เช้าวันต่อมา อันยาถูกปลุกขึ้นมาตั้งแต่เช้าตรู่โดยคุณนายฉวี ซึ่งตอนนี้มีหน้าที่ดูแลเธออย่างใกล้ชิด “คุณอันยาคะ วันนี้เราต้องไปเลือกชุดแต่งงานค่ะ” อันยาพยักหน้ารับอย่างอ่อนแรง เธอรู้สึกเหนื่อยล้าจากการคิดมากเมื่อคืน แต่ก็รู้ดีว่าต้องทำตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย “คุณมาร์คสั่งให้เตรียมทุกอย่างให้พร้อมที่สุดสำหรับงานแต่งงานของเรา” คุณนายฉวีกล่าว “เขาอยากให้ทุกอย่างสมบูรณ์แบบ” “ค่ะ” อันยาตอบสั้นๆ หลังจากแต่งตัวเสร็จ อันยาก็ถูกพาไปยังร้านชุดแต่งงานสุดหรูใจกลางเมือง บรรยากาศภายในร้านเต็มไปด้วยชุดแต่งงานดีไซน์สวยงามมากมาย “คุณอันยาคะ ทางร้านมีชุดสวยๆ ให้เลือกเยอะเลยค่ะ” คุณนายฉวีบอก อันยาเดินสำรวจชุดแต่งงานด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย บางชุดสวยงามมากจนเธอแทบจะลืมความทุกข์ไปชั่วขณะ แต่เมื่อนึกถึงเหตุผลที่เธอมาอยู่ที่นี่ เธอก็รู้สึกเศร้าอีกครั้ง “ชุดนี้สวยจังค่ะ” อันยาหยิบชุดเดรสยาวสีขาวที่ประดับด้วยลูกไม้และคริสตัลขึ้นมาดู “สวยมากเลยค่ะคุณอันยา” คุณนายฉวีเห็นด้วย “เหมาะกับคุณมากค่ะ” ทันใดนั้น ประตูร้านชุดแต่งงานก็ถูกเปิดออก พร้อมกับร่างของมาร์คที่ก้าวเข้ามา เขาสวมชุดสูทสีเทาเข้ม ดูดีมีสง่า “มาแล้วเหรอ” มาร์คเอ่ยทักทายอันยา “ชุดเป็นไงบ้าง?” “ก็สวยดีค่ะ” อันยาตอบ “ผมว่าชุดนี้ก็เข้ากับคุณดีนะ” มาร์คกล่าวพลางเดินเข้ามาใกล้ “แต่ผมมีชุดที่พิเศษกว่านี้” เขาหันไปบอกคุณนายฉวี “คุณฉวีครับ ช่วยพาคุณอันยาไปลองชุดที่ผมเตรียมไว้ให้หน่อยครับ” “ค่ะ ท่านมาร์ค” คุณนายฉวีรับคำ ก่อนจะพาอันยาไปยังห้องลองชุด อันยาเดินตามคุณนายฉวีเข้าไปในห้องลองชุด เธอเห็นชุดเดรสยาวสีขาวที่ถูกแขวนไว้อย่างสวยงาม ชุดนั้นทำจากผ้าไหมเนื้อดี ประดับด้วยเพชรเม็ดเล็กๆ ระยิบระยับ “ชุดนี้สวยมากเลยค่ะ” อันยาเอ่ยชม “เชิญคุณอันยา ลองใส่ดูนะคะ” คุณนายฉวีกล่าว อันยาค่อยๆ ถอดชุดเดิมออก และสวมชุดแต่งงานเข้าไป เธอรู้สึกประหลาดใจที่ชุดนั้นพอดีกับสัดส่วนของเธออย่างไม่น่าเชื่อ เมื่อเธอเดินออกมาจากห้องลองชุด มาร์คก็หันมามอง เธอสัมผัสได้ถึงสายตาของเขาที่มองสำรวจเธออย่างละเอียด “เป็นไงบ้าง?” มาร์คถาม “สวยค่ะ” อันยาตอบ “ผมว่าชุดนี้เหมาะกับคุณมาก” มาร์คกล่าว “ผมเลือกมันมาอย่างดี” “แล้วทำไมคุณถึงเตรียมชุดนี้ไว้ให้คะ?” อันยาถาม “คุณรู้ล่วงหน้าเหรอคะว่าจะให้ฉันแต่งงาน?” “ผมวางแผนทุกอย่างไว้หมดแล้ว” มาร์คตอบ “และผมก็รู้ว่าผมต้องการอะไร” “คุณกำลังหลอกทุกคนอยู่หรือเปล่าคะ?” อันยาถาม “ผมไม่ได้หลอกใคร” มาร์คตอบ “ผมแค่กำลังเล่นเกมตามกฎของผม” “แล้วกฎของคุณคืออะไรคะ?” “กฎของผมคือการได้ในสิ่งที่ผมต้องการ” มาร์คเอ่ย “และตอนนี้ ผมต้องการคุณ” อันยาได้แต่เงียบ เธอไม่รู้จะตอบโต้อย่างไร “เอาล่ะ” มาร์คกล่าว “ไปทานข้าวกัน ผมอยากจะคุยกับคุณเรื่องรายละเอียดงานแต่งงาน” ทั้งสองคนทานอาหารกลางวันที่ร้านอาหารหรูแห่งหนึ่ง มาร์คอธิบายรายละเอียดเกี่ยวกับงานแต่งงานให้ อันยาฟังอย่างละเอียด เขาบอกว่างานจะจัดขึ้นอย่างใหญ่โต และจะมีแขกผู้มีเกียรติมากมายมาร่วมงาน “ผมอยากให้งานแต่งงานของเราดูสมบูรณ์แบบที่สุด” มาร์คกล่าว “เพื่อให้ทุกคนเชื่อว่าเราเป็นคู่รักที่รักกันจริงๆ” “แต่เราไม่ได้รักกันนี่คะ” อันยาพูดขึ้น “ความรักมันสร้างขึ้นมาได้” มาร์คตอบ “และผมก็เชื่อว่าเราจะรักกันได้ในที่สุด” อันยาได้แต่ยิ้มแหยๆ เธอไม่เชื่อในคำพูดของมาร์ค “มีอีกเรื่องที่ผมอยากจะบอกคุณ” มาร์คกล่าวพลางจิบน้ำ “ครอบครัวของคุณ...ผมจะดูแลพวกเขาอย่างดี” “ขอบคุณค่ะ” อันยาตอบ “และผมก็จะจัดการเรื่องธุรกิจของพ่อคุณให้ด้วย” มาร์คเสริม “เขาจะได้ไม่ต้องลำบากอีกต่อไป” “คุณจะทำอย่างนั้นจริงๆ หรือคะ?” อันยาถามอย่างไม่เชื่อหู “แน่นอน” มาร์คตอบ “ผมรักษ์คำพูดเสมอ” อันยาเริ่มรู้สึกว่ามาร์คอาจจะมีมุมอื่นที่เธอไม่เคยเห็น เธอมองใบหน้าของเขาอย่างพิจารณา “คุณมาร์คคะ” อันยาตัดสินใจถาม “คุณมีใครที่คุณรักอยู่แล้วหรือคะ?” มาร์คชะงักเล็กน้อย ก่อนจะตอบ “ไม่มีแล้ว” “ทำไมล่ะคะ?” อันยาถามอย่างสงสัย “มันเป็นเรื่องในอดีต” มาร์คตอบ “คุณไม่ต้องรู้หรอก” อันยาไม่ได้ถามต่อ เธอสัมผัสได้ถึงความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ในน้ำเสียงของมาร์ค “เอาล่ะ” มาร์คกล่าว “ผมว่าเรากลับกันได้แล้ว พรุ่งนี้คุณต้องไปลองชุดอีกครั้ง” อันยาพยักหน้ารับ เธอเดินออกจากร้านอาหารไปกับมาร์ค ด้วยความรู้สึกที่สับสนปนเป เมื่อกลับมาถึงคฤหาสน์ของมาร์ค อันยาก็เดินตรงไปยังห้องของเธอ เธอรู้สึกเหนื่อยล้าและสับสนกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้น ‘ฉันต้องหาทางที่จะหลุดพ้นไปให้ได้’ อันยารำพึงกับตัวเอง ‘ฉันจะยอมเป็นของเล่นของใครไม่ได้เด็ดขาด’ เธอเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังวิวทิวทัศน์ภายนอก ความคิดมากมายวนเวียนอยู่ในหัว เธอไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นอย่างไรต่อไป แต่สิ่งหนึ่งที่เธอรู้แน่ๆ คือ เธอจะต้องต่อสู้เพื่ออิสรภาพของเธอ