนี้คุณจะทำหน้าที่เป็นผู้ช่วยผมเต็มตัว" คุณธามพูด "ผมจะให้คุณจดบันทึกการประชุมทั้งหมดที่จะมีขึ้นวันนี้ และหลังจากนั้น ผมจะให้คุณจัดตารางงานของผมสำหรับสัปดาห์หน้า" "รับทราบค่ะ" นาราตอบรับอย่างกระตือรือร้น "ดิฉันพร้อมค่ะ" การประชุมครั้งแรกดำเนินไปอย่างเคร่งเครียด คุณธามนำการประชุมได้อย่างเฉียบขาดและมีเหตุผล เขาตั้งคำถามที่ตรงประเด็น และตัดสินใจได้อย่างรวดเร็ว นาราก็ทำหน้าที่ของเธออย่างดีเยี่ยม เธอจดบันทึกทุกถ้อยคำ ทุกประเด็นการสนทนาอย่างละเอียด เธอมั่นใจว่าเธอจะไม่พลาดทุกข้อมูลสำคัญ เมื่อการประชุมสิ้นสุดลง คุณธามก็เดินออกจากห้องประชุมมาทันที นาราเดินตามเขามาอย่างติดๆ "ท่านประธานคะ ดิฉันได้จดบันทึกการประชุมทั้งหมดแล้วค่ะ" คุณธามหันมามองเธอ "ดี" เขาเดินนำเธอไปยังห้องทำงานของเขา "เอามาให้ผมดู" นารายื่นสมุดบันทึกให้กับคุณธาม เขากวาดสายตาอ่านอย่างรวดเร็ว ใบหน้าของเขาเรียบเฉยเหมือนเดิม "คุณจดได้ละเอียดดี" เขาพูด "แต่มีบางประเด็นที่คุณอาจจะยังไม่เข้าใจ" นาราหน้าเสียเล็กน้อย "คือ... ประเด็นไหนคะ" คุณธามชี้นิ้วไปยังบางส่วนในสมุด "ตรงนี้ คุณเขียนว่า 'บริษัทคู่แข่งอาจจะเสนอราคาที่ต่ำกว่า' คุณไม่ควรอ้างถึง 'อาจจะ' คุณควรอ้างถึง 'การคาดการณ์' หรือ 'การวิเคราะห์' ที่มีข้อมูลรองรับ" นาราหน้าแดงขึ้นเล็กน้อย เธอรู้สึกผิดที่ทำพลาด "ขอโทษค่ะท่านประธาน ดิฉันจะปรับปรุงค่ะ" "ผมไม่ต้องการคำขอโทษ" คุณธามพูดเสียงเรียบ "ผมต้องการผลงานที่ดีที่สุด" หลังจากนั้น คุณธามก็ยื่นสมุดบันทึกคืนให้นารา และเริ่มมอบหมายงานต่อไป "ทีนี้ มาดูเรื่องตารางงานสัปดาห์หน้า" นาราหยิบโน้ตบุ๊กของเธอขึ้นมา และเริ่มเปิดไฟล์งานที่เธอเตรียมไว้ "ดิฉันได้จัดตารางเบื้องต้นไว้แล้วค่ะท่านประธาน" คุณธามเดินมาดูที่หน้าจอโน้ตบุ๊กของนารา "วันจันทร์ตอนเช้า ผมมีนัดกับนักลงทุนจากต่างประเทศ" "ค่ะ ดิฉันทราบค่ะ" นาราตอบ "แต่ดิฉันได้ลองปรับเปลี่ยนเป็นช่วงบ่าย เพื่อให้ท่านมีเวลาพักผ่อนมากขึ้นหลังจากการเดินทาง" คุณธามหรี่ตาลงเล็กน้อย "คุณกำลังสั่งสอนผมรึ" นารารีบปฏิเสธ "ไม่ค่ะท่านประธาน ดิฉันเพียงแต่คิดว่า..." "ผมไม่ต้องการความคิดของคุณ" คุณธามพูดแทรกขึ้นมาเสียงเย็น "ผมต้องการคนที่ทำตามคำสั่งของผมเท่านั้น" นารารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็พยายามเก็บอาการ "เข้าใจค่ะท่านประธาน" "วันอังคาร คุณต้องจัดตารางให้ผมพบกับทีมวิศวกร" คุณธามพูดต่อ "ผมจะลงไปดูความคืบหน้าของโครงการใหม่ที่ภูเก็ต" "เอ่อ... ท่านประธานคะ" นาราลังเลเล็กน้อย "ดิฉันเห็นว่าโครงการที่ภูเก็ตยังไม่ถึงกำหนดที่ต้องลงไปดูอย่างเป็นทางการค่ะ ดิฉันเลยคิดว่า..." "คุณคิดมากเกินไป" คุณธามพูดขัดอีกครั้ง "ผมจะลงไปเมื่อไหร่ มันเป็นเรื่องของผม คุณมีหน้าที่แค่ทำให้มันเกิดขึ้น" นารากลืนน้ำลายลงคอ เธอเริ่มรู้สึกว่าการทำงานกับคุณธามนั้นยากกว่าที่เธอคิดไว้มาก เขาเย็นชา เด็ดขาด และไม่ค่อยรับฟังความคิดเห็นของใครเลย "ค่ะท่านประธาน" เธอกล่าวเสียงเบา คุณธามเหลือบมองนาราอีกครั้ง ราวกับจะจับความรู้สึกผิดหวังของเธอได้ "มีอะไรจะพูดอีกไหม" นาราส่ายหน้า "ไม่มีค่ะ" "ดี" คุณธามกล่าว "คุณกลับไปที่โต๊ะของคุณ แล้วเตรียมเอกสารสำหรับการประชุมบ่ายนี้ให้พร้อม" นารากล่าวรับคำแล้วเดินกลับไปที่โต๊ะทำงานของเธอ เธอรู้สึกท้อแท้เล็กน้อย แต่ก็พยายามรวบรวมสติ เธอรู้ดีว่าเธอเข้ามาทำงานในตำแหน่งที่ท้าทาย และเธอต้องพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์ อย่างไรก็ตาม ในขณะที่เธอกำลังจะเริ่มทำงาน เธอก็อดไม่ได้ที่จะคิดถึงแววตาของท่านประธานที่มองมาที่เธอ เขาเย็นชา ไร้อารมณ์ แต่ในบางครั้ง แววตาของเขาก็ดูเหมือนจะมีความรู้สึกบางอย่างซ่อนอยู่ลึกๆ ซึ่งเธอไม่อาจเข้าใจได้ คุณธามมองตามหลังนาราไป เขารู้สึกว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ฉลาดและมีความสามารถ แต่เธอก็ยังเด็กเกินไปที่จะเข้าใจโลกของการทำงานที่ซับซ้อน เขารู้ว่าเขาอาจจะกดดันเธอมากเกินไป แต่เขาเชื่อว่านี่คือวิธีที่ดีที่สุดที่จะทำให้เธอเรียนรู้และเติบโต เขาถอนหายใจเบาๆ พลางยกแก้วกาแฟขึ้นจิบ เขาไม่รู้ว่าการที่เขาเริ่มเปิดใจรับใครสักคนเข้ามาในชีวิต จะนำพาเรื่องราวอะไรมาให้เขาบ้าง แต่เขาก็รู้สึกได้ว่า ชีวิตของเขาที่เคยเงียบเหงา กำลังจะมีสีสันมากขึ้นกว่าเดิม