การค้นหาข้อมูลเกี่ยวกับบริษัท "ศิลาทอง พัฒนา" ของเมฆาเริ่มให้ผล เขาพบว่าบริษัทนี้มีประวัติยาวนาน และมีส่วนเกี่ยวข้องกับโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ขนาดใหญ่หลายแห่งในอดีต แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจที่สุด คือการพบข้อมูลว่าบริษัทนี้เคยมีปัญหาเรื่องการครอบครองที่ดินโดยมิชอบหลายครั้ง "คุณดาวครับ" เมฆาโทรศัพท์หาแสงดาวด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้น "ผมเจออะไรบางอย่างที่น่าสนใจมาก" "อะไรคะคุณเมฆา" แสงดาวถามด้วยความคาดหวัง "ผมพบว่า... บริษัท ศิลาทอง พัฒนา เคยถูกฟ้องร้องเรื่องการแย่งชิงที่ดินจากชาวบ้านในหลายๆ พื้นที่" เมฆาอธิบาย "และที่สำคัญ... บางคดีก็มีหลักฐานที่บ่งชี้ว่ามีการใช้กลอุบายต่างๆ นานาในการกดดันชาวบ้าน" "เหมือนที่คุณรามกำลังทำกับพวกเราเลยใช่ไหมคะ" แสงดาวกล่าวด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ "ใช่ครับ" เมฆาเห็นด้วย "แต่คราวนี้... เรามีข้อมูลที่จะใช้เป็นประโยชน์ได้" "แล้วเราจะทำยังไงต่อไปคะ" แสงดาวถาม "ผมคิดว่า... เราควรจะนำข้อมูลนี้ไปปรึกษาผู้ใหญ่บ้าน และตัวแทนชาวบ้านอีกครั้ง" เมฆาเสนอ "เราต้องวางแผนรับมือกับรามให้ดีที่สุด" ในคืนนั้น เมฆาได้เรียกประชุมผู้ใหญ่บ้านและตัวแทนชาวบ้านอีกครั้ง บรรยากาศเต็มไปด้วยความหวังปนความกังวล "ผมได้ตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับบริษัท ศิลาทอง พัฒนา แล้วครับ" เมฆาเริ่มกล่าว "และผมพบว่า... บริษัทนี้มีประวัติที่ไม่ค่อยดีนักในการดำเนินการเกี่ยวกับที่ดิน" เขาอธิบายถึงคดีต่างๆ ที่บริษัทเคยเข้าไปพัวพัน และกลโกงที่เคยใช้ เมฆายังได้นำเสนอเอกสารบางส่วนที่เขาค้นพบ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงรูปแบบการทำงานที่คล้ายคลึงกับสิ่งที่รามกำลังทำอยู่ในปัจจุบัน "นี่เป็นหลักฐานที่สำคัญมากครับ" เมฆากล่าว "เราจะใช้ข้อมูลเหล่านี้เพื่อยืนยันเจตนาที่ไม่บริสุทธิ์ของคุณราม" ผู้ใหญ่บ้านพยักหน้าอย่างเห็นด้วย "ดีมาก เมฆา" เขาว่า "เราต้องแสดงให้เห็นว่าชาวบ้านเราไม่ยอมให้ใครมาเอาเปรียบง่ายๆ" "แต่เราจะจัดการกับรามได้อย่างไรคะ" ชาวบ้านคนหนึ่งถาม "เขามีอำนาจและอิทธิพลมาก" "เราต้องใช้ความรอบคอบครับ" เมฆากล่าว "ผมได้วางแผนบางอย่างไว้แล้ว" เมฆาอธิบายแผนการของเขาอย่างละเอียด เขาวางแผนที่จะใช้ข้อมูลที่ได้มาเป็นเครื่องมือในการเจรจาต่อรองกับราม แต่หากรามยังคงไม่ยอมอ่อนข้อ ก็จะต้องมีการดำเนินการทางกฎหมายต่อไป "ผมได้เตรียมทีมทนายความไว้แล้วครับ" เมฆากล่าว "หากจำเป็น เราก็จะยื่นฟ้องร้องบริษัท ศิลาทอง พัฒนา ทันที" "แล้วคุณรามจะรู้ไหมคะว่าเรามีข้อมูล" แสงดาวถาม "ผมคิดว่า... เราควรจะให้เขารู้" เมฆาตอบ "การที่เราแสดงให้เห็นว่าเรามีข้อมูล จะทำให้เขากลัวและอาจจะยอมถอย" "แล้วเราจะให้เขารู้ได้อย่างไรคะ" แสงดาวสงสัย "ผมจะส่งคนของเราไปแจ้งข่าวกับเขาครับ" เมฆากล่าว "และเราจะให้เขาเห็นว่า... เราพร้อมที่จะต่อสู้" แสงดาวรู้สึกใจเต้นแรง เธอไม่แน่ใจว่าแผนการนี้จะสำเร็จหรือไม่ แต่เธอก็เชื่อมั่นในตัวเมฆา รุ่งเช้าวันต่อมา ท่ามกลางแสงแดดอันอบอุ่นที่สาดส่องลงมายังทุ่งทอง เมฆาได้ส่งคนของเขาไปพบกับราม เพื่อแจ้งข่าวเกี่ยวกับข้อมูลที่เขาค้นพบ เมื่อรามได้ทราบข่าว เขาก็หัวเราะออกมาอย่างเย้ยหยัน "นึกว่าใคร" รามกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง "ที่แท้ก็แค่ชาวไร่บ้านนอก ที่พยายามจะต่อสู้กับผม" "คุณรามครับ" คนของเมฆาพูดด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น "คุณกำลังเล่นกับไฟ" "ไฟเหรอ" รามหัวเราะ "ผมไม่เคยกลัวไฟ" "คุณรามครับ" คนของเมฆาพูดต่อ "เรามีหลักฐานที่แสดงให้เห็นถึงเจตนาที่ไม่บริสุทธิ์ของคุณ" "หลักฐานเหรอ" รามกล่าว "ผมไม่เห็นมีอะไรเลย" "คุณรามครับ" คนของเมฆาพูดด้วยน้ำเสียงที่จริงจัง "เราทราบเรื่องราวในอดีตของคุณแล้ว" คำพูดนั้นทำให้รามชะงักไปเล็กน้อย แต่เขาก็รีบตั้งสติกลับมา "เรื่องในอดีต มันก็คืออดีต" เขากล่าว "คุณไม่สามารถนำมาตัดสินปัจจุบันได้" "คุณรามครับ" คนของเมฆาพูดต่อ "เราพร้อมที่จะต่อสู้กับคุณ หากคุณยังคงยืนกรานจะเอาที่ดินผืนนี้ไป" รามเงียบไปครู่หนึ่ง เขาจ้องมองคนของเมฆาด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความไม่พอใจ "พวกคุณคิดว่า... แค่มีข้อมูลนิดหน่อย จะมาข่มขู่ผมได้เหรอ" "เราไม่ได้ข่มขู่ครับ" คนของเมฆาตอบ "เราแค่บอกให้คุณทราบว่า... เราพร้อมที่จะสู้" หลังจากนั้น คนของเมฆาก็เดินจากไป ทิ้งให้รามยืนครุ่นคิดอยู่เพียงลำพัง ในขณะเดียวกัน แสงดาวกำลังเดินอยู่ริมทุ่งนา ทันใดนั้นเอง เธอได้ยินเสียงฝีเท้าดังมาจากด้านหลัง เธอหันไปมอง และพบว่า... เป็นราม! "คุณ..." แสงดาวอุทานด้วยความตกใจ รามเดินเข้ามาใกล้เธอ ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มที่ดูเย็นชา "คุณดาว" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวล แต่แฝงไปด้วยอันตราย "ผมได้ยินมาว่า... คุณกำลังพยายามจะขัดขวางผม" "ฉัน..." แสงดาวพยายามรวบรวมสติ "ฉันแค่ปกป้องสิ่งที่ฉันเชื่อค่ะ" "ปกป้องเหรอ" รามหัวเราะเบาๆ "คุณคิดว่า... คุณจะปกป้องมันได้จริงๆ เหรอ" "ฉันไม่รู้" แสงดาวตอบ "แต่ฉันจะลองดู" "คุณดาวครับ" รามเดินเข้ามาใกล้เธอมากขึ้น "ผมอยากจะให้คุณคิดให้ดีๆ" เขาว่า "การต่อสู้กับผม... มันอาจจะนำพาความเดือดร้อนมาสู่ตัวคุณเองและครอบครัวของคุณได้" "ฉันไม่กลัวค่ะ" แสงดาวกล่าวด้วยน้ำเสียงที่แน่วแน่ "ดี" รามยิ้ม "ผมชอบผู้หญิงที่กล้าหาญ" เขาหยุดเล็กน้อย "แต่ความกล้าหาญของคุณ... อาจจะทำให้คุณต้องเสียใจในภายหลัง" ทันใดนั้นเอง มีเสียงตะโกนดังขึ้นจากด้านหลัง "ราม! ปล่อยเธอเดี๋ยวนี้!" แสงดาวและรามหันไปมองพร้อมกัน เมฆายืนอยู่ตรงนั้น ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ