"ซาร์กอน... เขาเป็นใครกันแน่?" ดาริการ้องถามด้วยความสงสัยระคนหวาดหวั่น เอลาริออนชะงักเล็กน้อย ก่อนจะถอนหายใจแผ่วเบา "เขาคือ... ผลผลิตของความสิ้นหวัง" "ความสิ้นหวัง?" ดาริกาเอ่ยทวน "ท่านหมายถึงอย่างไร?" "ท่านแม่ของเจ้า เซราฟีน่า... นางไม่ได้ถูกเนรเทศออกจากเผ่าพันธุ์มังกรดำอย่างที่เจ้าเข้าใจ" เอลาริออนเริ่มเล่า "นางเลือกที่จะจากไป เพื่อปกป้องบางสิ่ง... และบางคน" ดาริการู้สึกถึงกระแสความเย็นยะเยือกที่แล่นผ่านสันหลัง "ท่านแม่ของข้า... เลือกที่จะจากไป?" "ใช่" เอลาริออนพยักหน้า "นางรู้ถึงแผนการร้ายที่กำลังก่อตัวขึ้นภายในเผ่าพันธุ์... แผนการที่มุ่งหวังจะปลดปล่อยพลังแห่งความมืดที่ถูกผนึกไว้มานานหลายศตวรรษ พลังที่หากถูกปลดปล่อยออกมา จะนำพาหายนะมาสู่ทุกสรรพสิ่ง" "แล้ว... ซาร์กอนเกี่ยวข้องอย่างไร?" ดาริกายังคงสับสน "ซาร์กอน... เขาคือบุตรชายของแม่มดผู้ทรงอำนาจ ที่หลงใหลในพลังมืด" เอลาริออนกล่าว "นางต้องการใช้พลังของบุตรชาย เพื่อบรรลุเป้าหมายอันชั่วร้ายของตนเอง เซราฟีน่าพยายามขัดขวาง แต่พลังของนางไม่เพียงพอที่จะหยุดยั้งแผนการนั้นได้ทั้งหมด" "หมายความว่า... ซาร์กอนไม่ได้เป็นมังกรดำ?" ดาริการ้องถามอย่างไม่อยากเชื่อ "เขาไม่ใช่" เอลาริออนตอบ "แต่เขาถูกหล่อหลอมขึ้นด้วยพลังแห่งความมืด จนกลายเป็นเครื่องมือที่น่าสะพรึงกลัว เซราฟีน่า... ในขณะที่พยายามปกป้องเผ่าพันธุ์จากพลังที่กำลังคุกคาม นางก็ต้องเผชิญหน้ากับความจริงที่โหดร้าย... ว่านางไม่สามารถช่วยทุกคนได้" "ท่านแม่ของข้า... ท่านต้องแบกรับอะไรไว้มากมายขนาดนั้นเลยหรือ?" ดาริกาพึมพำ น้ำตาเริ่มคลอเบ้า "แล้วทำไม... ทำไมเรื่องราวเหล่านี้ถึงไม่เคยถูกเล่าขาน?" "เพราะมันคือความลับอันดำมืดที่สุดของเผ่าพันธุ์เรา" เอลาริออนกล่าว "การเปิดเผยความจริงเหล่านี้ อาจนำมาซึ่งความแตกแยก และความหวาดกลัวที่ยากจะเยียวยาได้" "แต่... ตอนนี้ข้าได้ครอบครองพลังแห่ง 'สมบัติแห่งราชันย์มังกรดำ' แล้ว" ดาริการู้สึกถึงความหนักอึ้งในอก "ข้าต้องรู้ความจริงทั้งหมด เพื่อที่จะใช้พลังนี้อย่างถูกต้อง" "ข้าเข้าใจ" เอลาริออนกล่าว "และนั่นคือเหตุผลที่เราต้องเดินทางไปยัง 'หอคอยแห่งปัญญา' ที่นั่น เจ้าจะได้พบกับบันทึกโบราณ... และคำตอบที่เจ้าตามหา" พวกเขาเดินต่อไปอีกพักใหญ่ อากาศเริ่มเย็นลงเล็กน้อย แม้ว่าแสงแดดจะยังคงอบอุ่นอยู่ก็ตาม "ท่านเอลาริออน" ดาริกาเอ่ยขึ้นอีกครั้ง "ท่านพูดถึง 'ดวงตาแห่งมังกร' ทั้งสามชิ้น... มันคืออะไรกันแน่?" "มันคือแก่นแท้ของพลังแห่งเผ่าพันธุ์มังกรดำ" เอลาริออนอธิบาย "เป็นวัตถุโบราณที่รวบรวมพลังงานบริสุทธิ์เอาไว้ 'ดวงตา' แต่ละชิ้นจะมอบพลังและความสามารถที่แตกต่างกันไป แต่เมื่อรวมกันทั้งสาม... มันจะปลดล็อกศักยภาพสูงสุด ที่สามารถเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของโลกใบนี้ได้" "แล้ว... ทำไมถึงมีเพียงข้าที่ครอบครองมันได้?" ดาริกาถาม "เพราะเจ้าคือผู้สืบทอดสายเลือดที่บริสุทธิ์ที่สุด" เอลาริออนตอบ "และที่สำคัญ... เจ้ามีหัวใจที่เปี่ยมด้วยคุณธรรม พลังแห่ง 'สมบัติแห่งราชันย์มังกรดำ' ไม่ได้เลือกผู้ที่แข็งแกร่งที่สุด... แต่เลือกผู้ที่มีจิตใจที่แท้จริง" เมื่อเดินมาถึงบริเวณที่โล่งกว้าง เอลาริออนชี้ไปยังเบื้องหน้า "ดูนั่นสิ" เบื้องหน้าของพวกเขา ปรากฏหอคอยสูงตระหง่าน ตั้งตระหง่านอยู่บนยอดเขา ท้องฟ้าสีครามแผ่คลุมรอบตัวมัน ราวกับจะโอบกอดหอคอยแห่งนี้ไว้ สถาปัตยกรรมของมันดูโบราณและลึกลับ ผสมผสานระหว่างความแข็งแกร่งของหินและการพลิ้วไหวของพลังงานที่มองไม่เห็น "นั่นคือ 'หอคอยแห่งปัญญา' ของเรา" เอลาริออนกล่าวด้วยความภาคภูมิใจ "ที่นั่น... ความรู้ทั้งหมดของเผ่าพันธุ์มังกรดำถูกเก็บรักษาไว้" "มัน... สวยงามมาก" ดาริการู้สึกทึ่งกับภาพเบื้องหน้า "และอันตราย" เสียงแหบพร่าดังขึ้นจากด้านหลังของพวกเขา ดาริกาและเอลาริออนหันไปมองด้วยความตกใจ ร่างสูงผอมเกร็ง ปรากฏกายขึ้นจากความว่างเปล่า ใบหน้าของเขาซีดเซียว ดวงตาเต็มไปด้วยความอำมหิต และรอบตัวเขามีรัศมีสีดำทะมึนแผ่กระจายอยู่ "ข้า... เฝ้ารอวันนี้มานานแสนนาน" "ท่านอัครา!" เอลาริออนอุทานด้วยความตกใจ "ท่านมาทำอะไรที่นี่?" "ข้ามาเพื่อทวงคืนสิ่งที่ควรเป็นของข้า" ชายผู้นั้นกล่าว เสียงของเขาเต็มไปด้วยความเย็นชา "พลังแห่ง 'สมบัติแห่งราชันย์มังกรดำ'... คือพลังที่ข้าจะใช้ เพื่อสร้างระเบียบใหม่ให้กับโลกใบนี้!" ดาริการู้สึกถึงความหนาวเย็นที่แผ่ซ่านไปทั่วร่าง "ท่านเป็นใครกันแน่?" "ข้าคืออัครา" ชายผู้นั้นยิ้มเยาะ "และข้าคือผู้ที่เซราฟีน่า... พยายามจะกำจัดทิ้ง!" "เป็นไปไม่ได้!" เอลาริออนร้องเสียงหลง "เจ้าคือ... เจ้าคือสิ่งมีชีวิตที่น่ารังเกียจ... ผลผลิตของพลังที่ถูกผนึก!" "พลังที่ถูกผนึก... คือพลังที่แข็งแกร่งที่สุด" อัครากล่าว "และข้า... คือผู้ที่จะปลดปล่อยมัน!" ทันใดนั้น ร่างของอัคราก็พุ่งเข้าใส่ดาริกาด้วยความเร็วสูง ดาริการีบยก 'ดวงตาแห่งมังกร' ขึ้นมาป้องกัน แต่พลังที่ปะทะกันนั้นมหาศาลเกินกว่าที่เธอจะรับไหว "พลังของข้า... ยังไม่แข็งแกร่งพอ" ดาริการู้สึกได้ถึงแรงกระแทกที่รุนแรง "เจ้ายังอ่อนแอเกินไป" อัคราหัวเราะ "และข้า... จะสังหารเจ้า ณ ที่แห่งนี้!"