ค่ำคืนนั้นมาถึงอย่างรวดเร็ว รัญดาเลือกชุดเดรสสีแดงเข้มที่ลูเซียโน่สั่งให้เธอใส่ มันเป็นชุดที่เปิดเผยเรือนร่างเล็กน้อย ขับเน้นความสง่างามของเธอ แต่ในขณะเดียวกันก็แฝงความเย้ายวนที่ทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจ แอนนาเข้ามาช่วยแต่งหน้าแต่งผมให้เธออย่างประณีต "คุณหนูสวยมากค่ะ" เธอชมด้วยรอยยิ้ม "ขอบคุณค่ะแอนนา" รัญดาตอบ พยายามยิ้มให้กำลังใจตัวเอง เมื่อเธอเดินลงมาที่ห้องโถง ลูเซียโน่ก็ยืนรอเธออยู่แล้ว เขาสวมสูทสีดำสนิท ดูสง่างามและน่าเกรงขาม เขามองเธอด้วยสายตาที่อ่านไม่ออก "คุณสวยมาก" เขาเอ่ยชม "ผมมั่นใจว่าคืนนี้ แขกของผมจะต้องประทับใจ" "ดิฉันหวังว่าจะเป็นเช่นนั้นค่ะ" รัญดาตอบอย่างสุภาพ ลูเซียโน่ยื่นแขนให้เธอ รัญดาวางแขนลงบนแขนของเขาอย่างนุ่มนวล แล้วก้าวเข้าไปในห้องจัดเลี้ยงที่เต็มไปด้วยผู้คน เสียงพูดคุยจอแจดังเซ็งแซ่ แสงไฟสลัวลงเล็กน้อย เผยให้เห็นบรรยากาศที่หรูหรา แต่ก็แฝงความเคร่งขรึม ชายฉกรรจ์หลายคนนั่งอยู่ตามโต๊ะ แต่ละคนดูมีอิทธิพลและแวดล้อมไปด้วยบริวารที่น่าเกรงขาม "ท่านลูเซียโน่! ยินดีต้อนรับครับ" ชายร่างท้วมคนหนึ่งลุกขึ้นทักทาย เขาคืออันโตนิโอ คนเดียวกับที่เจอในวันแรก "และนี่คือ...?" "นี่คือ รัญดา" ลูเซียโน่แนะนำเธอด้วยน้ำเสียงภูมิใจ "ว่าที่เจ้าสาวของผม" คำว่า "ว่าที่เจ้าสาว" ทำให้รัญดารู้สึกประหม่าอีกครั้ง เธอพยายามยิ้มให้กับอันโตนิโอ "ยินดีที่ได้พบครับ คุณรัญดา" อันโตนิโอยิ้มกว้าง "ท่านลูเซียโน่โชคดีมากจริงๆ" รัญดารู้สึกถึงสายตาหลายคู่ที่จ้องมองมาที่เธอ เธอพยายามรักษาท่าทีให้สงบ และสบตาตอบกลับไปอย่างมั่นใจ "ดิฉันก็ดีใจที่ได้พบคุณอันโตนิโอค่ะ" เธอตอบ ลูเซียโน่พาเธอไปแนะนำให้รู้จักกับแขกคนอื่นๆ อย่างต่อเนื่อง แต่ละคนต่างก็พูดจาชื่นชมเธอ และแสดงความยินดีกับลูเซียโน่ "เธอสวยมาก ลูเซียโน่" ชายคนหนึ่งกล่าว "เธอจะทำให้ธุรกิจของคุณยิ่งใหญ่ขึ้นไปอีก" "ผมเชื่อเช่นนั้น" ลูเซียโน่ตอบ ขณะที่พูดคุยกันอยู่ รัญดาก็สังเกตเห็นชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่มุมห้อง เขาดูแตกต่างจากคนอื่นๆ ดวงตาของเขามีประกายแห่งความเย็นชาและฉลาดแกมโกง เขานั่งอยู่เพียงลำพัง จิบเครื่องดื่มอย่างเงียบๆ "ใครคือคนนั้นคะ" รัญดาถามลูเซียโน่เบาๆ "เขาคือ มาร์โค" ลูเซียโน่ตอบ "คู่แข่งทางธุรกิจคนสำคัญของผม" "คู่แข่ง?" รัญดาเลิกคิ้วขึ้น "ใช่" ลูเซียโน่กล่าว "เขาเป็นคนที่อันตรายมาก อย่าไปยุ่งเกี่ยวกับเขา" แต่คำเตือนของลูเซียโน่กลับยิ่งทำให้รัญดาสนใจในตัวมาร์โคมากขึ้น เธอรู้สึกว่ามีบางอย่างที่ซ่อนอยู่ในดวงตาของเขา เมื่อลูเซียโน่ต้องเดินไปคุยกับแขกคนอื่น รัญดาก็หาจังหวะเดินเข้าไปใกล้โต๊ะของมาร์โค "สวัสดีค่ะ" รัญดาเอ่ยทักทายอย่างสุภาพ มาร์โคเงยหน้าขึ้นมองเธอ แววตาของเขาดูแปลกใจเล็กน้อย "สวัสดีครับ คุณ...?" "รัญดาค่ะ" เธอตอบ "ดิฉันคือว่าที่คู่หมั้นของคุณลูเซียโน่" มาร์โคยิ้มมุมปาก "ผมจำคุณได้" เขากล่าว "คุณดูสวยมากในค่ำคืนนี้" "ขอบคุณค่ะ" รัญดาตอบ "คุณมาร์โค...คุณดูแตกต่างจากคนอื่นๆ ที่นี่" "ผมก็เป็นคนแตกต่าง" มาร์โคกล่าว "ผมไม่ชอบการเสแสร้ง" "แล้วคุณคิดว่าคุณลูเซียโน่...เสแสร้งเหรอคะ" รัญดาถามอย่างตรงไปตรงมา มาร์โคหัวเราะเบาๆ "ผมไม่เคยพูดอะไรที่ผมไม่รู้" เขาตอบ "แต่ผมรู้ว่า ลูเซียโน่เป็นคนอันตราย และคุณก็กำลังเดินเข้าไปในอันตราย" "ดิฉันรู้ค่ะ" รัญดาตอบ "แต่บางครั้ง...อันตรายก็น่าสนใจ" มาร์โคเงยหน้าขึ้นมองเธออีกครั้ง คราวนี้แววตาของเขามีประกายบางอย่างที่รัญดาอ่านไม่ออก "คุณเป็นผู้หญิงที่น่าสนใจ คุณรัญดา" เขาพูด "ระวังตัวด้วยแล้วกัน" ก่อนที่รัญดาจะได้ตอบอะไร ลูเซียโน่ก็เดินกลับมา "คุณกำลังทำอะไรอยู่" เขาถามเสียงเย็น "ดิฉันแค่ทักทายคุณมาร์โคค่ะ" รัญดาตอบ "ผมบอกคุณแล้วว่าอย่าไปยุ่งกับเขา" ลูเซียโน่กล่าว "ดิฉันไม่ได้ทำอะไรผิดนี่คะ" รัญดาแย้ง "คุณกำลังทำให้ผมไม่พอใจ" ลูเซียโน่กล่าว "กลับไปที่โต๊ะของคุณ" รัญดาจำใจต้องเดินกลับไปที่โต๊ะของเธอ แต่เธอก็ยังคงหันกลับไปมองมาร์โค เขาเพียงแค่ยิ้มให้เธอเล็กน้อย ก่อนจะหันกลับไปสนใจเครื่องดื่มของเขา ค่ำคืนนี้ยังอีกยาวไกล รัญดารู้สึกว่าเธอได้ก้าวเข้าสู่โลกใหม่ที่เต็มไปด้วยอันตราย และเธอก็ไม่แน่ใจว่าเธอจะสามารถเอาชีวิตรอดไปได้หรือไม่ เธอเหลือบมองไปทางลูเซียโน่ที่กำลังพูดคุยกับแขกคนอื่นๆ ใบหน้าของเขาดูสงบนิ่ง แต่รัญดากลับรู้สึกได้ถึงพายุที่กำลังก่อตัวอยู่ภายในตัวเขา "นี่มันเพิ่งจะเริ่มต้นเอง" รัญดาคิดในใจ "และฉันก็ไม่รู้ว่าจุดจบจะเป็นอย่างไร" เธอตัดสินใจว่าเธอจะต้องเข้มแข็งกว่านี้ เธอจะต้องสังเกตการณ์ทุกสิ่ง และหาโอกาสที่จะหลบหนีไปให้ได้