โรงเตี๊ยมหงส์ดำตั้งอยู่ในตรอกแคบๆ ทางตะวันออกของเมืองหลวง เป็นอาคารไม้เก่าแก่ที่ดูทรุดโทรม มีป้ายไม้แกะสลักเป็นรูปหงส์สีดำห้อยอยู่หน้าประตู กลิ่นควันบุหรี่และเหล้าอบอวลออกมาจากภายใน เสียงพูดคุยจอแจดังลอดออกมาเป็นระยะๆ วายุเปิดประตูเข้าไป ทันทีที่ฝีเท้าก้าวเข้าสู่ภายใน สายตาทุกคู่ก็จับจ้องมาที่เขา บรรยากาศภายในโรงเตี๊ยมเต็มไปด้วยความอึดอัดและตึงเครียด ผู้คนส่วนใหญ่เป็นชายฉกรรจ์รูปร่างกำยำ แต่งกายด้วยเสื้อผ้าที่ดูทะมัดทะแมง บ้างก็สวมใส่ปลอกแขนหนัง บ้างก็คาดผ้าคาดหัว พวกเขากำลังนั่งดื่มกินและสนทนากันอย่างออกรสออกชาติ แต่เมื่อวายุปรากฏตัว การสนทนาก็พลันเงียบลงทันที "มาใหม่หรือ?" เสียงแหบห้าวดังขึ้นจากเคาน์เตอร์บาร์ ชายร่างท้วมหน้าตาบูดบึ้ง สวมผ้ากันเปื้อนสีดำ กำลังเช็ดแก้วเหล้าด้วยผ้าขี้ริ้ว "ใช่" วายุตอบ "ข้าต้องการที่พัก และอาหาร" "ที่พักมีเต็มหมดแล้ว" ชายคนนั้นบอก "แต่ถ้าเจ้าอยากกินอะไร ก็สั่งได้" วายุเดินเข้าไปนั่งที่มุมหนึ่งของโรงเตี๊ยม ที่ซึ่งมีโต๊ะว่างอยู่เพียงตัวเดียว เขาเหลือบมองไปรอบๆ พยายามสังเกตการณ์ผู้คนในนี้ ทุกคนดูเหมือนจะมีอาวุธซ่อนอยู่ตามตัว ไม่ว่าจะเป็นมีดสั้นที่เหน็บเอว หรือท่อนเหล็กที่ซ่อนอยู่ในแขนเสื้อ "เจ้ามาจากไหน?" ชายแก่คนหนึ่งที่นั่งอยู่โต๊ะข้างๆ ถามขึ้นมา เขาเป็นชายแก่มีหนวดเคราสีขาว ใบหน้าเต็มไปด้วยริ้วรอยแห่งกาลเวลา แต่ดวงตายังคงเฉียบคม "ข้ามาจากแดนใต้" วายุตอบ "กำลังเดินทางมาค้าขาย" "ค้าขาย?" ชายแก่หัวเราะเบาๆ "ที่นี่ไม่มีอะไรให้เจ้าค้าขายหรอก นอกจากความตาย" วายุไม่ตอบ เขาเพียงแค่พยักหน้า "ข้าได้ยินว่าที่นี่มีคนรู้เรื่องราวเกี่ยวกับ 'กองทหารเงา' อยู่มาก" ทันทีที่วายุเอ่ยคำว่า 'กองทหารเงา' ใบหน้าของทุกคนในโรงเตี๊ยมพลันเปลี่ยนไปทันที เสียงจอแจเมื่อครู่เงียบสนิทลงอีกครั้ง ทุกสายตาจับจ้องมาที่วายุราวกับเขาเป็นตัวประหลาด "เจ้าไปได้ยินชื่อนี้มาจากไหน?" ชายร่างท้วมที่เคาน์เตอร์บาร์ถามขึ้นมา เสียงของเขาเย็นเยียบราวกับน้ำแข็ง "ข้าได้ยินมานานแล้ว" วายุตอบด้วยน้ำเสียงเรียบๆ "ข้าต้องการทราบข้อมูลเกี่ยวกับพวกเขา" "ทำไมเจ้าถึงอยากรู้เรื่องของพวกเขา?" ชายแก่ที่นั่งอยู่ข้างๆ ถาม "เจ้าต้องการไปยุ่งเกี่ยวกับพวกเขาหรือ?" "ข้ามีเรื่องที่ต้องสะสางกับพวกเขา" วายุตอบ ทันใดนั้นเอง เสียงหัวเราะดังขึ้นจากมุมหนึ่งของโรงเตี๊ยม ชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ผมสีดำขลับ สวมเสื้อคลุมสีดำสนิท กำลังเดินตรงมาที่วายุ เขาเดินอย่างสง่างามราวกับไม่กลัวสิ่งใด "เรื่องที่ต้องสะสางกับกองทหารเงาอย่างนั้นหรือ?" ชายหนุ่มยิ้มมุมปาก "น่าสนใจ เจ้าเป็นใครกันแน่?" "ข้าชื่อวายุ" วายุตอบ "และข้ามาที่นี่เพื่อทวงความแค้น" "ความแค้น?" ชายหนุ่มหัวเราะ "ที่นี่คือดินแดนแห่งความแค้น เจ้าคิดว่าเจ้าจะหาเจอได้อย่างง่ายดายอย่างนั้นหรือ?" "ข้าไม่เคยคิดว่าง่าย" วายุตอบ "แต่ข้าก็ไม่เคยยอมแพ้" "เจ้าดูมั่นใจดีนะ" ชายหนุ่มกล่าว "แต่เจ้าไม่รู้หรือว่ากองทหารเงาแข็งแกร่งเพียงใด? พวกเขาคือมือสังหารที่เก่งกาจที่สุดในยุทธจักร" "ข้าจะพิสูจน์ให้เห็นเอง" วายุตอบ "ข้าชื่อ 'เงา' " ชายหนุ่มแนะนำตัว "และข้าก็มีความเกี่ยวข้องกับกองทหารเงาอยู่บ้าง" "ท่านเกี่ยวข้องกับพวกเขาอย่างไร?" วายุถาม "ข้าเป็นผู้ฝึกสอนของพวกเขา" เงาตอบ "แต่ข้าไม่ได้อยู่ที่นี่ตลอดเวลา" "ท่านพอจะบอกข้าได้หรือไม่ว่าข้าจะตามหาพวกเขาเจอได้อย่างไร?" วายุถามด้วยความหวัง เงาหัวเราะ "เจ้าคิดว่าพวกข้าจะบอกที่ซ่อนของตัวเองให้คนนอกรู้ได้ง่ายๆ อย่างนั้นหรือ?" "ข้าไม่ได้ต้องการให้ท่านบอกที่ซ่อน" วายุกล่าว "แต่ข้าต้องการทราบว่าข้าจะสามารถพบกับหัวหน้าหน่วยของพวกเขาได้ที่ไหน" เงาจ้องมองวายุเขม็ง ดวงตาของเขาฉายแววประเมิน "หัวหน้าหน่วย... เจ้าแน่ใจหรือว่าเจ้าต้องการพบเขา?" "ข้าแน่ใจ" วายุยืนยัน เงาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้ม "ก็ได้... ถ้าเจ้ากล้าพอที่จะเผชิญหน้ากับเขา เจ้าลองไปที่ 'ยอดเขามังกร' ในคืนวันเพ็ญเดือนห้า" "ยอดเขามังกร?" วายุทวนคำ "นั่นคือที่ที่หัวหน้าหน่วยของกองทหารเงาจะปรากฏตัวอย่างนั้นหรือ?" "เขาจะอยู่ที่นั่น" เงาตอบ "แต่ข้าไม่รับประกันว่าเจ้าจะรอดกลับมา" "ข้าจะไป" วายุตอบอย่างไม่ลังเล เงามองวายุด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความทึ่ง "เจ้าเป็นคนแรกที่กล้าตอบเช่นนี้" "ข้าจะทำให้ดีที่สุด" วายุกล่าว "ขอบคุณท่านสำหรับข้อมูล" เงาพยักหน้า "แล้วพบกัน... ถ้าเจ้ายังมีชีวิตอยู่" เงาเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะของเขาอีกครั้ง ทิ้งให้วายุยืนนิ่งอยู่กลางโรงเตี๊ยมที่กลับมาสู่ความเงียบงันอีกครั้ง เขารู้ดีว่าการเดินทางของเขากำลังจะก้าวเข้าสู่ด่านที่อันตรายที่สุด