งานฉลองวันเกิดครบรอบสามสิบปีของเอมอรถูกจัดขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ในคฤหาสน์หลังงามของตระกูลภัทร แขกเหรื่อที่ได้รับเชิญล้วนเป็นบุคคลสำคัญในแวดวงสังคมและธุรกิจ ทั้งคู่ค้า คู่แข่งทางธุรกิจที่กลายมาเป็นพันธมิตร และเพื่อนสนิทที่คอยอยู่เคียงข้างเสมอ ภัทรในชุดสูทสีเข้มดูสง่างาม ยืนเคียงข้างเอมอรที่สวมชุดราตรีสีขาวบริสุทธิ์เปล่งประกาย เธออุ้มท้องกลมโตที่เริ่มเห็นได้ชัดเจนขึ้นเรื่อยๆ รอยยิ้มแห่งความสุขฉายชัดบนใบหน้าของทั้งสอง "สุขสันต์วันเกิดนะครับที่รัก" ภัทรกล่าวขณะที่เขาจูบที่ขมับของเอมอร "ขอให้คุณมีความสุขมากๆ ในวันพิเศษของคุณ" "ขอบคุณค่ะที่รัก" เอมอรตอบ "ฉันมีความสุขมากๆ อยู่แล้ว เพราะมีคุณอยู่เคียงข้าง" "ผมก็เช่นกันครับ" ภัทรเอ่ย "และผมตื่นเต้นมากๆ ที่จะได้เฉลิมฉลองวันเกิดของคุณกับสมาชิกใหม่ของครอบครัวเราด้วย" เอมอรหัวเราะเบาๆ "คุณดูจะตื่นเต้นกับเรื่องนี้มากกว่าฉันเสียอีกนะคะ" "ก็แน่นอนสิครับ" ภัทรยิ้ม "ผมกำลังจะได้เป็นพ่อคนแล้วนะ" เสียงเพลงบรรเลงคลอเบาๆ ผู้คนในงานต่างมาร่วมแสดงความยินดีกับเอมอรและภัทร ภีมเองก็มาร่วมงานในฐานะเพื่อนสนิท เขาถือของขวัญชิ้นพิเศษมามอบให้เอมอร "สุขสันต์วันเกิดนะครับคุณเอมอร" ภีมกล่าวขณะที่เขายื่นกล่องของขวัญให้ "ผมหวังว่าคุณจะชอบนะครับ" "ขอบคุณมากค่ะคุณภีม" เอมอรรับของขวัญมา "คุณนี่น่ารักเสมอเลยนะคะ" "ผมแค่ทำในสิ่งที่เพื่อนควรจะทำครับ" ภีมยิ้ม "ผมดีใจที่เห็นคุณมีความสุขมากๆ นะครับ" "ฉันก็ดีใจค่ะ" เอมอรตอบ "คุณภีมคะ แล้วตัวคุณเองล่ะคะ มีข่าวดีให้พวกเราได้ยินบ้างไหม" ภีมหัวเราะเบาๆ "ผมยังโสดสนิทครับคุณเอมอร ช่วงนี้ผมขอทุ่มเทให้กับงานก่อนนะครับ" "อย่าปล่อยให้ตัวเองโสดนานเกินไปนะคะ" เอมอรแกล้งแซว "เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือน" "ครับๆ ผมจะจำไว้" ภีมตอบ ขณะที่เอมอรและภัทรเดินทักทายแขกเหรื่อ จู่ๆ ก็มีเสียงประกาศเชิญชวนให้ทุกคนร่วมชมการแสดงพิเศษ "ต่อไปนี้ ขอเชิญพบกับการแสดงที่จะสร้างความประทับใจให้กับทุกท่าน" เสียงประกาศดังขึ้น "การแสดงพิเศษจากศิลปินรับเชิญที่เราคุ้นเคย" ภัทรหันไปมองเอมอรด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก "นี่คือของขวัญวันเกิดที่ผมเตรียมไว้ให้คุณครับที่รัก" เอมอรประหลาดใจ "คุณเตรียมอะไรไว้คะ" "เดี๋ยวคุณก็รู้ครับ" ภัทรยิ้ม บนเวที ปรากฏร่างของนักร้องหนุ่มที่คุ้นเคย เขาคือภัทรนั่นเอง เขาหยิบกีตาร์คู่ใจขึ้นมา แล้วเริ่มบรรเลงเพลงรักหวานซึ้งที่เขาแต่งขึ้นเพื่อเอมอรโดยเฉพาะ "เพลงนี้มีชื่อว่า 'รักนิรันดร์' ครับ" ภัทรกล่าว "เป็นเพลงที่ผมแต่งขึ้นเพื่อผู้หญิงที่ผมรักที่สุดในชีวิต และเธอก็อยู่ที่นี่กับผมในค่ำคืนนี้" เอมอรยืนมองภัทรด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรักและความซาบซึ้ง น้ำตาแห่งความสุขไหลรินลงมาอาบแก้ม เธอรู้ดีว่าบทเพลงนี้มีความหมายต่อเธอมากเพียงใด เมื่อเพลงจบลง เสียงปรบมือดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ ภัทรเดินลงจากเวทีมาหาเอมอร แล้วคุกเข่าลงต่อหน้าเธอ "เอมอรที่รัก" ภัทรกล่าวด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "คุณคือทุกสิ่งทุกอย่างของผม คุณทำให้ชีวิตผมมีความหมาย คุณทำให้ผมเป็นคนที่ดีขึ้น ผมอยากจะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับคุณ ผมอยากจะดูแลคุณและลูกของเราตลอดไป คุณจะแต่งงานกับผมไหมครับ" เอมอรถึงกับอึ้งไป เธอไม่เคยคิดว่าภัทรจะขอเธอแต่งงานในวันนี้ เธอหลับตาลงช้าๆ แล้วสูดลมหายใจลึกๆ "ค่ะ ภัทร ฉันยอมแต่งงานกับคุณ" เอมอรตอบด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความสุข ภัทรลุกขึ้นยืน แล้วสวมแหวนเพชรเม็ดงามให้กับเอมอร ทั้งสองสบตากันด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรักและความเข้าใจ ก่อนที่จะจุมพิตกันท่ามกลางเสียงแสดงความยินดีของแขกเหรื่อทุกคน ค่ำคืนนั้น เป็นค่ำคืนที่เต็มไปด้วยความสุข ความประทับใจ และความรักที่ไม่มีวันสิ้นสุด งานฉลองวันเกิดของเอมอร ได้กลายเป็นงานหมั้นอันแสนหวานของทั้งสอง ที่บ่งบอกถึงจุดเริ่มต้นของชีวิตคู่ที่สมบูรณ์แบบ