"ถ้าอย่างนั้น..." คิม จีฮุนหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ "ฉันจะให้โอกาสเธอเลือก" เขาชี้ไปยังกองเอกสารบนโต๊ะ "ถ้าเธอเอาเอกสารพวกนั้นมาให้ฉันตอนนี้ ฉันจะปล่อยเธอไป" อัญชันส่ายหน้า "ไม่มีทาง!" "งั้นอีกทางเลือกหนึ่ง" คิม จีฮุนพูดต่อ "เธอจะถูกขังอยู่ที่นี่ตลอดไป จะไม่มีวันได้เห็นโลกภายนอกอีก หรือไม่ก็... เธอจะร่วมมือกับฉัน เพื่อให้เราทั้งคู่มีชีวิตรอด" แววตาของคิม จีฮุนมองอัญชันอย่างกดดัน ราวกับจะอ่านความคิดของเธอได้ เขาเดินวนรอบตัวเธอช้าๆ ท่าทางของเขาสะท้อนถึงอำนาจและความมั่นใจที่เหนือกว่า "ฉันรู้ว่าเธอไม่อยากถูกขังอยู่ที่นี่" เขาหยุดยืนอยู่ข้างหลังเธอ ลมหายใจอุ่นๆ รดต้นคอ "เธอเป็นคนฉลาด เธอคงมองออกว่าการต่อต้านฉันมีแต่จะนำไปสู่ความหายนะ" อัญชันตัวสั่นสะท้าน ไม่ใช่เพราะความกลัวเพียงอย่างเดียว แต่เพราะความรู้สึกขยะแขยงที่พุ่งพล่านในอก "คุณมันเลวทรามที่สุด" เธอพยายามสะบัดหน้าหนี "เลวทราม?" คิม จีฮุนหัวเราะในลำคอ "ฉันแค่ทำในสิ่งที่จำเป็นเพื่อรักษาอาณาจักรของฉันไว้ และเธอ... เธอคือส่วนหนึ่งของเกมนี้" เขาโน้มตัวลงมาใกล้หูเธอ "คิดดูดีๆ นะอัญชัน ถ้าเธอให้ความร่วมมือกับฉัน โอกาสที่จะแก้แค้นคนที่ทำร้ายครอบครัวของเธอ... อาจจะมาถึงเร็วกว่าที่เธอคิด" คำพูดนั้นทำให้หัวใจของอัญชันกระตุกวูบ การแก้แค้น? ความคิดนั้นมันน่าเย้ายวนเหลือเกิน แต่เธอจะไว้ใจคำพูดของปีศาจร้ายตรงหน้าได้อย่างไร "คุณหมายความว่ายังไง" เธอถามเสียงสั่น "แก้แค้นใคร?" "คนที่ทำร้ายเธอไงล่ะ" คิม จีฮุนตอบ "คนที่ทำให้เธอต้องมาตกอยู่ในสถานการณ์นี้ คนที่ทำให้เธอต้องสูญเสียทุกอย่าง" เขาหมุนตัวกลับมาเผชิญหน้าเธออีกครั้ง แววตาเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม "ฉันรู้ว่าใครคือผู้อยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้ และฉันก็มีแผนการที่จะจัดการกับเขาอย่างเด็ดขาด" "คุณโกหก!" อัญชันตะโกน "คุณแค่พยายามหลอกฉัน!" "ฉันไม่เคยโกหกในสิ่งที่ฉันต้องการ" คิม จีฮุนพูดเสียงเรียบ "ฉันแค่อยากให้เธอเข้าใจสถานการณ์ของตัวเอง ถ้าเธอเลือกที่จะร่วมมือกับฉัน ฉันจะมอบอำนาจบางส่วนให้เธอ และเราจะร่วมกันกำจัดศัตรูของเราให้สิ้นซาก" เขาเดินกลับไปที่โต๊ะ หยิบซองเอกสารสีน้ำตาลขึ้นมา "นี่คือสิ่งที่ฉันมี ฉันสามารถใช้มันเพื่อบีบคั้นคู่แข่งของฉันได้ แต่ถ้าเธอเอาเอกสารลับของเธอมาแลก... เราจะแข็งแกร่งกว่าเดิม" อัญชันมองซองเอกสารในมือเขา สลับกับกองเอกสารบนโต๊ะ หัวใจของเธอเต้นระรัว สมองพยายามประมวลผลข้อมูลทั้งหมดอย่างบ้าคลั่ง "คุณต้องการให้ฉันทำอะไร" เธอถามเสียงแผ่ว "ง่ายๆ" คิม จีฮุนยิ้มมุมปาก "เธอจะทำหน้าที่เป็นเบี้ยในเกมของฉัน เธอจะทำตามที่ฉันสั่ง และเธอจะได้เห็นจุดจบของศัตรูของเรา" "แล้วถ้าฉันปฏิเสธล่ะ" อัญชันถาม "อย่างที่ฉันบอก" คิม จีฮุนตอบ "เธอจะถูกขังอยู่ที่นี่ตลอดไป หรือไม่ก็... หาทางตายด้วยน้ำมือของฉันเอง" เขาเดินไปที่ประตูห้อง และเปิดมันออก "ฉันจะให้เวลาเธอคิด" เขาหันกลับมามองเธอ "แต่จำไว้ว่าเวลาของเธอเหลือน้อยเต็มทีแล้ว" เมื่อคิม จีฮุนเดินออกไป อัญชันก็ทรุดตัวลงนั่งบนพื้น เธอปล่อยให้น้ำตาไหลอาบแก้มอย่างเงียบๆ ความรู้สึกสิ้นหวังถาโถมเข้าใส่เธอจนแทบจะหายใจไม่ออก เธอจะทำอย่างไรดี? จะเลือกความตาย หรือจะเลือกการทรยศหักหลังทุกสิ่งทุกอย่างที่เธอเชื่อมั่น? ขณะที่เธอกำลังจมอยู่ในห้วงแห่งความสับสนนั้นเอง ประตูห้องก็ถูกแง้มออกอีกครั้ง คราวนี้เป็นร่างของหญิงสาวคนหนึ่งที่ยืนอยู่ตรงนั้น เธอดูคุ้นหน้าคุ้นตา ราวกับเคยเห็นที่ไหนมาก่อน "คุณอัญชัน..." หญิงสาวคนนั้นเรียกชื่อเธอเบาๆ "ฉัน... ฉันชื่อซูจินค่ะ" อัญชันเงยหน้ามองด้วยความประหลาดใจ "ซูจิน? คุณมาทำอะไรที่นี่?" "ฉัน... ฉันมาช่วยคุณค่ะ" ซูจินพูดพลางรีบเดินเข้ามาหาอัญชัน "ฉันรู้ว่าคุณกำลังลำบาก" "คุณรู้เรื่องทั้งหมดได้อย่างไร" อัญชันถามด้วยความสงสัย "ฉัน... ฉันทำงานอยู่ที่นี่" ซูจินตอบ "ฉันเห็นทุกอย่างที่คิม จีฮุนทำ และฉันทนไม่ได้อีกต่อไปแล้ว" "แต่... เขาจะฆ่าคุณเอานะ" อัญชันเตือน "ฉันไม่กลัว" ซูจินกล่าวด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว "ฉันยอมเสี่ยงเพื่อช่วยคุณ เพราะฉันเชื่อว่าคุณต้องทำได้" "ช่วยฉัน? คุณจะช่วยฉันได้อย่างไร" "ฉันมีแผน" ซูจินกระซิบ "แต่เราต้องรีบทำ ก่อนที่เขาจะกลับมา" ซูจินยื่นมือมาช่วยอัญชันลุกขึ้น "เขาต้องการเอกสารของคุณใช่ไหมคะ" อัญชันพยักหน้า "ใช่ค่ะ" "ดี" ซูจินยิ้ม "เพราะฉันรู้ว่าเอกสารพวกนั้นอยู่ที่ไหน" อัญชันมองซูจินด้วยความหวังจางๆ "คุณรู้จริงๆ เหรอ" "ค่ะ" ซูจินยืนยัน "ฉันเคยเห็นคุณจีฮุนซ่อนมันไว้ในห้องลับ เขาคิดว่าไม่มีใครรู้ แต่ฉันรู้" "ห้องลับ? อยู่ที่ไหน" "ตามฉันมาค่ะ" ซูจินนำทางอัญชันออกจากห้องโถง ผ่านโถงทางเดินที่ซับซ้อนราวกับเขาวงกต จนกระทั่งมาถึงห้องสมุดขนาดใหญ่ "ที่นี่คือห้องสมุด" ซูจินบอก "หนังสือเยอะมากเลยนะคะ" "แล้วห้องลับล่ะ" อัญชันถาม ซูจินเดินไปที่ชั้นหนังสือที่เก่าแก่ที่สุด และใช้นิ้วกดไปที่หนังสือเล่มหนึ่งเบาๆ ทันใดนั้น ผนังส่วนหนึ่งของชั้นหนังสือก็ค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นทางเดินแคบๆ ที่มืดมิด "นี่คือทางเข้าห้องลับ" ซูจินกล่าว "เอกสารของคุณน่าจะอยู่ที่นั่น" อัญชันมองเข้าไปในความมืดด้วยความรู้สึกตื่นเต้นระคนหวาดกลัว "ขอบคุณนะคะซูจิน" "เราต้องรีบค่ะ" ซูจินเร่ง "ก่อนที่ใครจะมาเจอเรา" ทั้งสองคนก้าวเข้าไปในห้องลับ อัญชันรู้สึกได้ถึงกลิ่นอับชื้นของความเก่าแก่ และความหนาวเย็นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่างกาย "คุณอยู่ตรงนี้ก่อนนะคะ" ซูจินบอก "ฉันจะไปหาเอกสารของคุณมาให้" เมื่อซูจินหายลับเข้าไปในความมืด อัญชันก็ยืนรอด้วยความใจจดใจจ่อ เธอภาวนาขอให้ทุกอย่างเป็นไปตามแผน และหวังว่าเธอจะได้รับโอกาสในการแก้แค้นคนที่พรากทุกสิ่งไปจากเธอ