หลังออกจากห้องทำงานของธนาวัฒน์ สุมาลีตรงกลับมาที่คฤหาสน์ทันที เธอรู้สึกเหมือนกำลังวิ่งหนีจากเงาปีศาจที่ตามติด เธอหายใจหอบเหนื่อย ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวและความผิดหวัง เมื่อมาถึงบ้าน เธอไม่รอช้า รีบตรงไปยังห้องทำงานของบิดา เธอผลักประตูเข้าไป ภาพตรงหน้าทำให้เธอแทบทรุดลงไปกองกับพื้น พ่อของเธอกำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะทำงาน สีหน้าเรียบเฉย แต่แววตาเต็มไปด้วยความเหนื่อยล้า คุณหญิงมณี ยืนอยู่ข้างๆ บิดา ใบหน้าของเธอซีดเผือด มือข้างหนึ่งกุมแขนของสามีไว้แน่น "พ่อคะ! แม่คะ!" สุมาลีร้องเรียกเสียงสั่น วิชัยหันมามองลูกสาวด้วยความประหลาดใจ "สุมาลี มาทำอะไรที่นี่" "หนู... หนูมีเรื่องสำคัญจะบอกพ่อค่ะ" สุมาลีรีบเดินเข้าไปหา "เรื่องคุณธนาวัฒน์ค่ะ" คุณหญิงมณีชะงักเล็กน้อย "เรื่องคุณธนาวัฒน์? เกิดอะไรขึ้นลูก" "เขา... เขาไม่ได้มาช่วยเราจริงๆ ค่ะ" สุมาลีพูดทั้งน้ำตา "เขาหลอกลวงเรา! เขากำลังจะขายข้อมูลบริษัทของเราให้กับคู่แข่ง!" วิชัยขมวดคิ้ว "สุมาลี ลูกหมายความว่ายังไง" "หนูแอบเข้าไปในห้องทำงานของเขาที่บริษัทค่ะ" สุมาลีบอกเล่าเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้น ทั้งการค้นเจอสมุดบันทึก การเผชิญหน้ากับธนาวัฒน์ และคำพูดที่โหดร้ายของเขา เมื่อได้ฟังเรื่องราวทั้งหมด วิชัยนิ่งอึ้งไป เขาค่อยๆ ยื่นมือไปหยิบเอกสารที่วางอยู่บนโต๊ะมาดู มันคือเอกสารสัญญาฉบับหนึ่งที่เพิ่งจะได้รับมาเมื่อครู่ "นี่มัน..." วิชัยพึมพำอย่างไม่อยากเชื่อสายตา "เอกสารอะไรคะพ่อ" สุมาลีถามด้วยความกังวล "เป็นเอกสารที่... ธนาวัฒน์เพิ่งจะส่งมาให้ผม" วิชัยพูดเสียงแหบพร่า "เป็นข้อเสนอการซื้อขายข้อมูลทางการค้าบางส่วนของบริษัทเรา... โดยมีผู้ซื้อคือบริษัทคู่แข่งที่เรากำลังมีปัญหากันอยู่" สุมาลีเบิกตากว้าง "อะไรนะคะ! เขาจะขายจริงๆ เหรอ!" "และที่สำคัญกว่านั้น" วิชัยเงยหน้าขึ้นมองสุมาลี ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความปวดร้าว "ในเอกสารนี้... มีลายเซ็นของคุณสุมาลีอยู่ด้วย" "อะไรนะคะ! หนูไม่มีทางเซ็นอะไรแบบนี้เด็ดขาด!" สุมาลีร้องเสียงหลง เธอจำได้ว่าเมื่อวานธนาวัฒน์ได้นำเอกสารหลายฉบับมาให้เธอเซ็น โดยอ้างว่าเป็นเอกสารเกี่ยวกับการปรับโครงสร้างภายในบริษัท และเธอได้เซ็นไปโดยไม่ได้อ่านอย่างละเอียดถี่ถ้วน "นี่ไง" วิชัยยื่นเอกสารให้สุมาลีดู สุมาลีมองดูก็แทบเป็นลม ลายเซ็นของเธอปรากฏอยู่บนเอกสารที่ระบุถึงการขายข้อมูลลับของบริษัทอย่างชัดเจน "คุณธนาวัฒน์บอกว่าเอกสารนี้เป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลงในการให้เขาเข้ามาเป็นที่ปรึกษา และเขาจะใช้ข้อมูลเหล่านี้เพื่อเจรจาต่อรองกับคู่แข่งในนามของเรา" "แต่... แต่เขาหลอกหนู!" สุมาลีตะโกน "เขากำลังจะเอาข้อมูลพวกนี้ไปขายจริงๆ!" "ผมก็คิดแบบนั้น" วิชัยถอนหายใจยาว "ดูเหมือนว่าเราจะประเมินเขาต่ำเกินไป" คุณหญิงมณีเดินเข้ามาโอบไหล่สุมาลี "ไม่เป็นไรนะลูก แม่รู้ว่าหนูไม่ได้ตั้งใจ" "แต่หนู... หนูทำให้บริษัทตกอยู่ในอันตราย" สุมาลีพูดทั้งน้ำตา "ถ้าพ่อไม่เห็นเอกสารนี้... เราคงจะถูกธนาวัฒน์หลอกลวงไปมากกว่านี้" "มันไม่ใช่ความผิดของหนูนะลูก" วิชัยกล่าว "มันเป็นความผิดของพ่อเอง ที่หลงเชื่อคนผิด" "แล้วตอนนี้เราจะทำยังไงดีคะพ่อ" สุมาลีถามอย่างมีความหวัง วิชัยมองไปที่เอกสารในมือ "เราต้องหาทางยกเลิกสัญญานี้ให้ได้ก่อน" "แต่ลายเซ็นหนูอยู่ตรงนั้นนะคะพ่อ" สุมาลีพูดด้วยความกังวล "เราจะพิสูจน์ว่าหนูถูกหลอก" วิชัยกล่าวอย่างหนักแน่น "เราจะไปแจ้งความ" "แจ้งความ?" คุณหญิงมณีกังวล "แล้วถ้าเรื่องนี้เป็นข่าวออกไป..." "เราต้องทำ" วิชัยกล่าว "เราไม่สามารถปล่อยให้ธนาวัฒน์ทำอะไรตามใจชอบได้" ในขณะที่ทั้งสามคนกำลังปรึกษากันอยู่นั้นเอง เสียงโทรศัพท์ในห้องทำงานของวิชัยก็ดังขึ้น เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู เป็นเบอร์ของธนาวัฒน์ "สายจากธนาวัฒน์" วิชัยบอกกับภรรยาและลูกสาว "ผมว่า... เขาคงจะรู้แล้วว่าเราเจออะไร" วิชัยกดรับสาย "ว่าไงคุณธนาวัฒน์" "สวัสดีครับคุณวิชัย" เสียงของธนาวัฒน์ดังมาจากปลายสาย "ผมโทรมาสอบถามความคืบหน้าเรื่องการเซ็นสัญญาฉบับสุดท้ายครับ" วิชัยสูดหายใจลึก "ผม... ผมยังไม่ได้เซ็น" "อ้าว ทำไมล่ะครับ" ธนาวัฒน์ถาม "ผมเห็นว่าคุณสุมาลีก็เซ็นเอกสารที่เกี่ยวข้องไปแล้วนะครับ" "คุณกำลังพูดถึงเอกสารอะไร" วิชัยถามเสียงเย็น "เอกสารที่บอกว่าคุณจะขายข้อมูลความลับของบริษัทเราให้กับคู่แข่งอย่างนั้นเหรอ" ปลายสายเงียบไปชั่วครู่ ก่อนที่เสียงของธนาวัฒน์จะกลับมาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน "คุณ... คุณรู้แล้วเหรอครับ" "ใช่" วิชัยตอบ "และผมจะไม่ยอมให้คุณทำแบบนี้เด็ดขาด" "คุณคิดว่าคุณจะทำอะไรได้" ธนาวัฒน์หัวเราะ "คุณไม่มีหลักฐานอะไรเลย นอกจากคำพูดของคุณสุมาลี ที่บอกว่าเธอถูกหลอก" "ผมมีหลักฐาน" วิชัยกล่าว "ผมมีเอกสารที่คุณส่งมาให้ผมเอง" "เอกสารนั้น... ผมเป็นคนส่งให้คุณเองนะครับ" ธนาวัฒน์ยังคงพูดอย่างเยาะเย้ย "มันก็แค่ข้อเสนอปกติเท่านั้นเอง" "ข้อเสนอที่จะทำลายครอบครัวผมอย่างนั้นเหรอ" วิชัยถามเสียงดัง "ผมก็แค่ทำในสิ่งที่ต้องทำ" ธนาวัฒน์กล่าว "และผมก็เชื่อว่าคุณสุมาลีก็รู้อยู่แล้วว่าเธอกำลังเซ็นอะไร" "คุณมันคนเลว!" สุมาลีตะโกนใส่โทรศัพท์ "คุณสุมาลี" ธนาวัฒน์เรียกชื่อเธอ "คุณเองก็ไม่ใช่คนดีอะไรนักหรอกนะ ที่เข้ามาหาผมถึงที่ทำงานแบบนั้น" "ฉันจะไปแจ้งความ!" วิชัยกล่าว "เชิญเลยครับ" ธนาวัฒน์หัวเราะ "แล้วมาดูกันว่าตำรวจจะเชื่อใคร" บทสนทนาจบลงด้วยความรู้สึกสิ้นหวัง สุมาลีมองหน้าพ่อแม่ของเธอ เธอรู้ว่าการต่อสู้ครั้งนี้จะไม่ง่ายเลย