ตอนที่ 6 — ก้าวแรกสู่เส้นทางแห่งฝัน
บรรยากาศภายในรถประจำทางที่มุ่งหน้าสู่จังหวัดปลายทางเต็มไปด้วยความตื่นเต้นระคนกับความประหม่าของเด็กสาววัยรุ่นหลายคน แก้มเองก็เช่นกัน เธอนั่งเหม่อมองวิวทิวทัศน์นอกหน้าต่าง เห็นทุ่งนาเขียวขจี สลับกับบ้านเรือนผู้คน ภาพเหล่านั้นยิ่งทำให้เธอรู้สึกถึงความห่างไกลจากบ้านที่คุ้นเคย
“สวัสดีจ้ะ” เสียงทักทายดังขึ้นข้างๆ แก้ม “เธอมาเรียนที่นี่เหมือนกันเหรอ”
แก้มหันไปมอง ก็พบกับเด็กสาวคนหนึ่ง ใบหน้าหวาน ผมยาวประบ่า สวมชุดนักเรียนเช่นเดียวกับเธอ “ใช่ค่ะ” แก้มตอบ “ฉันชื่อแก้มค่ะ”
“ฉันชื่อน้ำค่ะ” เด็กสาวคนนั้นยิ้ม “ดีใจนะที่เจอเพื่อน”
“ฉันก็ดีใจค่ะ” แก้มยิ้มตอบ “แล้วน้ำมาเรียนที่นี่นานหรือยัง”
“เพิ่งจะมาถึงเหมือนกันค่ะ” น้ำบอก “ครอบครัวฉันย้ายตามมาอยู่ที่นี่น่ะค่ะ”
ทั้งสองคนเริ่มพูดคุยกันอย่างออกรส น้ำเล่าเรื่องราวชีวิตของเธอที่ต้องย้ายตามพ่อแม่มาทำงานที่นี่ แก้มเองก็เล่าเรื่องราวของเธอให้ฟังบ้าง แต่ก็เลี่ยงที่จะพูดถึงเรื่องอาการป่วยของบิดา
เมื่อรถประจำทางจอดลงที่สถานีปลายทาง เด็กสาวหลายคนก็เริ่มหยิบกระเป๋าเดินทางของตนเอง แก้มและน้ำช่วยกันยกกระเป๋าของอีกฝ่าย แก้มมองซ้ายมองขวาอย่างกระวนกระวาย พลางถามน้ำ
“นี่… เธอพอจะรู้ไหมว่าหอพักนักเรียนอยู่ตรงไหน”
“อ๋อ… ฉันพอจะรู้ค่ะ” น้ำบอก “เราไปที่เดียวกันก็ได้นะ ฉันก็ต้องไปรายงานตัวที่หอเหมือนกัน”
ทั้งสองคนเดินเคียงข้างกันไปตามทาง เดินผ่านผู้คนจำนวนมากที่ดูเร่งรีบ แก้มสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าเต็มปอด เธอรู้สึกได้ถึงพลังงานบางอย่างที่แตกต่างจากบ้านเกิดของเธอ ที่นี่ดูคึกคักและเต็มไปด้วยความหวัง
เมื่อไปถึงหอพักนักเรียน ภาพที่ปรากฏตรงหน้าทำให้แก้มประหลาดใจ หอพักแห่งนี้ดูใหญ่โตและทันสมัยกว่าที่เธอเคยจินตนาการไว้มาก มันไม่ใช่เพียงแค่ตึกเก่าๆ ที่มีเพียงเตียงนอน แต่เป็นอาคารที่มีห้องน้ำในตัว มีสิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน
“ว้าว… ที่นี่สวยจังเลย” น้ำอุทาน
“ใช่… สวยจริงๆ” แก้มเห็นด้วย เธอรู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาอีกครั้ง
ทั้งสองคนลงทะเบียนเข้าหอพัก เจ้าหน้าที่ให้กุญแจห้องพักหมายเลข 305 แก้มและน้ำมองหน้ากันแล้วยิ้ม
“เราได้ห้องเดียวกันด้วย!” น้ำร้องด้วยความดีใจ
“จริงเหรอ! ดีเลย!” แก้มก็ดีใจไม่แพ้กัน
เมื่อเข้ามาในห้องพัก แก้มก็วางกระเป๋าลงบนเตียง เธอเดินไปที่หน้าต่าง เปิดม่านออก มองออกไปข้างนอก ทิวทัศน์ที่เห็นเป็นเมืองที่เต็มไปด้วยตึกสูง และแสงไฟนีออนระยิบระยับ
“นี่… แก้ม” น้ำนั่งลงบนเตียง “เราต้องไปรายงานตัวที่ห้องอาจารย์ที่ปรึกษาอีกทีนะ เขาจะแจ้งรายละเอียดเกี่ยวกับการเรียน การใช้ชีวิตในที่นี่”
“โอเค” แก้มตอบ “เราไปกันเลยไหม”
“ไปสิ” น้ำลุกขึ้นยืน “เดี๋ยวจะได้มีเวลาทำความคุ้นเคยกับที่นี่ก่อน”
แก้มและน้ำเดินออกจากห้องพัก มุ่งหน้าไปยังอาคารเรียนที่ตั้งอยู่ไม่ไกลนัก เมื่อเดินเข้าไปในอาคารเรียน แก้มก็รู้สึกถึงความยิ่งใหญ่ของสถาบันแห่งนี้ ห้องเรียนกว้างขวาง โถงทางเดินที่สะอาดสะอ้าน และบรรยากาศที่เต็มไปด้วยความรู้
“ที่นี่ดูดีจังเลยนะ” แก้มบอก
“ใช่… ฉันก็รู้สึกแบบนั้น” น้ำตอบ “ฉันว่าเราต้องชอบที่นี่แน่ๆ”
เมื่อได้พบกับอาจารย์ที่ปรึกษา แก้มและน้ำได้รับฟังข้อมูลต่างๆ มากมาย เกี่ยวกับหลักสูตร กิจกรรม และกฎระเบียบของมหาวิทยาลัย อาจารย์ยังได้ให้คำแนะนำเกี่ยวกับวิธีการปรับตัว และการใช้ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัย
“ขอแสดงความยินดีด้วยนะจ๊ะ” อาจารย์กล่าวกับนักศึกษาใหม่ทุกคน “พวกเธอทุกคนเป็นคนที่ได้รับคัดเลือกมาอย่างดี พ่อแม่ของพวกเธอต้องภูมิใจในตัวพวกเธอมาก”
คำพูดของอาจารย์ทำให้แก้มรู้สึกตื้นตันใจ เธอคิดถึงคำพูดของบิดา ที่บอกว่าท่านภูมิใจในตัวเธอ
“อาจารย์มีอะไรอยากจะฝากถึงพวกเธอทุกคน” อาจารย์กล่าวต่อ “การมาเรียนที่นี่ ถือเป็นโอกาสที่ดีของพวกเธอทุกคน อย่าปล่อยให้โอกาสนี้หลุดลอยไป จงตั้งใจเรียนให้เต็มที่ ใช้ชีวิตให้คุ้มค่า และอย่าลืม… การมีน้ำใจต่อเพื่อนๆ และการช่วยเหลือซึ่งกันและกันเป็นสิ่งสำคัญมากนะ”
แก้มและน้ำมองหน้ากัน พวกเธอรู้สึกถึงพลังใจที่ได้รับจากอาจารย์
หลังจากรายงานตัวเสร็จ แก้มและน้ำก็กลับมาที่ห้องพัก “ฉันว่าเราไปหาอะไรกินกันดีกว่า” น้ำบอก “หิวแล้ว”
“โอเค” แก้มตอบ “อยากกินอะไรล่ะ”
“อะไรก็ได้” น้ำตอบ “ขอแค่ได้กินก็พอ”
ทั้งสองคนเดินออกจากหอพัก มองหาร้านอาหารที่อยู่ใกล้ๆ แก้มมองไปรอบๆ เมืองที่เต็มไปด้วยแสงสี เธอรู้สึกว่าชีวิตของเธอกำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง ในสถานที่แห่งใหม่ ด้วยความฝันใหม่ๆ ที่รอเธออยู่
ในขณะที่เธอกำลังก้าวเดินไปข้างหน้า แก้มก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เปิดดูรูปของบิดาที่ถ่ายไว้ เธอส่งข้อความสั้นๆ ไปหาท่าน
“พ่อคะ หนูมาถึงแล้วนะคะ ที่นี่ดีมากๆ เลยค่ะ เดี๋ยวหนูจะรีบทำความคุ้นเคยกับที่นี่ แล้วจะรีบโทรหาพ่ออีกทีนะคะ รักพ่อนะคะ”
แก้มส่งข้อความไปแล้วก็ถอนหายใจยาว เธอรู้ว่ายังมีอะไรอีกมากมายที่รอเธออยู่ข้างหน้า ทั้งความท้าทาย การเรียนรู้ และการเติบโต แต่เธอก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมัน
เธอเดินต่อไปข้างหน้า พร้อมกับเพื่อนใหม่ และความฝันที่ยิ่งใหญ่ ก้าวแรกของชีวิตใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว.
3,986 ตัวอักษร