ลีโอรู้สึกถึงพลังงานอันอบอุ่นที่หลั่งไหลเข้ามาในร่างกายของเขา มันเป็นความรู้สึกที่คุ้นเคย ราวกับว่าเขากำลังเชื่อมต่อกับส่วนหนึ่งของตัวเองที่หลับใหลมานาน ประตูหินขนาดใหญ่ที่เขาวางมืออยู่นั้นค่อยๆ เปิดออกอย่างเงียบเชียบ เผยให้เห็นสิ่งที่อยู่เบื้องหลัง "ยอดเยี่ยมมาก ลีโอ" เอลเดร็คกล่าว เสียงของเขาเต็มไปด้วยความชื่นชม "เจ้าผ่านบททดสอบแรกแล้ว" ลีโอค่อยๆ ดึงมือออกจากประตู เขารู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงภายในตัวเอง พลังงานที่เคยรู้สึกถึงในตอนที่เผชิญหน้ากับคาเอล บัดนี้กลับสงบนิ่งและเป็นมิตรมากขึ้น มันไม่ใช่พลังที่น่าหวาดหวั่นอีกต่อไป แต่กลับให้ความรู้สึกที่มั่นคงและแข็งแกร่ง "นี่คือ... ห้องโถงแห่งศิลาอัคคีจริงๆ หรือครับ?" ลีโอถาม พลางก้าวเท้าเข้าไปในห้องโถง เขาตื่นตาตื่นใจกับสิ่งที่เห็นเบื้องหน้า ห้องโถงแห่งนี้มีขนาดใหญ่โตโอ่อ่า ผนังรอบด้านถูกสลักลวดลายที่ซับซ้อนคล้ายกับที่อยู่บนประตู แต่คราวนี้มันมีความละเอียดอ่อนและมีชีวิตชีวามากกว่า ราวกับว่ามังกรโบราณเหล่านั้นกำลังมีลมหายใจจริงๆ แสงสว่างภายในห้องไม่ได้มาจากแหล่งภายนอก แต่มาจากผนังหินและพื้นผิวของห้องที่เปล่งประกายระเรื่อ เป็นแสงสีทองอ่อนๆ ที่อบอุ่นและสบายตา และตรงกลางห้องโถงนั้นเอง สิ่งที่ลีโอคาดหวังไว้ก็ได้ปรากฏขึ้น ใจกลางของห้องโถง มีแท่นบูชาที่สร้างขึ้นอย่างประณีต ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า แท่นบูชานี้ทำจากหินสีเข้มที่ดูเหมือนจะกลืนกินแสง แต่เหนือสิ่งอื่นใด บนแท่นบูชานั้น มีสิ่งที่ส่องสว่างเจิดจ้าที่สุดเท่าที่ลีโอเคยเห็นมา มันคือ 'ศิลาอัคคี' ก้อนผลึกขนาดมหึมาที่เปล่งประกายสีแดงเพลิงราวกับดวงอาทิตย์ขนาดย่อม ความร้อนที่แผ่ออกมานั้นรุนแรงจนแทบจะทำให้มองเห็นภาพบิดเบี้ยวรอบๆ ตัวมัน แต่ถึงแม้จะร้อนแรงเพียงใด แสงสว่างที่ออกมากลับดูบริสุทธิ์และมีชีวิตชีวา ไม่ได้ก่อให้เกิดความรู้สึกหวาดกลัวเหมือนลาวาที่ไหลเวียนอยู่ภายนอก "นั่นแหละ... ศิลาอัคคี" เอลเดร็คกล่าว เสียงของเขาสั่นเครือเล็กน้อย "หัวใจของเผ่าพันธุ์นักรบมังกร... และแหล่งพลังงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกใบนี้" ลีโอเดินเข้าไปใกล้อย่างช้าๆ เขารู้สึกถึงแรงดึงดูดอันมหาศาลจากศิลาอัคคี ราวกับว่ามันกำลังเรียกหาเขาอยู่ "ท่านครับ... ผมรู้สึกเหมือน..." ลีโอพยายามอธิบายความรู้สึกของตัวเอง "ผมรู้สึกเหมือนมันเป็นส่วนหนึ่งของผม" "นั่นก็เป็นเพราะมันคือส่วนหนึ่งของเจ้าจริงๆ" เอลเดร็คกล่าว "เจ้าคือผู้สืบทอดสายเลือดของนักรบมังกรโบราณ พลังของเผ่าพันธุ์เจ้าถูกผนึกไว้ในตัวเจ้า และ 'ศิลาอัคคี' นี้คือจุดกำเนิดของพลังนั้น" เอลเดร็คเดินเข้าไปยืนข้างลีโอ เขามองไปยังศิลาอัคคีด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความเคารพ "ข้าเองก็ไม่เคยได้เห็นมันใกล้ขนาดนี้มาก่อน... มันงดงามเกินกว่าคำบรรยายใดๆ" "แล้ว... ผมต้องทำอย่างไรต่อไปครับ?" ลีโอถาม เขารู้สึกถึงภาระอันใหญ่หลวงที่กำลังจะตกอยู่บนบ่าของเขา "เจ้าต้องเชื่อมต่อกับมัน" เอลเดร็คตอบ "เจ้าต้องหลอมรวมพลังของเจ้าเข้ากับพลังของศิลาอัคคี เพื่อปลุกพลังที่แท้จริงของนักรบมังกรให้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์" ลีโอกลืนน้ำลาย เขาไม่แน่ใจว่าตัวเองพร้อมแล้วหรือยัง เขาเพิ่งจะผ่านการต่อสู้ที่ยากลำบากมาหมาดๆ และเขาก็ยังคงไม่เข้าใจถึงขีดจำกัดของพลังของตัวเองอย่างถ่องแท้ "แต่ผม... ผมไม่แน่ใจว่าผมจะทำได้" ลีโอสารภาพ "พลังของผม... มันยังไม่แน่นอน ผมกลัวว่าผมจะทำอะไรผิดพลาด" "ความกลัวเป็นสิ่งธรรมชาติ ลีโอ" เอลเดร็คปลอบ "แต่จงจำไว้ว่า เจ้าไม่ได้อยู่คนเดียว ข้าจะอยู่ที่นี่เพื่อช่วยเหลือเจ้า และที่สำคัญที่สุด... พลังที่แท้จริงของเจ้าอยู่ที่นี่แล้ว เจ้าแค่ต้องกล้าพอที่จะยอมรับมัน" เอลเดร็คแตะที่ไหล่ของลีโอเบาๆ "เจ้าได้พิสูจน์แล้วว่าเจ้าคู่ควรที่จะมาถึงที่นี่แล้ว ตอนนี้ คือเวลาที่จะต้องพิสูจน์ว่าเจ้าคู่ควรที่จะเป็นผู้แบกรับภาระนี้" ลีโอมองไปยังศิลาอัคคีอีกครั้ง เขาหลับตาลงและสูดหายใจลึกๆ เขาพยายามระลึกถึงความรู้สึกตอนที่เขาสามารถปลดปล่อยพลังแห่งแสงออกมาได้ พลังที่ขับไล่ความมืดที่น่าสะพรึงกลัวของคาเอล "ข้าพร้อมแล้ว" ลีโอพูด เสียงของเขาหนักแน่นและมั่นคงขึ้น "ข้าจะทำมัน" เขาเดินเข้าไปใกล้ศิลาอัคคีมากขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเขาอยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่ก้าว เขาสัมผัสได้ถึงความร้อนที่แผ่ออกมา แต่คราวนี้มันไม่ได้ทำให้เขารู้สึกไม่สบายตัว มันกลับรู้สึกเหมือนเป็นพลังงานที่หล่อเลี้ยงเขา "เจ้าไม่ต้องรีบร้อน" เอลเดร็คกล่าว "ใช้เวลาของเจ้า ค่อยๆ สัมผัสถึงพลังของมัน" ลีโอพยักหน้า เขาค่อยๆ ยกมือขึ้นอีกครั้ง และคราวนี้ เขาไม่ได้วางมือลงบนประตูหิน แต่เขาค่อยๆ ยื่นมือออกไปสัมผัสกับพื้นผิวของศิลาอัคคี ทันทีที่ปลายนิ้วของเขาสัมผัสกับผลึกสีแดงเพลิงนั้น โลกทั้งใบก็ดูเหมือนจะหยุดหมุน ความรู้สึกราวกับกระแสไฟฟ้าอันมหาศาลไหลผ่านร่างของเขา มันไม่ใช่ความเจ็บปวด แต่เป็นความรู้สึกของการเชื่อมต่อที่สมบูรณ์แบบ ภาพต่างๆ เริ่มฉายเข้ามาในหัวของเขา เป็นภาพของมังกรโบราณที่กำลังบินอยู่บนท้องฟ้า ภาพของนักรบในชุดเกราะที่ส่องประกาย กำลังต่อสู้กับอสูรร้าย เขาเห็นอดีต เห็นบรรพบุรุษของเขา เห็นถึงต้นกำเนิดของพลังที่อยู่ในสายเลือดของเขา "นี่คือ... ประวัติศาสตร์ของพวกเรา" ลีโอพึมพำ ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความทึ่ง "ถูกต้อง" เอลเดร็คกล่าว "เจ้ากำลังรับรู้ถึงความทรงจำของเผ่าพันธุ์เจ้า มันคือสิ่งที่จำเป็นในการปลุกพลังที่แท้จริงให้ตื่นขึ้น" ลีโอรู้สึกว่าร่างกายของเขากำลังถูกเติมเต็มด้วยพลังงานอันบริสุทธิ์ พลังงานที่ไม่ใช่ของเขาเอง แต่เป็นพลังงานที่ยิ่งใหญ่กว่าตัวเขาหลายเท่า "ท่านคาเอล... เขาต้องการพลังนี้ไปทำลายทุกอย่าง" ลีโอคิด "แต่พลังนี้... มันไม่ใช่เพื่อการทำลายล้าง" เขาเห็นภาพของนักรบมังกรในอดีต พวกเขาไม่ได้ใช้พลังนี้เพื่อสร้างความเกลียดชัง แต่เพื่อปกป้องความสมดุล เพื่อปกป้องชีวิต "ข้า... ข้าจะใช้พลังนี้เพื่อสิ่งนั้น" ลีโอให้คำมั่นกับตัวเอง แสงสีแดงเพลิงจากศิลาอัคคีเริ่มสว่างจ้าขึ้นเรื่อยๆ มันสะท้อนบนใบหน้าของลีโอ ทำให้ดวงตาของเขาเปล่งประกายราวกับมีเปลวเพลิงลุกโชนอยู่ภายใน "มันเริ่มขึ้นแล้ว" เอลเดร็คกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เปี่ยมไปด้วยความหวัง "พลังแห่งนักรบมังกร... กำลังจะตื่นขึ้นอีกครั้ง" ลีโอรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลงที่ลึกซึ้งภายในตัวเขา เขารู้สึกแข็งแกร่งขึ้น ปลอดภัยขึ้น และมีความหวังมากขึ้นกว่าเดิม