หลังจากบทสนทนาที่ยาวนานกับคุณวิรัช บรรยากาศในห้องทำงานของภาคภูมิ ก็กลับมาสู่ความสงบอีกครั้ง แต่ความสงบนั้นหาได้มาพร้อมกับความสบายใจเสียทีเดียว เพราะข่าวสารล่าสุดที่ธนากรกำลังจะนำเสนอ ทำให้ทุกคนตระหนักว่า ปัญหาที่พวกเขากำลังเผชิญอยู่นั้น ยังคงถาโถมเข้ามาอย่างไม่หยุดหย่อน "ผมได้รับรายงานจากทีมรักษาความปลอดภัยเมื่อสักครู่นี้ครับ" ธนากรกล่าว เสียงของเขาจริงจัง "ดูเหมือนว่าคุณวิชัยจะทราบเรื่องที่คุณวิรัชเข้ามาให้การแล้ว" ภาคภูมิเลิกคิ้ว "เขาทราบเรื่องได้อย่างไร" "ผมก็ไม่แน่ใจครับ" ธนากรตอบ "แต่มีรายงานว่ามีบุคคลที่ไม่น่าไว้ใจกลุ่มหนึ่ง พยายามจะบุกรุกเข้ามาในอาคารเมื่อช่วงบ่ายที่ผ่านมา" "บุกรุกเข้ามาในอาคารของเราเลยหรือ" พรรณรวีอุทานด้วยความตกใจ "ใช่ครับ" ธนากรพยักหน้า "แต่โชคดีที่ทีมรักษาความปลอดภัยของเราสามารถจัดการสถานการณ์ไว้ได้ โดยไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ" "แล้วกลุ่มคนเหล่านั้นเป็นใคร" ภาคภูมิถาม "ยังไม่ทราบแน่ชัดครับ" ธนากรกล่าว "แต่จากลักษณะการแต่งกาย และวิธีการเข้าหา ดูเหมือนจะเป็นพวกนักเลงหัวไม้" "พวกมันคงต้องการจะข่มขู่ หรือทำอะไรสักอย่าง" คุณวิรัชกล่าวขึ้น "พวกมันคงรู้ว่าผมให้ความร่วมมือกับพวกคุณ" "เป็นไปได้ครับ" ภาคภูมิเห็นด้วย "ดูเหมือนว่าคุณวิชัยกำลังจะใช้ไม้แข็ง" "เราต้องรีบจัดการกับคุณวิชัยให้เร็วที่สุด" ธนากรกล่าว "ก่อนที่เขาจะหาทางก่อความวุ่นวายมากกว่านี้" "แต่เราจะทำอย่างไร" คุณวิรัชถาม "เรามีหลักฐานอะไรที่จะมัดตัวเขาได้บ้าง" "เรามีคำให้การของคุณวิรัช" ภาคภูมิกล่าว "และเราก็กำลังรวบรวมหลักฐานอื่นๆ เพิ่มเติม" "ผมได้สั่งให้ทีมกฎหมายของเรา ตรวจสอบเส้นทางการเงินของคุณวิชัยอย่างละเอียดแล้วครับ" ธนากรเสริม "เราหวังว่าจะพบความผิดปกติบางอย่าง ที่สามารถนำไปใช้เป็นหลักฐานได้" "แล้วเรื่องบริษัทลูกของเขาที่ตั้งขึ้นมาเพื่อฟอกเงินล่ะครับ" คุณวิรัชถาม "เรากำลังดำเนินการตรวจสอบอยู่ครับ" ธนากรตอบ "แต่การตรวจสอบเรื่องการฟอกเงินนั้น ค่อนข้างซับซ้อน และต้องใช้เวลา" "ผม... ผมมีบางอย่างที่อาจจะเป็นประโยชน์" คุณวิรัชกล่าว เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดไปยังแอปพลิเคชันหนึ่ง "นี่คือบันทึกการสนทนาของผมกับคุณวิชัย" คุณวิรัชกล่าว "เขาเคยพูดถึงแผนการบางอย่าง ที่จะทำให้บริษัทวิวัฒน์วงศ์ต้องเสียหายอย่างหนัก" ภาคภูมิ ธนากร และพรรณรวี ก้มลงมองหน้าจอโทรศัพท์ของคุณวิรัช พวกเขาเห็นข้อความที่บันทึกไว้ เป็นการพูดคุยกันระหว่างคุณวิรัชกับคุณวิชัย ที่เต็มไปด้วยถ้อยคำที่แสดงถึงเจตนาร้าย และแผนการอันชั่วร้าย "นี่เป็นหลักฐานชั้นดีเลยครับ" ธนากรกล่าว "ผมจะรีบนำไปให้ทีมกฎหมายตรวจสอบ" "ขอบคุณมากครับคุณวิรัช" ภาคภูมิกล่าว "คุณกำลังช่วยพวกเราได้อย่างมากจริงๆ" "ผมต้องทำครับ" คุณวิรัชตอบ "ผมจะไม่ยอมให้ความผิดพลาดในอดีตของผม มาทำลายอนาคตของบริษัทวิวัฒน์วงศ์" ในขณะที่พวกเขากำลังปรึกษาหารือถึงแนวทางการรับมือกับสถานการณ์ที่กำลังจะบานปลายนั้น เสียงสัญญาณเตือนภัยดังขึ้นกะทันหันไปทั่วทั้งอาคาร "เกิดอะไรขึ้น" ภาคภูมิถาม "ผมไม่ทราบครับ" ธนากรตอบ ใบหน้าของเขาเคร่งเครียด "สัญญาณเตือนภัยดังขึ้นทั่วทั้งอาคาร" เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยหลายคน วิ่งหน้าตื่นเข้ามาในห้องทำงานของภาคภูมิ "ท่านประธานครับ" เจ้าหน้าที่คนหนึ่งกล่าว "มีเหตุเพลิงไหม้เกิดขึ้นที่ชั้นใต้ดินครับ" "เพลิงไหม้เลยหรือ" ภาคภูมิอุทานด้วยความตกใจ "ใช่ครับ" เจ้าหน้าที่ตอบ "ดูเหมือนว่าจะมีคนจุดไฟเผา" "เป็นฝีมือของคุณวิชัยแน่ๆ" คุณวิรัชกล่าวอย่างมั่นใจ "พวกเราต้องรีบอพยพทุกคนออกไปจากอาคารครับ" ธนากรกล่าว ทุกคนรีบลุกขึ้นยืน ภาคภูมิกวาดสายตามองไปที่คุณวิรัช "คุณวิรัชครับ คุณต้องรีบไปกับพวกเรา" ภาคภูมิกล่าว "ผมไม่ไป" คุณวิรัชตอบ "ผมต้องอยู่ที่นี่ ผมต้องช่วยคุณ" "คุณอย่าคิดมากครับ" ภาคภูมิยืนยัน "คุณได้ช่วยเหลือพวกเรามามากแล้ว ตอนนี้คุณต้องดูแลตัวเอง" "แต่..." "ไม่มีแต่ครับ" ธนากรกอดแขนคุณวิรัชไว้ "ผมจะพาคุณไปเอง" ทุกคนรีบเดินออกจากห้องทำงาน โดยมีเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยคอยนำทาง ท่ามกลางเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังไม่หยุดหย่อน และกลิ่นควันไฟที่เริ่มลอยเข้ามา เมื่อมาถึงบริเวณทางออกหลัก เจ้าหน้าที่ได้เริ่มทำการอพยพพนักงานทุกคนออกไปอย่างเป็นระเบียบ ภาคภูมิ ธนากร และพรรณรวี ยืนดูผู้คนทยอยเดินออกไปอย่างปลอดภัย "แล้วคุณวิชัยล่ะครับ" พรรณรวีถาม "ผมจะไปตามหาเขา" ภาคภูมิกล่าว "ผมต้องเผชิญหน้ากับเขา" "คุณภาคภูมิ อย่าเลยครับ" ธนากรร้องห้าม "มันอันตรายเกินไป" "ผมไม่เป็นไร" ภาคภูมิยืนยัน "ผมต้องไป" ก่อนที่ภาคภูมิจะเดินกลับเข้าไปในอาคารที่กำลังมีไฟไหม้ ธนากรได้ตะโกนบอกเขาว่า "ผมจะประสานงานกับเจ้าหน้าที่ดับเพลิง และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องให้เร็วที่สุดครับ" ภาคภูมิพยักหน้า แล้วหันหลังกลับเดินเข้าไปในอาคารอีกครั้ง ท่ามกลางความโกลาหลและความหวาดกลัวที่กำลังปกคลุมบริษัทวิวัฒน์วงศ์ คุณวิรัช มองตามหลังภาคภูมิไปด้วยความเป็นห่วง เขาเพิ่งจะเริ่มต้นการเยียวยาบาดแผลในใจ และเพิ่งจะได้รับโอกาสครั้งใหม่ แต่ดูเหมือนว่าชะตากรรมกำลังเล่นตลกกับเขาอีกครั้ง "ผมต้องทำอะไรสักอย่าง" คุณวิรัชพึมพำกับตัวเอง เขามองไปที่อาคารที่กำลังมีควันไฟพวยพุ่งออกมาจากชั้นใต้ดิน