ลลิลรู้สึกหนาวสะท้านไปทั่วร่าง ยิ่งได้ยินคำพูดของคิรากรที่บอกว่าเธอเป็น "สัญลักษณ์" และ "กุญแจ" ที่จะไขไปสู่ตัวตนที่แท้จริงของใครบางคน ยิ่งทำให้เธอรู้สึกเหมือนตกอยู่ในเกมที่ซับซ้อนและอันตรายเกินกว่าที่เธอจะจินตนาการ ภาพของ "ประธานาธิบดี" ที่ไม่ใช่ประธานาธิบดีคนนั้น ยังคงติดตา เป็นเงาที่คุกคามความรู้สึกของเธอ "คุณกำลังหมายถึงอะไรคะ คุณคิรากร" ลลิลพยายามรวบรวมสติ ถามเสียงสั่นเล็กน้อย "สัญลักษณ์ของการเปลี่ยนแปลง... กุญแจที่ไขไปสู่ใคร... คุณกำลังจะบอกว่าฉันกำลังถูกหลอกใช้ใช่ไหมคะ" คิรากรโน้มตัวเข้ามาใกล้ ดวงตาคมกริบของเขากวาดมองใบหน้าซีดเผือดของเธออย่างสำรวจ "คุณถูกใช้... แต่ไม่ใช่ในทางที่คุณคิด ลลิล" เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลงเล็กน้อย "คุณถูกเลือก เพราะคุณมี 'บางสิ่ง' ที่คนอื่นไม่มี และ 'บางสิ่ง' นั้น... กำลังจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง" "สิ่งที่ฉันมีคืออะไรคะ" ลลิลถาม น้ำเสียงยังคงเต็มไปด้วยความหวาดระแวง "ฉันเป็นแค่นักออกแบบเสื้อผ้าธรรมดาๆ คนหนึ่ง คุณรู้ดี" "คุณมองเห็นในสิ่งที่คนอื่นมองข้าม" คิรากรตอบ "คุณใส่ 'ความหมาย' ลงไปในทุกสิ่งที่สร้างสรรค์ และนั่น... คือ 'พลัง' ที่แท้จริง" เขาเว้นจังหวะเล็กน้อย "ชุดราตรีของคุณ... มันเป็นผลงานชิ้นเอก ลลิล มันไม่ใช่แค่ชุดสวยๆ มันคือ 'แผนที่' ที่ซ่อนเร้น" "แผนที่... หมายความว่ายังไงคะ" ลลิลขมวดคิ้ว พยายามประมวลผลคำพูดของเขา "ลายปักเหล่านั้น... มันเป็นแค่สัญลักษณ์ที่ฉันออกแบบตามธีมงาน" "สำหรับคนอื่น... ใช่" คิรากรกล่าว "แต่สำหรับ 'พวกเขา'... ลายปักเหล่านั้นคือ 'รหัส' เป็นจุดบ่งชี้ เป็นสัญญาณที่บอกว่า... 'ถึงเวลาแล้ว'" "ถึงเวลาอะไรคะ" ลลิลถามอย่างร้อนรน "คุณกำลังจะพาฉันไปสู่หายนะใช่ไหม" "หายนะ? หรือ 'โอกาส' ที่จะเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้" คิรากรยิ้มมุมปาก "คุณเห็นลูกกุญแจเล็กๆ ที่ห้อยระย้าไหม ลลิล นั่นคือ 'จุดเริ่มต้น' ของการเปลี่ยนแปลง" ลลิลมองไปยังชุดราตรีของเธอที่ตั้งแสดงอยู่ราวกับมีชีวิต เธอมองเห็นลูกกุญแจเล็กๆ ที่ห้อยอยู่หลายดอก มันเป็นเพียงรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ที่เธอใส่ลงไปเพื่อความสวยงาม แต่ตอนนี้... มันกลับกลายเป็นสิ่งที่มีความหมายอันตราย "ฉันไม่เข้าใจ" ลลิลส่ายหน้า "คุณพูดจาคลุมเครือเหลือเกิน" "คุณจะเข้าใจ... ในไม่ช้า" คิรากรกล่าว "ตอนนี้... ถึงเวลาที่คุณจะต้อง 'ก้าวข้าม' ขีดจำกัดของตัวเองแล้ว" ทันใดนั้น ชายในชุดสูทสีดำสนิทหลายคนก็ปรากฏตัวขึ้น พวกเขาเดินเข้ามาโอบล้อมลลิลและคิรากรไว้ แต่ไม่ได้ทำท่าทีคุกคามใดๆ "คุณลลิลครับ ท่านประธานาธิบดีต้องการพบคุณ" หนึ่งในชายเหล่านั้นเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ลลิลเบิกตากว้าง "ประธานาธิบดี... คนนั้นเหรอคะ" "ใช่ครับ" ชายคนนั้นตอบ "ท่านประธานาธิบดี... รอคุณอยู่ที่ห้องส่วนตัว" คิรากรหันมามองลลิล "ไปเถอะ ลลิล นี่คือ 'ก้าวแรก' ที่แท้จริงของคุณ" ลลิลลังเล เธอไม่อยากไป แต่ในขณะเดียวกัน ความอยากรู้และความกดดันก็ผลักดันให้เธอต้องเผชิญหน้ากับสิ่งที่จะเกิดขึ้น "ฉัน... จะไปค่ะ" เธอตอบเสียงแผ่ว ชายชุดดำทั้งหลายนำทางลลิลและคิรากรออกจากห้องโถงใหญ่ ผ่านโถงทางเดินที่เงียบสงัดและประดับประดาอย่างหรูหรา แต่บรรยากาศกลับแตกต่างจากเมื่อครู่โดยสิ้นเชิง ความตึงเครียดแผ่ซ่านไปทั่ว พวกเขามาหยุดอยู่ที่หน้าประตูบานหนึ่ง ซึ่งทำจากไม้เนื้อดี แกะสลักลวดลายโบราณที่ดูขรึมขลัง ชายชุดดำเปิดประตูออก เผยให้เห็นห้องที่ตกแต่งอย่างเรียบง่ายแต่แฝงไปด้วยอำนาจ ภายในห้อง แสงไฟสลัวลง มีเพียงแสงจากโคมไฟตั้งพื้นไม่กี่ดวงที่ส่องกระทบโต๊ะทำงานไม้ขัดเงาขนาดใหญ่ ด้านหลังโต๊ะนั้น มีชายชราในชุดสูทสีเข้ม นั่งอยู่ ดวงตาของเขาฉายแววเฉลียวฉลาดและแฝงไปด้วยความลึกลับ "เชิญเข้ามา ลลิล" ชายชราเอ่ยเรียกด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "นั่งลงสิ" ลลิลเดินเข้าไปอย่างงงๆ เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกดึงเข้าไปสู่โลกที่ดำมืดกว่าที่เคยจินตนาการไว้ คิรากรเดินตามมาและยืนอยู่ข้างๆ เธอ "ท่านประธานาธิบดี..." ลลิลเริ่มพูด แต่ก็ชะงักเมื่อชายชราโบกมือห้าม "เรียกผมว่า 'ท่าน' ก็พอแล้ว ลลิล" ชายชรากล่าว "ส่วน 'ประธานาธิบดี' นั้น... เป็นเพียงฉากบังหน้าเท่านั้น" "ฉากบังหน้า..." ลลิลทวนคำ "แล้วตัวตนที่แท้จริงของคุณคือใครคะ" "ตัวตนที่แท้จริง... คือผู้ที่อยู่เบื้องหลังทุกสิ่ง" ชายชราตอบ "ผู้ที่ควบคุม 'อำนาจ' ที่แท้จริง... ผู้ที่ 'กุญแจ' ดอกสุดท้ายจะไขเข้าไป" เขาเลื่อนสายตามามองชุดราตรีของลลิล "ชุดของคุณ... มันสวยงามมาก ลลิล มันบอกเล่าเรื่องราวที่ซับซ้อน แต่ก็เต็มไปด้วย 'ความจริง' ที่กำลังจะถูกเปิดเผย" "ความจริงเกี่ยวกับอะไรคะ" ลลิลถาม "ความจริงเกี่ยวกับ 'อาณาจักร' นี้" ชายชราตอบ "อาณาจักรที่สร้างขึ้นจาก 'ความลับ' และ 'อำนาจ' ที่ซ่อนเร้น... และคุณ... ลลิล... คือผู้ที่จะช่วยให้ 'อาณาจักร' นี้... แข็งแกร่งยิ่งขึ้น" "แต่ฉัน... ฉันไม่เข้าใจ" ลลิลเริ่มรู้สึกท่วมท้นกับข้อมูลที่ได้รับ "คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่" "ต้องการให้คุณ... 'ตื่นขึ้น' ลลิล" ชายชรากล่าว "ตื่นขึ้นสู่โลกใบใหม่... โลกที่เต็มไปด้วย 'ความเป็นไปได้' และ 'อันตราย' ที่คุณไม่เคยคาดคิด" เขาชี้ไปยังลิ้นชักบานหนึ่งบนโต๊ะทำงาน "ในลิ้นชักนั้น... มี 'สิ่งที่' คุณต้องการเห็น" คิรากรก้าวไปข้างหน้า เปิดลิ้นชักนั้นออก ข้างในมีกล่องไม้โบราณใบหนึ่ง ลลิลมองมันด้วยความรู้สึกบางอย่างที่บอกไม่ถูก "เปิดมันสิ ลลิล" คิรากรกล่าว "คุณจะได้เห็น... 'จุดเริ่มต้น' ของทุกสิ่ง" ลลิลลังเล เธอค่อยๆ เอื้อมมือไปเปิดกล่องไม้ใบนั้น ทันทีที่ฝากล่องถูกเปิดออก แสงสว่างจางๆ ก็ส่องออกมาจากภายใน เผยให้เห็น...