อัญชันถูกลากไปอย่างรวดเร็ว ดวงตาเต็มไปด้วยน้ำตาและความสิ้นหวัง เธอพยายามดิ้นรนและส่งเสียงร้อง แต่ก็ไร้ผล พวกคนร้ายแข็งแรงและโหดเหี้ยมเกินกว่าที่เธอจะต่อกรได้ "ปล่อยฉันนะ! พวกแกจะพาฉันไปไหน!" เธอตะโกนถาม "ไปพบท่านประธานไงล่ะ" ชายที่จับเธออยู่ตอบด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย "ท่านอยากจะเจอหน้าผู้หญิงที่กล้าต่อกรกับท่านเสียที" "ท่านประธาน... คิม จีฮุน..." อัญชันพึมพำ ชื่อนั้นทำให้ความกลัวถาโถมเข้ามาอีกครั้ง พวกเขาพาเธอขึ้นรถคันเดิมที่เคยพาเธอหนีมาเมื่อคืนนี้ สภาพภายในรถยังคงมีร่องรอยของความรีบร้อนจากการหลบหนีเมื่อไม่นานมานี้ "จะพาฉันไปไหนคะ" อัญชันถามอีกครั้ง "ก็ที่ที่เธอควรจะอยู่ไง" ชายอีกคนตอบ "ที่ที่เธอจะไม่มีวันได้หนีไปไหนได้อีก" รถเคลื่อนตัวออกไปอย่างรวดเร็ว ทิ้งบ้านไร่ของคุณตาที่เต็มไปด้วยคราบเลือดและเสียงปืนไว้เบื้องหลัง อัญชันหลับตาลง พยายามรวบรวมสติสัมปชัญญะ เธอรู้ว่านี่คือสถานการณ์ที่อันตรายที่สุดในชีวิตของเธอ "วิวัฒน์... คุณตา..." ภาพของทั้งสองคนยังคงวนเวียนอยู่ในหัว เธอจะปล่อยให้ความเสียสละของพวกเขาไร้ผลไม่ได้เด็ดขาด เมื่อรถวิ่งมาถึงคฤหาสน์หรูของตระกูลคิม อัญชันก็ถูกลากลงจากรถ และพาเข้าไปในห้องโถงที่โอ่อ่าราวกับจะเยาะเย้ยความอับจนของเธอ คิม จีฮุนนั่งอยู่บนเก้าอี้ตัวใหญ่ ใบหน้าของเขาเรียบเฉย แต่แววตาฉายประกายแห่งความอำมหิต "ในที่สุด เธอก็มาหาฉันจนได้" เขากล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา "คุณฆ่าคุณตาของฉัน!" อัญชันตะโกนใส่หน้าเขา คิม จีฮุนหัวเราะเบาๆ "เขาเป็นคนแรกที่เข้ามาขวางทางฉัน ฉันก็ต้องกำจัดเขาไป" "คุณมันปีศาจ!" อัญชันพูดทั้งน้ำตา "ฉันเป็นผู้ชนะ" คิม จีฮุนกล่าว "และเธอคือของเล่นชิ้นใหม่ของฉัน" เขาผายมือไปยังเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะ "เอกสารพวกนั้น... ฉันรู้ว่าเธอมีมัน" "คุณไม่มีวันได้มันไป!" อัญชันประกาศกร้าว "เธอคิดว่าฉันจะยอมให้เธอเอาความลับของฉันไปแฉให้คนทั้งโลกรู้งั้นเหรอ" คิม จีฮุนลุกขึ้นเดินเข้ามาหาเธอ "เธอไม่มีทางเลือกแล้ว" "ฉันมีทางเลือกเสมอ!" อัญชันตอบ "ฉันจะไม่มีวันยอมจำนนต่อคนอย่างคุณ!" "ถ้าอย่างนั้น..." คิม จีฮุนหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ "ฉันจะให้โอกาสเธอเลือก" เขาชี้ไปยังกองเอกสารบนโต๊ะ "ถ้าเธอเอาเอกสารพวกนั้นมาให้ฉันตอนนี้ ฉันจะปล่อยเธอไป" อัญชันส่ายหน้า "ไม่มีทาง!" "งั้นอีกทางเลือกหนึ่ง" คิม จีฮุนพูดต่อ "เธอจะถูกขังอยู่ที่นี่ตลอดไป จะไม่มีใครหาเธอเจออีก" อัญชันเงียบไป เธอครุ่นคิดอย่างหนัก เธอรู้ว่าคิม จีฮุนไม่เคยพูดโกหก แต่เธอก็ไม่สามารถยอมให้เขาได้เอกสารไปได้ "ฉันจะไม่มีวันให้เอกสารพวกนี้แก่คุณ" อัญชันพูดอย่างมั่นคง คิม จีฮุนยิ้มเย็น "ดี งั้นก็เลือกทางที่สอง" ทันใดนั้น เสียงสัญญาณดังขึ้นจากภายนอกคฤหาสน์ "เกิดอะไรขึ้น!" คิม จีฮุนตวาดถามลูกน้อง "ท่านประธานครับ... มีรถยนต์จำนวนมากกำลังมุ่งหน้ามาที่นี่ครับ" ลูกน้องรายงานด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนก "ใคร! พวกมันรู้เรื่องนี้ได้อย่างไร!" คิม จีฮุนตะโกน "ผมว่า... น่าจะเป็นคนจากหน่วยงานพิเศษครับ" ลูกน้องอีกคนเสริม ใบหน้าของคิม จีฮุนเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียดอย่างเห็นได้ชัด เขามองไปยังอัญชันด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความแค้น "เธอ... เธอเป็นคนทำ!" เขาตะคอก อัญชันเงียบ แต่ในใจของเธอเต็มไปด้วยความหวังเล็กๆ เธอรู้ว่าวิวัฒน์ หรืออาจจะมีใครบางคน ได้พยายามช่วยเหลือเธออยู่ "ถึงแม้ฉันจะไม่ได้เอกสารพวกนั้นมา แต่ฉันก็จะไม่ปล่อยให้เธอมีความสุขไปกับมัน!" คิม จีฮุนพูดพลางชักปืนออกมา "จับตัวเธอไว้!" เขาตะโกนสั่งลูกน้อง อัญชันตัวแข็งทื่อ เธอรู้ว่าหากถูกจับได้อีกครั้ง เธอจะไม่มีโอกาสรอดชีวิต แต่ก่อนที่ลูกน้องของคิม จีฮุนจะเข้ามาถึงตัวเธอ ประตูห้องโถงก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง! "หยุดเดี๋ยวนี้ คิม จีฮุน!" เสียงหนึ่งดังขึ้น ร่างของชายชุดดำหลายนายกรูเข้ามาในห้อง พร้อมกับถือปืนเล็งไปที่คิม จีฮุนและลูกน้องของเขา "นี่มันเกิดอะไรขึ้น!" คิม จีฮุนตะโกน "ท่านประธานครับ เราถูกล้อมไว้หมดแล้วครับ" ลูกน้องของคิม จีฮุนรายงานด้วยน้ำเสียงสิ้นหวัง อัญชันมองไปยังชายที่ยืนอยู่หน้าสุดของกลุ่มคนชุดดำ ใบหน้าของเขาเธอคุ้นเคย... มันคือ ชาครี! ชายหนุ่มที่เธอเคยพบเจอที่งานเลี้ยงของตระกูลคิม "ชาครี! แกมาทำไมที่นี่!" คิม จีฮุนถามด้วยความตกใจ "ผมมาเพื่อยุติเรื่องทั้งหมด" ชาครีตอบด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น "ผมรู้เรื่องที่แกทำมาทั้งหมดแล้ว" อัญชันมองไปยังชาครี สลับกับมองไปยังคิม จีฮุน เธอไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่ก็รู้สึกได้ว่านี่อาจเป็นโอกาสเดียวที่เธอจะหลุดพ้นไปได้