เมื่อทั้งลีโอและเอลเดร็ครีบออกจากห้องโถงแห่งศิลาอัคคี ความรู้สึกแปลกประหลาดของลีโอก็ยังคงอยู่ มันไม่ใช่ความเจ็บปวดทางกาย แต่เป็นความรู้สึกไม่สบายใจภายในที่ยากจะอธิบาย ราวกับว่ามีอะไรบางอย่างกำลังถูกบิดเบือนภายในร่างกายของเขา "เจ้าแน่ใจนะว่าเจ้าไหว?" เอลเดร็คถามขณะที่ทั้งสองเดินตามทางเดินที่คดเคี้ยวออกจากใจกลางภูเขาไฟ "ผม... ผมไม่แน่ใจครับ" ลีโอตอบ เสียงของเขาแหบพร่า "มันเหมือนมีบางอย่างกำลังพยายาม... บิดเบือนพลังของผม... ทำให้มันไม่บริสุทธิ์" "เจ้าหมายถึง... พลังที่เจ้าเพิ่งปลุกขึ้นมา?" เอลเดร็คขมวดคิ้ว "แต่เจ้าเพิ่งจะปลุกมันขึ้นมาได้นี่นา จะมีอะไรไปบิดเบือนมันได้?" "ผมไม่รู้ครับ" ลีโอส่ายหน้า "แต่มันเหมือน... เป็นภาพลวงตา... ที่พยายามจะแทรกเข้ามาในความทรงจำของผม... ในตัวตนของผม" "ภาพลวงตา?" เอลเดร็คหยุดเดิน หันมาเผชิญหน้ากับลีโอ "เจ้ากำลังพูดถึงอะไร? เจ้าหมายถึง... ภาพลวงตาที่เกี่ยวกับอดีตของเจ้า?" "ใช่ครับ" ลีโอตอบ "ผมเห็นภาพ... เกี่ยวกับครอบครัวของผม... เกี่ยวกับผู้คนที่ผมรัก... แต่ภาพเหล่านั้น... มันดู... ผิดเพี้ยนไป" "ผิดเพี้ยนอย่างไร?" เอลเดร็คถามอย่างตั้งใจ "เหมือน... เหมือนมีบางอย่างถูกเติมเข้ามา... หรือถูกลบออกไป" ลีโออธิบาย "บางครั้งผมเห็นพ่อแม่ของผม... ดูมีความสุข... แต่ในขณะเดียวกัน... ผมก็รู้สึกได้ถึงความเศร้าโศกที่ซ่อนอยู่... เหมือนเป็นภาพลวงตาที่พยายามจะหลอกลวงผม" "นี่มัน... ซับซ้อนเกินไปแล้ว" เอลเดร็คพึมพำ "ถ้าพลังที่อยู่เบื้องหลังคาเอล... มันสามารถสร้างภาพลวงตาที่ทรงพลังถึงขนาดนี้ได้... มันก็อันตรายจริงๆ" "ผมรู้สึกว่า... มันกำลังพยายามจะทำให้ผมสับสน... ทำให้ผมไม่แน่ใจในตัวตนของผมเอง" ลีโอกล่าว "ถ้าผมไม่แน่ใจในตัวเอง... พลังของผมก็อาจจะสั่นคลอน" "เจ้าต้องเข้มแข็งเข้าไว้ ลีโอ" เอลเดร็คจับไหล่ของเขา "จงเชื่อมั่นในสิ่งที่เจ้าเป็น... และในสิ่งที่เจ้าเห็น... อย่าปล่อยให้ภาพลวงตาเหล่านั้นมาครอบงำจิตใจเจ้า" "แต่ท่านครับ... ผมไม่แน่ใจว่าอะไรคือความจริง... และอะไรคือภาพลวงตา" ลีโอพูดอย่างสิ้นหวัง "เจ้าคือผู้ที่ปลุกพลังนักรบมังกรขึ้นมา" เอลเดร็คกล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น "เจ้าสัมผัสได้ถึงแก่นแท้ของสิ่งต่างๆ... ใช้มันให้เป็นประโยชน์" "ผมพยายามแล้วครับ" ลีโอตอบ "แต่บางครั้ง... มันก็ยากเหลือเกิน... โดยเฉพาะเมื่อภาพลวงตานั้น... เกี่ยวข้องกับคนที่ผมรัก" "ข้าเข้าใจ" เอลเดร็คถอนหายใจ "แต่เจ้าต้องจำไว้ว่า... เจ้าไม่ได้อยู่คนเดียว" ขณะที่พวกเขาเดินออกจากภูเขาไฟ ลีโอเริ่มรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงในสภาพแวดล้อมรอบตัว เขาเห็นดอกไม้ที่เคยเหี่ยวเฉากลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง เห็นลำธารที่เคยแห้งผากกลับมีน้ำไหลเอื่อย "เกิดอะไรขึ้น?" ลีโอถามด้วยความประหลาดใจ "เจ้าทำเองนั่นแหละ" เอลเดร็คกล่าวด้วยรอยยิ้มเล็กๆ "เมื่อเจ้าเริ่มควบคุมพลังของเจ้าได้... แม้เพียงเล็กน้อย... พลังแห่งชีวิตของนักรบมังกรก็เริ่มส่งผลกระทบต่อสิ่งรอบข้าง" "แต่มัน... มันดูเหมือนจะมากเกินไป" ลีโอรู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่รอบตัวเขา "เหมือนดอกไม้พวกนี้... มันเติบโตเร็วเกินไป... เกินกว่าธรรมชาติจะสร้างได้" "นั่นอาจเป็นอีกหนึ่งสัญญาณ" เอลเดร็คกล่าว "ว่ามีบางอย่างกำลังพยายามจะแทรกแซง... หรือเปลี่ยนแปลงธรรมชาติของสิ่งต่างๆ" "ผมรู้สึกว่า... พลังที่แทรกแซงนั้น... มันกำลังพยายามจะ 'แก้ไข' สิ่งที่ผมกำลังทำ" ลีโออธิบาย "มันพยายามจะทำให้ทุกอย่างดูสมบูรณ์แบบ... เกินจริง... เพื่อหลอกลวงผม" "ถ้าเป็นเช่นนั้น... เราต้องรีบกลับไปที่หมู่บ้าน" เอลเดร็คกล่าว "ก่อนที่ภาพลวงตาเหล่านั้นจะเริ่มส่งผลกระทบต่อคนอื่นๆ ด้วย" เมื่อพวกเขาลงมาถึงเชิงเขาไฟ ลีโอรู้สึกถึงความกดดันที่ค่อยๆ ลดลง แต่ความรู้สึกไม่สบายใจภายในยังคงอยู่ เขามองไปยังหมู่บ้านที่อยู่เบื้องหน้าด้วยความรู้สึกที่ผสมปนเปกัน ทั้งความหวังและความกังวล "เมื่อเราไปถึง... ข้าจะไปแจ้งข่าวกับผู้อาวุโส" เอลเดร็คกล่าว "ส่วนเจ้า... จงพยายามรวบรวมสมาธิ... และอย่าให้ภาพลวงตามาทำให้เจ้าไขว้เขว" "ผมจะพยายามครับ" ลีโอตอบ "แต่ผมกลัวว่า... สิ่งที่ผมเห็น... อาจจะเป็นเพียงจุดเริ่มต้น..." ขณะที่ทั้งสองเดินเข้าไปในหมู่บ้าน ลีโอสังเกตเห็นผู้คนบางส่วนที่มองมาที่เขาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป พวกเขาไม่ได้มองด้วยความสงสัยหรือหวาดกลัวเหมือนเมื่อก่อน แต่เป็นสายตาที่ดู... สดใสเกินไป... ราวกับว่าพวกเขากำลังมองเห็นบางสิ่งที่สวยงามอย่างไม่น่าเชื่อ "เกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา?" ลีโอถามเอลเดร็ค "ข้าไม่แน่ใจ" เอลเดร็คกล่าว "แต่ดูเหมือนว่า... ภาพลวงตา... กำลังเริ่มส่งผลกระทบแล้ว" ลีโอหันไปมองต้นไม้ใกล้ๆ เขาเห็นใบไม้ที่กำลังร่วงหล่น... แต่แทนที่จะร่วงลงสู่พื้นดิน... มันกลับลอยขึ้นไปในอากาศ... และกลายเป็นประกายระยิบระยับ... ก่อนที่จะหายไป... "นี่มัน... ไม่ใช่ภาพลวงตาธรรมดาแล้ว" ลีโอพึมพำ "มันกำลังเปลี่ยนแปลงความเป็นจริง... ทีละเล็กทีละน้อย"