หลังจากที่เอริคได้กล่องไม้โบราณมา เขาก็รีบพยุงเซอร์เรนที่บาดเจ็บออกจากตลาดมืดที่กำลังวุ่นวาย ผู้คนยังคงแตกตื่นกับเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้น แต่ไม่มีใครกล้าเข้ามาขวางทางพวกเขา เอริครู้สึกได้ถึงสายตาหลายคู่ที่จับจ้องมาที่เขา แต่เขาก็ไม่สนใจ เขามีเป้าหมายเดียวคือพาเซอร์เรนไปรักษาตัวให้เร็วที่สุด "ท่านเซอร์เรน ผมจะพาคุณไปที่บ้านของอาจารย์เมอริลนะครับ ท่านเป็นหมอที่เก่งที่สุดในเมือง" เอริคกล่าว ขณะที่พวกเขาเดินอย่างเร่งรีบ "ข้า... ข้าไม่เป็นไรมากนักหรอก" เซอร์เรนพยายามพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นคง แต่ก็เห็นได้ชัดว่าเขาอ่อนแรงลงทุกขณะ "แต่... เจ้าแน่ใจนะว่าคาลัสตายแล้ว?" "เขาตายแน่ครับ" เอริคตอบ "ผมเห็นกับตาตัวเอง" "ดี... ดีมาก" เซอร์เรนกล่าว "อย่างน้อย... เราก็กำจัดศัตรูตัวฉกาจไปได้หนึ่งคน" เมื่อมาถึงบ้านของอาจารย์เมอริล พวกเขาได้รับการต้อนรับอย่างดี อาจารย์เมอริลเป็นชายชราผู้ใจดี มีหนวดเคราสีขาว ผมบาง และสวมแว่นตาหนาเตอะ เขาเป็นผู้ที่เอริคให้ความเคารพอย่างมาก "โอ้... ท่านเซอร์เรน!" อาจารย์เมอริลอุทานเมื่อเห็นสภาพของเซอร์เรน "เกิดอะไรขึ้นกับท่าน?" "มีเรื่องนิดหน่อยครับอาจารย์" เอริคกล่าว "ท่านเซอร์เรนถูกทำร้าย" "เข้ามาข้างในก่อนเถอะ" อาจารย์เมอริลรีบเชิญทั้งสองเข้าไปในบ้าน "ข้าจะดูอาการให้" อาจารย์เมอริลทำการรักษาบาดแผลของเซอร์เรนอย่างรวดเร็วและชำนาญ เขาเย็บแผลที่ไหล่ของเซอร์เรน และใช้สมุนไพรทาเพื่อลดอาการปวดและอักเสบ "โชคดีที่แผลไม่ลึกมากนัก" อาจารย์เมอริลกล่าว "แต่ท่านต้องพักผ่อนอย่างน้อยสองถึงสามวัน" หลังจากจัดการกับเซอร์เรนเสร็จแล้ว เอริคก็รีบเปิดกล่องไม้โบราณที่ได้มาจากตลาดมืด เขารู้สึกตื่นเต้นที่จะได้เห็นสิ่งที่อยู่ข้างใน "นี่มัน..." เอริคอุทานเมื่อเปิดฝากล่องออก ข้างในมีเอกสารเก่าแก่ที่ถูกม้วนเก็บไว้อย่างดี และมีตราสัญลักษณ์รูป "นกอินทรีสีทอง" โอบล้อมด้วย "ดาบแห่งความยุติธรรม" ปรากฏอยู่บนเอกสารเหล่านั้นอย่างชัดเจน "นี่คือหลักฐาน..." เอริคกล่าว "หลักฐานที่พิสูจน์ว่าตระกูลแวนดอเรียของข้าไม่ได้เป็นผู้ทรยศ" อาจารย์เมอริลมองดูเอกสารเหล่านั้นด้วยความสนใจ "ตราสัญลักษณ์นี้... มันคือของตระกูลแวนดอเรียจริงๆ ด้วย" "ใช่ครับอาจารย์" เอริคตอบ "เอกสารเหล่านี้คือสิ่งที่คาลัสพยายามจะปกปิดมาโดยตลอด" "แล้ว... ในเอกสารเขียนว่าอย่างไรบ้าง?" เซอร์เรนถาม เขาพยายามจะลุกขึ้นนั่ง แต่ก็ยังเจ็บปวด เอริคค่อยๆ คลี่เอกสารออกมาอ่าน "มันเป็นบันทึกเหตุการณ์ในอดีต..." เขาเริ่มอ่าน "ในวันนั้น... การโจมตีของศัตรูเกิดขึ้นอย่างกะทันหัน... ท่านดยุคคาลิเบอร์... ผู้บัญชาการทหารสูงสุด... ได้รับบาดเจ็บสาหัส... ในขณะที่กองทัพกำลังอ่อนแอ... หัวหน้าหน่วยที่สี่... นามว่า 'มอร์แกน'... ได้ฉวยโอกาส... นำทหารบางส่วน... แปรพักตร์... เข้าโจมตี... ขบวนเสบียงของตนเอง..." "มอร์แกน..." เซอร์เรนพึมพำ "ข้าเคยได้ยินชื่อนี้... เขาเป็นหนึ่งในผู้ที่ร่วมก่อตั้งสมาคมพ่อค้ากับคาลัส!" "ใช่ครับ" เอริคกล่าว "บันทึกระบุชัดเจนว่า มอร์แกนคือผู้ทรยศที่แท้จริง! เขาใส่ร้ายตระกูลแวนดอเรีย เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจจากแผนการของตนเอง!" "แล้ว... ทำไมเขาถึงทำเช่นนั้น?" อาจารย์เมอริลถาม "ในบันทึกกล่าวว่า... มอร์แกนมีความทะเยอทะยานสูง... เขาต้องการอำนาจ... และต้องการจะโค่นล้มตระกูลแวนดอเรีย... ซึ่งเป็นตระกูลที่ทรงอำนาจที่สุดในขณะนั้น..." เอริคอ่านต่อไป "และหลังจากที่เขาใส่ร้ายตระกูลแวนดอเรียได้สำเร็จ... เขาก็ได้รับตำแหน่งสูงในกองทัพ... และทำงานร่วมกับคาลัส... เพื่อยึดครองอำนาจในอาณาจักร..." "เป็นแผนการที่ซับซ้อนและอันตรายยิ่งนัก" เซอร์เรนกล่าว "คาลัสกับมอร์แกน... พวกมันวางแผนกันมานานขนาดนี้เลยรึ" "ดูเหมือนจะเป็นเช่นนั้นครับ" เอริคตอบ "แต่ตอนนี้... เรามีหลักฐานแล้ว" "ใช่" อาจารย์เมอริลกล่าว "เจ้าทำได้ดีมากเอริค... เจ้าได้พิสูจน์ความบริสุทธิ์ของตระกูลเจ้าแล้ว" "แต่เรายังไม่สามารถวางใจได้ครับ" เอริคกล่าว "มอร์แกนยังลอยนวลอยู่... และผมไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรต่อไป" "แน่นอน" เซอร์เรนกล่าว "เราต้องจัดการกับมอร์แกนด้วย" "ข้าจะช่วยเจ้า" อาจารย์เมอริลกล่าว "ข้ามีรายชื่อบุคคลสำคัญในอดีตที่น่าจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้... บางทีเราอาจจะหาเบาะแสเพิ่มเติมจากที่นั่นได้" เอริครู้สึกโล่งใจขึ้นมาบ้าง เขาได้หลักฐานสำคัญมาแล้ว แต่ก็ยังมีความกังวลเกี่ยวกับอนาคต "ผมจะทำทุกอย่างเพื่อให้ตระกูลแวนดอเรียกลับมามีเกียรติอีกครั้ง" เขากล่าว "ข้าเชื่อในตัวเจ้า เอริค" เซอร์เรนกล่าว พลางยิ้มอย่างอ่อนแรง "เจ้าคือนักรบที่แท้จริง" เอริคพยักหน้า เขาหันไปมองเอกสารในมือของเขาอีกครั้ง เขาจะใช้หลักฐานชิ้นนี้ในการเปิดโปงความจริง และทวงคืนความยุติธรรมให้กับตระกูลของเขาให้ได้ "ต่อไป... เราจะทำอย่างไรต่อไปครับอาจารย์?" เอริคถาม "เราต้องค่อยๆ รวบรวมหลักฐานเพิ่มเติม" อาจารย์เมอริลกล่าว "และเตรียมพร้อมสำหรับการเปิดโปงความจริงครั้งใหญ่" "ผมจะช่วยเต็มที่ครับ" เอริคกล่าว "ผมจะไม่ยอมให้ความอยุติธรรมนี้คงอยู่ต่อไปอีกต่อไป"