งานเลี้ยงถูกจัดขึ้นในโรงแรมหรูใจกลางเมืองที่ประดับประดาอย่างอลังการ แสงไฟระยิบระยับสะท้อนกับเพดานสูงเสียดฟ้า สร้างบรรยากาศที่ทั้งหรูหราและน่าตื่นตาตื่นใจ แขกเหรื่อที่มาร่วมงานล้วนเป็นบุคคลสำคัญในวงสังคมและธุรกิจ แต่ละคนสวมใส่เสื้อผ้าชั้นสูง สะท้อนถึงฐานะและความมีอำนาจ ลลิลเดินเคียงข้างคิรากรเข้าไปในห้องโถงใหญ่ ทันทีที่ก้าวเข้าไป เสียงกระซิบกระซาบและสายตาหลายคู่ก็จับจ้องมาที่เธอ แต่ลลิลพยายามเก็บอาการ เธอเชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย พยายามทำตัวให้เป็นธรรมชาติที่สุด “ผ่อนคลายนะ ลลิล” คิรากรกระซิบเบาๆ “คุณคือ ‘ดวงดาว’ ของค่ำคืนนี้” คำพูดของเขาทำให้ลลิลรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย เธอเหลือบมองไปรอบๆ และเห็นชุดราตรีของเธอที่ตั้งแสดงอย่างโดดเด่นอยู่กลางห้อง ทุกรายละเอียด ทั้งลายปักรูปพวงกุญแจ กุญแจโบราณ และลูกกุญแจเล็กๆ ที่ห้อยระย้า… มันดูราวกับมีชีวิต “สวยเหลือเกิน… ใช่ไหมคะ” ลลิลเอ่ยถามคิรากร “งดงาม… และมีความหมาย” คิรากรตอบ “ผมอยากให้คุณ… เล่าเรื่องราวของมันให้ผมฟังอีกครั้ง” ลลิลหันไปมองเขา เธอเห็นแววตาที่จริงจังในดวงตาของเขา “มันคือ… การไขความลับที่อยู่เบื้องหลังความหรูหราค่ะ” เธอเริ่มอธิบาย “พวงกุญแจคือสัญลักษณ์ของการ ‘ปกป้อง’ และ ‘ครอบครอง’ กุญแจโบราณ… คือ ‘อำนาจ’ ที่ซ่อนเร้นอยู่ และลูกกุญแจเล็กๆ… คือ ‘ผู้ที่จะเข้ามา’ หรือ ‘ผู้ที่ถูกควบคุม’” “ผู้ที่ถูกควบคุม…” คิรากรทวนคำ “น่าสนใจ… แล้วคุณคิดว่า… ใครคือผู้ควบคุมที่แท้จริงในเรื่องนี้… ลลิล” คำถามของเขาทำให้ลลิลชะงักไปเล็กน้อย เธอไม่แน่ใจว่าเขาถามในฐานะเจ้าของงาน หรือถามในฐานะผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังพยายามจะเข้าถึงตัวตนที่แท้จริงของเธอ “ฉัน… ไม่แน่ใจค่ะ” ลลิลตอบ “มันขึ้นอยู่กับว่า… ใครเป็นคนไขกุญแจดอกนั้น” คิรากรยิ้มกว้าง “คุณตอบได้ดีมาก” เขาเอื้อมมือมาจับมือของเธออีกครั้ง “มา… ผมจะแนะนำให้คุณรู้จักกับ ‘ผู้ที่มีอำนาจ’ ในค่ำคืนนี้” เขาพาเธอเดินไปรอบๆ แนะนำเธอให้รู้จักกับแขกเหรื่อคนสำคัญหลายคน มีทั้งนักธุรกิจใหญ่ นักการเมือง และบุคคลที่มีชื่อเสียงในวงสังคม ทุกคนต่างให้การต้อนรับลลิลเป็นอย่างดี พวกเขาชื่นชมในความสวยงามของเธอ และสอบถามเกี่ยวกับชุดราตรีที่เธอออกแบบ “ชุดของคุณ… มีเรื่องราวที่น่าสนใจมากค่ะ” หญิงสูงวัยคนหนึ่งในชุดราตรีสีแดงสดกล่าว “ลายปักเหล่านี้… มันมีความหมายลึกซึ้งจริงๆ” “ขอบคุณค่ะ” ลลิลตอบ “ฉันพยายามใส่ ‘ความรู้สึก’ ลงไปในทุกรายละเอียดค่ะ” “ความรู้สึก…” หญิงสูงวัยพยักหน้า “ฉันสัมผัสได้… มันมีความ ‘เปราะบาง’ และ ‘แข็งแกร่ง’ ผสมผสานกันอย่างลงตัว” ลลิลมองหญิงสูงวัยคนนั้น เธอรู้สึกได้ถึงความลึกลับบางอย่างในตัวเธอ ราวกับว่าเธอรู้ความลับบางอย่างที่คนอื่นไม่รู้ ระหว่างที่เธอกำลังพูดคุยกับหญิงสูงวัยคนนั้น เธอก็รู้สึกถึงสายตาที่จับจ้องมาที่เธอจากอีกมุมหนึ่งของห้อง เธอหันไปมอง และพบว่าคิรากรกำลังยืนมองเธออยู่ด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่แววตาของเขา… มันเต็มไปด้วยความหมายบางอย่างที่ลลิลอ่านไม่ออก ทันใดนั้น เสียงเพลงก็เปลี่ยนไปเป็นจังหวะที่เร้าใจขึ้น และพิธีกรบนเวทีก็ประกาศขึ้น “เรียนท่านผู้มีเกียรติทุกท่าน… ค่ำคืนนี้ เราได้รับเกียรติอย่างยิ่งที่จะได้พบกับ… ‘บุคคลพิเศษ’ ที่จะมาร่วมเป็นสักขีพยานในการเปิดตัว ‘อาณาจักร’ อันยิ่งใหญ่ของเราครับ!” เสียงปรบมือดังกระหึ่ม ลลิลหันไปมองคิรากร เขายิ้มให้กับเธอ “นี่คือช่วงเวลาสำคัญ” เขาพูด “ที่คุณจะได้เห็น… ‘ผู้ที่จะเข้ามา’” แล้วร่างของชายคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นที่ทางเดินกลางห้อง เขาเดินออกมาอย่างสง่างาม สวมชุดสูทสีดำที่ดูธรรมดา แต่กลับแฝงไปด้วยพลังอำนาจที่ไม่อาจปฏิเสธได้ ใบหน้าของเขาเรียบเฉย แต่แววตาของเขา… มันคมกริบราวกับจะมองทะลุทุกสิ่ง ลลิลเบิกตากว้าง เธอรู้สึกคุ้นเคยกับแววตาคู่นั้นอย่างประหลาด “นั่น… คือใครคะ” ลลิลถามคิรากรด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ คิรากรหันมามองเธอ “เขาคือ… ‘เจ้าของกุญแจ’ ที่แท้จริง” “เจ้าของกุญแจ…” ลลิลทวนคำ หัวใจของเธอเต้นแรงอย่างควบคุมไม่ได้ ชายคนนั้นเดินตรงมาที่เวที และขึ้นไปยืนข้างพิธีกร เขาไม่ได้พูดอะไร แต่ทุกคนในห้องกลับเงียบสงัด ราวกับกำลังรอคอยคำประกาศสำคัญ “ท่านคือ… ท่านประธานาธิบดีแห่งประเทศ…” พิธีกรประกาศชื่อ ซึ่งเป็นชื่อที่ลลิลไม่เคยได้ยินมาก่อน ลลิลอ้าปากค้าง นี่มัน… เป็นไปได้อย่างไร “คุณคิรากร… นี่มันเรื่องอะไรกันคะ” ลลิลถาม คิรากรหันมามองเธอ ดวงตาของเขาทอประกาย “ผมบอกแล้วไง… ว่านี่คืองานเลี้ยงที่พิเศษที่สุด” เขาพูด “และคุณ… คือส่วนหนึ่งของ ‘ความพิเศษ’ นั้น” “แต่… แต่ฉันไม่เข้าใจ” ลลิลเริ่มรู้สึกสับสนและหวาดกลัว “คุณจะเข้าใจ… ในไม่ช้า” คิรากรตอบ “ตอนนี้… ขอให้คุณสนุกกับงานเลี้ยงนี้ไปก่อน” เขาบีบมือเธอเบาๆ ราวกับจะปลอบประโลม แต่ลลิลกลับรู้สึกว่ามันยิ่งเพิ่มความตึงเครียดให้กับเธอ ชายที่ถูกเรียกว่า ‘ท่านประธานาธิบดี’ บนเวที เริ่มกล่าวสุนทรพจน์ น้ำเสียงของเขาหนักแน่น และเต็มไปด้วยอำนาจ เขากล่าวถึงความร่วมมือ และอนาคตของ ‘อาณาจักร’ ที่กำลังจะเกิดขึ้น ลลิลพยายามจับใจความ แต่สมองของเธอกลับว่างเปล่า เธอได้แต่จ้องมองไปยังชายคนนั้น และคิรากร… ผู้ชายที่อยู่ข้างกายเธอ ผู้ที่ซ่อนเร้นความลับมากมายไว้ภายใต้รอยยิ้มที่ดูอ่อนโยน เธอรู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่ในความฝัน… หรืออาจจะเป็นฝันร้าย… ที่เธอไม่สามารถตื่นขึ้นมาได้