หลังจากการพบปะกับภาคภูมิเป็นครั้งแรก พรรณรวีรู้สึกสับสนในอารมณ์ เธอไม่แน่ใจว่าความรู้สึกที่เกิดขึ้นคืออะไรกันแน่ ระหว่างความประหม่า ความสบายใจ หรืออาจจะมีอะไรบางอย่างที่มากกว่านั้น "หนูจะรู้สึกแบบนี้กับเขาได้ยังไงนะ" เธอพึมพำกับตัวเองขณะนั่งมองดอกกุหลาบที่วางอยู่บนโต๊ะ ในวันต่อมา คุณชายพงษ์ศักดิ์เรียกพรรณรวีเข้าพบเป็นการส่วนตัว "พ่อมีเรื่องจะคุยกับพรรณรวี" คุณชายพงษ์ศักดิ์พูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "เรื่องอะไรคะพ่อ" พรรณรวีถาม "เรื่องการแต่งงานของพรรณรวีกับคุณภาคภูมิ" คุณชายพงษ์ศักดิ์มองหน้าลูกสาว "พ่อได้คุยกับคุณวิวัฒน์แล้ว เขาบอกว่าคุณภาคภูมิก็รู้สึกเหมือนกับพรรณรวี คืออยากจะทำความรู้จักกันให้มากขึ้นก่อน" "แล้วเราจะทำยังไงคะ" พรรณรวีถาม "พ่อกับคุณวิวัฒน์ ตกลงว่าจะให้ทั้งสองคนมีเวลาทำความรู้จักกันให้มากขึ้น" คุณชายพงษ์ศักดิ์กล่าว "แต่เราก็ยังต้องรักษาภาพลักษณ์ไว้" "หมายความว่ายังไงคะ" "เราจะจัดงานหมั้นเล็กๆ ขึ้น เพื่อให้แขกเหรื่อและคู่ค้าของเราเห็นว่า การแต่งงานครั้งนี้เกิดขึ้นแน่นอน" คุณชายพงษ์ศักดิ์อธิบาย "ส่วนเรื่องการใช้ชีวิตคู่จริงๆ เราจะค่อยๆ ปรับกันไป" พรรณรวีพยักหน้า เธอเข้าใจว่ามันคือการแสดง เพื่อให้ทุกอย่างเป็นไปตามแผน "แล้วหนูจะต้องทำยังไงคะ" "ทำตัวตามปกติ แค่แสดงให้เห็นว่าเรามีความสุขกับการหมั้นครั้งนี้" คุณชายพงษ์ศักดิ์บอก "แล้วก็... พ่อมีเรื่องสำคัญจะบอกพรรณรวี" คุณชายพงษ์ศักดิ์หยุดไปครู่หนึ่ง ราวกับจะรวบรวมสติ "จริงๆ แล้ว บริษัทของเรามีปัญหาหนี้สินมากจริงๆ" เขาพูดเสียงเบา "และการแต่งงานครั้งนี้ ก็เป็นเงื่อนไขสำคัญของคุณภาคภูมิด้วย" "เงื่อนไขของคุณภาคภูมิเหรอคะ" พรรณรวีประหลาดใจ "หนูไม่เคยได้ยินมาก่อน" "ใช่" คุณชายพงษ์ศักดิ์ถอนหายใจ "คุณภาคภูมิเขา... แอบชอบพรรณรวีมานานแล้ว" พรรณรวีตาโต "อะไรนะคะ!" "ใช่ เขาแอบมองพรรณรวีมาตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัย แต่เขาไม่กล้าเข้ามาบอก" คุณชายพงษ์ศักดิ์เล่า "จนกระทั่งมีข่าวว่าเรากำลังต้องการความช่วยเหลือทางการเงิน เขาก็เลยยื่นข้อเสนอเข้ามา" "ข้อเสนออะไรคะ" พรรณรวีถามด้วยความสงสัย "เขาบอกว่าจะช่วยเราเรื่องการเงินทั้งหมด แต่มีข้อแลกเปลี่ยน คือ พรรณรวีจะต้องแต่งงานกับเขา" คุณชายพงษ์ศักดิ์พูด "และเขาก็ขอให้เราเก็บเรื่องนี้เป็นความลับ" พรรณรวีอึ้งไป เธอไม่รู้จะพูดอะไร เธอไม่เคยรู้เลยว่ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น "คุณภาคภูมิเขา... รักพรรณรวีจริงๆ นะลูก" คุณชายพงษ์ศักดิ์พูดต่อ "เขาทำแบบนี้เพื่อพรรณรวี" "แล้วทำไมเขาไม่บอกหนูตรงๆ คะ" พรรณรวีถาม "เขาคงกลัวว่าถ้าบอกตรงๆ พรรณรวีจะไม่ยอมรับเขา" คุณชายพงษ์ศักดิ์ตอบ "เขาเลยวางแผนแบบนี้" พรรณรวีรู้สึกเหมือนกำลังถูกหักมุม เธอไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องราวจะซับซ้อนได้ขนาดนี้ "พ่อคะ... แล้วแผนที่หนูจะต้องแสดงออกว่าไม่พอใจตอนแรก... แล้วก็คุณภาคภูมิที่มาทำเหมือนถูกบังคับเหมือนกัน..." "นั่นคือแผนของทั้งสองครอบครัวร่วมกัน" คุณชายพงษ์ศักดิ์อธิบาย "เพื่อให้ดูสมจริง ว่าเราทั้งคู่ถูกบังคับให้แต่งงานกัน" พรรณรวีได้แต่นั่งนิ่ง เธอรู้สึกมึนงงไปหมด "พ่อรู้ว่าพรรณรวีอาจจะรู้สึกสับสน" คุณชายพงษ์ศักดิ์กุมมือลูกสาว "แต่พ่ออยากให้พรรณรวีลองเปิดใจให้คุณภาคภูมิอีกครั้ง เขาเป็นคนดีจริงๆ" "หนู... ไม่รู้จะพูดยังไงค่ะพ่อ" พรรณรวีตอบเสียงแผ่ว "ไม่เป็นไรลูก" คุณชายพงษ์ศักดิ์พูดปลอบ "ค่อยๆ คิดนะ" หลังจากออกมาจากห้องทำงานของบิดา พรรณรวีก็เดินกลับมาที่ห้องของเธอ เธอหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วเลื่อนดูรูปภาพของภาคภูมิที่เธอแอบถ่ายไว้เมื่อวันก่อน เขาดูอบอุ่นและจริงใจในรูปนั้น เธอไม่รู้ว่าสิ่งที่พ่อของเธอพูดเป็นความจริงทั้งหมดหรือไม่ แต่เธอก็รู้สึกว่ามีความหวังขึ้นมาบ้าง "ถ้าเขาแอบชอบหนูจริงๆ..." เธอพึมพำ ความคิดมากมายวนเวียนอยู่ในหัวของพรรณรวี เธอไม่รู้ว่าควรจะเชื่อใครดี ระหว่างความรู้สึกของตัวเอง ความจริงที่พ่อของเธอบอก หรือแผนการที่ถูกซ่อนไว้ ในขณะเดียวกัน ภาคภูมิเองก็กำลังเผชิญกับความสับสนไม่แพ้กัน เขาได้รับโทรศัพท์จากบิดา "ภาคภูมิ พ่อมีเรื่องสำคัญจะบอกลูก" คุณวิวัฒน์พูดเสียงเครียด "เรื่องอะไรครับพ่อ" "เรื่องแผนการที่เราวางไว้กับคุณชายพงษ์ศักดิ์" คุณวิวัฒน์พูด "มันมีบางอย่างที่... เราไม่ได้บอกภาคภูมิ" ภาคภูมิเลิกคิ้ว "อะไรครับพ่อ" "จริงๆ แล้ว คุณพรรณรวีไม่ได้อยากแต่งงานกับลูกเลย" คุณวิวัฒน์พูด "เธอถูกบังคับจากทางบ้าน" ภาคภูมิอึ้งไป "พ่อพูดจริงเหรอครับ!" "ใช่" คุณวิวัฒน์ถอนหายใจ "คุณชายพงษ์ศักดิ์เห็นแก่ประโยชน์ของบริษัทมากกว่าลูกสาว" "แล้วผม..." ภาคภูมิเริ่มพูด "พ่อรู้ว่ามันอาจจะยาก แต่พ่ออยากให้ลูกยอมแต่งงานกับเธอ เพื่อรักษาผลประโยชน์ของบริษัทเรา" คุณวิวัฒน์อ้อนวอน "พ่อเชื่อว่าลูกจะทำให้เธอมีความสุขได้" ภาคภูมิได้แต่นิ่งเงียบ เขาไม่รู้จะทำอย่างไรดี ตอนแรกเขานึกว่าพรรณรวีก็ถูกบังคับเหมือนกัน แต่เมื่อได้ฟังจากบิดา เขาก็รู้สึกผิดขึ้นมาทันที เรื่องราวของทั้งคู่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นด้วยแผนการที่ซับซ้อน และความเข้าใจผิดที่อาจจะนำพาไปสู่ความสัมพันธ์ที่แท้จริง หรืออาจจะนำพาไปสู่ความเจ็บปวดที่ไม่มีวันลืม