หลังจากเดินทางมาถึงที่พัก นาราและคุณธามก็ได้เข้าพักในโรงแรมที่ได้รับการจัดเตรียมไว้ล่วงหน้า แม้จะเป็นโรงแรมในต่างจังหวัด แต่ก็มีความสะอาดและสะดวกสบายระดับหนึ่ง นาราจัดการเรื่องการเข้าพัก และจัดเตรียมห้องพักให้คุณธามอย่างเรียบร้อย "ท่านประธานคะ" นาราเดินเข้ามาในห้องพักของคุณธาม หลังจากที่เขาได้พักผ่อนสักครู่ "หนูได้เตรียมเอกสารสรุปเกี่ยวกับสาขาของเราที่นี่ไว้แล้วค่ะ และพรุ่งนี้เรามีกำหนดการเข้าพบผู้จัดการสาขาในช่วงเช้าค่ะ" คุณธามนั่งอยู่ที่โซฟา มองออกไปนอกหน้าต่าง "ดี" เขาตอบเสียงเรียบ "มีอะไรอีกไหม" "มีค่ะ" นาราหยิบแผนผังของสาขาออกมา "หนูได้ลองศึกษาโครงสร้างของสาขานี้คร่าวๆ แล้วค่ะ และคิดว่าเราอาจจะต้องปรับเปลี่ยนการจัดวางพื้นที่ทำงานบางส่วน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงานค่ะ" คุณธามหันมามองเธอ "ปรับเปลี่ยนอะไร" "คือ..." นาราอธิบาย "หนูสังเกตว่าแผนกบัญชีกับแผนกขายอยู่ห่างกันเกินไปค่ะ หากเราย้ายแผนกขายมาใกล้แผนกบัญชีมากขึ้น การประสานงานน่าจะดีขึ้นค่ะ" คุณธามพยักหน้าช้าๆ "แนวคิดน่าสนใจ" เขากล่าว "แล้วคุณมีข้อเสนอแนะเพิ่มเติมไหม" "หนูคิดว่าเราควรจะจัดพื้นที่ส่วนกลางสำหรับพนักงาน เพื่อให้พวกเขาสามารถพักผ่อน หรือพูดคุยกันได้สะดวกขึ้นค่ะ" นาราเสนอ "มันจะช่วยเสริมสร้างความสัมพันธ์ที่ดีในองค์กรได้ค่ะ" คุณธามมองหน้านาราอย่างพิจารณา "คุณคิดถึงเรื่องเหล่านี้อย่างจริงจังนะ" "หนูคิดว่าการทำงานที่ดี ไม่ใช่แค่การทำตามคำสั่ง แต่คือการมองไปข้างหน้า และคิดหาทางที่จะทำให้ทุกอย่างดีขึ้นค่ะ" นาราตอบอย่างตรงไปตรงมา "ดี" คุณธามกล่าว "ผมชอบคนที่คิดมากกว่าที่ได้รับมอบหมาย" นารารู้สึกดีใจที่เขาชื่นชมการทำงานของเธอ เธอรู้สึกว่ากำแพงน้ำแข็งของคุณธามค่อยๆ ละลายลงไปทีละน้อย เช้าวันรุ่งขึ้น ทั้งสองคนก็เดินทางไปยังสาขาของบริษัทตามกำหนดการ คุณธามได้พูดคุยกับผู้จัดการสาขาอย่างจริงจัง ในขณะที่นาราก็ได้มีโอกาสสังเกตการณ์การทำงานของพนักงาน และรวบรวมข้อมูลเพิ่มเติม "ดูเหมือนว่าพนักงานที่นี่จะขาดแรงจูงใจในการทำงานนะ" นาราเอ่ยกับคุณธามขณะที่กำลังเดินสำรวจสาขา "บรรยากาศค่อนข้างอึมครึม" คุณธามมองไปรอบๆ "คุณสังเกตเห็นอะไร" "หลายอย่างค่ะ" นาราชี้ให้ดู "อย่างเช่น โต๊ะทำงานที่ดูรก และอุปกรณ์การทำงานที่เก่าเกินไปค่ะ" คุณธามพยักหน้า "ผมจะพิจารณาเรื่องนี้" หลังจากเสร็จสิ้นภารกิจที่สาขา ทั้งสองคนก็เดินทางกลับมาที่โรงแรมในช่วงบ่าย "วันนี้เป็นวันที่ยาวนาน" คุณธามกล่าวขณะที่นั่งลงบนโซฟา "คุณเหนื่อยไหม" "ไม่ค่ะ" นาราตอบ "หนูรู้สึกดีที่ได้เห็นอะไรใหม่ๆ และได้เรียนรู้อะไรเพิ่มขึ้นค่ะ" "ผมก็เหมือนกัน" คุณธามกล่าว "แต่คืนนี้ ผมอาจจะต้องทำงานต่ออีกสักหน่อย" "ท่านประธานคะ" นาราเอ่ยอย่างลังเล "หากท่านประธานต้องการให้หนูช่วยอะไร บอกได้เลยนะคะ" คุณธามมองหน้านารา "คุณแน่ใจนะว่าจะไม่รบกวน" "ไม่รบกวนเลยค่ะ" นาราตอบ "หนูยินดีเสมอค่ะ" คุณธามยิ้มบางๆ รอยยิ้มที่น้อยครั้งนักที่นาราจะได้เห็น "ดี" เขาพูด "ผมต้องการให้คุณช่วยตรวจสอบเอกสารบางส่วนที่ผมเพิ่งได้รับมา" นาราตอบรับและรีบไปนำเอกสารที่คุณธามต้องการมาให้ เธอทำงานอย่างตั้งใจ และคุณธามก็ทำงานของเขาควบคู่ไปด้วย บรรยากาศในห้องพักเริ่มมีความรู้สึกของการทำงานร่วมกันมากขึ้น ขณะที่ทั้งสองคนกำลังทำงานอยู่ ทันใดนั้น โทรศัพท์มือถือของคุณธามก็ดังขึ้น เป็นเสียงเรียกเข้าที่ไม่คุ้นเคย คุณธามหยิบโทรศัพท์ขึ้นมามองหน้าจอ แววตาของเขาเปลี่ยนไปเล็กน้อย เป็นแววตาที่ดูเย็นชาและแข็งกร้าวขึ้นมาทันที "ใครโทรมาคะ" นาราถามอย่างไม่สบายใจ คุณธามไม่ตอบ เขาเดินออกไปนอกห้องพัก เพื่อรับโทรศัพท์ นาราอดเป็นห่วงไม่ได้ เธอไม่เคยเห็นคุณธามมีท่าทีเช่นนี้มาก่อน มันเหมือนมีบางอย่างที่ทำให้เขาไม่พอใจอย่างมาก หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง คุณธามก็กลับเข้ามาในห้องพัก สีหน้าของเขาดูเคร่งเครียดกว่าเดิม "มีเรื่องอะไรหรือเปล่าคะ ท่านประธาน" นาราถามด้วยความเป็นห่วง คุณธามถอนหายใจ "ไม่มีอะไร" เขาตอบเสียงห้วน "ผมแค่ได้รับข่าวที่ไม่ค่อยดีนัก" "หนู... หนูพอจะช่วยอะไรได้ไหมคะ" นาราเสนอ คุณธามมองหน้านารา นัยน์ตาของเขามีประกายบางอย่างที่ทำให้นาราอึดอัด "คุณช่วยผมไม่ได้หรอก" เขาพูด "เรื่องนี้เป็นเรื่องส่วนตัวของผม" คำพูดของคุณธาม ทำให้กำแพงระหว่างพวกเขากลับมาตั้งสูงขึ้นอีกครั้ง นารารู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่ก็เข้าใจว่าเขามีเรื่องส่วนตัวที่เธอไม่ควรจะเข้าไปก้าวก่าย "ค่ะ ท่านประธาน" นาราตอบรับ "หนูจะกลับไปเตรียมเอกสารที่เหลือนะคะ" เธอเดินออกจากห้องพักของคุณธามไป ทิ้งให้เขายืนนิ่งอยู่กับความคิดของตัวเอง สัญญาณรบกวนเล็กๆ นี้ อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของปัญหาที่ใหญ่กว่าเดิมก็เป็นได้