หลังจากเหตุการณ์ในตรอกแคบๆ นั้น ชีวิตของนิลก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เขาไม่ได้กลับไปเป็นนักอัญมณีธรรมดาอีกต่อไป ความสามารถในการมองเห็นและสัมผัสกับพลังงานที่มองไม่เห็นได้ถูกปลุกให้ตื่นขึ้น เขาไม่ได้เพียงแค่เจียระไนอัญมณีอีกต่อไป แต่เขาสามารถสัมผัสได้ถึงจิตวิญญาณของมัน ความรู้สึกของมัน และแม้กระทั่งเรื่องราวที่มันเคยพบเจอ คุณนายมาลีกลายเป็นผู้ช่วยคนสำคัญของเขา เธอคอยให้คำแนะนำและสนับสนุนนิลในทุกๆ ด้าน แม้ว่าเธอจะไม่ได้มีพลังวิเศษเหมือนเขา แต่สติปัญญาและความรอบรู้ของเธอก็มีค่าอย่างยิ่ง "นิล... เจ้าแน่ใจนะว่าแหวนวงนี้... มันปลอดภัย?" คุณนายมาลีถาม ขณะที่นิลกำลังพิจารณาแหวนอเมทิสต์สีม่วงเข้มวงหนึ่งที่วางอยู่บนแท่นผ้ากำมะหยี่สีดำ "มันปลอดภัยครับคุณนาย" นิลตอบ เขาแตะแหวนเบาๆ "แหวนวงนี้ถูกสร้างขึ้นด้วยเจตนาอันบริสุทธิ์ เพื่อมอบความสงบสุขให้กับผู้สวมใส่ แต่มันก็เคยถูกครอบงำด้วยความโลภของผู้ครอบครองคนก่อนๆ มาบ้าง" "แล้วเจ้าจะทำอย่างไร?" "ผมจะทำความสะอาดพลังงานของมันครับ" นิลยิ้ม "เหมือนกับการเจียระไนเพชรให้เปล่งประกาย ผมจะขัดเกลาพลังงานที่ไม่ดีออกไป และขับเน้นพลังงานที่ดีให้โดดเด่นขึ้นมา" นิลหยิบแหวนขึ้นมาสวมบนนิ้ว เขายกมือขึ้น แสงสีแดงอ่อนๆ จากแหวนสีเลือดบนนิ้วอีกข้างส่องประกายออกมา คลื่นพลังงานสีแดงค่อยๆ โอบล้อมแหวนอเมทิสต์ "อ๊า... รู้สึกได้ถึงความแตกต่างเลย" คุณนายมาลีอุทาน "มันเหมือนกับการอาบน้ำให้จิตวิญญาณของอัญมณีครับ" นิลอธิบาย "เมื่อพลังงานที่ขุ่นมัวถูกชำระล้างออกไป ความงามที่แท้จริงของมันก็จะปรากฏออกมา" ในขณะที่นิลกำลังสาธิตพลังของเขาอยู่ เสียงฝีเท้าก็ดังขึ้นที่หน้าประตูร้าน "นิล! คุณนายมาลี! อยู่ไหมครับ!" นั่นคือเสียงของสารวัตรชาญ ตำรวจหนุ่มผู้มากฝีมือและเป็นคนซื่อสัตย์ เขาเคยเข้ามาช่วยเหลือนิลและคุณนายมาลีในหลายๆ ครั้ง "สารวัตรชาญ! เชิญเข้ามาครับ" คุณนายมาลีเอ่ยทักทาย สารวัตรชาญเดินเข้ามาในร้าน ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความกังวล "ผมมีเรื่องด่วนครับ... เกิดเหตุการณ์แปลกประหลาดขึ้นที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำเมืองเมื่อคืนนี้" "แปลกประหลาดอย่างไรหรือครับ?" นิลถาม เขามีลางสังหรณ์ใจที่ไม่ดี "รูปปั้นโบราณที่เชื่อกันว่ามีพลังอำนาจลึกลับ... มันถูกขโมยไปอย่างลึกลับครับ" สารวัตรชาญกล่าว "ไม่มีร่องรอยการงัดแงะ ไม่มีพยานเห็นเหตุการณ์ และกล้องวงจรปิดก็จับภาพอะไรไม่ได้เลย" นิลมองแหวนสีเลือดบนนิ้วของเขา พลังงานบางอย่างกำลังสั่นไหวอย่างอ่อนๆ ราวกับจะส่งสัญญาณเตือน "รูปปั้นนั้น... มีลักษณะอย่างไรหรือครับ?" "เป็นรูปปั้นนักรบโบราณ ทำจากหินสีดำสลักเสลาอย่างวิจิตรบรรจง ว่ากันว่ามันถูกสร้างขึ้นเพื่อปกป้องเมืองจากภัยอันตราย" สารวัตรชาญอธิบาย "และที่สำคัญ... มันมีอัญมณีสีแดงสดเม็ดใหญ่ฝังอยู่ที่หน้าอกของมัน" หัวใจของนิลเต้นแรง "อัญมณีสีแดงสด... งั้นหรือครับ?" "ใช่ครับ" สารวัตรชาญพยักหน้า "มันมีชื่อว่า 'ดวงตาแห่งมังกร' ว่ากันว่ามันคือหัวใจของมังกรโบราณ" นิลนึกถึงคำพูดของลูซิเฟอร์ ราชาแห่งเงา "พลังที่แท้จริง... คือการครอบครอง!" เขาเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมรูปปั้นโบราณนั้นถึงถูกขโมยไป "ผมคิดว่าผมอาจจะพอช่วยได้ครับ" นิลกล่าว "ผมมีความสามารถบางอย่างที่อาจจะช่วยในการสืบสวนเรื่องนี้ได้" สารวัตรชาญมองนิลด้วยความประหลาดใจ "คุณนิล... คุณหมายความว่าอย่างไร?" "ผมจะอธิบายให้ฟังทีหลังครับ" นิลกล่าว "ตอนนี้... เราไปที่พิพิธภัณฑ์กันก่อนดีไหมครับ?" คุณนายมาลีหยิบกระเป๋าของเธอขึ้นมา "ฉันก็จะไปด้วย" "แต่ว่า..." สารวัตรชาญลังเล "นี่อาจจะเป็นอันตรายนะครับ" "ไม่ต้องห่วงหรอกสารวัตร" นิลยิ้ม "ตอนนี้ผมมีพลังมากกว่าที่คุณคิด" ทั้งสามคนรีบเดินทางไปยังพิพิธภัณฑ์ศิลปะประจำเมือง เมื่อไปถึง พวกเขาพบกับเจ้าหน้าที่ตำรวจจำนวนมากที่กำลังตรวจสอบที่เกิดเหตุ บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด นิลเดินเข้าไปในห้องจัดแสดงรูปปั้น เขามองไปยังแท่นที่ว่างเปล่าที่เคยเป็นที่ตั้งของรูปปั้นนักรบโบราณ เขาสัมผัสได้ถึงร่องรอยพลังงานสีดำที่ยังคงหลงเหลืออยู่จางๆ "นี่คือที่เกิดเหตุครับ" สารวัตรชาญชี้ "อย่างที่คุณเห็น... ไม่มีอะไรผิดปกติเลย" นิลหลับตาลง เขาเพ่งสมาธิไปที่พลังงานที่หลงเหลืออยู่ เขาเห็นภาพรางๆ ของเงาดำทะมึนที่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว ราวกับสายลม ภาพของมือที่เอื้อมคว้าอัญมณีสีแดงสดไป "ผมเห็นแล้วครับ" นิลกล่าว "ใครบางคน... หรือบางสิ่ง... ที่มีความสามารถในการล่องหน และเคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็ว" "เป็นไปได้อย่างไรครับ?" สารวัตรชาญถามด้วยความทึ่ง "พลังงานที่หลงเหลืออยู่... มันบอกเล่าเรื่องราวของมันเอง" นิลอธิบาย "ผู้ที่ขโมยรูปปั้นนี้ไป... ไม่ใช่คนธรรมดา" "แล้วเราจะตามหาเขาได้อย่างไร?" "ผมจะลองใช้แหวนนี้ดูครับ" นิลยกแหวนสีเลือดขึ้น "มันสามารถสัมผัสได้ถึงพลังงานของอัญมณีสีแดงสดที่ถูกขโมยไป" นิลยกมือขึ้นเหนือแท่นว่างเปล่า แสงสีแดงจากแหวนเปล่งประกายเจิดจ้าขึ้นเรื่อยๆ มันสั่นไหวอย่างรุนแรง ราวกับจะชี้ไปยังทิศทางบางอย่าง "มันกำลังบอกทิศทางครับ!" นิลกล่าว "แต่... มันดูเหมือนว่า... พลังงานนี้... กำลังถูกปกปิดไว้อย่างดี" "หมายความว่าอย่างไรครับ?" คุณนายมาลีถาม "เหมือนกับว่า... มีใครบางคนกำลังพยายามจะลบร่องรอย" นิลกล่าว "แต่ผมเชื่อว่า... ด้วยพลังที่ผมมี... เราจะตามหา 'ดวงตาแห่งมังกร' เจอ" สารวัตรชาญมองนิลด้วยความหวัง "ผมจะทำทุกอย่างที่ทำได้ครับ" "ดีมากครับ" นิลพยักหน้า "เพราะผมรู้สึกได้ว่า... การขโมยรูปปั้นนี้ไป... เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของแผนการที่ยิ่งใหญ่กว่านั้น"