หลังจากเผชิญหน้ากับเงาทมิฬในหุบเขาแห่งเงา และได้รับสาส์นลับมาอยู่ในมือ โจเซฟและบาร์นาบัสก็ตระหนักว่าภารกิจของพวกเขาได้ก้าวเข้าสู่ขั้นที่จริงจังยิ่งขึ้น พวกเขาต้องหาทางไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์ให้ได้โดยเร็วที่สุด ก่อนที่ความมืดจะเข้าครอบงำ "ข้ายังคงไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้" โจเซฟกล่าว ขณะที่พวกเขากำลังเดินลึกเข้าไปในป่าทึบ ซึ่งเป็นเส้นทางที่ดูเหมือนจะปรากฏขึ้นมาเองหลังจากที่พวกเขาออกจากหุบเขา "เสียงนั้นกล่าวว่า... เมื่อข้าเข้าใจความหมายที่แท้จริงของสาส์น... ข้าจะพบหนทาง... แต่ข้ายังไม่เห็นความหมายนั้นเลย" "บางที... ความหมายนั้นอาจจะไม่ได้ซ่อนอยู่ในตัวอักษร" บาร์นาบัสเสนอแนะ "บางที... มันอาจจะอยู่ในใจของเจ้า... ในความเชื่อมั่นที่เจ้ามี" โจเซฟพยักหน้า เขารู้สึกถึงพลังของสาส์นในมือ แผ่นหนังโบราณนั้นให้ความรู้สึกอบอุ่นและมั่นคง แต่เขาก็ยังคงไม่สามารถถอดรหัสอักขระแปลกตาบนนั้นได้ "แล้วเราจะไปทางไหนต่อ?" โจเซฟถาม "เส้นทางนี้ดูเหมือนจะไม่มีที่สิ้นสุด" "ข้าก็ไม่แน่ใจ" บาร์นาบัสกล่าว "แต่ข้าสัมผัสได้ถึงพลังงานบางอย่าง... ที่นำทางเราอยู่" ขณะที่พวกเขากำลังสนทนา ทันใดนั้นเอง โจเซฟก็สัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่างที่แปลกไป เขาหยุดเดิน และก้มลงมองที่พื้นดิน "นี่มันอะไรกัน?" โจเซฟอุทาน เขาเห็นสัญลักษณ์บางอย่างที่ถูกสลักไว้อย่างประณีตบนก้อนหินที่โผล่พ้นดินขึ้นมา สัญลักษณ์นั้นดูคล้ายกับอักขระบางตัวบนสาส์น "สัญลักษณ์... บนสาส์น!" บาร์นาบัสกล่าว เขาเข้ามาดูใกล้ๆ "นี่ต้องมีความหมายแน่ๆ" โจเซฟลองเปรียบเทียบสัญลักษณ์บนก้อนหินกับอักขระบนสาส์น เขาพบว่ามีหลายตัวที่เหมือนกัน "บางที... นี่อาจจะเป็นรหัส" โจเซฟกล่าว "รหัสที่จะนำทางเรา" ทั้งสองเริ่มสำรวจบริเวณรอบๆ อย่างละเอียด และพบสัญลักษณ์ที่คล้ายคลึงกันอีกหลายจุดกระจายอยู่ทั่วผืนป่า แต่ละจุดจะนำพาพวกเขาไปยังจุดต่อไป ทำให้พวกเขามุ่งหน้าลึกเข้าไปในป่าลึกเรื่อยๆ "ดูเหมือนว่า... ป่าแห่งนี้กำลังทดสอบเราอีกครั้ง" บาร์นาบัสกล่าว "ทดสอบความอดทนและสติปัญญาของเรา" "ข้าหวังว่าเราจะผ่านมันไปได้" โจเซฟกล่าว "ข้ารู้สึกได้ว่า... เราใกล้จะถึงบางสิ่งบางอย่างแล้ว" ยิ่งพวกเขาเดินลึกเข้าไปในป่ามากเท่าไหร่ บรรยากาศก็ยิ่งดูศักดิ์สิทธิ์และลึกลับมากขึ้นเท่านั้น แสงแดดส่องลอดผ่านใบไม้ลงมาเป็นลำแสงสีทอง สร้างบรรยากาศที่ดูราวกับอยู่ในโลกอื่น หลังจากเดินตามรอยสัญลักษณ์ไปเป็นเวลานาน ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงใจกลางของป่า ที่นั่นมีต้นไม้ยักษ์โบราณต้นหนึ่งตั้งตระหง่านอยู่ ลำต้นของมันใหญ่โตเสียจนต้องใช้คนหลายคนโอบรอบ และกิ่งก้านของมันก็แผ่สาขากว้างขวางไปทั่วบริเวณ ที่โคนต้นไม้นั้น มีแท่นหินขนาดใหญ่วางอยู่ บนแท่นหินนั้นมีอ่างน้ำใสตั้งอยู่ และในอ่างน้ำนั้น... มีแสงสีฟ้าอ่อนๆ ส่องประกายอยู่ "นี่มัน... คืออะไร?" โจเซฟถาม "ข้าไม่แน่ใจ" บาร์นาบัสกล่าว "แต่ข้ารู้สึกได้ถึงพลังงาน... ที่บริสุทธิ์และทรงพลัง" โจเซฟเดินเข้าไปใกล้แท่นหิน เขามองไปยังแสงสีฟ้าในอ่างน้ำ มันดูเหมือนจะเชิญชวนให้เขาแตะต้อง "ข้า... ข้าควรจะทำอย่างไร?" โจเซฟถาม "ลองดูสิ" บาร์นาบัสกล่าว "บางที... นี่อาจจะเป็นคำตอบที่เรากำลังตามหา" โจเซฟสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขายื่นมือที่ถือสาส์นลับไปแตะที่ผิวน้ำในอ่าง วินาทีที่ปลายนิ้วสัมผัสกับผิวน้ำ แสงสีฟ้าในอ่างก็พลันสว่างวาบขึ้นอย่างรุนแรง ภาพต่างๆ นานาปรากฏขึ้นในหัวของโจเซฟอีกครั้ง แต่คราวนี้เป็นภาพที่ชัดเจนกว่าเดิม เขาเห็นภาพของดินแดนศักดิ์สิทธิ์ เห็นถึงความสำคัญของสาส์นลับ และเข้าใจถึงความหมายที่แท้จริงของมัน "สาส์นนี้... ไม่ใช่แค่ข้อความ" โจเซฟกล่าว เสียงของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น "มันคือ... พลังแห่งการเชื่อมต่อ! มันคือ... พลังที่จะเปิดประตู... ไปยังดินแดนศักดิ์สิทธิ์!" "การเชื่อมต่อ?" บาร์นาบัสถาม "ใช่แล้ว" โจเซฟตอบ "อักขระบนสาส์น... และสัญลักษณ์ในป่า... มันคือรหัส... ที่จะเปิดประตู... ระหว่างโลกของเรา... กับดินแดนศักดิ์สิทธิ์" ทันใดนั้นเอง ต้นไม้ยักษ์โบราณก็เริ่มสั่นสะเทือน ลำต้นของมันเรืองแสงสีทองสว่างวาบขึ้น และประตูขนาดมหึมาก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นกลางลำต้นของมัน ประตูนั้นส่องประกายราวกับทำจากแสงดาว "นั่นคือ... ประตู... สู่ดินแดนศักดิ์สิทธิ์!" โจเซฟอุทาน "เหลือเชื่อจริงๆ" บาร์นาบัสกล่าว "ข้าไม่เคยคิดเลยว่า... จะมีหนทางเช่นนี้อยู่จริง" "เราต้องไปเดี๋ยวนี้!" โจเซฟกล่าว เขารู้สึกถึงแรงดึงดูดที่มาจากประตูนั้น "แต่... เราจะรู้ได้อย่างไรว่าปลอดภัย?" บาร์นาบัสถาม "ข้าไม่รู้" โจเซฟยอมรับ "แต่ข้ารู้สึกว่า... นี่คือหนทางเดียว... ที่เราจะไปถึงที่หมายได้" โจเซฟมองไปที่สาส์นลับในมือ เขารู้สึกถึงความรับผิดชอบที่ยิ่งใหญ่ แต่เขาก็พร้อมที่จะเดินหน้าต่อไป "บาร์นาบัส" โจเซฟกล่าว "ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น... เราจะไปด้วยกัน" บาร์นาบัสยิ้มให้โจเซฟ "แน่นอน... ข้าจะอยู่เคียงข้างเจ้าเสมอ" ทั้งสองเดินเข้าไปใกล้ประตูแสงที่ปรากฏขึ้นกลางต้นไม้ยักษ์ พวกเขามองหน้ากันเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่จะก้าวเข้าสู่แสงสว่างนั้นไปพร้อมๆ กัน ทิ้งไว้เพียงความเงียบสงบของผืนป่าเบื้องหลัง