ลลิตาจ้องมองไปยังชายคนที่คุณหญิงปิ่นอนงค์ชี้ไปอย่างไม่กะพริบตา หัวใจของเธอเต้นระรัวอย่างบ้าคลั่ง ภาพใบหน้าของชายคนนั้น ซ้ำไปซ้ำมากับภาพถ่ายเก่าๆ ที่เธอเคยเห็นอย่างเลือนรางในห้องทำงานของคุณแม่ มันคือชายคนเดียวกับที่มารดาเคยเล่าว่าเป็น "เพื่อนเก่า" สมัยที่เธอยังเด็ก เป็นคนที่ดูเหมือนจะมีความสำคัญในอดีตของคุณหญิงปิ่นอนงค์อย่างยิ่งยวด แต่แล้วทำไมเขาถึงมาปรากฏตัวที่นี่ ในเวลานี้ หลังจากที่เธอได้ล่วงรู้ความลับบางอย่างเกี่ยวกับชีวิตของมารดาไปแล้ว? โลกทั้งใบของลลิตาราวกับจะหมุนคว้าง เธอพยายามตั้งสติให้มั่น คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ๆ การพบเจอกันในสถานการณ์เช่นนี้ ยิ่งทำให้ความรู้สึกไม่ชอบมาพากลในใจของเธอทวีความรุนแรงขึ้น "คุณแม่คะ... นั่นใครคะ" ลลิตาถามเสียงสั่น พยายามซ่อนความตกใจเอาไว้ในน้ำเสียง "หนู... หนูคุ้นๆ หน้า... เหมือนเคยเห็นที่ไหนมาก่อน" คุณหญิงปิ่นอนงค์ชะงักไปเล็กน้อย สายตาของเธอเบนกลับมามองชายคนนั้นอีกครั้ง แววตาฉายความรู้สึกหลากหลาย ทั้งประหลาดใจ ตกใจ และอาจมีความรู้สึกอื่นที่ลลิตาไม่อาจอ่านออกปะปนอยู่ด้วย "อ๋อ... นั่น... นั่นคุณนพดลจ้ะ" คุณหญิงตอบเสียงแผ่วเบา "เขา... เขาเป็น... เพื่อนเก่า... ของแม่... เอง" "เพื่อนเก่า... เหรอคะ" ลลิตาทวนคำอย่างช้าๆ พลางสังเกตสีหน้าของคุณแม่ ซึ่งดูจะเคร่งเครียดขึ้นผิดปกติ "แล้ว... คุณนพดล... มาทำอะไร... ที่นี่คะ" ชายที่ถูกเรียกว่าคุณนพดล หันมาทางพวกเธอพอดี ดวงตาของเขาสบเข้ากับลลิตา ทำให้เธอรู้สึกราวกับถูกจับได้คาหนังคาเขา เขาดูแปลกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นเธอ แต่ก็ยังคงยิ้มสุภาพส่งมาให้ "สวัสดีครับ คุณหญิง" เขาเอ่ยทักทายคุณหญิงปิ่นอนงค์ ก่อนจะหันมาทางลลิตา "ส่วนคุณ... ผมจำได้... คุณลลิตา... ใช่ไหมครับ" "ค่ะ... สวัสดีค่ะ... คุณนพดล" ลลิตาตอบกลับไปอย่างสุภาพ พยายามรักษาท่าทีให้เป็นปกติที่สุดเท่าที่จะทำได้ แต่ภายในใจกลับเต็มไปด้วยคำถามมากมาย ชายคนนี้มีความเกี่ยวข้องอะไรกับครอบครัวของเธอ? ทำไมเขาถึงมาปรากฏตัวในวันที่ความลับของมารดากำลังจะถูกเปิดเผย? หรือว่านี่อาจจะเป็นอีกหนึ่งเงื่อนงำที่โยงใยเข้ากับเรื่องราวในอดีตที่คุณแม่พยายามปกปิดมาตลอด? คุณหญิงปิ่นอนงค์เหมือนจะพยายามดึงความสนใจของลลิตาให้กลับมา "ลูก... มานี่สิ... เดี๋ยวแม่จะ... แนะนำ... ให้รู้จัก" คุณหญิงว่าพลางดึงแขนลลิตาเบาๆ ราวกับจะพาไปหาคุณนพดล แต่ลลิตากลับรู้สึกต่อต้านอย่างประหลาด เธอไม่แน่ใจว่าการเผชิญหน้ากับชายคนนี้ในตอนนี้ จะเป็นเรื่องที่ดีหรือไม่ "ไม่เป็นไรค่ะคุณแม่" ลลิตาปฏิเสธเบาๆ "หนู... ขอ... เดินเล่น... ต่อ... ก่อนนะคะ... คุณแม่... คุยกับคุณนพดล... ไปก่อนเลยค่ะ" เธอเหลือบมองคุณนพดลอีกครั้ง ซึ่งกำลังยืนมองเธอด้วยแววตาที่ดูเหมือนจะมีความสงสัยปะปนอยู่เล็กน้อย ก่อนจะหันหลังเดินจากไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งให้คุณหญิงปิ่นอนงค์ยืนอยู่กับคุณนพดลเพียงลำพัง ขณะที่ลลิตากำลังเดินอย่างรวดเร็วกลับบ้าน เธอพยายามรวบรวมสติและความคิดที่กำลังกระเจิดกระเจิง เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ทำให้เธออดคิดไม่ได้ว่า การปรากฏตัวของคุณนพดลอาจไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นสิ่งที่ถูกกำหนดไว้ หรือบางทีอาจเป็นสิ่งที่มีใครบางคนจงใจทำให้เกิดขึ้น? ความรู้สึกไม่ปลอดภัยคืบคลานเข้ามาในหัวใจ เธอคิดถึงคำพูดของคุณหญิงปิ่นอนงค์ที่บอกว่า "ความจริงบางครั้งก็เจ็บปวดเกินกว่าจะรับไหว" มันหมายถึงอะไรกันแน่? เมื่อกลับมาถึงบ้าน ลลิตาก็ตรงไปยังห้องทำงานของคุณแม่ทันที เธอต้องการค้นหาคำตอบด้วยตัวเอง เธอเปิดลิ้นชักต่างๆ รื้อค้นรูปถ่ายเก่าๆ อย่างละเอียด จนกระทั่งสายตาของเธอก็ไปสะดุดเข้ากับอัลบั้มภาพใบหนึ่ง ที่ถูกซุกซ่อนไว้ใต้กองเอกสารเก่าๆ ลลิตาหยิบมันออกมา เปิดดูอย่างใจจดใจจ่อ และสิ่งที่เธอเห็นก็ทำให้หัวใจของเธอหล่นวูบ ในอัลบั้มภาพนั้นมีรูปของมารดาในวัยสาวมากมาย แต่ที่ทำให้เธอตกใจคือ รูปของมารดาในชุดแต่งงานที่สวยงาม เคียงข้างชายหนุ่มหน้าตาดี ที่ดูคุ้นตา... ใช่แล้ว เขาคือคุณนพดล! ในรูปถ่ายนั้น มารดาของเธอดูมีความสุขมาก รอยยิ้มของเธอดูสดใสและเปี่ยมไปด้วยความรัก ช่างแตกต่างจากภาพของมารดาในปัจจุบันที่ดูหม่นหมองและเต็มไปด้วยความกังวล ลลิตาพลิกหน้ากระดาษไปเรื่อยๆ ภาพแล้วภาพเล่า ที่แสดงให้เห็นถึงความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดระหว่างมารดาของเธอกับคุณนพดล ตั้งแต่สมัยที่ยังเป็นวัยรุ่น จนกระทั่งถึงวันแต่งงานของทั้งสองคน "นี่มัน... นี่มันหมายความว่ายังไงกันคะ" ลลิตาพึมพำกับตัวเอง น้ำเสียงสั่นเครือ เธอไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย มารดาของเธอเคยแต่งงานกับคุณนพดลอย่างนั้นหรือ? แล้วทำไมท่านถึงไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้เลย? แล้วคุณพ่อของเธอ... ท่านรู้เรื่องนี้หรือไม่? ความลับที่ถูกซ่อนไว้มันช่างซับซ้อนและหนักอึ้งเกินกว่าที่เธอจะรับไหว เธอรู้สึกราวกับโลกทั้งใบกำลังพังทลายลงตรงหน้า ทันใดนั้น ประตูห้องทำงานก็ถูกเปิดออก คุณหญิงปิ่นอนงค์ยืนอยู่ที่หน้าประตู ใบหน้าของท่านซีดเผือดเมื่อเห็นลลิตากำลังถืออัลบั้มภาพใบนั้นอยู่ "ลูก... ลูก... อย่า... อย่าดูเลย" คุณหญิงร้องขอเสียงสั่น ลลิตาเงยหน้ามองมารดา น้ำตาคลอหน่วย "คุณแม่คะ... นี่มันเรื่องอะไรกันคะ... ทำไม... ทำไมหนู... ถึงไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย" คุณหญิงปิ่นอนงค์เดินเข้ามาอย่างช้าๆ ทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ข้างๆ ลลิตา ใบหน้าของท่านเต็มไปด้วยความเจ็บปวดและเสียใจ "แม่... แม่ขอโทษ... ลูก... แม่... ไม่ได้ตั้งใจ... จะปิดบัง... ลูก" "แต่... คุณแม่... แต่งงาน... กับคุณนพดล... ใช่ไหมคะ" ลลิตาถามเสียงดังขึ้น พลางชี้ไปที่รูปถ่ายในอัลบั้ม "แล้ว... คุณพ่อล่ะคะ... ท่านรู้เรื่องนี้... ได้ยังไง" คุณหญิงปิ่นอนงค์หลับตาลง ราวกับกำลังรวบรวมความกล้า "เรื่องมัน... นานมาแล้ว... ลูก... นานมากจริงๆ... ตอนนั้น... แม่... กับคุณนพดล... รักกันมาก... เรา... เราจะแต่งงานกัน... แต่... แต่... มีเหตุการณ์... บางอย่าง... ที่ทำให้... เรา... ต้อง... แยกจากกัน" "เหตุการณ์อะไรคะคุณแม่" ลลิตายังคงถามอย่างไม่ลดละ เธอต้องการรู้ทุกอย่าง เธอต้องการเข้าใจทุกอย่าง "แล้ว... แล้วคุณพ่อ... มาเกี่ยวข้อง... ยังไงคะ" "คุณพ่อของลูก... คุณพ่อของลูก... เป็นคน... ที่... ช่วยแม่... ไว้... ในตอนนั้น" คุณหญิงปิ่นอนงค์กล่าวเสียงแผ่วเบา "เขา... เขาเป็นคนดี... เขา... รู้เรื่องราว... ของแม่... และ... เขาก็... ยอม... แต่งงาน... กับแม่... เพื่อ... ปกป้อง... แม่... จาก... อันตราย... ในตอนนั้น" คำพูดของคุณหญิงปิ่นอนงค์ทำเอาลลิตาอึ้งไปชั่วขณะ เธอพยายามปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมด ภาพของมารดาที่ดูอ่อนแอและต้องการการปกป้อง ผสมผสานกับภาพของคุณพ่อผู้แสนดีและเสียสละ มันคือเรื่องราวที่ซับซ้อนเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการได้จริงๆ "แล้ว... คุณนพดล... ล่ะคะ" ลลิตาถามต่อ "เขา... หายไปไหน... แล้วทำไม... ถึงมาปรากฏตัว... ในวันนี้" "คุณนพดล... เขา... เขาต้อง... ไป... ต่างประเทศ... อย่างกะทันหัน... เพราะ... ธุรกิจ... ของครอบครัว... เขา... ทิ้งแม่... ไป... โดยที่... ไม่ได้... ลา... จนกระทั่ง... แม่... ได้... พบ... กับ... คุณพ่อ... ของลูก" คุณหญิงปิ่นอนงค์เล่าทั้งน้ำตา "ส่วน... การที่เขา... มาปรากฏตัว... ในวันนี้... แม่... ก็... ไม่ทราบ... เหมือนกัน... ลูก" ลลิตานั่งนิ่งไป เธอพยายามทำความเข้าใจทุกอย่างที่มารดาเล่า ความรักในอดีต ความเสียสละของคุณพ่อ และการปรากฏตัวของคุณนพดลในวันนี้ มันคือเหตุการณ์ที่เชื่อมโยงกันอย่างไร? เธอรู้สึกสับสนและเจ็บปวดในเวลาเดียวกัน เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมมารดาถึงพยายามปกปิดเรื่องนี้มาตลอด แต่การที่เรื่องราวทั้งหมดถูกเปิดเผยในตอนนี้ มันยิ่งทำให้สถานการณ์ของเธอยุ่งเหยิงกว่าเดิม