ตอนที่ 16 — ความจริงที่เปิดเผยในห้องรับแขก
หมอพริมหันไปมองจอมทัพด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยคำถามมากมาย "ฉัน... ฉันทำตามที่คุณบอกทุกอย่างแล้ว" เธอเอ่ยเสียงแผ่วเบา "คุณวิชัยถูกจับแล้วใช่ไหมคะ"
จอมทัพพยักหน้า สายตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่เธอ ดวงตาคู่นั้นฉายประกายบางอย่างที่ยากจะหยั่งถึง "ใช่ เขาถูกจับแล้ว" เขาตอบ "เธอทำได้ดีมากพริม ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเธอจะกล้าหาญขนาดนี้"
"ฉันแค่... ทำในสิ่งที่ควรทำค่ะ" หมอพริมตอบ พยายามปัดป่ายความรู้สึกที่ตีตื้นขึ้นมาในอก นี่คือช่วงเวลาที่เธอรอคอย ช่วงเวลาที่ความจริงจะถูกเปิดเผย แต่ทำไมเธอถึงรู้สึกว่างเปล่าอย่างประหลาด "เรื่องทั้งหมดมันจบแล้วใช่ไหมคะ"
"ยังไม่จบหรอกพริม" จอมทัพเอ่ย เสียงของเขานุ่มนวลขึ้น "เรายังมีเรื่องต้องคุยกันอีกมาก" เขาผายมือไปยังโซฟาตัวใหญ่ที่ตั้งอยู่กลางห้อง "นั่งก่อนสิ"
หมอพริมลังเลเล็กน้อย ก่อนจะเดินไปนั่งลงบนโซฟา เธอรู้สึกได้ถึงสายตาของจอมทัพที่จับจ้องมาตลอดเวลา บรรยากาศในห้องกลับมาเงียบสงัดอีกครั้ง มีเพียงเสียงลมหายใจของคนทั้งสองที่ดังแว่วๆ
"ฉันไม่เข้าใจ" หมอพริมเอ่ยทำลายความเงียบ "ทำไมคุณถึงวางแผนทั้งหมดนี้คะ"
จอมทัพเดินไปทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ตรงข้ามกับเธอ เขามองหน้าเธออย่างพิจารณา "เธออยากรู้ความจริงทั้งหมดจริงๆ หรือ"
"ฉันอยากค่ะ" หมอพริมตอบเสียงหนักแน่น "ฉันอยากรู้ว่าทำไมคุณถึงต้องทำเรื่องทั้งหมดนี้"
"วิชัยเป็นคนที่อันตรายมากพริม" จอมทัพเริ่มเล่า "เขาไม่ใช่แค่เจ้าพ่อค้ายาเสพติด เขายังมีแผนการที่ใหญ่กว่านั้นมาก"
"แผนการอะไรคะ"
"เขาต้องการครอบครองทุกอย่าง" จอมทัพกล่าว "เขาไม่เคยพอใจในสิ่งที่เขามี เขาต้องการอำนาจ เงินทอง และการควบคุม เขาใช้วิธีสกปรกทุกอย่างเพื่อให้ได้มาซึ่งสิ่งที่เขาต้องการ"
"แล้วเรื่องของคุณพ่อฉันล่ะคะ" หมอพริมถาม น้ำเสียงเริ่มสั่นเล็กน้อย "คุณวิชัยเกี่ยวข้องอะไรกับเรื่องของคุณพ่อ"
จอมทัพนิ่งอึ้งไปเล็กน้อย เขาหลุบตาลงมองพื้นครู่หนึ่งก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาเธอ "เรื่องนั้น... เป็นเรื่องที่ซับซ้อน"
"บอกฉันมาเถอะค่ะ" หมอพริมคะยั้นคะยอ "ฉันต้องรู้"
"คุณพ่อของเธอ..." จอมทัพหยุดคำพูดไปครู่หนึ่ง "ท่านเคยเป็นคู่แข่งทางธุรกิจที่สำคัญของวิชัย"
"คู่แข่งทางธุรกิจ?" หมอพริมขมวดคิ้ว "หมายความว่ายังไงคะ"
"ก่อนที่พ่อของเธอจะเสียชีวิต ท่านกำลังจะเปิดเผยแผนการทุจริตบางอย่างของวิชัย" จอมทัพอธิบาย "แผนการที่เกี่ยวกับการฟอกเงินและการค้ายาเสพติดในระดับนานาชาติ"
หมอพริมอึ้งไป เธอไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย "แล้ว... แล้ววิชัยทำอะไรคะ"
"เขากลัวว่าพ่อของเธอจะเปิดโปงเขา" จอมทัพตอบ "เขาเลยวางแผนกำจัดพ่อของเธอเสีย"
น้ำตาเริ่มคลอเบ้าของหมอพริม "แต่... ตำรวจบอกว่าพ่อฉันเสียชีวิตจากอุบัติเหตุ"
"มันคืออุบัติเหตุที่ถูกจัดฉากขึ้น" จอมทัพกล่าว "วิชัยใช้อิทธิพลของเขาเพื่อปกปิดความจริง และโยนความผิดไปให้กับคนอื่น"
"ทำไมคุณถึงรู้เรื่องนี้ทั้งหมดคะ" หมอพริมถาม
"เพราะฉันเองก็เคยเป็นเหยื่อของวิชัยมาก่อน" จอมทัพตอบ "เขาเคยทำลายธุรกิจของครอบครัวฉัน และพรากคนที่ฉันรักไป"
หมอพริมตกใจ "คนที่คุณรัก... หมายถึงใครคะ"
"แม่ของฉัน" จอมทัพตอบ เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเจ็บปวด "เขาทำร้ายแม่ของฉันจนพิการ"
ความจริงที่ถูกเปิดเผยถาโถมเข้ามาในจิตใจของหมอพริม เธอไม่เคยคิดเลยว่าเบื้องหลังความโหดร้ายของวิชัย จะมีเรื่องราวที่น่าเศร้าสลดถึงเพียงนี้
"ฉันขอโทษค่ะ" หมอพริมเอ่ยเสียงแผ่ว "ฉันไม่รู้มาก่อนเลย"
"ไม่เป็นไรพริม" จอมทัพยิ้มบางๆ "สิ่งที่สำคัญคือเธอปลอดภัย และความจริงกำลังจะถูกเปิดเผย" เขาหยุดพักครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ "ที่ฉันขอให้เธอเข้าไปในแผนการนี้ ไม่ใช่เพราะฉันอยากแก้แค้นเพียงอย่างเดียว"
"แล้วเพราะอะไรคะ"
"ฉันต้องการพิสูจน์ว่าเธอเป็นคนดี" จอมทัพมองหน้าเธอตรงๆ "ฉันรู้ว่าเธอเข้ามาในชีวิตฉันเพราะถูกบังคับ แต่ฉันอยากให้เธอรู้ว่า ฉันมองเห็นความกล้าหาญ ความดี และความฉลาดในตัวเธอ"
หมอพริมรู้สึกประหลาดใจกับคำพูดของเขา "คุณ... คุณพูดจริงเหรอคะ"
"ฉันไม่เคยโกหก" จอมทัพยืนยัน "ฉันเห็นเธอพยายามช่วยเหลือผู้คนมากมาย แม้ในสถานการณ์ที่อันตรายที่สุด เธอไม่เคยยอมแพ้"
"แต่ฉันก็แค่ทำตามหน้าที่ของหมอ" หมอพริมปฏิเสธ
"ไม่ใช่นะพริม" จอมทัพส่ายหน้า "เธอทำมากกว่านั้น เธอทำในสิ่งที่ถูกต้องเสมอ" เขาโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย "และฉันก็อยากให้เธอรู้ว่า... ฉันเริ่มรู้สึกดีกับเธอจริงๆ"
หัวใจของหมอพริมเต้นแรงขึ้น เธอไม่รู้จะตอบสนองต่อคำพูดของเขาอย่างไร ความรู้สึกสับสนปะปนไปกับความรู้สึกบางอย่างที่เริ่มก่อตัวขึ้นในใจ
"คุณจอมทัพ..." เธอเอ่ยเสียงตะกุกตะกัก
"ฉันรู้ว่ามันเร็วไป" จอมทัพรีบพูด "แต่ฉันแค่อยากให้เธอรับรู้" เขาลุกขึ้นยืน "เอาล่ะ ตอนนี้เราควรกลับได้แล้ว"
หมอพริมพยักหน้า เธอรู้สึกว่าตัวเองพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับโลกภายนอกอีกครั้ง แต่ก็ยังคงมีคำถามมากมายที่ยังค้างคาอยู่ในใจ
3,830 ตัวอักษร