วินพาพริมรสาและสันติมาถึงที่พักที่ปลอดภัย ซึ่งเป็นอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งที่ถูกจัดเตรียมไว้เป็นพิเศษภายใต้การดูแลของคุณท่านสมศักดิ์ สถานที่แห่งนี้มีการรักษาความปลอดภัยที่เข้มงวด ทำให้พวกเขารู้สึกอุ่นใจขึ้นมาบ้าง "คุณวินคะ" พริมรถาเอ่ยขึ้นหลังจากที่เก็บข้าวของเสร็จ "เราจะทำอย่างไรต่อไปคะ" "เราต้องรอให้ท่านสมศักดิ์รวบรวมหลักฐานและวางแผนอย่างรอบคอบก่อนครับ" วินตอบ "และผมเองก็ต้องติดต่อกับคนของผม เพื่อดูว่าพวกนั้นมีความเคลื่อนไหวอะไรบ้าง" "แล้วคุณโตมรคะ" พริมรถาถามด้วยน้ำเสียงกังวล "ผมจะพยายามติดต่อเขา" วินกล่าว "หากเขาปลอดภัย เขาคงจะติดต่อกลับมาเอง" วินหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เขาพยายามโทรหาโตมรหลายครั้ง แต่ก็ไม่มีสัญญาณตอบรับ เขาเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ "ผมจะออกไปข้างนอกสักครู่" วินบอกพริมรสา "ผมจะไปหาข้อมูลบางอย่าง" "ให้ฉันไปด้วยนะคะ" พริมรสาเสนอ "ไม่ครับคุณหนู" วินปฏิเสธทันที "ที่นี่ปลอดภัยที่สุดสำหรับคุณหนูแล้ว ผมไปคนเดียวดีกว่า" "แต่..." พริมรสาพยายามจะพูดต่อ "เชื่อผมนะครับคุณหนู" วินกล่าว "ผมจะรีบกลับมา" วินเดินออกจากอพาร์ตเมนต์ เขาเปลี่ยนเสื้อผ้าและทรงผมอย่างรวดเร็ว เพื่อไม่ให้ใครจำเขาได้ เขาปลอมตัวเป็นคนส่งเอกสาร เพื่อที่จะสามารถเดินไปไหนมาไหนได้อย่างสะดวก วินเดินทางไปยังสถานที่แห่งหนึ่งที่เขาเคยใช้เป็นแหล่งข้อมูล เขาพบกับ "เงา" ชายลึกลับที่ทำงานเบื้องหลังให้กับเขามาตลอด "มีอะไรหรือวิน?" เงาถามด้วยน้ำเสียงเรียบๆ "ฉันต้องการข้อมูลเกี่ยวกับความเคลื่อนไหวของลิลลี่" วินกล่าว "และคนที่อาจจะเป็นคนในที่ช่วยเหลือเธอ" เงาพยักหน้า "ฉันจะจัดการให้" ขณะเดียวกัน พริมรสาที่อยู่ในอพาร์ตเมนต์ก็รู้สึกกระวนกระวายใจ เธอไม่สามารถนั่งอยู่เฉยๆ ได้ เธอตัดสินใจที่จะทำอะไรบางอย่างด้วยตัวเอง "สันติ" พริมรถาเรียกสันติ "คุณพอจะรู้ไหมว่าบ้านของคุณโตมรอยู่ที่ไหน" สันติขมวดคิ้ว "รู้ครับคุณหนู มีอะไรหรือครับ" "ฉันอยากจะไปดูว่าเขาเป็นอย่างไรบ้าง" พริมรสาบอก "แต่คุณวินบอกว่า..." สันติพยายามทักท้วง "ฉันรู้ค่ะ" พริมรสาขัดขึ้น "แต่ฉันเป็นห่วงเขาจริงๆ" สันติลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า "ก็ได้ครับคุณหนู แต่เราต้องระมัดระวังตัวให้มากนะครับ" ทั้งสองคนแอบออกจากอพาร์ตเมนต์ และเดินทางไปยังบ้านของโตมร พวกเขาพบว่าบ้านของโตมรถูกทิ้งร้าง สภาพดูเหมือนจะถูกบุกรุกเข้ามา "แย่แล้ว" สันติอุทาน "สงสัยว่าคุณโตมรคงจะไม่อยู่ที่นี่แล้ว" พริมรสาเดินเข้าไปสำรวจภายในบ้านอย่างระมัดระวัง เธอเห็นร่องรอยการต่อสู้ และข้าวของที่กระจัดกระจาย "ดูเหมือนว่าจะมีคนพยายามเข้ามาทำร้ายเขา" พริมรสาพูดเสียงเครียด ทันใดนั้นเอง ประตูบ้านก็ถูกเปิดออกอย่างแรง พริมรสาและสันติหันไปมองด้วยความตกใจ "ใครกัน!" เสียงทุ้มห้าวตะโกนดังขึ้น ร่างของชายร่างใหญ่สองคนปรากฏขึ้นที่หน้าประตู พวกเขามีสีหน้าถมึงทึง และดูเหมือนจะมาพร้อมกับจุดประสงค์ที่ไม่เป็นมิตร "คุณหนูพริมรสา!" ชายคนหนึ่งอุทานเมื่อเห็นพริมรสา "บังเอิญจริงๆ" พริมรสาจำใบหน้าของเขาได้ เขาคือหนึ่งในลูกน้องคนสนิทของลิลลี่ "คุณมาทำอะไรที่นี่!" พริมรสาถามอย่างกล้าหาญ "เรากำลังตามหาบางอย่าง" ชายคนนั้นตอบ "และดูเหมือนว่าคุณจะรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน" "ฉันไม่รู้เรื่องอะไรทั้งนั้น" พริมรสาปฏิเสธ "อย่ามาโกหก!" ชายอีกคนตะคอก "เราเห็นคุณออกมาจากที่นั่น" สันติรีบเข้ามาขวางหน้าพริมรสา "คุณจะทำอะไรพวกเรา!" "หลีกไป!" ชายคนหนึ่งผลักสันติอย่างแรงจนเซถลา วินที่กำลังจะกลับมาที่อพาร์ตเมนต์ กลับสังเกตเห็นรถของสันติจอดอยู่หน้าบ้านหลังหนึ่งที่ดูไม่น่าไว้วางใจ เขาจึงตัดสินใจลงไปสำรวจ เมื่อวินเดินมาถึงหน้าบ้าน เขาได้ยินเสียงเอะอะโวยวาย และเสียงต่อสู้ดังลอดออกมา เขาจึงรีบพังประตูเข้าไป "ปล่อยพวกเขาเดี๋ยวนี้!" วินตะโกน ลูกน้องของลิลลี่ทั้งสองคนหันมามองวินด้วยความตกใจ "ไอ้สารเลว!" ชายคนหนึ่งร้อง "แกมาทำอะไรที่นี่!" วินไม่ตอบ เขาพุ่งเข้าใส่ชายทั้งสองคนทันที การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด วินใช้ทักษะการต่อสู้ที่เขาฝึกฝนมาอย่างดี เขาปัดป้องการโจมตี และตอบโต้กลับอย่างแม่นยำ พริมรสาและสันติมองดูวินต่อสู้ด้วยความลุ้นระทึก "คุณวิน!" พริมรถาร้องเรียกเมื่อเห็นวินกำลังจะถูกโจมตีจากด้านหลัง วินได้ยินเสียงพริมรสา เขาจึงรีบหมุนตัวหลบ การโจมตีนั้นพลาดเป้าไปอย่างฉิวเฉียด วินอาศัยจังหวะที่ศัตรูกำลังเสียหลัก เขาจัดการจัดการคู่ต่อสู้ทั้งสองคนได้อย่างรวดเร็ว โดยการใช้เทคนิคเข้าล็อคและทำให้หมดสภาพการต่อสู้ "เป็นไงบ้าง คุณหนู สันติ?" วินหันมาถาม พลางหอบหายใจเล็กน้อย "เราไม่เป็นไรค่ะ" พริมรสาตอบ "แต่คุณวินคะ คุณ..." "ผมไม่เป็นไรครับ" วินตัดบท "แต่เราต้องรีบไปจากที่นี่" วินช่วยพยุงสันติที่ได้รับบาดเจ็บเล็กน้อย ทั้งสามคนรีบออกจากบ้านหลังนั้น และเดินทางกลับไปยังที่พัก "ผมเตือนคุณหนูแล้ว" วินกล่าวเมื่อกลับถึงอพาร์ตเมนต์ "ว่าอย่าออกไปไหน" "ฉันขอโทษค่ะ" พริมรสาตอบ "แต่ฉันเป็นห่วงคุณโตมรจริงๆ" "ผมเข้าใจครับ" วินกล่าว "แต่เราต้องทำตามแผนที่วางไว้" วินหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง คราวนี้มีสายเรียกเข้าจากเงา "ได้ข้อมูลมาแล้ว" เงาบอก "ลิลลี่กำลังจะเคลื่อนไหวอะไรบางอย่างครั้งใหญ่ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า และคนที่เธอคาดว่าจะเข้ามาขัดขวางแผนการของเธอ ก็คือ...โตมร" วินขมวดคิ้ว "หมายความว่าไง?" "หมายความว่าโตมรคือคนที่ลิลลี่ต้องการกำจัดเป็นอันดับแรก" เงาอธิบาย "และดูเหมือนว่าเขาจะรู้ความลับบางอย่างของลิลลี่เข้าแล้ว" "แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่ไหน?" วินถามอย่างร้อนรน "ฉันกำลังพยายามแกะรอยอยู่" เงาตอบ "แต่ข้อมูลยังไม่ชัดเจนเท่าที่ควร" วินวางสายโทรศัพท์จากเงา เขารู้สึกถึงความกดดันที่เพิ่มสูงขึ้น ปฏิบัติการซ้อนแผนของลิลลี่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น และเขาจะต้องหยุดยั้งมันให้ได้ "คุณวินคะ" พริมรถาเดินเข้ามาหาเขา "คุณโตมรจะเป็นอะไรไหมคะ" วินมองพริมรสา แววตาของเขามีความมุ่งมั่นฉายชัด "ผมจะทำทุกอย่างเพื่อหาเขาให้เจอครับคุณหนู"