ตอนที่ 24 — แสงสว่างเหนือความมืด
คาลิลเงื้อยันต์โบราณขึ้นเหนือหัว แสงสีฟ้าจากอักขระโบราณสว่างเจิดจ้าจนแสบตา เขาตั้งใจจะฟาดมันลงไปทำลาย 'หัวใจแห่งเงามรณะ' ที่วางอยู่บนแท่นบูชา
"หยุดมัน!" ผู้กองตะโกน เสียงของเขาดังแหบพร่าด้วยความโกรธ "อย่าให้มันทำลาย!"
ทหารที่เหลืออยู่หลายนายพุ่งเข้ามาหมายจะหยุดคาลิล แต่ฟาริดและฮัสซันก็เข้าขวางไว้ พวกเขาต่อสู้ด้วยกำลังเฮือกสุดท้าย
"ไปเถอะท่านคาลิล! ทำสิ่งที่ต้องทำ!" ฮัสซันตะโกน ขณะที่เขาปัดดาบของทหารออกไป
"ข้าจะถ่วงเวลาให้เต็มที่!" ฟาริดกล่าว พลางใช้ค้อนตีเหล็กที่พกมาฟาดใส่ทหาร
คาลิลไม่ลังเล เขากระโจนเข้าหาแท่นบูชา ปลายยันต์โบราณพุ่งตรงไปยังคริสตัลสีดำ
"ไม่นะ!" ผู้กองกรีดร้อง เขาพุ่งตัวเข้ามากระชากแขนคาลิล
"อ๊าก!" คาลิลร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด แต่เขาก็ยังคงกัดฟันแน่น
"เจ้าจะไม่ได้ทำลายมัน!" ผู้กองคำราม
ยันต์โบราณในมือของคาลิลสั่นสะท้านอย่างรุนแรง พลังงานที่มันรวบรวมมาตลอดการเดินทางปะทุออกมาอย่างมหาศาล แสงสีฟ้าท่วมท้นห้องโถงใต้ดินจนบดบังทุกสิ่ง
"นี่คือพลังแห่งความหวัง!" คาลิลตะโกนสุดเสียง "พลังที่จะขับไล่ความมืด!"
เขาใช้แรงทั้งหมดที่มีเหวี่ยงยันต์โบราณลงไป!
เพล้งงงงง!
เสียงดังสนั่นหวั่นไหวราวกับฟ้าถล่ม! คริสตัลสีดำ 'หัวใจแห่งเงามรณะ' แตกกระจายเป็นเสี่ยงๆ แสงสีม่วงที่เคยส่องสว่างก็ดับวูบไปทันที
ทันทีที่คริสตัลถูกทำลาย พลังงานที่มองไม่เห็นก็แผ่ออกมาจากมันอย่างบ้าคลั่ง คลื่นพลังงานสีม่วงดำซัดเข้าใส่ผู้กองและทหารที่อยู่ใกล้เคียง
"อ๊ากกกก!" เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดดังระงม ร่างของผู้กองและทหารหลายนายเริ่มบิดเบี้ยวและสลายไปในอากาศราวกับถูกดูดกลืน
"พลังแห่งความมืด... มันทำลายล้างตัวเอง!" ฮัสซันอุทานด้วยความตกตะลึง
ในขณะเดียวกัน แสงสีฟ้าจากยันต์โบราณก็ค่อยๆ ลดความสว่างลง แต่แทนที่จะหายไป มันกลับส่องสว่างยิ่งกว่าเดิม ราวกับจะเฉลิมฉลองชัยชนะ
คาลิลทรุดตัวลงกับพื้น เขาเหนื่อยอ่อน แต่ก็รู้สึกถึงความเบาโหวงในหัวใจ
"เราทำได้... เราทำลายมันได้แล้ว" เขาพึมพำ
"ท่านคาลิล!" ไลลาและฟาริดรีบวิ่งเข้ามาหาเขา
"ท่านไม่เป็นไรนะ?" ไลลาถามด้วยความเป็นห่วง
"ข้า... ข้าไม่เป็นไร" คาลิลตอบพลางพยายามยันตัวขึ้น "แต่... ยันต์นี่..."
เขาชูยันต์โบราณขึ้น มองดูมันด้วยความประหลาดใจ แสงสีฟ้าที่เคยเจิดจ้า ตอนนี้กลายเป็นแสงอ่อนโยนที่ส่องสว่างอย่างมั่นคง
"พลังของมัน... มันเปลี่ยนไป" คาลิลกล่าว "มันไม่ได้รู้สึกถึงการต่อสู้ แต่เป็นความสงบ"
"บางที... นั่นอาจจะเป็นพลังที่แท้จริงของมัน" ฮัสซันเสนอ "พลังแห่งแสงสว่างที่ขับไล่ความมืด ไม่ใช่เพื่อทำลาย แต่เพื่อนำทาง"
"ท่านที่ปรึกษา... เขาเข้าใจผิดมาตลอด" ฟาริดกล่าวด้วยน้ำเสียงขมขื่น "เขาคิดว่าพลังนี้คืออาวุธ แต่จริงๆ แล้วมันคือความหวัง"
"ใช่" คาลิลพยักหน้า "และตอนนี้... เราต้องนำความหวังนี้กลับไปสู่ประชาชน"
เขาหันไปมองทางเดินที่ทอดออกจากห้องโถงใต้ดิน
"เราต้องรีบขึ้นไปที่หอคอย" คาลิลกล่าว "เราต้องเผชิญหน้ากับกษัตริย์ทรราชย์ และยุติการปกครองของเขาให้ได้!"
"แต่... ท่านที่ปรึกษา..." ไลลาเอ่ย
"เขาได้เผยธาตุแท้ของตัวเองแล้ว" คาลิลกล่าวด้วยน้ำเสียงเด็ดเดี่ยว "ความลับของเขาถูกเปิดเผย พลังของเขาจะสั่นคลอน"
"เราต้องรีบไปบอกข่าวนี้แก่ทุกคน!" ฮัสซันเสริม "การทรยศของท่านที่ปรึกษาจะทำให้ผู้คนตาสว่าง!"
คาลิลลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เขารู้สึกถึงพลังใหม่ที่กำลังไหลเวียนอยู่ในกาย
"ไปกันเถอะ" คาลิลกล่าว "นครหลวงรอเราอยู่"
พวกเขาเดินออกจากห้องโถงใต้ดิน มุ่งหน้าไปยังทางเดินที่เชื่อมต่อกับส่วนบนของหอคอย แสงสว่างจากยันต์โบราณส่องนำทางพวกเขาไป ราวกับเป็นประภาคารแห่งความหวังที่จะนำพาพวกเขาไปสู่วันใหม่ที่ปราศจากทรราชย์.
2,923 ตัวอักษร