หลังจากเผชิญหน้ากับคาเอลและปลดปล่อยพลังที่ซ่อนเร้นออกมา ลีโอก็รู้สึกเหนื่อยล้าอย่างแสนสาหัส แต่เอลเดร็คก็ยังคงกระตุ้นให้เขาเดินหน้าต่อไป "เราต้องไม่เสียเวลา ลีโอ! คาเอลอาจจะกลับมาได้ทุกเมื่อ" ลีโอพยักหน้า เขากลั้นความเหนื่อยอ่อนและก้าวเดินตามเอลเดร็คเข้าไปในอุโมงค์ที่มืดมิดยิ่งกว่าเดิม ผนังถ้ำยังคงมีรอยสลักรูปมังกรโบราณปรากฏอยู่เป็นระยะ แต่คราวนี้รอยสลักเหล่านั้นดูเก่าแก่และเลือนลางกว่าเดิม ราวกับว่ามันผ่านกาลเวลามาเนิ่นนานจนเกือบจะเลือนหายไปตามกาลเวลา "เราใกล้จะถึงแล้ว" เอลเดร็คกล่าวขณะที่เขามองไปยังทางเดินแคบๆ ที่ทอดตัวเข้าไปในความมืดเบื้องหน้า "เรากำลังจะเข้าสู่ 'ห้องโถงแห่งศิลาอัคคี'" ลีโอรู้สึกถึงความร้อนที่เพิ่มสูงขึ้นอย่างผิดปกติอีกครั้ง คราวนี้มันไม่ใช่แค่ความร้อน แต่เป็นความอบอุ่นที่แผ่ซ่านเข้ามาในร่างกาย ราวกับว่าเขากำลังเดินเข้าใกล้แหล่งพลังงานอันยิ่งใหญ่ "ท่านครับ... ผมรู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่าง" ลีโอพูด "มันไม่ใช่แค่ความร้อน... แต่มันคือพลังงาน... พลังงานที่ผมคุ้นเคย" "นั่นคือพลังของ 'ศิลาอัคคี'" เอลเดร็คอธิบาย "มันคือหัวใจของภูเขาไฟ และเป็นขุมพลังที่รอคอย 'นักรบมังกร' ที่แท้จริงมานานนับศตวรรษ" เมื่อพวกเขาเดินไปถึงสุดทางเดินแคบๆ นั้น ประตูหินขนาดใหญ่ก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า ประตูนั้นถูกสลักเสลาด้วยลวดลายที่ซับซ้อนรูปมังกรโบราณกำลังโอบล้อมดวงอาทิตย์ "นี่คือทางเข้าสู่ห้องโถง" เอลเดร็คกล่าว "แต่การจะเข้าไปได้ เจ้าต้องพิสูจน์ตัวเองเสียก่อน" "พิสูจน์ตัวเองอย่างไรครับ?" ลีโอถาม "เจ้าต้องแสดงให้เห็นว่าเจ้าคู่ควรที่จะครอบครองพลังของ 'ศิลาอัคคี'" เอลเดร็คตอบ "จงวางมือลงบนประตูนี้ และนึกถึงเจตจำนงอันบริสุทธิ์ของเจ้า" ลีโอเดินไปข้างหน้า เขารู้สึกถึงความตื่นเต้นระคนกับความกดดัน เขาค่อยๆ วางมือลงบนประตูหินที่เย็นเฉียบ และหลับตาลง เขาพยายามนึกถึงเจตจำนงที่แท้จริงของเขา ทำไมเขาถึงมาที่นี่ "ข้ามาที่นี่... เพื่อปกป้องโลกใบนี้" ลีโอพึมพำ "ข้ามาที่นี่... เพื่อไม่ให้พลังอันยิ่งใหญ่ตกไปอยู่ในมือของคนชั่วร้าย" เขานึกถึงครอบครัวของเขา เพื่อนของเขา และผู้คนที่ไม่สามารถปกป้องตัวเองได้ "ข้าจะใช้พลังนี้... เพื่อสร้างความยุติธรรม และเพื่อนำความสงบสุขกลับคืนมา" ทันใดนั้น ประตูหินขนาดใหญ่ก็สั่นสะเทือน รอยสลักรูปมังกรโบราณเริ่มเปล่งประกายสีทองสว่างวาบขึ้น แสงนั้นสว่างจ้าจนลีโอต้องหรี่ตาลง "มันเปิดแล้ว!" เอลเดร็คกล่าวด้วยความยินดี ประตูหินค่อยๆ เลื่อนเปิดออก เผยให้เห็นภายในห้องโถงที่กว้างขวางและสว่างไสวด้วยแสงสีทองอ่อนๆ ใจกลางห้องโถงนั้น มีแท่นหินโบราณตั้งตระหง่านอยู่ และบนแท่นนั้น... สิ่งที่ลีโอไม่เคยคาดคิดมาก่อนก็ปรากฏขึ้น มันคือ 'ศิลาอัคคี' จริงๆ! ก้อนผลึกขนาดใหญ่ที่มีสีแดงเพลิง ส่องประกายระยิบระยับ ราวกับว่ามันกำลังกักเก็บเปลวเพลิงที่ร้อนแรงที่สุดในจักรวาลเอาไว้ พลังงานที่แผ่ออกมาจากมันนั้นเข้มข้นและทรงพลังจนน่าอัศจรรย์ "นั่นไง... 'ศิลาอัคคี'" เอลเดร็คกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความเคารพ "มันคือขุมพลังที่มังกรโบราณได้สร้างขึ้น เพื่อรักษาสมดุลแห่งโลก" ลีโอก้าวเข้าไปในห้องโถงด้วยความรู้สึกทึ่ง เขารู้สึกได้ว่าพลังงานจาก 'ศิลาอัคคี' กำลังเชื่อมต่อกับตัวเขา ราวกับว่ามันกำลังเรียกหาเขา "ข้า... ข้าพร้อมแล้ว" ลีโอพูด เขาเดินเข้าไปหาแท่นหิน และยื่นมือออกไปสัมผัสกับ 'ศิลาอัคคี' ทันทีที่ปลายนิ้วของเขาสัมผัสกับผลึกนั้น ความรู้สึกร้อนผ่าวก็แล่นไปทั่วร่างของเขา แสงสีแดงเพลิงจาก 'ศิลาอัคคี' แผ่ขยายออกไป โอบล้อมร่างของลีโอเอาไว้ ภาพต่างๆ ผุดขึ้นมาในหัวของเขา ภาพของมังกรโบราณ ภาพของสงครามในอดีต ภาพของคาเอลที่กำลังวางแผนทำลายล้าง "เจ้ากำลังเห็น... อดีต" เอลเดร็คกล่าว "และอนาคตที่อาจเกิดขึ้น หากเจ้าไม่สามารถควบคุมพลังนี้ได้" ลีโอรู้สึกได้ว่าพลังมหาศาลกำลังไหลเวียนเข้ามาในตัวเขา มันไม่ใช่แค่พลังแห่งไฟ แต่เป็นพลังแห่งการสร้างสรรค์และการทำลายล้าง เป็นพลังที่ซับซ้อนและยากจะหยั่งถึง "ข้า... ข้าจะควบคุมมัน" ลีโอพูดด้วยความมุ่งมั่น "ข้าจะเป็น 'นักรบมังกร' ที่แท้จริง" เขาหลับตาลง และยอมรับพลังของ 'ศิลาอัคคี' เข้ามาในตัวเขา เขาไม่ได้ต่อต้าน แต่กลับโอบกอดมันไว้ราวกับว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของเขา แสงสีแดงเพลิงสว่างวาบขึ้นอีกครั้ง คราวนี้มันสว่างเจิดจ้ากว่าเดิม เผยให้เห็นใบหน้าของลีโอที่บัดนี้เต็มไปด้วยความแข็งแกร่งและความสง่างาม ร่างกายของเขาเปล่งประกายราวกับว่าเขาได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของ 'ศิลาอัคคี' นั้นเสียแล้ว "ยอดเยี่ยมมาก ลีโอ!" เอลเดร็คกล่าว "เจ้าได้พิสูจน์ตัวเองแล้ว! เจ้าคือ 'นักรบมังกร' คนต่อไป!" แต่ในขณะที่ลีโอกำลังจะเฉลิมฉลองชัยชนะอันยิ่งใหญ่นี้เอง เสียงก้องของคาเอลก็ดังขึ้นมาจากเบื้องนอกห้องโถง "ข้าบอกเจ้าแล้ว... ข้าจะไม่มีวันยอมแพ้!" ลีโอและเอลเดร็คมองหน้ากันด้วยความตื่นตระหนก "เขามาแล้ว!" เอลเดร็คอุทาน