เสียงปืนที่ดังขึ้นทำให้ทุกคนตกใจ กิตติพงษ์ชะงักไปครู่หนึ่ง ใบหน้าของเขาฉายแววตกใจและโกรธแค้น "ใคร! ใครกล้า!" ในวินาทีนั้นเอง ชายชุดดำอีกกลุ่มหนึ่งก็บุกเข้ามาในกระท่อมเก่า พวกเขาเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและมีระเบียบราวกับกองทัพ ท่ามกลางเสียงปืนที่ดังสนั่นหวั่นไหว "ทีมของฉัน!" ชยันต์ตะโกน "ยิง! ป้องกันพิมพ์ชนก!" ภาคินที่ยังคงดิ้นรนอย่างหนักเมื่อเห็นทีมของตนเองเข้ามา ก็มีกำลังใจขึ้นมาอีกครั้ง เขาตะโกนบอกลูกน้องที่กำลังต่อสู้กับกลุ่มของกิตติพงษ์ "อย่าให้พวกมันหนีไปได้!" แต่กลุ่มของกิตติพงษ์ก็ใช่ย่อย พวกเขาตอบโต้กลับอย่างดุเดือด กระสุนปืนสาดกระเซ็นไปทั่วบริเวณ อิฐที่ผุพังแตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ "แกคิดว่าแกจะชนะฉันได้งั้นเหรอ ชยันต์!" กิตติพงษ์ตะโกนข้ามเสียงปืน "แกยังไม่รู้เลยว่าฉันมีแผนสำรองเสมอ!" ทันใดนั้นเอง เสียงไซเรนของรถตำรวจก็ดังขึ้นมาแต่ไกล "แย่แล้ว!" ลูกน้องคนหนึ่งของกิตติพงษ์ร้องขึ้น "ไม่! เป็นไปไม่ได้!" กิตติพงษ์สบถ "ใครมันโทรแจ้งตำรวจ!" "คงไม่ใช่ใครอื่น นอกจากคนที่แกคิดว่าเป็นศัตรูไงล่ะ" เสียงทุ้มต่ำดังมาจากทางด้านหลังของกิตติพงษ์ เขาหันไปมองด้วยความตกใจ ปรากฏร่างของชายคนหนึ่ง สวมเสื้อโค้ทสีเข้ม ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกบดบังด้วยเงา แต่ดวงตาของเขากลับฉายแววเย็นชาและเฉียบคม ชายคนนั้นคือ... ท่านประธาน! "ท่านประธาน!" กิตติพงษ์ร้องอุทานด้วยความไม่เชื่อ "ท่านมาทำอะไรที่นี่!" "มาดูให้แน่ใจว่าหมากที่ฉันวางไว้ จะไม่หลุดออกนอกกระดานไงล่ะ กิตติพงษ์" ท่านประธานพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แฝงไว้ด้วยอำนาจที่น่าเกรงขาม "ท่าน... ท่านก็รู้เรื่องนี้มาตลอดเหรอ!" กิตติพงษ์ถามด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "แน่นอน" ท่านประธานพยักหน้า "ฉันรู้ทุกอย่าง ตั้งแต่แกเริ่มวางแผนการร้ายนี้แล้ว" "แต่... ทำไม! ทำไมท่านถึงปล่อยให้ฉันทำมาตลอด!" กิตติพงษ์แทบจะตะโกนออกมา "เพราะฉันต้องการให้แกเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงไงล่ะ" ท่านประธานตอบ "ฉันต้องการให้แกกำจัดศัตรูของฉันให้หมด และฉันก็ต้องการใช้แกเป็นเครื่องมือในการเปิดโปงความจริงทั้งหมด" "เครื่องมือเหรอ!" กิตติพงษ์หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง "ฉันไม่ใช่เครื่องมือของใครทั้งนั้น! ฉันคือกิตติพงษ์! ฉันคือผู้ที่จะสร้างโลกใหม่!" "โลกใหม่ของแกมันจบลงแค่นี้แหละ" ท่านประธานกล่าว "และฉันก็จะเป็นคนทำลายมันเอง" ทันใดนั้นเอง กลุ่มชายชุดดำของท่านประธานก็เคลื่อนไหว พวกเขาเข้าประชิดตัวกิตติพงษ์อย่างรวดเร็ว กิตติพงษ์พยายามต่อสู้ขัดขืน แต่ก็ไม่สามารถต้านทานพลังของพวกเขาได้ "ปล่อยฉันนะ! พวกแกกล้าดียังไง!" กิตติพงษ์ตะโกนลั่น "กิตติพงษ์ แกมันก็แค่หมากตัวหนึ่งที่หมดประโยชน์แล้ว" ท่านประธานพูดขึ้น "และหมากที่หมดประโยชน์ ก็ต้องถูกกำจัดทิ้ง" ขณะเดียวกัน ชยันต์ก็รีบวิ่งเข้าไปหาพิมพ์ชนก "พิมพ์! เธอเป็นอะไรหรือเปล่า!" "ฉันไม่เป็นอะไรค่ะ" พิมพ์ชนกตอบ เธอจับมือของชยันต์ไว้แน่น "แต่... ท่านประธาน... เขา..." "ผมรู้" ชยันต์พยักหน้า "เขาเป็นคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้มาตลอด" "แต่ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะคะ" ภาคินถามขึ้น เขาเพิ่งจะหลุดจากการพันธนาการของลูกน้องกิตติพงษ์มาได้ "ผมไม่แน่ใจ" ชยันต์ตอบ "แต่ดูเหมือนว่าท่านประธานจะมีความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนกับกิตติพงษ์" ท่านประธานมองมาทางชยันต์ แววตาของเขามีประกายบางอย่าง "ชยันต์ ลูกพ่อ... ฉันรู้ว่าแกคงจะโกรธฉัน" "ท่านประธาน!" ชยันต์เรียกด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความผิดหวัง "ทำไมท่านถึงทำแบบนี้! ทำไมท่านถึงปล่อยให้เรื่องบ้าๆ นี่เกิดขึ้น!" "ฉันต้องทำ ชยันต์" ท่านประธานถอนหายใจ "นี่คือเกมอำนาจที่ยิ่งใหญ่กว่าที่แกคิดนัก" "เกมอะไรของท่าน!" ชยันต์ถาม "เกมที่จะทำให้ตระกูลของแกกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง" ท่านประธานตอบ "เกมที่จะทำให้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิม... หรือดีกว่าเดิม" "ท่านประธานครับ" ภาคินเดินเข้ามา "แล้วกิตติพงษ์ล่ะครับ" "เขาจะถูกจัดการ" ท่านประธานกล่าว "ส่วนพวกแก... ฉันขอโทษที่ต้องใช้พวกแกเป็นเครื่องมือ" "แล้วตอนนี้เราจะทำยังไงต่อครับ" ชยันต์ถาม "พวกแกทำดีแล้ว" ท่านประธานยิ้มบางๆ "ที่เหลือ ปล่อยให้ฉันจัดการเอง" เขากล่าวจบ ชายชุดดำของท่านประธานก็ลากตัวกิตติพงษ์ที่หมดสภาพไป ทิ้งไว้เพียงความเงียบที่ปกคลุมกระท่อมเก่ากลางป่า พิมพ์ชนกมองไปยังชยันต์ แววตาของเธอเต็มไปด้วยคำถามและความสับสน "คุณชยันต์คะ... ท่านประธาน... เขาเป็นคนยังไงกันแน่" ชยันต์ส่ายหน้า "ผมก็ไม่แน่ใจเหมือนกันพิมพ์" เขาถอนหายใจ "แต่ผมรู้แค่ว่า... ตอนนี้เราปลอดภัยแล้ว" เสียงฝนที่เริ่มซาลง ยิ่งทำให้บรรยากาศรอบตัวดูอึมครึมมากขึ้น ความจริงที่เพิ่งถูกเปิดเผย ทำให้พิมพ์ชนกรู้สึกสับสนและหวาดกลัว การต่อสู้กับกิตติพงษ์ที่คิดว่าเป็นศัตรูตัวฉกาจ ได้สิ้นสุดลงแล้ว แต่ศัตรูตัวจริงที่ยิ่งใหญ่กว่า กลับปรากฏตัวขึ้นอย่างไม่คาดฝัน "เราต้องรีบกลับไป" ชยันต์พูดขึ้น "เราต้องแจ้งเรื่องนี้ให้ผู้ใหญ่ทราบ" "ค่ะ" พิมพ์ชนกตอบรับ แม้ว่าหัวใจของเธอจะยังคงเต้นระส่ำอยู่ก็ตาม พวกเขาเดินออกจากกระท่อมเก่า ทิ้งคราบความวุ่นวายและความลับที่เพิ่งถูกเปิดเผยไว้เบื้องหลัง แต่สิ่งที่ยังคงตามติดพวกเขาไป คือคำถามที่ไม่มีวันจบสิ้นเกี่ยวกับเบื้องหลังอำนาจที่แท้จริง และพันธมิตรที่คาดไม่ถึง ที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้น