คิรากรยังคงยืนอยู่ข้างลลิล แต่เธอกลับรู้สึกราวกับว่าโลกทั้งใบของเธอกำลังหมุนคว้าง การปรากฏตัวของ ‘ประธานาธิบดี’ คนนั้น ทำให้ทุกสิ่งที่เธอเคยคิดว่ารู้… พังทลายลง “คุณคิรากร… เขา… เขาเป็นใครกันแน่” ลลิลถามด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือ คิรากรหันมามองเธอ ดวงตาของเขาฉายแววบางอย่างที่ลลิลตีความไม่ออก มันอาจจะเป็นความสงสาร ความเห็นใจ หรืออาจจะเป็นความพึงพอใจในสีหน้าตื่นตระหนกของเธอ “ผมบอกคุณแล้วไง ลลิล” คิรากรตอบ “ว่าเขาคือ ‘เจ้าของกุญแจ’… ผู้ที่จะนำพาสิ่งใหม่ๆ เข้ามา” “แต่… เขาไม่ใช่ประธานาธิบดี… ที่ฉันรู้จัก!” ลลิลพูดเสียงดังขึ้นเล็กน้อย ทำให้แขกบางส่วนหันมามอง “แน่นอน” คิรากรยิ้ม “เพราะเขา… ไม่ใช่ประธานาธิบดีของประเทศนี้… ที่คุณรู้จัก” ลลิลยิ่งสับสน “แล้ว… เขาเป็นใครคะ” “เขาคือ… เจ้าของ ‘อาณาจักร’ ที่แท้จริง” คิรากรกล่าว “และผม… เป็นเพียง ‘ผู้ดูแล’ คนหนึ่งของเขา” คำพูดของคิรากรทำให้ลลิลรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า เธอไม่อยากเชื่อในสิ่งที่ได้ยิน ‘เจ้าของอาณาจักร’… ‘ผู้ดูแล’… ‘ประธานาธิบดี’ ที่ไม่ใช่ประธานาธิบดี… ทุกอย่างมันดูเหมือนเรื่องราวในนิยาย แต่กลับเกิดขึ้นจริงตรงหน้าเธอ “แล้ว… งานเลี้ยงนี้… ชุดของฉัน… มันคืออะไรกันแน่คะ” ลลิลถาม “มันคือ ‘การประกาศ’ อย่างเป็นทางการ” คิรากรตอบ “ประกาศว่า… ‘อาณาจักร’ กำลังจะก้าวเข้าสู่ยุคใหม่… และคุณ… ลลิล… คือ ‘สัญลักษณ์’ ของการเปลี่ยนแปลงนั้น” “สัญลักษณ์…” ลลิลพึมพำ เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกจับเข้าไปอยู่ในเกมที่ใหญ่เกินกว่าที่เธอจะเข้าใจ “ผมเลือกคุณ… เพราะคุณมี ‘ความพิเศษ’ ที่ผมต้องการ” คิรากรพูด ดวงตาของเขามองสำรวจใบหน้าของเธอ “คุณมีความสามารถในการสร้างสรรค์… ความคิดที่เฉียบคม… และหัวใจที่… ค่อนข้างบริสุทธิ์” “บริสุทธิ์?” ลลิลอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาอย่างขมขื่น “คุณคิดว่าฉันบริสุทธิ์… หลังจากที่คุณพาฉันเข้ามาอยู่ในโลกแบบนี้เหรอคะ” “โลกที่ผมสร้างขึ้น… อาจจะไม่ได้บริสุทธิ์เสมอไป” คิรากรยอมรับ “แต่มันก็มี ‘ความจริง’ บางอย่างที่ซ่อนอยู่… และคุณ… คือผู้ที่จะช่วยเปิดเผยความจริงนั้น” “เปิดเผยความจริงอะไรคะ” ลลิลถาม “ความจริงเกี่ยวกับ… ‘ผู้ที่อยู่เบื้องหลัง’ ความสำเร็จทั้งหมด” คิรากรตอบ “ลูกกุญแจเล็กๆ บนชุดของคุณ… มันไม่ใช่แค่สัญลักษณ์… แต่มันคือ ‘กุญแจ’ ที่จะไขไปสู่ ‘ตัวตน’ ที่แท้จริงของพวกเขา” ลลิลรู้สึกหนาวไปถึงไขสันหลัง เธอจำได้ว่าตอนที่เธออธิบายความหมายของลายปักให้คิรากรฟัง เขาดูสนใจในรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ นั้นเป็นพิเศษ “คุณ… รู้ความลับพวกนี้มาตลอดเหรอคะ” ลลิลถาม “ผมรู้… ในระดับหนึ่ง” คิรากรตอบ “และผมก็รู้ว่า… คุณมี ‘สายตา’ ที่จะมองเห็นมันได้” ทันใดนั้น ‘ท่านประธานาธิบดี’ คนนั้นก็เดินลงมาจากเวที เขาเดินตรงมาหาลลิล และคิรากร “คุณคิรากร” ชายคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ “ผมประทับใจในตัวนักออกแบบของคุณจริงๆ” เขาหันมามองลลิล สายตาของเขาคมกริบราวกับจะเจาะทะลุ “ชุดของคุณ… มีความหมายที่ลึกซึ้งมาก… เหมือนกับ ‘ความลับ’ ที่เราพยายามปกป้องไว้” ลลิลยืนตัวแข็ง ไม่กล้าที่จะสบตาเขา “ผมหวังว่า… คุณจะเข้าใจ… ‘ความสำคัญ’ ของมัน” ชายคนนั้นกล่าวต่อ “และผมก็หวังว่า… คุณจะช่วยเรา… ‘เก็บรักษา’ ความลับนี้เอาไว้” “เก็บรักษาความลับ…” ลลิลทวนคำ เธอรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกบีบบังคับให้ต้องยอมรับในสิ่งที่เธอไม่ต้องการ “คุณมีทางเลือก… ลลิล” คิรากรพูด “คุณสามารถปฏิเสธ… และหายไปจากโลกนี้… หรือ… คุณจะยอมรับ… และกลายเป็นส่วนหนึ่งของ ‘อาณาจักร’ ที่ยิ่งใหญ่ของเรา” ลลิลเงยหน้าขึ้นสบตาคิรากร เธอเห็นความคาดหวังในแววตาของเขา และเธอก็เห็นความจริงอันโหดร้ายที่อยู่เบื้องหลังความหรูหรานี้ “ถ้าฉันปฏิเสธ… จะเกิดอะไรขึ้นคะ” ลลิลถาม คิรากรยิ้มบางๆ “ผมไม่คิดว่าคุณจะอยากรู้คำตอบของคำถามนั้นหรอกนะ” ลลิลหลับตาลง เธอรู้สึกเหมือนกำลังจะจมดิ่งลงไปในความมืดมิด เธอเคยคิดว่าเธอมีอิสระในการเลือก แต่ตอนนี้… เธอรู้แล้วว่าอิสระนั้น… มันเป็นเพียงภาพลวงตา “ฉัน… เข้าใจแล้วค่ะ” ลลิลกล่าวออกมาอย่างแผ่วเบา “ฉัน… จะเป็นส่วนหนึ่ง… ของอาณาจักรของคุณ” น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความยอมจำนน แต่ในใจลึกๆ… เธอก็รู้สึกได้ถึงความเด็ดเดี่ยวที่เริ่มก่อตัวขึ้น คิรากรยิ้มกว้าง “ผมรู้ว่าคุณจะเลือกทางที่ถูกต้อง” เขาพูด “ยินดีต้อนรับ… ลลิล… สู่โลกใบใหม่ของเรา” ชายที่เรียกว่า ‘ประธานาธิบดี’ พยักหน้าให้เธอเล็กน้อย ก่อนจะหันไปคุยกับคิรากรต่อ ปล่อยให้ลลิลยืนอยู่คนเดียว ท่ามกลางเสียงเพลง เสียงหัวเราะ และแสงไฟที่เจิดจรัส แต่ในใจของเธอ… มีเพียงความว่างเปล่าและความรู้สึกที่เจ็บปวด… เพราะเธอเพิ่งจะตระหนักว่า… เธอได้ก้าวเข้ามาสู่โลกที่อันตรายยิ่งกว่าที่เธอเคยจินตนาการไว้… และทางเดียวที่จะรอด… คือการทำความเข้าใจกับ ‘คมนัยน์ตา’ ที่มองเห็นทุกสิ่ง… และ ‘เสน่ห์ลวง’ ที่ซ่อนอยู่ทุกอณูของโลกใบนี้.