เสียงหัวเราะของพรรณรวีดังแว่วมาพร้อมกับเสียงคลื่นซัดกระทบฝั่ง ภาคภูมิโอบกระชับร่างบอบบางของเธอเข้ามาใกล้ขึ้นอีก เขารู้สึกได้ถึงความสุขที่เอ่อล้นอยู่ในใจ ความรู้สึกที่เขาไม่เคยคาดคิดว่าจะได้รับ การขอแต่งงานกลางหาดทรายที่เต็มไปด้วยมนต์ขลังนี้ ช่างเป็นช่วงเวลาที่สมบูรณ์แบบจนแทบไม่น่าเชื่อ "ขอบคุณนะครับ" เขาพึมพำอีกครั้ง "ผมรักคุณ" "หนูรักคุณค่ะ" พรรณรวีตอบรับเสียงหวาน ดวงตาของเธอเป็นประกายระยิบระยับราวกับดวงดาวที่ประดับอยู่บนท้องฟ้ายามค่ำคืน "หนูดีใจที่ได้อยู่ตรงนี้ กับคุณ" ภาคภูมิปล่อยร่างของเธอออกจากอ้อมแขนอย่างช้าๆ แต่ยังคงจับมือของเธอไว้แน่น "พรุ่งนี้ เรากลับกรุงเทพฯ นะครับ เราต้องเตรียมงานหมั้นอย่างเป็นทางการ" "ค่ะ" พรรณรวีพยักหน้าอย่างมีความสุข "หนูตื่นเต้นมากเลยค่ะ" การเดินทางกลับกรุงเทพฯ เต็มไปด้วยบรรยากาศแห่งความสุขและความคาดหวัง ภาคภูมิและพรรณรวีใช้เวลาส่วนใหญ่พูดคุยเกี่ยวกับการเตรียมงานหมั้น การออกแบบการ์ดเชิญ การเลือกชุดแต่งงาน และรายชื่อแขกเหรื่อที่ทั้งสองครอบครัวจะเชิญมาเป็นสักขีพยานในความรักของพวกเขา "คุณภาคภูมิคะ หนูว่าเราน่าจะเชิญคุณป้ามาลีกับคุณลุงสมชัยด้วยนะคะ" พรรณรวีเสนอแนะ "ท่านทั้งสองเป็นเหมือนครอบครัวอีกคนของหนูเลยค่ะ" "แน่นอนครับ" ภาคภูมิเห็นด้วย "ผมก็อยากให้ท่านมาแสดงความยินดีกับเราด้วย" หลังจากที่ภาคภูมิได้อธิบายเรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับคดีของคุณพ่อให้พรรณรวีฟังอย่างละเอียด และเธอเองก็เข้าใจถึงสถานการณ์ที่เขาต้องเผชิญมาตลอด ความรู้สึกผิดและความไม่สบายใจที่เคยมีก็คลี่คลายลงไปมาก เธอเห็นถึงความเข้มแข็งและความพยายามของเขาที่ต้องแบกรับภาระหนักอึ้งเพียงลำพัง และยิ่งรู้สึกรักและเคารพในตัวเขามากขึ้น "หนูรู้ว่าคุณต้องผ่านอะไรมามากมาย" พรรณรวีเอ่ยขึ้นขณะที่ทั้งสองกำลังนั่งเลือกแบบชุดหมั้น "แต่หนูอยากให้คุณรู้ว่า ตั้งแต่นี้ไป คุณมีหนูอยู่เคียงข้างเสมอ" ภาคภูมิหันมามองเธอด้วยแววตาซาบซึ้ง "ขอบคุณนะครับ คุณพรรณรวี" เขาจับมือของเธอไว้แน่น "ผมโชคดีมากจริงๆ ที่มีคุณ" วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว การเตรียมงานหมั้นดำเนินไปอย่างราบรื่นภายใต้ความร่วมมือของทั้งสองครอบครัว แม้ว่าครอบครัวของภาคภูมิจะไม่ได้ร่ำรวยเหมือนเมื่อก่อน แต่ทุกคนก็ต่างยินดีและสนับสนุนความสัมพันธ์ของทั้งคู่ คุณหญิงมาลี แม่ของภาคภูมิ ดูจะมีความสุขเป็นพิเศษที่ได้เห็นลูกชายมีอนาคตที่สดใสอีกครั้ง "ภาคภูมิ แม่ดีใจมากนะที่เห็นลูกได้เจอคนดีๆ แบบน้องรวี" คุณหญิงมาลีกล่าวขณะที่กำลังช่วยจัดดอกไม้ในงาน "น้องรวีเป็นเด็กดี เรียบร้อย และรักลูกมาก แม่วางใจได้เลย" "ครับแม่" ภาคภูมิยิ้มรับ "ผมเองก็ดีใจที่ได้เจอพรรณรวีครับ" ในขณะเดียวกัน คุณป้ามาลีและคุณลุงสมชัย ฝั่งบ้านของพรรณรวี ก็ดูจะตื่นเต้นไม่แพ้กัน พวกท่านเอ็นดูภาคภูมิมาตั้งแต่แรกเห็น และเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงในตัวของพรรณรวีที่ดูมีความสุขมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด "เห็นลูกของเรามีความสุขแบบนี้ ฉันก็สบายใจแล้วล่ะ" คุณป้ามาลีกล่าวกับคุณลุงสมชัย "ตอนแรกที่รู้เรื่องแผนการของพวกเขาก็แอบเป็นห่วง แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า ความสัมพันธ์มันจะกลายเป็นเรื่องจริงไปแล้ว" "นั่นสิ" คุณลุงสมชัยพยักหน้าเห็นด้วย "ดูจากสายตาที่พวกเขามองกันแล้ว มันไม่ใช่แค่การแสดงแล้วจริงๆ" วันงานหมั้นมาถึง ท้องฟ้าแจ่มใสราวกับจะร่วมยินดีกับคู่บ่าวสาว คฤหาสน์ของภาคภูมิถูกประดับประดาไปด้วยดอกไม้นานาพันธุ์ บรรยากาศเต็มไปด้วยความอบอุ่นและรอยยิ้ม แขกเหรื่อที่มาร่วมงานต่างก็เป็นญาติสนิทและเพื่อนสนิทของทั้งสองฝ่าย ภาคภูมิในชุดสูทสีเข้มสง่างาม ยืนรอพรรณรวีอยู่ที่แท่นพิธี เขาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นและประหม่าเล็กน้อย เมื่อพรรณรวีปรากฏตัวขึ้นในชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ที่ออกแบบมาอย่างงดงาม เธอดูสวยราวกับนางฟ้า "คุณภาคภูมิคะ" พรรณรวีเอ่ยทักทายด้วยรอยยิ้มหวานเมื่อเดินเข้ามาถึง "คุณหล่อมากเลยค่ะ" "คุณก็สวยมากเหมือนกันครับ" ภาคภูมิกล่าวพลางมองสำรวจเธอด้วยความชื่นชม "ผมแทบจะจำคุณไม่ได้เลย" พิธีหมั้นดำเนินไปอย่างเรียบง่ายและศักดิ์สิทธิ์ ทนายความของทั้งสองฝ่ายได้อ่านแถลงการณ์เกี่ยวกับข้อตกลงทางการเงินและทรัพย์สินที่แต่ละฝ่ายจะนำมารวมกันหลังการแต่งงาน ภาคภูมิมอบแหวนเพชรเม็ดงามให้กับพรรณรวี ส่วนเธอเองก็สวมแหวนอีกวงให้กับเขา "ผมขอขอบคุณทุกท่านที่สละเวลามาร่วมเป็นสักขีพยานในวันนี้" ภาคภูมิกล่าวกับแขกเหรื่อด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "ผมขอสัญญาว่า จะดูแลน้องพรรณรวีให้ดีที่สุดตลอดไป" "หนูเองก็ขอสัญญาว่า จะเป็นภรรยาที่ดี และจะอยู่เคียงข้างคุณภาคภูมิเสมอ" พรรณรวีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือเล็กน้อย เสียงปรบมือดังสนั่นหวั่นไหว พ่อแม่ของทั้งสองฝ่ายต่างก็มีน้ำตาคลอเบ้าด้วยความปลาบปลื้ม ภาพของภาคภูมิและพรรณรวีที่ยืนจับมือกันอยู่บนแท่นพิธี ช่างเป็นภาพที่งดงามเกินกว่าคำบรรยายใดๆ หลังจากพิธีการเสร็จสิ้น ทุกคนก็ได้ร่วมรับประทานอาหารและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ภาคภูมิและพรรณรวีเดินทักทายแขกเหรื่ออย่างทั่วถึง พวกเขาได้รับคำอวยพรมากมาย และรู้สึกขอบคุณทุกคนที่มาร่วมแบ่งปันความสุขในวันนี้ "คุณภาคภูมิคะ" พรรณรวีเอ่ยขึ้นเมื่อมีโอกาสได้อยู่กันตามลำพัง "หนูมีความสุขมากเลยค่ะ" "ผมก็เหมือนกันครับ" ภาคภูมิโอบไหล่เธอ "วันนี้นับเป็นวันเริ่มต้นชีวิตใหม่ของเรานะครับ" "ค่ะ" พรรณรวียิ้ม "หนูรู้สึกเหมือนฝันไปเลย" "ไม่ใช่นะครับ" ภาคภูมิโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ "นี่คือความจริงของเรา" ในค่ำคืนที่อบอุ่นหัวใจนี้ ภาคภูมิและพรรณรวีได้เริ่มต้นบทใหม่ของชีวิตคู่ร่วมกัน ด้วยความรักที่แท้จริงและความผูกพันที่แน่นแฟ้นเกินกว่าจะแยกจากกันได้