หลังจากเดินออกจากมหาวิทยาลัยมาสักพัก อีลาร่าก็พาโทมัสไปยังอาคารพาณิชย์เก่าๆ แห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากย่านใจกลางเมือง ภายนอกดูทรุดโทรมและไม่มีอะไรน่าสนใจ แต่เมื่ออีลาร่าใช้รหัสบางอย่างกดลงบนแผงที่ซ่อนอยู่บริเวณประตู อาคารหลังนั้นก็เปิดออกอย่างเงียบเชียบ เผยให้เห็นทางเดินที่นำลงสู่ใต้ดิน "ที่นี่คือที่ไหนครับ?" โทมัสถามขณะที่ก้าวตามอีลาร่าเข้าไปในทางเดินที่มืดสลัว "ที่นี่คือ 'ห้องสมุดเงียบ' เป็นสถานที่ที่พวกพิทักษ์โบราณใช้ในการเก็บรักษาความรู้และฝึกฝน" อีลาร่าอธิบาย "เป็นที่ที่ปลอดภัยที่สุดสำหรับคุณในตอนนี้" เมื่อเดินลงมาถึงชั้นใต้ดิน โทมัสก็ต้องตะลึงกับสิ่งที่เห็น เบื้องหน้าเขาคือโถงกว้างที่เต็มไปด้วยชั้นหนังสือโบราณนับไม่ถ้วน แสงไฟสลัวๆ ที่ส่องมาจากโคมไฟผนังสร้างบรรยากาศที่ลึกลับและน่าเกรงขาม กลิ่นอายของความรู้และความเก่าแก่แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ "ที่นี่... สวยงามมากครับ" โทมัสกล่าวด้วยความทึ่ง "มันคือสมบัติล้ำค่าของอดีต" อีลาร่ากล่าว "แต่ตอนนี้เราไม่มีเวลาชื่นชมมากนัก" เธอพาโทมัสไปยังห้องเล็กๆ ที่อยู่ด้านในสุดของโถงใหญ่ ภายในห้องนั้นมีเพียงโต๊ะไม้ตัวหนึ่ง เก้าอี้สองตัว และรูปปั้นโบราณรูปหนึ่งตั้งอยู่มุมห้อง "นั่งลงก่อนสิ" อีลาร่าผายมือเชิญ "ฉันจะไปเตรียมเครื่องดื่มให้คุณ" โทมัสทรุดตัวลงนั่งบนเก้าอี้ เขาหยิบกระเป๋าเสื้อโค้ทออกมา และนำคัมภีร์ออกมาวางไว้บนโต๊ะอย่างระมัดระวัง เขาจ้องมองอักขระบนหน้าปกอย่างพิจารณา "โทมัส" อีลาร่ากลับมาพร้อมกับถ้วยน้ำสมุนไพรสองถ้วย "ดื่มนี่ก่อน มันจะช่วยให้คุณสงบลง" โทมัสรับถ้วยมาดื่ม มันมีรสชาติขมเล็กน้อย แต่ก็ให้ความรู้สึกสดชื่นอย่างประหลาด "อีลาร่าครับ ผมอยากจะถามอะไรบางอย่าง" โทมัสกล่าว "คุณบอกว่าผมสามารถอ่านอักขระพวกนี้ได้เพราะ 'สายเลือด' ที่สืบทอดมา... หมายความว่ายังไงครับ?" อีลาร่าทรุดตัวลงนั่งตรงข้ามเขา "ในโลกนี้ มีผู้คนบางกลุ่มที่สืบทอดความสามารถในการสื่อสารกับพลังงานโบราณ และเข้าใจภาษาแห่งอักขระศักดิ์สิทธิ์รุ่นสู่รุ่น" "แล้ว... ผมเป็นหนึ่งในนั้นเหรอครับ?" โทมัสถาม เสียงสั่นเล็กน้อย "ใช่ โทมัส" อีลาร่ามองเข้าไปในดวงตาของเขาอย่างจริงจัง "คุณมีสายเลือดของ 'ผู้อ่าน' หรือ 'อักขระเวท' อยู่ในตัว" "แต่... ผมไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย" โทมัสกล่าว "นั่นเป็นเพราะผู้ที่คอยปกป้องความลับนี้ อาจจะปิดบังเรื่องราวจากคุณ เพื่อความปลอดภัยของคุณ" อีลาร่าอธิบาย "ประวัติครอบครัวของคุณ... อาจจะมีอะไรมากกว่าที่คุณคิด" "แล้ว... ทำไมพวกเงาทมิฬถึงต้องการคัมภีร์เล่มนี้ล่ะครับ?" โทมัสถาม "คัมภีร์แห่งอักขระศักดิ์สิทธิ์เป็นแหล่งรวมความรู้โบราณที่ทรงพลังที่สุด" อีลาร่ากล่าว "หากตกไปอยู่ในมือของพวกเงาทมิฬ พวกมันจะสามารถใช้พลังนั้นเพื่อทำลายสมดุลของโลก และสร้างยุคมืดขึ้นมาใหม่ได้" "ผม... ผมจะทำยังไงต่อไปครับ?" โทมัสถามด้วยความกังวล "คุณต้องเรียนรู้ที่จะควบคุมพลังของคุณ และฝึกฝนการใช้คัมภีร์" อีลาร่าตอบ "ที่นี่... คือจุดเริ่มต้นของการเดินทางของคุณ" "แต่ผมจะฝึกฝนได้อย่างไร? ผมไม่เคยมีประสบการณ์อะไรแบบนี้มาก่อนเลย" โทมัสกล่าว "อย่าเพิ่งหมดหวัง" อีลาร่าลบมุมปาก "ฉันจะช่วยคุณเอง" เธอหยิบหนังสือเล่มหนึ่งจากกระเป๋าของเธอ แล้วยื่นให้โทมัส มันเป็นหนังสือปกหนังเก่าแก่ มีอักขระสลักอยู่บนหน้าปกเช่นเดียวกับคัมภีร์ของเขา "นี่คือ 'คัมภีร์แห่งจิตวิญญาณ'" อีลาร่ากล่าว "มันจะช่วยให้คุณเข้าใจหลักการพื้นฐานของการเชื่อมโยงกับพลังงาน และควบคุมสมาธิของคุณ" โทมัสรับหนังสือมาเปิดอ่าน มันเต็มไปด้วยคำอธิบายเกี่ยวกับวิธีการทำสมาธิ การฝึกจิต และการรับรู้ถึงพลังงานรอบตัว เขาเริ่มอ่านอย่างตั้งใจ "ผม... ผมรู้สึกได้ถึงบางอย่าง" โทมัสพูดขึ้นมาหลังจากอ่านไปสักพัก "เหมือนกับว่า... มีบางอย่างกำลังตอบสนองต่อสิ่งที่ผมอ่าน" "นั่นคือสัญญาณที่ดี" อีลาร่ากล่าว "จิตวิญญาณของคุณกำลังตื่นขึ้น" ทันใดนั้นเอง เสียงสัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นจากด้านบนของอาคาร มันเป็นเสียงที่แหลมสูงและดังต่อเนื่อง "อะไรกัน! พวกมันตามมาถึงที่นี่แล้วเหรอ!" อีลาร่าอุทานด้วยความตกใจ "เป็นไปไม่ได้! ที่นี่ควรจะปลอดภัย!" โทมัสลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว เขามองไปที่ประตูห้องอย่างระแวดระวัง "พวกเงาทมิฬมีวิธีที่น่าทึ่งในการตามหาเป้าหมายของพวกมัน" อีลาร่ากล่าวอย่างรวดเร็ว "เราต้องรีบไป! มีทางลับอื่นที่เราต้องใช้" เธอรีบลุกขึ้นและพาโทมัสเดินไปยังรูปปั้นโบราณที่ตั้งอยู่มุมห้อง "นี่คือทางเข้าสู่ 'เขาวงกตแห่งความทรงจำ'" อีลาร่าอธิบาย "พวกมันจะตามเราไม่เจอในนั้น" เธอวางมือลงบนรูปปั้น และกล่าวคำบางคำด้วยภาษาโบราณ รูปปั้นนั้นก็ค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นบันไดที่ทอดลงไปสู่ความมืดอีกชั้นหนึ่ง "ตามฉันมา!" อีลาร่าร้องบอก "อย่ามองย้อนกลับไป!" โทมัสหยิบเอาคัมภีร์และหนังสือของอีลาร่าใส่กลับเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ทอย่างรวดเร็ว เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องเชื่อใจอีลาร่า และวิ่งตามเธอลงไปในบันไดที่มืดมิดนั้น เสียงสัญญาณเตือนภัยยังคงดังอยู่ด้านบน ทำให้เขารู้สึกถึงอันตรายที่ใกล้เข้ามาทุกขณะ