การเผชิญหน้าครั้งนี้สรุปได้ว่าสิริลักษณ์ยอมรับผิดในทุกข้อกล่าวหา และพร้อมที่จะรับโทษตามกฎหมาย ภาคภูมิรู้สึกใจหายที่ความสัมพันธ์ในครอบครัวต้องมาถึงจุดนี้ แม้ว่าสิ่งที่สิริลักษณ์ทำจะร้ายแรง แต่ในฐานะครอบครัว เขาก็ยังมีความรู้สึกสงสารและผิดหวังระคนกันไป คุณป้ามาลีและคุณลุงสมชัยเองก็เสียใจไม่แพ้กัน พวกเขาพยายามพูดคุยกับสิริลักษณ์อีกครั้งหลังจากภาคภูมิเดินจากไป แต่บรรยากาศก็ยังคงเต็มไปด้วยความเงียบและความเศร้า "สิริลักษณ์ ลูกคิดดีแล้วหรือลูก" คุณป้ามาลีเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "ถ้าลูกยอมรับผิด แล้วต่อไปจะเป็นอย่างไร" สิริลักษณ์ก้มหน้ามองมือตัวเองที่วางอยู่บนตัก "หนูยอมรับผลของการกระทำของหนูค่ะคุณป้า หนูรู้ว่าหนูผิด หนูทำทุกอย่างพังไปหมดแล้ว" "การยอมรับผิดเป็นสิ่งที่ดี แต่การแก้ไขต่างหากที่สำคัญ" คุณลุงสมชัยกล่าวเสริม "เรายังสามารถหาทางเยียวยาความเสียหายได้ เราจะสู้คดีไปด้วยกัน" "แต่หนูทำให้บริษัทเสียหาย หนูทำให้พี่ภาคภูมิเสียใจ หนูทำลายทุกอย่าง" สิริลักษณ์พึมพำ น้ำตาเริ่มไหลอีกครั้ง "หนูไม่รู้จะเริ่มต้นใหม่ได้อย่างไร" "การเริ่มต้นใหม่มันไม่ง่ายเลยลูก" คุณป้ามาลีลูบแขนสิริลักษณ์เบาๆ "แต่ถ้าเรายังมีความหวัง เราก็จะทำได้" ภาคภูมิเดินออกมาจากคฤหาสน์ด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง เขามองพรรณรวีที่ยืนรออยู่ข้างรถยนต์สีดำคันหรู ใบหน้าของเธอเต็มไปด้วยความเป็นห่วง "เป็นยังไงบ้างคะ" พรรณรวีถามพลางเข้ามาประคองแขนเขา "ก็... อย่างที่เห็น" ภาคภูมิถอนหายใจยาว "เรื่องมันจบลงแบบนี้ ก็ดีที่สุดแล้ว" "ฉันเสียใจกับคุณภาคภูมิด้วยนะคะ" พรรณรวีพูด "มันคงเป็นเรื่องที่ยากลำบากมาก" "ขอบคุณนะ" ภาคภูมิหันไปมองเธอ "ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างฉันเสมอ" "เราเป็นสามีภรรยากันนี่คะ" พรรณรวีส่งยิ้มให้เขา "เราต้องผ่านมันไปด้วยกัน" ขณะที่ทั้งสองกำลังจะขึ้นรถยนต์ ธนากรก็นั่งรถยนต์เข้ามาจอดเทียบข้างๆ เขาเปิดประตูลงมายืนตรงหน้าภาคภูมิ "คุณภาคภูมิ" ธนากรเอ่ยขึ้น "ผมขอแสดงความเสียใจด้วยที่เรื่องมันเป็นแบบนี้" ภาคภูมิพยักหน้าเบาๆ "ขอบคุณ" "ผมเข้าใจว่าช่วงเวลานี้คุณคงจะเจอเรื่องหนักหนา" ธนากรกล่าวต่อ "แต่ผมมีเรื่องสำคัญที่อยากจะเรียนให้คุณทราบ" ภาคภูมิขมวดคิ้ว "เรื่องอะไรอีก" "เรื่องเกี่ยวกับความปลอดภัยของคุณ" ธนากรกล่าว "จากข้อมูลที่ผมได้มา นักต้มตุ๋นรายนั้น ไม่ได้ทำงานคนเดียว เขาอาจจะมีเบื้องหลังที่ซับซ้อนกว่านั้น และอาจจะยังคงมีบุคคลอื่นที่เกี่ยวข้องกับแผนการร้ายนี้อยู่" "คุณหมายความว่ายังไง" ภาคภูมิถามด้วยความสงสัย "ผมได้รับรายงานมาว่า นักต้มตุ๋นคนนั้น มีความเชื่อมโยงกับนักธุรกิจคู่แข่งรายใหญ่ของบริษัทคุณ" ธนากรกล่าว "ซึ่งอาจจะต้องการกำจัดคุณภาคภูมิ ออกจากวงการ" "นักธุรกิจคู่แข่ง?" ภาคภูมิถาม "ใคร" "ผมยังไม่สามารถเปิดเผยชื่อได้ในตอนนี้ครับ" ธนากรตอบ "แต่ผมกำลังสืบหาข้อมูลอยู่ และผมคิดว่าคุณควรจะระมัดระวังตัวให้มากขึ้น" พรรณรวีที่ยืนฟังอยู่ข้างๆ เริ่มมีสีหน้ากังวล "แล้วเราจะทำอย่างไรคะ" "ผมจะคอยดูแลความปลอดภัยให้คุณภาคภูมิเองครับ" ธนากรกล่าว "และผมจะพยายามหาหลักฐานเพิ่มเติม เพื่อเปิดโปงเบื้องหลังทั้งหมด" ภาคภูมิพิจารณาคำพูดของธนากร เขาไม่แน่ใจว่าควรจะเชื่อใจธนากรได้มากน้อยแค่ไหน แต่ในเมื่อเขาก็เคยช่วยบริษัทไว้หลายครั้งแล้ว การรับฟังข้อมูลนี้ก็อาจจะเป็นประโยชน์ "ขอบคุณสำหรับคำเตือน" ภาคภูมิกล่าว "ผมจะระมัดระวังตัว" "ผมขอตัวก่อนนะครับ" ธนากรโค้งศีรษะให้ทั้งสอง แล้วเดินกลับไปยังรถของเขา เมื่อรถของธนากรเคลื่อนตัวออกไป ภาคภูมิหันไปมองพรรณรวี "เธอว่าเรื่องนี้จริงจังแค่ไหน" "ฉันก็ไม่แน่ใจเหมือนกันค่ะ" พรรณรวีตอบ "แต่ถ้าเป็นเรื่องจริง มันก็เป็นเรื่องที่น่ากังวลมาก" "เราต้องเตรียมรับมือ" ภาคภูมิกล่าว "ไม่ว่าจะเป็นปัญหาภายในครอบครัว หรือปัญหาจากภายนอก เราต้องผ่านมันไปให้ได้" ทั้งสองขึ้นรถและขับรถมุ่งหน้ากลับบ้าน ท่ามกลางบรรยากาศที่ยังคงเต็มไปด้วยความไม่แน่นอน ภาคภูมิรู้ดีว่า การต่อสู้เพื่อปกป้องบริษัทและคนที่เขารัก เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง ปัญหาที่สิริลักษณ์ก่อไว้ยังไม่ทันจะคลี่คลาย ก็มีสัญญาณอันตรายจากภายนอกเข้ามาอีก ทำให้เขายิ่งต้องใช้สติและไหวพริบในการแก้ไขสถานการณ์ทั้งหมด