"ยันต์นี่... พลังของมัน... มันเปลี่ยนไป" คาลิลพึมพำ ดวงตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่ยันต์โบราณในมือ แสงสีฟ้าอ่อนโยนที่เปล่งประกายออกมาจากอักขระโบราณนั้น ให้ความรู้สึกอบอุ่นและสงบ ต่างจากพลังอันร้อนแรงที่เคยมีก่อนหน้านี้ ไลลาประคองคาลิลให้ลุกขึ้นยืน "ท่านคาลิล ท่านบาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?" "ข้าไม่เป็นไร" คาลิลส่ายหน้า "แค่เหนื่อยอ่อนไปบ้าง แต่สิ่งที่สำคัญกว่าคือเราทำลาย 'หัวใจแห่งเงามรณะ' ได้แล้ว" ฟาริดพยักหน้าเห็นด้วย "ใช่แล้ว! พลังแห่งความมืดนั่นสิ้นสุดลงแล้ว! แต่... แล้วพวกทรราชล่ะ?" เขาชะงักเล็กน้อยเมื่อนึกถึงเบื้องหลังอันดำมืดที่เพิ่งถูกเปิดเผย "ที่ปรึกษา... เขาหลอกลวงเรามาตลอด" "เขาคงไม่คาดคิดว่าเราจะมาถึงจุดนี้ได้" ฮัสซันกล่าวเสริม พลางมองไปยังซากปรักหักพังของแท่นบูชา "และยิ่งไม่คาดคิดว่ายันต์โบราณจะมีพลังมากพอที่จะทำลาย 'หัวใจแห่งเงามรณะ' ได้" "แต่เขาคงไม่ยอมแพ้ง่ายๆ แน่" ไลลาพูดเสียงเครียด "เมื่อแผนการของเขาพังทลายลง เขาจะต้องใช้วิธีการที่รุนแรงขึ้น" คาลิลเงยหน้ามองเพดานอุโมงค์ที่ยังคงมีรอยร้าวปรากฏ "ใช่ พวกเราต้องรีบออกไปจากที่นี่ ก่อนที่ทหารของกษัตริย์จะกรีธาทัพเข้ามา" "แล้วเราจะไปทางไหน?" ฟาริดถาม "ทางที่เรามาถูกทหารปิดกั้นไว้แล้ว" คาลิลพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง เขาเดินสำรวจไปรอบๆ บริเวณแท่นบูชาที่พังทลาย "ดูเหมือนว่าพลังของ 'หัวใจแห่งเงามรณะ' ที่ถูกทำลาย จะส่งผลกระทบต่อโครงสร้างของอุโมงค์นี้ด้วย" เขาชี้ไปยังผนังด้านหนึ่งที่ดูเหมือนจะเปิดออกเล็กน้อย "นั่นมัน... ช่องทางลับงั้นเหรอ?" ฮัสซันเดินเข้าไปดูใกล้ๆ "ดูเหมือนจะไปต่อได้" "อาจจะเป็นทางที่ท่านที่ปรึกษาเตรียมไว้เผื่อกรณีฉุกเฉิน" ไลลาคาดเดา "หรืออาจจะเป็นทางที่ทหารยามไม่เคยสำรวจ" "ไม่ว่าจะเป็นทางไหน เราก็ไม่มีทางเลือกอื่น" คาลิลกล่าว "พวกเราต้องลองดู" กลุ่มของคาลิลเดินเข้าสู่ช่องทางลับนั้น มันเป็นอุโมงค์ที่แคบกว่าเดิมเล็กน้อย และมืดมิดกว่าเก่า แต่แสงสีฟ้าอ่อนๆ จากยันต์โบราณในมือของคาลิลก็เพียงพอที่จะนำทางพวกเขาไปได้ "ท่านคาลิล ท่านแน่ใจหรือว่ายันต์นี่ปลอดภัย?" ฟาริดถามด้วยความกังวล "หลังจากการต่อสู้ครั้งนั้น มันดู... แตกต่างไป" "ข้าก็ไม่แน่ใจนัก" คาลิลตอบตามตรง "แต่ข้ารู้สึกได้ว่าพลังของมันไม่ได้ชั่วร้ายอีกต่อไป มันเหมือนกับว่า... มันได้ปลดปล่อยตัวเองจากบางสิ่งบางอย่าง" "บางสิ่งบางอย่างที่ผูกมัดมันไว้กับ 'หัวใจแห่งเงามรณะ' งั้นเหรอ?" ไลลาถาม "อาจจะ" คาลิลพยักหน้า "พลังงานที่เชื่อมโยงกัน มันถูกทำลายไปเมื่อคริสตัลแตกสลาย" ขณะที่พวกเขาเดินลึกเข้าไปในอุโมงค์ เสียงกระแอมของใครบางคนก็ดังขึ้นมาจากเบื้องหน้า "ใครน่ะ?!" ฮัสซันตะโกน เขาชักดาบออกมาเตรียมพร้อม เงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้นในแสงสีฟ้าอ่อนๆ ของยันต์โบราณ เขาคือชายชราคนหนึ่ง สวมชุดคลุมสีเข้มที่ดูคุ้นตา "ท่านที่ปรึกษา!" ไลลาอุทานด้วยความตกใจ ชายชราคนนั้นยืนนิ่ง มองกลุ่มของคาลิลด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความผิดหวังและโกรธแค้น "ข้าไม่คิดว่าพวกเจ้าจะมาถึงที่นี่ได้! และยิ่งไม่คิดว่าเจ้าจะทำลาย 'หัวใจแห่งเงามรณะ' ได้!" "ท่านหลอกลวงพวกเรามาตลอด!" คาลิลกล่าวเสียงเย็นชา "ท่านใช้พวกเราเป็นเครื่องมือเพื่อผลประโยชน์ของท่านเอง!" "เครื่องมือ? ฮึ!" ชายชราหัวเราะเสียงแหบพร่า "ข้าทำเพื่ออาณาจักรนี้! เพื่อให้มันกลับมายิ่งใหญ่อีกครั้ง! กษัตริย์องค์ปัจจุบันมันอ่อนแอเกินไป! เขาไม่คู่ควรที่จะปกครอง!" "แล้วการที่ท่านปลุกพลังแห่งความมืดขึ้นมาล่ะ?" ฟาริดถาม "นั่นคือสิ่งที่ท่านคิดว่าจะช่วยอาณาจักรได้งั้นเหรอ?" "พลังแห่งความมืด? มันคือพลังที่แท้จริง! พลังที่จะกำจัดศัตรูทั้งหมด!" ชายชรากล่าว "หากข้าได้ครอบครองพลังนั้นอย่างสมบูรณ์ ข้าจะสามารถเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งได้!" "ท่านมันบ้าไปแล้ว!" ฮัสซันตะคอก "พลังนั่นมีแต่จะนำมาซึ่งหายนะ!" "หายนะ?" ชายชราหัวเราะ "หายนะของคนโง่อย่างพวกเจ้าต่างหาก! ข้าเกือบจะสำเร็จอยู่แล้ว! หากไม่ใช่เพราะยันต์โบราณบ้าๆ นั่น!" เขาชี้มาที่คาลิล "ยันต์นี่ไม่ใช่ของบ้าๆ!" คาลิลพูดเสียงหนักแน่น "นี่คือสัญลักษณ์แห่งความหวัง! และมันจะใช้ขับไล่ความมืดเช่นเดียวกับที่ท่านพยายามจะนำมา!" "ความหวังงั้นเหรอ? มันไม่มีอยู่จริง!" ชายชราตะโกน "มีแต่ความแข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่รอด! ข้าจะกลับไปรวมกำลัง! ข้าจะกำจัดพวกเจ้าทุกคน!" พูดจบ ชายชราก็หันหลังวิ่งเข้าไปในอุโมงค์ที่มืดมิดกว่าเดิม ทิ้งกลุ่มของคาลิลให้อยู่กับความอึดอัดและความไม่แน่นอน "เราจะปล่อยให้เขาไปงั้นเหรอ?" ฟาริดถาม "เราต้องรีบออกจากที่นี่ก่อน" คาลิลกล่าว "พวกเราได้ทำลายแหล่งพลังงานหลักของเขาแล้ว เขาคงอ่อนแอลงไปมาก แต่ถึงอย่างนั้น เขาก็ยังอันตราย" "แล้วเราจะไปไหนต่อ?" ฮัสซันถาม "เราต้องกลับไปหาผู้คน" คาลิลตอบ "เราต้องบอกพวกเขาว่า 'หัวใจแห่งเงามรณะ' ถูกทำลายแล้ว และการปฏิวัติกำลังจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง!" แสงสีฟ้าจากยันต์โบราณส่องนำทางพวกเขาออกจากอุโมงค์ที่คดเคี้ยว ในที่สุด พวกเขาก็เห็นแสงสว่างรำไรจากเบื้องหน้า "แสงสว่าง!" ไลลาอุทานด้วยความดีใจ "เราใกล้จะถึงข้างนอกแล้ว!" เมื่อก้าวออกมาจากอุโมงค์ พวกเขาก็พบว่าตัวเองอยู่ภายในซากปรักหักพังของอาคารเก่าแก่แห่งหนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่ไม่ไกลจากกำแพงด้านในของนครหลวง "เราอยู่ที่นี่แล้ว" คาลิลกล่าว "นครหลวง... แต่ก็ยังเป็นนครหลวงที่ถูกปกครองด้วยความหวาดกลัว" "แต่ตอนนี้ ความหวังได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว" ฮัสซันยิ้ม "เราได้พิสูจน์แล้วว่าปีศาจที่กษัตริย์และที่ปรึกษาบูชานั้น สามารถถูกทำลายได้" "เราต้องรีบแจ้งข่าวนี้ให้เร็วที่สุด" ฟาริดพูด "การปฏิวัติจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริง!" คาลิลพยักหน้า เขาหันกลับไปมองยันต์โบราณในมืออีกครั้ง แสงสีฟ้าอ่อนโยนยังคงส่องสว่างอยู่ ราวกับเป็นเครื่องเตือนใจถึงภารกิจที่ยังไม่เสร็จสิ้น "ไปกันเถอะ" คาลิลกล่าว "เรายังมีอีกหลายอย่างที่ต้องทำ"