หลังจากที่การเผชิญหน้าอันดุเดือดกับอัคราได้จบลง และความสงบสุขได้กลับคืนมาสู่สถานที่แห่งนี้อีกครั้ง ดาริกาและเอลาริออนก็เร่งรีบเดินทางต่อ มุ่งหน้าไปยัง 'หุบเขาแห่งการหลอมรวม' ตามที่เอลาริออนได้กล่าวไว้สถานที่แห่งนี้คือเป้าหมายสำคัญในการไขปริศนาของสมบัติแห่งราชันย์มังกรดำ และใช้พลังของมันเพื่อปกป้องโลก "เราใกล้ถึงแล้ว" เอลาริออนกล่าวขณะที่พวกเขาเดินลึกเข้าไปในป่าที่หนาทึบ แสงแดดส่องลอดผ่านใบไม้ลงมาเป็นริ้วๆ สร้างบรรยากาศที่ทั้งสวยงามและลึกลับ "หุบเขาแห่งนี้... ถูกซ่อนเร้นอย่างดี... ด้วยพลังแห่งธรรมชาติ... และเวทมนตร์โบราณ" ดาริการู้สึกถึงพลังงานที่แตกต่างออกไปรอบตัวเธอ อากาศที่นี่ดูบริสุทธิ์ และเต็มไปด้วยชีวิตชีวา มันแตกต่างจากความรู้สึกกดดันและอันตรายที่เคยสัมผัสได้ก่อนหน้านี้ "ข้ารู้สึกได้ถึงพลังงานที่นี่" ดาริการ้องออกมา "มัน... สดชื่น... และทรงพลัง... อย่างไม่เคยรู้สึกมาก่อน" "นั่นคือ... พลังแห่งการหลอมรวม" เอลาริออนอธิบาย "เป็นจุดที่พลังงานแห่งโลก... และพลังงานของเผ่าพันธุ์มังกรดำ... มาบรรจบกัน... ที่นี่... คือแหล่งกำเนิด... และศูนย์กลาง... ของพลังงานอันบริสุทธิ์" พวกเขาเดินต่อไปอีกไม่นาน ก็พบกับทางเข้าที่ถูกซ่อนไว้หลังม่านน้ำตกอันงดงาม น้ำตกนั้นไม่ได้มีเพียงความสวยงาม แต่ยังเปล่งประกายระยิบระยับ ราวกับถูกแต่งแต้มด้วยอัญมณี "นี่คือทางเข้า... สู่หุบเขา" เอลาริออนกล่าว "มีเพียงผู้ที่มีสายเลือดแห่งมังกรดำ... หรือผู้ที่ได้รับอนุญาต... เท่านั้น... ที่จะสามารถผ่านเข้าไปได้" ดาริการู้สึกถึงความตื่นเต้นและความประหม่าปะปนกันไป เธอไม่แน่ใจว่าเธอจะสามารถผ่านเข้าไปได้หรือไม่ แต่เมื่อเอลาริออนจับมือของเธอ และก้าวเดินเข้าไปในม่านน้ำตก พลังงานอันอบอุ่นก็โอบล้อมเธอไว้ ราวกับต้อนรับ เมื่อก้าวผ่านม่านน้ำตกเข้าไป โลกทั้งใบก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง พวกเขาพบว่าตัวเองอยู่ในหุบเขาที่โอบล้อมด้วยหน้าผาสูงชัน บนยอดเขาเหล่านั้นมีต้นไม้โบราณที่ใหญ่โตแผ่กิ่งก้านสาขาไปทั่วท้องฟ้า กลางหุบเขามีทะเลสาบสีฟ้าครามใสราวกับกระจกสะท้อนภาพท้องฟ้าได้อย่างสมบูรณ์ และที่สำคัญที่สุด... ใจกลางของทะเลสาบนั้น... มีแท่นหินขนาดใหญ่ตั้งอยู่... บนนั้น... คือก้อนผลึกสีดำสนิท... ที่เปล่งแสงสีเขียวเรืองรองออกมาอย่างอ่อนโยน "นั่นคือ... 'แก่นแท้แห่งมังกรดำ'" เอลาริออนกระซิบด้วยความเลื่อมใส "สมบัติที่แท้จริง... ที่ถูกซ่อนเร้น... มานับพันปี" ดาริการู้สึกถึงพลังงานอันมหาศาลที่แผ่ออกมาจากผลึกนั้น มันไม่ใช่พลังงานที่น่ากลัว หรือกดดัน แต่เป็นพลังงานแห่งชีวิต... แห่งการสร้างสรรค์... และแห่งการปกป้อง "ข้า... รู้สึกได้ถึง... พลังงานของมัน" ดาริการ้องออกมา "มัน... แตกต่าง... จากสมบัติที่ข้าเคยสัมผัส... ก่อนหน้านี้" "สมบัติที่เจ้าเคยสัมผัส... คือส่วนหนึ่ง... ของพลัง... ที่กระจายออกไป" เอลาริออนอธิบาย "แต่แก่นแท้นี้... คือศูนย์รวม... ของพลังทั้งหมด... มันคือหัวใจ... ของเผ่าพันธุ์มังกรดำ... และเป็นกุญแจ... สู่การดำรงอยู่... ของเรา" พวกเขาเดินเข้าไปใกล้ทะเลสาบ เอลาริออนผายมือออก เชิญชวนให้ดาริกาเป็นผู้นำ "ตอนนี้... ถึงตาเจ้าแล้ว... ดาริกา" เอลาริออนกล่าว "เจ้าคือผู้ที่ถูกเลือก... ให้เข้าถึง... และเข้าใจ... พลังแห่งแก่นแท้... นี้" ดาริกาสูดลมหายใจลึกๆ เธอจดจำคำพูดของเซราฟีน่า... แม่ของเอลาริออน... ที่บอกว่าพลังที่แท้จริง... ไม่ใช่การทำลายล้าง... แต่คือการปกป้อง... และรักษา... เธอค่อยๆ ก้าวเท้าลงไปในน้ำที่เย็นเฉียบ แต่เมื่อเธอเดินเข้าไป พลังงานจากแก่นแท้แห่งมังกรดำก็แผ่กระจายออกมา โอบล้อมตัวเธอไว้ ทำให้น้ำรอบๆ ตัวเธออุ่นขึ้นราวกับสายน้ำจากน้ำพุร้อน เมื่อเธอเดินมาถึงแท่นหินกลางทะเลสาบ เธอก็พบว่ามีอักษรโบราณสลักอยู่บนนั้น เป็นภาษาของเผ่าพันธุ์มังกรดำที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน "ข้า... อ่านไม่ออก" ดาริการู้สึกผิดหวังเล็กน้อย "ไม่ต้องห่วง" เอลาริออนกล่าว "ข้าจะช่วย" เอลาริออนยื่นมือไปสัมผัสอักษรเหล่านั้นทันทีที่เขาสัมผัส พลังงานสีทองก็ไหลผ่านร่างของเขา และแผ่ไปยังอักษรโบราณเหล่านั้น ทำให้มันเปล่งแสงสว่างออกมา "นี่คือ... คำสาบาน... แห่งราชันย์มังกรดำ" เอลาริออนอ่านออกเสียง "พันธสัญญา... ที่ให้ไว้... แก่โลก... และแก่เผ่าพันธุ์... ที่อาศัยอยู่... บนโลกใบนี้" "คำสาบานที่ว่า... คืออะไร?" ดาริกาถาม "คือ... การปกป้อง... จากความมืดมิด... การรักษา... ความสมดุล... และการดำรงอยู่... ของทุกชีวิต" เอลาริออนกล่าว "และ... คือการมอบ... พลัง... แห่งการต่อสู้... ให้แก่ผู้ที่... สมควร... เพื่อปกป้อง... สิ่งที่ตนรัก" เมื่อเอลาริออนอ่านจบ ข้อความเหล่านั้นก็สลายไป กลายเป็นละอองแสงสีทองที่ลอยขึ้นไปรวมกับแก่นแท้แห่งมังกรดำ ทันใดนั้นเอง แก่นแท้แห่งมังกรดำก็พลันสว่างวาบขึ้นมา พลังงานอันมหาศาลหลั่งไหลออกมา มันไม่ได้พุ่งไปที่ดาริกา หรือเอลาริออน แต่มันกลับแผ่ขยายออกไปทั่วทั้งหุบเขา "นี่คือ... อะไร?" ดาริการู้สึกถึงพลังงานที่กำลังแผ่กระจายออกไป "มันคือ... การส่งต่อ... พลัง" เอลาริออนตอบด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ "แก่นแท้... กำลัง... ส่งต่อ... พลัง... ไปยัง... ส่วนต่างๆ... ของโลก... เพื่อเสริมสร้าง... การปกป้อง... และความสมดุล" "หมายความว่า... โลกของเรา... จะปลอดภัย... จากความมืดมิด... อย่างนั้นหรือ?" ดาริการ้องถามด้วยความหวัง "ไม่... ไม่ใช่ทั้งหมด" เอลาริออนกล่าว "ความมืดมิด... คือส่วนหนึ่ง... ของธรรมชาติ... มันจะดำรงอยู่... เสมอไป... แต่พลังนี้... จะช่วย... ยับยั้ง... การเติบโต... ของมัน... และเสริมสร้าง... ความแข็งแกร่ง... ให้แก่... ผู้ที่จะต่อสู้... กับมัน" ดาริการู้สึกถึงความเข้าใจอันถ่องแท้... สมบัติแห่งราชันย์มังกรดำ... ไม่ใช่เครื่องมือ... สำหรับการครอบครอง... หรือการทำลายล้าง... แต่มันคือ... การมอบ... พลัง... และความรับผิดชอบ... ให้แก่... ผู้ที่... กล้า... ยืนหยัด... เพื่อปกป้อง... โลกใบนี้ "แล้ว... เราจะทำอย่างไรต่อไป?" ดาริการถาม "เรา... จะต้อง... เรียนรู้... ที่จะใช้... พลังนี้... อย่างชาญฉลาด" เอลาริออนกล่าว "และ... เราจะต้อง... ค้นหา... ผู้ที่จะ... ช่วย... เรา... ในการปกป้อง... โลกใบนี้... จากภัยคุกคาม... ที่กำลังจะมาถึง" "ภัยคุกคาม... ที่กำลังจะมาถึง... คืออะไร?" ดาริการู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดี "ข้า... ไม่แน่ใจ... แต่ข้า... รู้สึกได้... ถึงพลังงาน... ที่กำลัง... ก่อตัวขึ้น... ในที่ที่ห่างไกล... จากที่นี่" เอลาริออนกล่าว "พลังงาน... ที่ไม่เหมือน... กับ... อัครา... หรือ... ความมืดมิด... ที่เราเคยเผชิญ... มาก่อน" ดาริการู้สึกถึงความตื่นเต้น... และความหวัง... ที่ปะปนกันไป... เธอรู้ว่า... การเดินทางของเธอยังไม่จบ... แต่เธอ... ก็พร้อม... ที่จะเผชิญหน้า... กับทุกสิ่ง... ที่จะเข้ามา...