“คุณจูลิโอ....” คุณน้าบุษบาทวนชื่อนั้นช้าๆ ใบหน้าซีดเผือดราวกับกำลังมองเห็นภาพอดีตอันเลือนรางที่เคยพยายามลบเลือนไป “เขาเป็นนักธุรกิจชาวอิตาลีที่เคยเข้ามาลงทุนในธุรกิจเหมืองแร่ของประเทศไทยเมื่อหลายสิบปีก่อน พ่อของคุณธีร์รัฐ… คุณวิเศษ… เป็นคู่แข่งที่สำคัญมากของเขาในยุคนั้นค่ะ” น้ำฝนพยักหน้าช้าๆ ขณะที่สายตาจับจ้องไปที่เอกสารเก่าแก่ที่อยู่ตรงหน้า เอกสารเหล่านั้นเป็นบันทึกการซื้อขาย หุ้น และสัญญาต่างๆ ที่พ่อของธีร์รัฐเก็บรักษาไว้เป็นอย่างดี “แล้วมารีน่า... มีความเกี่ยวข้องอะไรกับคุณจูลิโอคะ” ธีร์รัฐวางมือบนไหล่ของน้ำฝนเบาๆ “จากข้อมูลที่เราพบในห้องลับใต้ดิน มารีน่าคือลูกสาวคนเดียวของคุณจูลิโอ พ่อของฉันกับคุณจูลิโอแข่งขันกันอย่างดุเดือดจนถึงขั้นเสียผลประโยชน์กันไปมา แต่สิ่งที่น่าแปลกคือ ในเอกสารบางฉบับ พ่อของฉันกลับมีการกล่าวถึงคุณจูลิโอในเชิงที่ดูเหมือนจะมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกว่าแค่คู่แข่งทางธุรกิจ” คุณน้าบุษบาถอนหายใจยาว “ความสัมพันธ์ของพวกเขามันซับซ้อนเกินกว่าจะอธิบายในคำพูดเดียวค่ะ คุณวิเศษกับคุณจูลิโอไม่ได้เป็นแค่คู่แข่ง แต่เหมือนจะมีความผูกพันบางอย่างในวัยหนุ่ม แต่นั่นมันก็นานมากแล้ว นานจนแทบจะไม่มีใครจำได้” “ความผูกพันแบบไหนคะคุณน้า” น้ำฝนถามต่ออย่างใคร่รู้ “มันเป็นเรื่องของ... ความรักค่ะ” คุณน้าบุษบาพูดเสียงเบาลง “แต่ไม่ใช่ความรักที่สมหวังในยุคนั้น มันมีเรื่องราวที่เจ็บปวดเข้ามาเกี่ยวข้อง” ธีร์รัฐขมวดคิ้ว “คุณน้ากำลังจะบอกว่า พ่อของผมกับคุณจูลิโอเคยรักผู้หญิงคนเดียวกันหรือเปล่าครับ” “ไม่ใช่ค่ะ ธีร์รัฐ” คุณน้าบุษบาปฏิเสธ “คุณวิเศษกับคุณจูลิโอเคยรักผู้หญิงคนเดียวกัน... แต่ไม่ใช่ในช่วงเวลาเดียวกัน... และผู้หญิงคนนั้น... ก็คือคุณแม่ของคุณค่ะ” คำพูดของคุณน้าบุษบาทำให้ทั้งธีร์รัฐและน้ำฝนตกตะลึงไปชั่วขณะ ธีร์รัฐมองหน้าคุณน้าอย่างไม่เชื่อสายตา ส่วนน้ำฝนก็หันไปมองธีร์รัฐด้วยความตกใจปนสงสัย “คุณแม่ของผม... รักคุณจูลิโอเหรอครับ” ธีร์รัฐถามเสียงสั่นเครือ “ไม่ใช่ทั้งหมดค่ะ” คุณน้าบุษบาอธิบายอย่างใจเย็น “ในช่วงแรกๆ ที่คุณวิเศษและคุณจูลิโอเป็นเพื่อนกัน คุณจูลิโอเคยมีความรู้สึกดีๆ ให้กับคุณแม่ของคุณค่ะ แต่คุณแม่ของคุณ... ไม่ได้ตอบรับ คุณแม่ของคุณเลือกคุณวิเศษค่ะ” “แล้วทำไม... ทำไมพ่อของผมถึงได้เก็บเรื่องนี้เป็นความลับขนาดนี้” ธีร์รัฐถาม รู้สึกเหมือนโลกทั้งใบกำลังหมุนคว้าง “เพราะมันเป็นเรื่องที่ละเอียดอ่อนมากค่ะ” คุณน้าบุษบาตอบ “หลังจากนั้นไม่นาน คุณจูลิโอก็ต้องเดินทางกลับประเทศไปอย่างกะทันหัน และเมื่อเขากลับมาอีกครั้ง... เขาก็กลายเป็นคู่แข่งคนสำคัญของคุณวิเศษไปเสียแล้ว เรื่องของคุณแม่... คุณวิเศษก็เก็บมันไว้เป็นเหมือนแผลเป็นในใจค่ะ” น้ำฝนค่อยๆ เข้าใจอะไรมากขึ้น “หมายความว่า... การที่มารีน่ากลับมาที่นี่... อาจจะเกี่ยวข้องกับเรื่องในอดีตนี้ด้วย” “เป็นไปได้สูงมากค่ะ” คุณน้าบุษบาพยักหน้า “มารีน่าอาจจะกำลังตามหาความจริงบางอย่าง หรืออาจจะต้องการแก้แค้นใครบางคน” ธีร์รัฐกุมมือของน้ำฝนแน่น “แต่ไม่ว่าเหตุผลของมารีน่าจะเป็นอะไร เราต้องรู้ให้ได้ว่าเธอต้องการอะไรกันแน่” “ในบันทึกของพ่อ มีการกล่าวถึงการทำธุรกิจร่วมกับบริษัทของมารีน่าอยู่ช่วงหนึ่งด้วยครับ” ธีร์รัฐชี้ไปที่เอกสารอีกชุด “เหมือนจะเป็นการร่วมทุนในโครงการสำรวจแร่ในต่างประเทศ แต่แล้วก็ยุติลงอย่างกะทันหัน” “เหมือนมีบางอย่างที่พ่อพยายามปกปิดไว้จริงๆ ค่ะ” น้ำฝนพูดเสริม “ใช่” ธีร์รัฐพยักหน้า “แต่การปกปิดนั้นมีอะไรซ่อนอยู่มากกว่าที่เราคิด” คุณน้าบุษบาหยิบซองเอกสารสีน้ำตาลเข้มใบหนึ่งขึ้นมา “เอกสารชุดนี้... เป็นของพ่อของคุณค่ะ คุณวิเศษฝากให้ฉันเก็บไว้ให้ หากวันใดวันหนึ่ง... มีเหตุการณ์ไม่คาดฝันเกิดขึ้น” ธีร์รัฐรับซองเอกสารมาด้วยมือที่สั่นเทา เขาเปิดมันออกดู ด้านในมีรูปถ่ายเก่าๆ อยู่ใบหนึ่ง เป็นรูปผู้หญิงสาวสวยผมสีเข้ม ใบหน้าคมเข้ม ดวงตาเปล่งประกาย เธอสวมชุดราตรีหรูหรา ถ่ายคู่กับชายหนุ่มหน้าตาดี ผมสีดำขลับ นัยน์ตาสีฟ้าเข้ม เขาจำชายหนุ่มในรูปได้ทันที... มันคือพ่อของเขาเอง “นี่คือคุณแม่ของคุณค่ะ” คุณน้าบุษบาเอ่ยเสียงแผ่วเบา “ส่วนคุณวิเศษ... อยู่ข้างๆ ท่าน” ธีร์รัฐมองรูปนั้นอย่างพิจารณา เขาไม่เคยเห็นรูปของแม่ในวัยสาวเลยสักครั้ง แม่ของเขาเสียชีวิตตั้งแต่เขายังเด็กมาก ภาพนี้เป็นเพียงภาพเดียวที่เขาเห็นแม่ในความทรงจำที่สมบูรณ์ “แต่... ใครคือคุณจูลิโอครับ” ธีร์รัฐถาม คุณน้าบุษบาชี้ไปที่ผู้ชายอีกคนในรูปถ่าย ซึ่งยืนห่างออกไปเล็กน้อย กำลังมองมาที่ผู้หญิงในรูปด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก “คนนั้นค่ะ... คุณจูลิโอ” ธีร์รัฐมองตามมือของคุณน้าบุษบา ภาพนั้นชัดเจน ชายหนุ่มผมสีดำ นัยน์ตาสีฟ้าเข้ม ดวงตาที่เหมือนจะสื่อสารอะไรบางอย่างออกมามากกว่าคำพูด ธีร์รัฐรู้สึกเหมือนมีบางอย่างกระตุกในความรู้สึกบางอย่างที่เขาไม่เคยรับรู้มาก่อน “พ่อกับคุณจูลิโอ... เคยเป็นเพื่อนสนิทกันมาก่อนครับ” คุณน้าบุษบาเล่าต่อ “ก่อนที่คุณจูลิโอจะเดินทางกลับอิตาลีไป พวกเขาเคยสนิทกันมาก แต่พอคุณจูลิโอรู้ว่าคุณวิเศษกับคุณแม่ของคุณ... เริ่มมีความสัมพันธ์กัน คุณจูลิโอก็เปลี่ยนไป” “เปลี่ยนไปอย่างไรครับ” “เขาเริ่มเย็นชา และในที่สุด... เขาก็หายไปจากชีวิตของทั้งสองคนค่ะ” คุณน้าบุษบาถอนหายใจ “หลังจากนั้นอีกไม่นาน คุณวิเศษกับคุณแม่ของคุณก็แต่งงานกัน และต่อมา... คุณก็เกิดมา” น้ำฝนมองธีร์รัฐด้วยความเป็นห่วง “เรื่องนี้... มันซับซ้อนจริงๆ ค่ะ” “มันซับซ้อนเกินกว่าที่เราจะจินตนาการได้” ธีร์รัฐพูดเสียงเครียด “มารีน่า... เธอรู้เรื่องนี้ทั้งหมดใช่ไหม” “เป็นไปได้ค่ะ” คุณน้าบุษบาตอบ “ถ้าเธอเป็นลูกสาวของคุณจูลิโอ เธอคงต้องรู้เรื่องราวในอดีตของพ่อเธอ” “แล้วแผนการของเธอ... คืออะไร” ธีร์รัฐถาม “นั่นคือสิ่งที่เราต้องหาคำตอบให้ได้โดยเร็วที่สุดค่ะ” น้ำฝนพูดเสริม ธีร์รัฐหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา “ผมจะลองตรวจสอบประวัติการเดินทางเข้าออกประเทศไทยของคุณจูลิโอ และการติดต่อธุรกิจของเขากับพ่อของผมในอดีตอย่างละเอียด” “ฉันก็จะพยายามค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับมารีน่าเพิ่มเติมค่ะ” น้ำฝนกล่าว “ส่วนฉัน... จะไปค้นหาเอกสารเก่าๆ ของพ่อเพิ่มเติมค่ะ อาจจะมีเบาะแสบางอย่างซ่อนอยู่” คุณน้าบุษบาบอก “เราต้องร่วมมือกัน” ธีร์รัฐพูดอย่างหนักแน่น “มารีน่ากำลังเล่นเกมอะไรอยู่ เราต้องรู้ให้ได้ เพื่อปกป้องทุกอย่างที่เรามี” ทั้งสามคนมองหน้ากัน ด้วยความมุ่งมั่นและความกังวลระคนกัน ในห้องลับใต้ดินแห่งนั้น ความจริงที่ถูกซ่อนไว้เริ่มถูกเปิดเผยทีละน้อย แต่ยิ่งรู้มากเท่าไหร่ ความอันตรายก็ยิ่งคืบคลานเข้ามาใกล้ขึ้นเท่านั้น ธีร์รัฐรู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่เพิ่มสูงขึ้น เขาไม่เคยคิดว่าการตามหาความจริงเกี่ยวกับพ่อ จะพาเขามาสู่เรื่องราวที่ซับซ้อนและอันตรายถึงเพียงนี้