หลังจากที่คิมหันต์ได้เผชิญหน้ากับเงาร้ายและสามารถเอาชีวิตรอดมาได้ เขาก็รู้สึกถึงความมั่นใจที่เพิ่มขึ้นอย่างมาก แม้จะเหนื่อยล้าจากการต่อสู้ แต่เขาก็รู้สึกว่าตัวเองแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิม "ท่านอาร์คัสครับ" คิมหันต์กล่าว ในขณะที่พวกเขากำลังเดินกลับไปยังห้องโถง "ผมสงสัยว่า ทำไมพลังแห่งแสงจันทร์นี้ ถึงได้มีความสำคัญกับผู้รับใช้แห่งเงาถึงขนาดนั้นครับ?" อาร์คัสหยุดเดิน และหันมามองคิมหันต์ ดวงตาของเขาฉายแววครุ่นคิด "นั่นเป็นคำถามที่ดี คิมหันต์" อาร์คัสตอบ "พลังแห่งแสงจันทร์ คือพลังแห่งชีวิต พลังแห่งการสร้างสรรค์ และพลังแห่งการปกป้อง มันเป็นพลังที่ตรงกันข้ามกับความมืดโดยสิ้นเชิง" "ผู้รับใช้แห่งเงา คือสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นจากความมืด พวกมันจึงไม่สามารถทนต่อพลังที่บริสุทธิ์และทรงพลังเช่นนี้ได้" "แล้ว...แล้วพลังนี้ มาจากไหนครับ?" คิมหันต์ถามต่อ "ผมรู้สึกเหมือนมันเป็นส่วนหนึ่งของผม แต่ก็ไม่ใช่ทั้งหมด" "เจ้ากำลังสัมผัสได้ถึงแก่นแท้ของพลังที่แท้จริง" อาร์คัสกล่าว "พลังแห่งแสงจันทร์ ไม่ได้เป็นเพียงแค่พลังที่เจ้าได้รับมา แต่มันคือพลังที่ถูกส่งต่อผ่านสายเลือดมานับพันปี เป็นพลังของ 'ผู้พิทักษ์แห่งแสงจันทร์' รุ่นสู่รุ่น" "ผู้พิทักษ์แห่งแสงจันทร์?" คิมหันต์ทวนคำ "เหมือนที่ท่านเคยบอกผม?" "ใช่แล้ว" อาร์คัสยืนยัน "บรรพบุรุษของเจ้าคือผู้ที่ได้รับมอบหมายให้ปกป้องป่าแห่งนี้ และสมดุลของพลังในโลกใบนี้ พลังที่อยู่ในตัวเจ้า คือมรดกตกทอดที่ทรงคุณค่า" เขาผายมือไปยังแท่นหินที่มีลูกแก้วแห่งจิตวางอยู่ "ลูกแก้วแห่งจิตที่เจ้าเคยใช้ คือส่วนหนึ่งของวัตถุโบราณที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อสื่อสารกับพลังงานแห่งธรรมชาติ และเป็นเครื่องมือในการฝึกฝนพลังของผู้พิทักษ์" "แล้ว...แล้วรอยสักของผมล่ะครับ?" คิมหันต์ถาม พลางยกแขนขึ้นโชว์รอยสักรูปดวงจันทร์เสี้ยว "มันก็มีความเกี่ยวข้องด้วยใช่ไหมครับ?" "แน่นอน" อาร์คัสกล่าว "รอยสักนั้น คือ 'ตราผนึกแห่งพันธสัญญา' มันคือเครื่องหมายที่แสดงถึงการยอมรับพลังแห่งแสงจันทร์ และเป็นช่องทางในการเชื่อมต่อกับพลังงานบริสุทธิ์นั้น" "ในยามที่เจ้าอยู่ในอันตราย หรือเมื่อเจ้าต้องการใช้พลัง รอยสักนั้นจะเรืองแสง และช่วยนำพาพลังงานจากแก่นแท้ของป่ามาสู่ตัวเจ้า" คิมหันต์รู้สึกทึ่งกับความจริงที่ได้ยิน เขาไม่เคยคิดเลยว่าตนเองจะมีบทบาทสำคัญถึงเพียงนี้ "แล้ว...แล้วคำสาปที่ท่านเคยกล่าวถึงล่ะครับ?" คิมหันต์ถาม "มันเกี่ยวข้องกับพลังนี้อย่างไร?" ใบหน้าของอาร์คัสพลันเคร่งเครียดขึ้น "คำสาปแห่งเงามืด คือการบิดเบือนสมดุลของพลังในป่าแห่งนี้ มันถูกสร้างขึ้นโดยพลังแห่งความมืดโบราณ เพื่อที่จะทำลายล้างและกลืนกินทุกสิ่ง" "พลังแห่งแสงจันทร์ คือสิ่งเดียวที่จะสามารถต่อต้านและสลายคำสาปนั้นได้ แต่เมื่อพลังแห่งความมืดเข้มแข็งขึ้นเรื่อยๆ คำสาปก็ยิ่งส่งผลกระทบต่อผู้คน และสิ่งมีชีวิตในอาณาจักร" "และผู้รับใช้แห่งเงา..." คิมหันต์พูดเสริม "พวกมันก็เป็นส่วนหนึ่งของคำสาปนี้ใช่ไหมครับ?" "ถูกต้อง" อาร์คัสตอบ "พวกมันคือเครื่องมือของความมืด ที่ถูกส่งมาเพื่อกำจัดผู้ที่มีพลังแห่งแสงจันทร์ และขัดขวางไม่ให้ใครก็ตามสามารถสลายคำสาปได้" "แล้ว...แล้วผมจะสลายคำสาปนี้ได้อย่างไรครับ?" คิมหันต์ถามด้วยความมุ่งมั่น "นั่นคือเป้าหมายที่แท้จริงของเจ้า" อาร์คัสกล่าว "เจ้าต้องเรียนรู้ที่จะควบคุมพลังแห่งแสงจันทร์ของเจ้าให้ได้อย่างสมบูรณ์แบบ ต้องเข้าใจถึงแก่นแท้ของพลังนั้น และใช้มันเพื่อฟื้นฟูสมดุลของป่า" "แต่เส้นทางนี้จะไม่ง่ายเลย" เขากล่าวเสริม "เจ้าจะต้องเผชิญหน้ากับอุปสรรคมากมาย ต้องเรียนรู้ที่จะรับมือกับความมืดในรูปแบบต่างๆ และที่สำคัญที่สุด...เจ้าต้องเอาชนะความมืดในใจของเจ้าเอง" คิมหันต์พยักหน้า เขายอมรับในสิ่งที่อาร์คัสพูด เขารู้สึกถึงภาระอันหนักอึ้งที่ประทับลงบนบ่า แต่ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกถึงความมุ่งมั่นที่แรงกล้ากว่าเดิม "ผมพร้อมแล้วครับ ท่านอาร์คัส" คิมหันต์กล่าว "ผมจะทำทุกอย่างที่ต้องทำ เพื่อสลายคำสาปนี้" อาร์คัสยิ้มอย่างอ่อนโยน "ข้ารู้ว่าเจ้าทำได้ คิมหันต์" เขากล่าว "เจ้าคือความหวังสุดท้ายของอาณาจักรแห่งนี้" เขาหันไปมองทางประตู "ตอนนี้ ถึงเวลาที่เราจะออกเดินทางแล้ว" "เดินทาง? เราจะไปไหนครับ?" คิมหันต์ถามด้วยความสงสัย "เราจะเดินทางไปยัง 'วิหารแห่งดวงดาว' " อาร์คัสตอบ "ที่นั่น คือสถานที่ที่เจ้าจะได้เรียนรู้ความลับที่ลึกซึ้งยิ่งกว่าเกี่ยวกับพลังแห่งแสงจันทร์ และวิธีการสลายคำสาป" "วิหารแห่งดวงดาว?" คิมหันต์ทวนคำ "ผมไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนเลยครับ" "เป็นสถานที่ที่ถูกซ่อนเร้นมานานแสนนาน" อาร์คัสอธิบาย "มันถูกสร้างขึ้นโดยผู้พิทักษ์แห่งแสงจันทร์ในยุคโบราณ เพื่อเป็นแหล่งพลังงาน และเป็นที่เก็บรักษาความรู้ที่จำเป็นในการต่อกรกับความมืด" "แต่การเดินทางไปยังที่นั่นนั้นเต็มไปด้วยอันตราย" เขากล่าวเตือน "เส้นทางถูกปกป้องด้วยเวทมนตร์โบราณ และอาจมีอุปสรรคที่คาดไม่ถึงรอเราอยู่" "แต่ผมก็พร้อมที่จะเผชิญหน้ากับมันครับ" คิมหันต์กล่าวอย่างหนักแน่น "ผมอยากจะรู้ว่ามีอะไรที่ผมต้องทำต่อไป" อาร์คัสพยักหน้า เขาหยิบกระเป๋าใบเล็กขึ้นมา และยื่นให้คิมหันต์ "นี่คือเสบียงที่จำเป็นสำหรับการเดินทาง" คิมหันต์รับกระเป๋ามา เขารู้สึกถึงน้ำหนักของมัน แต่ก็ไม่ได้รู้สึกกังวลอะไร เขามั่นใจในตนเอง และพร้อมที่จะเผชิญหน้ากับทุกสิ่งที่จะตามมา "เราจะออกเดินทางกันทันที" อาร์คัสกล่าว "ยิ่งเราไปถึงวิหารแห่งดวงดาวเร็วเท่าไหร่ โอกาสในการสลายคำสาปก็จะยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น" คิมหันต์พยักหน้า เขามองไปยังทิศทางที่อาร์คัสกำลังจะนำทางไป หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความหวัง เขากำลังจะก้าวเข้าสู่การผจญภัยครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตของเขา เพื่อเปิดเผยความลับเบื้องหลังคำสาป และนำพาแสงสว่างกลับคืนสู่อาณาจักรของเขา