ตอนที่ 18 — แผนการร้ายที่ถูกเปิดเผย
ภีมเดินทางกลับถึงที่พักด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกัน เขาได้เผชิญหน้ากับคุณวิชัยโดยตรง ได้รับฟังคำพูดที่ดูเหมือนจะมีความลับซ่อนเร้นอยู่ แต่ก็ยังไม่มีข้อสรุปที่ชัดเจน
"คุณวิชัยเขาพูดเหมือนจะยอมรับ แต่ก็ไม่ยอมรับ" ภีมเล่าให้ทนายวีระและเอมฟัง "เขาบอกว่าเรื่องมันซับซ้อนกว่าที่ผมคิด และมีคนอื่นอยู่เบื้องหลังอีก"
ทนายวีระพยักหน้า "ผมคาดไว้อยู่แล้วว่าคุณวิชัยจะไม่ยอมรับอะไรง่ายๆ เขาเป็นคนฉลาดและมีเล่ห์เหลี่ยมมาก"
"แล้วเราจะทำยังไงต่อคะ" เอมถามด้วยความเป็นห่วง "ถ้าเขาพยายามทำอะไรที่แย่กว่าเดิม"
"เราต้องเดินหน้าตามแผนเดิมครับ" ทนายวีระกล่าว "เราจะยื่นหลักฐานทั้งหมดต่ออัยการสูงสุด และจะกดดันผ่านสื่ออย่างต่อเนื่อง"
"แต่ถ้าเขาใช้เส้นสาย หรือติดสินบนเจ้าหน้าที่ล่ะคะ" เอมถาม
"นั่นคือเหตุผลที่เราต้องให้ข่าวออกไปอย่างรวดเร็ว" ทนายวีระตอบ "เมื่อเรื่องเป็นข่าวใหญ่ สังคมก็จะจับตาดู การทุจริต หรือการติดสินบน จะทำได้ยากขึ้น"
"ผมกังวลเรื่องความปลอดภัยของคุณวิชัย" ภีมกล่าว "เขาบอกว่ามีคนอื่นอยู่เบื้องหลัง ถ้าเขาถูกกดดันมากๆ เขาอาจจะพลั้งมือทำอะไรลงไปก็ได้"
"ผมเข้าใจความกังวลของคุณครับ" ทนายวีระกล่าว "ผมได้สั่งการให้เจ้าหน้าที่ตำรวจเพิ่มการรักษาความปลอดภัยให้คุณภีมและคุณเอมอย่างเข้มงวดแล้ว ส่วนคุณวิชัย เราจะจับตาดูความเคลื่อนไหวของเขาอย่างใกล้ชิด"
ในขณะที่ภีมกำลังพูดคุยกับทนายวีระอยู่นั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของทนายวีระก็ดังขึ้น ปลายสายเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจที่กำลังติดตามความเคลื่อนไหวของคุณวิชัย
"ครับ... อะไรนะครับ!" น้ำเสียงของทนายวีระเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว "คุณแน่ใจเหรอ... เป็นไปได้อย่างไร!"
ภีมและเอมมองหน้ากันด้วยความสงสัย "มีอะไรรึเปล่าครับทนาย" ภีมถาม
ทนายวีระวางสายโทรศัพท์ลง สีหน้าของเขาเคร่งเครียดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน "แย่แล้วครับ" เขาพูดเสียงสั่น "คุณวิชัยหายตัวไป"
"หายตัวไปไหนนะครับ" เอมอุทานด้วยความตกใจ
"ไม่ทราบครับ" ทนายวีระกล่าว "เจ้าหน้าที่พยายามติดต่อเขาตลอดทั้งคืน แต่ก็ไม่พบ เขาหายไปจากบ้านพักของเขาตั้งแต่เมื่อช่วงหัวค่ำ"
"แล้วเป็นไปได้ไหมครับว่าเขาจะถูกลักพาตัว" ภีมถาม
"เป็นไปได้ครับ" ทนายวีระตอบ "แต่ก็เป็นไปได้ว่าเขาอาจจะกำลังวางแผนอะไรบางอย่างอยู่"
"เขาบอกผมว่ามีคนอื่นอยู่เบื้องหลัง" ภีมพูดขึ้น "บางที คนเหล่านั้นอาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับการหายตัวไปของเขา"
"หรือบางที เขาอาจจะกำลังหนี" ทนายวีระกล่าว "หนีความผิดของตัวเอง"
"แต่ถ้าเขาหนีไปจริงๆ แล้วหลักฐานที่เรามี จะยังเพียงพอที่จะดำเนินคดีกับคนที่อยู่เบื้องหลังได้หรือเปล่าครับ" ภีมถาม
"เราต้องพยายามครับ" ทนายวีระกล่าว "เราจะรวบรวมหลักฐานทั้งหมดที่เรามี แล้วจะยื่นต่ออัยการสูงสุด พร้อมกับแจ้งเรื่องการหายตัวไปของคุณวิชัย"
"แล้วถ้าเขาไปหาคนที่อยู่เบื้องหลังนั้นล่ะครับ" ภีมถามด้วยความกังวล "เขาอาจจะถูกบังคับให้ปิดปาก"
"เราต้องสันนิษฐานไว้ทุกอย่างครับ" ทนายวีระกล่าว "ผมจะสั่งการให้เจ้าหน้าที่ตำรวจเร่งติดตามตัวคุณวิชัยอย่างเต็มที่"
ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์มือถือของภีมก็ดังขึ้น เป็นเบอร์ที่ไม่คุ้นเคย ภีมลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะกดรับสาย
"ฮัลโหลครับ" ภีมเอ่ย
"ภีม... ฉันมีเรื่องสำคัญจะบอกนาย" เสียงแหบพร่าดังมาจากปลายสาย เป็นเสียงของผู้หญิง
"ใครครับ" ภีมถาม
"ฉัน... ฉันคือคนที่คุณวิชัยเคยพูดถึง" เสียงนั้นกล่าว "ฉันรู้ว่าเขากำลังจะถูกทำร้าย"
ภีมตกใจ "คุณหมายถึงอะไรครับ"
"คุณวิชัยกำลังถูกบังคับให้ปิดปาก" เสียงนั้นกล่าวต่อ "เขาพยายามจะติดต่อหาฉัน แต่ก็ถูกขัดขวาง"
"แล้วคุณอยู่ที่ไหนครับ" ภีมถามอย่างร้อนรน
"ฉันอยู่ที่... ที่ที่ปลอดภัย" เสียงนั้นกล่าว "แต่ฉันไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้นาน ฉันต้องรีบไป"
"คุณจะบอกอะไรผมครับ" ภีมถาม
"ฉันมีหลักฐานบางอย่างที่จะช่วยคุณได้" เสียงนั้นกล่าว "เป็นหลักฐานที่จะทำให้คุณวิชัย และคนที่อยู่เบื้องหลังเขา ต้องรับผิดชอบ"
"หลักฐานอะไรครับ" ภีมถาม
"เป็นเอกสารบางอย่างที่เกี่ยวกับโครงการลับของพวกเขา" เสียงนั้นกล่าว "ฉันจะส่งที่อยู่ให้คุณทางข้อความ"
ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ก็เงียบไป ภีมรีบตรวจสอบข้อความในโทรศัพท์ของเขา ปรากฏว่ามีข้อความใหม่เข้ามา พร้อมกับแผนที่ที่ระบุตำแหน่งของโกดังร้างแห่งหนึ่งที่อยู่นอกเมือง
"นี่มันอะไรกันครับ" ภีมพูดกับทนายวีระและเอม "มีผู้หญิงคนหนึ่งอ้างว่าเป็นคนที่คุณวิชัยเคยพูดถึง เธอมีหลักฐานบางอย่างที่จะช่วยเราได้ แล้วก็ส่งที่อยู่โกดังร้างแห่งนี้มาให้ผม"
ทนายวีระมองแผนที่ในโทรศัพท์ของภีมอย่างพิจารณา "นี่อาจจะเป็นกับดักก็ได้นะครับคุณภีม"
"แต่ถ้ามันเป็นความจริงล่ะครับ" ภีมกล่าว "ถ้าเราได้หลักฐานชิ้นนั้นมา เราอาจจะสามารถเปิดโปงเรื่องราวทั้งหมดได้จริงๆ"
"ผมจะสั่งให้เจ้าหน้าที่ตำรวจไปตรวจสอบที่นั่นก่อน" ทนายวีระกล่าว "แต่ผมอยากให้คุณภีมและคุณเอมอยู่ที่นี่ ปลอดภัยไว้ก่อน"
"ผมไปด้วยครับ" ภีมยืนกราน "ผมต้องไปให้ถึงหลักฐานชิ้นนั้น"
เอมมองภีมด้วยความห่วงใย "ฉันก็จะไปด้วยค่ะ"
"ไม่เอม" ภีมส่ายหน้า "มันอันตรายเกินไป"
"ฉันจะไม่ยอมให้คุณไปคนเดียวเด็ดขาด" เอมยืนกราน "ฉันต้องไปด้วย"
ทนายวีระถอนหายใจ "ถ้าอย่างนั้น ก็ต้องระมัดระวังให้ถึงที่สุด" เขากล่าว "ผมจะจัดเจ้าหน้าที่ตำรวจไปคุ้มกันอย่างเต็มที่"
ภีมมองเอมด้วยความซาบซึ้ง เขาตระหนักดีว่าเขาไม่ได้อยู่ตัวคนเดียวอีกต่อไปแล้ว การต่อสู้เพื่อความยุติธรรมครั้งนี้ อาจจะมีจุดจบที่คาดไม่ถึงรออยู่ข้างหน้า
4,302 ตัวอักษร