เช้าวันต่อมา รินดาตื่นขึ้นมาพร้อมกับความรู้สึกโล่งใจอย่างประหลาด ข่าวร้ายที่เคยถาโถมเข้ามาเมื่อวานนี้ ราวกับถูกปัดเป่าออกไปจนหมดสิ้น เธอเปิดโทรศัพท์มือถือขึ้นมาดู ก็พบว่าข่าวเชิงลบเกี่ยวกับเธอในโลกออนไลน์หายไปอย่างน่าอัศจรรย์ แทนที่ด้วยข่าวเกี่ยวกับผลงานล่าสุดของเธอที่ได้รับคำชมอย่างล้นหลาม “นี่มัน… เกิดอะไรขึ้น” รินดาพึมพำกับตัวเอง เธอรีบโทรศัพท์หาผู้จัดการส่วนตัว “พี่เอมคะ เกิดอะไรขึ้นคะ ข่าวที่เกี่ยวกับฉัน…” “ใจเย็นๆ รินดา” เสียงพี่เอมฟังดูผ่อนคลายกว่าปกติ “เรื่องทุกอย่างคลี่คลายแล้ว ข่าวพวกนั้นหายไปหมดเลย” “หายไปได้ยังไงคะ” รินดาถามอย่างไม่เข้าใจ “ไม่รู้เหมือนกันจ้ะ แต่ดีแล้วใช่ไหมล่ะ” พี่เอมตอบ “ดูเหมือนว่าจะมีคนเข้ามาจัดการเรื่องนี้ให้เราโดยที่เราไม่ต้องทำอะไรเลย” รินดาอดคิดถึงภามไม่ได้ เขาบอกว่าจะช่วยเธอจริงๆ และดูเหมือนว่าเขาจะทำได้จริงเสียด้วย “พี่เอมคะ รบกวนตรวจสอบหน่อยได้ไหมคะว่าใครเป็นคนจัดการเรื่องนี้” “ได้จ้ะ แต่พี่ว่าคงยากที่จะรู้” พี่เอมตอบ “คนที่มีอำนาจขนาดนี้ คงไม่ปล่อยให้เราสืบสาวราวเรื่องได้ง่ายๆ หรอก” หลังจากวางสาย รินดาก็เดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปยังทิวทัศน์ของเมืองที่กำลังตื่นตัว เธอรู้สึกได้ถึงสายตาที่มองมา แม้จะมองไม่เห็นตัวก็ตาม ราวกับว่าภามกำลังจับตาดูเธออยู่ตลอดเวลา วันเวลาผ่านไป รินดาพบว่าชีวิตของเธอเริ่มกลับมาเป็นปกติอีกครั้ง ข่าวลือร้ายๆ หายไปหมดสิ้น มีแต่ผลงานที่โดดเด่นของเธอที่ถูกพูดถึงในแง่ดี เธอได้รับข้อเสนอภาพยนตร์และละครเรื่องใหม่ๆ มากมาย แต่สิ่งหนึ่งที่ยังคงอยู่ คือความรู้สึกว่ามีคนกำลังคอยปกป้องเธออยู่เบื้องหลัง เย็นวันหนึ่ง ขณะที่รินดากำลังเดินทางกลับบ้านหลังจากถ่ายละคร รถยนต์คันหนึ่งก็ขับปาดหน้าเข้ามาอย่างกระทันหัน จนรถของเธอเกือบจะชนเข้าอย่างจัง “คุณคะ! ขับรถยังไงของคุณเนี่ย!” คนขับรถของรินดาตะโกนด้วยความโกรธ แต่ก่อนที่เรื่องจะบานปลาย รถยนต์คันที่ปาดหน้าเข้ามาก็ลดกระจกลง เผยให้เห็นชายร่างสูงในชุดสีดำ ใบหน้าของเขาไม่คุ้นตา แต่แววตาของเขาก็สื่อถึงอันตราย “ถ้าไม่อยากเดือดร้อน ก็ขับรถต่อไปซะ” ชายคนนั้นกล่าวเสียงเย็นชา คนขับรถของรินดาหน้าซีดเผือด เขาไม่เคยเจอใครที่น่ากลัวเท่านี้มาก่อน เขาจึงรีบเร่งเครื่องยนต์และขับต่อไปอย่างรวดเร็ว เมื่อรถยนต์คันนั้นหายไป รินดาก็ถอนหายใจยาว เธอรู้ทันทีว่านี่คือสัญญาณเตือนอีกครั้ง และคนที่ส่งสัญญาณเตือนนี้มา ก็คือภาม “สงสัยว่าคุณภามจะรู้ว่ากำลังจะมีอันตรายเกิดขึ้นกับฉัน” เธอคิดในใจ เมื่อกลับถึงบ้าน รินดาก็ได้รับข้อความจากภาม “คุณปลอดภัยดีไหม” รินดาพิมพ์ตอบกลับไป “ปลอดภัยค่ะ ขอบคุณนะคะ” “ผมบอกแล้วไงว่าผมจะไม่ปล่อยให้ใครมาทำอันตรายคุณ” ภามตอบกลับมาทันที “ผมมีคนคอยดูคุณอยู่เสมอ” “คุณ… คุณมีคนคอยดูฉันอยู่ตลอดเวลาเลยเหรอคะ” รินดารู้สึกประหลาดใจและหวั่นใจในคราวเดียวกัน “แน่นอน” ภามตอบ “ผมไม่ชอบให้สิ่งที่มีค่าหลุดไปจากสายตา” รินดาไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เขากล่าวหมายถึงเธอ หรือหมายถึงสิ่งอื่นใด แต่เธอก็อดคิดไม่ได้ว่าภายใต้ความอันตรายของเขา มีความรู้สึกบางอย่างที่เธอไม่สามารถอธิบายได้ “คุณภามคะ ฉันอยากจะเจอคุณค่ะ” รินดาพิมพ์ข้อความออกไปอย่างหุนหันพลันแล่น “ฉันอยากจะขอบคุณคุณด้วยตัวเอง” รอไม่นาน ภามก็ตอบกลับมา “พรุ่งนี้ เจอกันที่ร้านอาหารเก่าแก่ริมแม่น้ำตอนสองทุ่ม” รินดาตกลงทันที เธอรู้สึกตื่นเต้นและประหม่าในคราวเดียวกัน การพบเจอครั้งนี้ อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นของอะไรบางอย่างที่ยิ่งใหญ่กว่าที่เธอคิด วันรุ่งขึ้น รินดาเตรียมตัวอย่างพิถีพิถัน เธอเลือกชุดเดรสสีแดงเพลิงที่ขับเน้นผิวขาวผ่องของเธอ ผมยาวถูกปล่อยสยายอย่างเป็นธรรมชาติ เธอต้องการให้ภามเห็นเธอในแบบที่ดีที่สุด เมื่อไปถึงร้านอาหาร ภามก็นั่งรอเธออยู่ที่โต๊ะริมหน้าต่าง เขาสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวธรรมดา แต่ก็ยังคงดูสง่างามและน่าเกรงขาม “มาแล้วเหรอครับ” ภามกล่าวทักทาย พลางลุกขึ้นยืนเล็กน้อย “คุณสวยมากจริงๆ” “ขอบคุณค่ะ” รินดาตอบพลางนั่งลง “ฉันอยากจะขอบคุณคุณจริงๆ นะคะ สำหรับทุกอย่าง” “ผมไม่ต้องการคำขอบคุณ” ภามกล่าว “ผมแค่ต้องการให้คุณรู้ว่าคุณปลอดภัย” “แต่ว่า…” “คุณรินดา” ภามขัดจังหวะ “ผมอยากให้คุณรู้ว่าผมไม่ได้ทำสิ่งเหล่านี้โดยไม่มีเหตุผล” “แล้วเหตุผลของคุณคืออะไรคะ” รินดาถามอย่างตรงไปตรงมา ภามมองเข้าไปในดวงตาของเธออย่างลึกซึ้ง “เพราะผม… ผมชอบคุณ” คำสารภาพของภามทำให้รินดาแทบจะหยุดหายใจ เธอไม่เคยคาดคิดว่าเขาจะกล้าพูดออกมาตรงๆ แบบนี้ “คุณ… คุณชอบฉัน?” เธอถามเสียงสั่น “ใช่” ภามตอบอย่างหนักแน่น “ผมชอบคุณมาตั้งแต่แรกเห็น และผมก็ไม่อยากเห็นใครมาทำร้ายสิ่งที่มีค่าสำหรับผม” รินดาจ้องมองเขา นิ่งเงียบไป เธอพยายามประมวลผลคำพูดของเขา ความรู้สึกที่ก่อตัวขึ้นในใจเธอ ช่างซับซ้อนเหลือเกิน “ฉัน… ฉันก็รู้สึกดีกับคุณเหมือนกันค่ะ” เธอสารภาพออกไปอย่างไม่ตั้งใจ รอยยิ้มปรากฏขึ้นบนใบหน้าของภาม เป็นรอยยิ้มที่ดูอบอุ่นและอ่อนโยนผิดกับบุคลิกที่เคยแสดงออกมาก่อน “นั่นเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่ผมเคยได้ยินในวันนี้” คืนนั้น ทั้งสองคนใช้เวลาพูดคุยกันอย่างยาวนาน พวกเขาแลกเปลี่ยนเรื่องราวชีวิต ความฝัน และความกลัว รินดารู้สึกว่าเธอสามารถเปิดใจให้กับภามได้อย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน ภายใต้เงาของมาเฟียผู้ลึกลับคนนี้ เธอได้พบกับชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยเสน่ห์ ความแข็งแกร่ง และความอ่อนโยนที่ซ่อนเร้น ความสัมพันธ์ที่ก่อตัวขึ้นนี้ ช่างน่าอันตราย แต่ก็ยากที่จะปฏิเสธ