หลังจากที่ได้สัมผัสกับพลังอันยิ่งใหญ่ของ 'แก่นแท้แห่งมังกรดำ' และเข้าใจถึงเจตนารมณ์ที่แท้จริงของสมบัตินี้ ดาริกาและเอลาริออนก็ได้เดินทางออกจากหุบเขาแห่งการหลอมรวมด้วยความรู้สึกที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความหวัง แต่ในขณะเดียวกัน ก็มีความกังวลเกี่ยวกับภัยคุกคามที่กำลังจะมาถึง "เจ้าแน่ใจนะ... เอลาริออน... ว่ามีภัยคุกคามอื่น... อีกนอกเหนือจากอัครา?" ดาริกาถามขณะที่พวกเขากำลังเดินทางกลับ แสงแดดอ่อนๆ ยามเย็นสาดส่องลงมาตามทางที่พวกเขาเดิน "ข้ารู้สึกได้" เอลาริออนตอบด้วยสีหน้าเคร่งเครียด "มันไม่ใช่พลังงานที่ข้าคุ้นเคย... มันมีความโบราณ... และความเย็นชา... แฝงอยู่... ราวกับว่า... มันมาจาก... ที่ที่ลึก... และมืดมิด... กว่าที่เราเคยรู้จัก" "แล้ว... เราจะหาข้อมูล... เกี่ยวกับเรื่องนี้... ได้อย่างไร?" ดาริการู้สึกถึงความไม่แน่นอน "เราไม่รู้... ว่ามันคืออะไร... หรือมาจากไหน" "ข้าคิดว่า... เราควรจะกลับไป... ที่อาณาจักรมังกรดำ" เอลาริออนเสนอ "ที่นั่น... มีบันทึก... และความรู้... โบราณ... ที่อาจจะ... ช่วย... เรา... ไขปริศนา... นี้ได้" "แต่... พ่อของท่าน... ท่านจะจัดการอย่างไร?" ดาริกาเอ่ยถามถึงกษัตริย์มังกรดำผู้ยิ่งใหญ่ "ข้า... ได้ตัดสินใจแล้ว" เอลาริออนกล่าวเสียงหนักแน่น "ข้าจะพยายาม... พูดคุย... กับท่าน... อีกครั้ง... และ... นำเสนอ... หลักฐาน... ที่ข้า... ได้ค้นพบ... เกี่ยวกับ... เจตนารมณ์... ที่แท้จริง... ของสมบัติ... และ... ความผิดพลาด... ที่เรา... เคยก่อขึ้น" "ข้า... จะไปด้วย... เพื่อสนับสนุนท่าน" ดาริการับปากทันที "ข้า... ได้เห็น... พลัง... ของท่าน... และ... ข้าเชื่อว่า... ท่าน... จะสามารถ... เปลี่ยนแปลง... ความคิด... ของท่าน... ได้" เอลาริออนมองมาที่ดาริกา ดวงตาของเขามีประกายแห่งความขอบคุณ "ขอบคุณ... ดาริกา" การเดินทางกลับไปยังอาณาจักรมังกรดำนั้นเป็นไปอย่างเงียบสงบ ทั้งสองต่างครุ่นคิดถึงอนาคตที่รออยู่ เบื้องหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความท้าทาย แต่ก็มีความหวังเช่นกัน เมื่อพวกเขาเดินทางมาถึงประตูทางเข้าอาณาจักรมังกรดำ เหล่าทหารมังกรดำก็เข้ามาต้อนรับด้วยความเคารพ พวกเขาสัมผัสได้ถึงพลังงานที่เปลี่ยนแปลงไปของเอลาริออน และความแข็งแกร่งที่แผ่ออกมาจากตัวดาริกา "ยินดีต้อนรับกลับ... เจ้าชายเอลาริออน" หัวหน้าทหารกล่าวด้วยความนอบน้อม "ฝ่าบาท... ทรงรอคอย... การกลับมาของท่าน... อยู่" เอลาริออนพยักหน้ารับ และนำดาริกาเดินตรงไปยังท้องพระโรง ที่ซึ่งกษัตริย์มังกรดำ ผู้เป็นบิดาของเขากำลังประทับรออยู่ เมื่อกษัตริย์มังกรดำเห็นเอลาริออนเดินเข้ามาพร้อมกับมนุษย์หญิง ก็มีสีหน้าตกตะลึงเล็กน้อย แต่ก็แฝงไว้ด้วยความสงสัย "เอลาริออน... เจ้า... กลับมาแล้ว" กษัตริย์มังกรดำตรัสเสียงเข้ม "และ... เหตุใด... เจ้าจึงพา... มนุษย์... เข้ามา... ในดินแดน... แห่งนี้?" "ฝ่าบาท... ข้า... มีเรื่องสำคัญ... ที่ต้องกราบทูล" เอลาริออนกล่าวพลางคุกเข่าลง "และ... นี่คือ... ดาริกา... ผู้ที่... ได้ช่วย... ข้า... ในการค้นหา... ความจริง... ของสมบัติ... แห่งราชันย์มังกรดำ" กษัตริย์มังกรดำมองดาริการาวกับจะอ่านใจเธอ "มนุษย์... เจ้า... รู้ดี... ถึงความแค้น... ที่มีต่อเผ่าพันธุ์ของข้า... เจ้า... มาที่นี่... เพื่อเป้าหมาย... อันใด?" ดาริการู้สึกถึงความกดดันจากสายตาของกษัตริย์มังกรดำ แต่เธอก็รวบรวมความกล้า และเงยหน้าขึ้นสบตา "ฝ่าบาท... ข้า... มาที่นี่... เพื่อ... สร้าง... สะพาน... แห่งความเข้าใจ... ระหว่าง... สองเผ่าพันธุ์" ดาริการกล่าว "ข้า... ได้เห็น... ความเจ็บปวด... ของทั้งสองฝ่าย... และข้า... เชื่อว่า... เรา... สามารถ... อยู่ร่วมกัน... ได้... อย่างสันติ" เอลาริออนเสริม "ฝ่าบาท... ข้า... ได้ค้นพบ... ความจริง... เบื้องหลัง... สมบัติ... และ... เจตนารมณ์... ที่แท้จริง... ของบรรพชน... ของเรา... มันไม่ใช่... เพื่อการครอบงำ... แต่คือ... เพื่อ... การปกป้อง... และ... รักษา... ความสมดุล" กษัตริย์มังกรดำเงียบไปครู่หนึ่ง พระองค์ทรงพิจารณาคำพูดของทั้งสองอย่างถี่ถ้วน พระเนตรของพระองค์ฉายแววแห่งความสงสัยใคร่รู้ "เจ้า... หมายความว่าอย่างไร... เอลาริออน... เจตนารมณ์... ที่แท้จริง... ของสมบัติ?" กษัตริย์มังกรดำถาม เอลาริออนเล่าเรื่องราวทั้งหมด... ตั้งแต่การค้นพบ 'แก่นแท้แห่งมังกรดำ' ในหุบเขาแห่งการหลอมรวม... ไปจนถึงคำสาบานแห่งราชันย์มังกรดำ... ที่เน้นย้ำถึงการปกป้อง... และการอยู่ร่วมกัน... ของทุกเผ่าพันธุ์ ดาริการ่วมเสริม ด้วยการเล่าถึงความแค้นในอดีต... และความเข้าใจที่เธอได้รับ... จากการเผชิญหน้ากับอัครา... และการใช้พลังของสมบัติ... เพื่อเยียวยา... แทนที่จะทำลาย เมื่อเอลาริออนและดาริการู้เรื่องราวทั้งหมดให้กษัตริย์มังกรดำฟัง พระองค์ก็ทรงประทับนิ่งเงียบไปนาน พระพักตร์ของพระองค์เต็มไปด้วยความขัดแย้งในพระทัย "เป็นไปได้อย่างไร... ที่ข้า... จะเชื่อ... ในคำพูดของ... มนุษย์... ผู้ที่... เคย... ทำร้าย... พวกเรา?" กษัตริย์มังกรดำตรัสถามด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอกถึงความไม่ไว้วางใจ "ฝ่าบาท... ข้า... ไม่ได้มา... เพื่อขอ... การให้อภัย... ในทันที" ดาริการับคำ "แต่ข้า... มาเพื่อ... เสนอ... หนทาง... ที่จะ... สมานฉันท์... และ... สร้าง... อนาคต... ที่ดีกว่า... ให้แก่... ลูกหลาน... ของเรา... ทั้งสองเผ่าพันธุ์" "และ... หาก... ฝ่าบาท... ทรงไม่เชื่อ... ข้า... โปรด... ทรงพิจารณา... ความเปลี่ยนแปลง... ที่เกิดขึ้น... กับ... ข้า... และ... พลัง... ที่ข้า... ได้รับ... จาก... การเข้าถึง... แก่นแท้" เอลาริออนกล่าว กษัตริย์มังกรดำทรงลุกขึ้นยืน และเดินไปรอบๆ ห้องท้องพระโรง พระองค์ทรงมองดูเอลาริออน... พระโอรสที่พระองค์เคยคิดว่า... กำลังหลงผิด... และทรงมองดูดาริกา... หญิงสาว... ที่เคยเป็น... สัญลักษณ์... แห่งความแค้น... "ข้า... จะ... พิจารณา... คำพูดของ... เจ้า... ทั้งสอง" กษัตริย์มังกรดำตรัส "แต่... จงรู้ไว้... ว่า... ถนน... สู่... สันติภาพ... นั้น... ยาวไกล... และ... เต็มไปด้วย... อุปสรรค" ทันใดนั้นเอง... มีเสียงประกาศดังขึ้น... มาจากนอกท้องพระโรง... "ฝ่าบาท! เกิดเหตุ... ฉุกเฉิน... ที่ชายแดน... ทางทิศตะวันออก!" ทหารคนหนึ่งวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา "มี... พลังงาน... ที่ไม่คุ้นเคย... กำลัง... บุกรุก... เข้ามา... ในอาณาเขต... ของเรา!" สีหน้าของกษัตริย์มังกรดำ... และเอลาริออน... ก็พลันเปลี่ยนไป... เป็นความตึงเครียด... อย่างเห็นได้ชัด "พลังงาน... ที่ไม่คุ้นเคย... อย่างนั้นหรือ?" เอลาริออนพึมพำ "นั่นอาจจะ... เป็น... ภัยคุกคาม... ที่ข้า... ได้กล่าวถึง..." "เตรียมพร้อม... กองทัพ!" กษัตริย์มังกรดำตรัสสั่งเสียงดัง "เรา... จะต้อง... เผชิญหน้า... กับ... สิ่งที่... กำลังจะมาถึง!" ดาริการู้สึกถึงหัวใจที่เต้นแรง... ภัยคุกคามใหม่... ที่กำลังคืบคลานเข้ามา... อาจจะเป็น... สิ่งที่จะ... กำหนด... ชะตากรรม... ของโลก... และ... ของทั้งสองเผ่าพันธุ์... อย่างแท้จริง.