ข่าวการทำลาย 'หัวใจแห่งเงามรณะ' และการทรยศของที่ปรึกษา ได้แพร่กระจายไปทั่วทั้งนครหลวงอย่างรวดเร็วราวกับไฟลามทุ่ง เสียงโห่ร้องยินดีและความหวังใหม่ ได้ดังขึ้นจากทุกมุมเมือง กลุ่มผู้ต่อต้านที่เคยหลบซ่อนตัวอยู่ใต้ดิน เริ่มออกมาเคลื่อนไหวอย่างเปิดเผยมากขึ้น "สถานการณ์เริ่มเปลี่ยนไปแล้ว" ฮัสซันกล่าวขณะที่พวกเขากำลังสังเกตการณ์จากที่ซ่อนแห่งหนึ่ง "ทหารของกษัตริย์เริ่มสับสน พวกเขาไม่รู้ว่าควรจะตอบสนองอย่างไร" "พวกเขาคงไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน" ฟาริดหัวเราะ "ปกติแล้ว พวกเราต่างหากที่เป็นฝ่ายถูกไล่ล่า" "แต่เรายังเข้าไม่ถึงตัวกษัตริย์" ไลลาเตือนสติ "และที่ปรึกษาก็ยังคงมีอิสระอยู่ เขาอาจจะวางแผนการร้ายกาจบางอย่างอยู่" "เราต้องรีบเข้าวังหลวง" คาลิลกล่าวเสียงหนักแน่น "เราต้องเผชิญหน้ากับกษัตริย์ และยุติการปกครองที่กดขี่นี้ให้ได้" "แต่การเข้าสู่วังหลวงในตอนนี้เป็นเรื่องที่ยากมาก" ซาอิดกล่าว เขาเข้ามาสมทบกับกลุ่มของคาลิลตั้งแต่เมื่อวานนี้ "ทหารยามถูกเสริมกำลังอย่างหนาแน่น พวกเขาปิดล้อมวังหลวงไว้ทุกด้าน" "เราต้องหาทางอื่น" คาลิลยืนกราน "จำได้ไหมว่าเราเคยสำรวจเส้นทางลับบางส่วนที่เชื่อมต่อกับระบบท่อระบายน้ำโบราณ?" "เจ้าหมายถึงทางเข้าที่อยู่ใกล้กับสวนหลวงน่ะเหรอ?" ซาอิดขมวดคิ้ว "ทางนั้นอันตรายมากนะ" "อันตรายน้อยกว่าการเผชิญหน้ากับทหารตรงๆ" คาลิลตอบ "และถ้าเราสามารถเข้าไปถึงสวนหลวงได้ เราก็จะมีโอกาสเข้าสู่วังได้ง่ายขึ้น" "ข้าจะนำทางพวกเจ้าไป" ซาอิดเสนอ "ข้าเคยใช้เส้นทางนั้นสมัยยังเด็ก" กลุ่มของคาลิลและซาอิดจึงตัดสินใจใช้เส้นทางท่อระบายน้ำโบราณเป็นทางเข้าสู่เขตพระราชวัง พวกเขาเคลื่อนที่อย่างระมัดระวังภายใต้แสงสีฟ้าอ่อนๆ ของยันต์โบราณ "กลิ่นไม่ค่อยดีเท่าไหร่" ฟาริดบ่น พลางยกชายเสื้อขึ้นมาปิดจมูก "ทนหน่อยเพื่อน" ฮัสซันตอบ "อีกไม่นานเราก็จะได้เห็นอิสรภาพแล้ว" หลังจากเดินทางผ่านอุโมงค์ที่คดเคี้ยวและอับชื้นเป็นเวลานาน พวกเขาก็ได้ยินเสียงลมพัดเข้ามาเบาๆ "เราใกล้ถึงแล้ว" ซาอิดบอก "นี่คือทางออกไปยังสวนหลวง" พวกเขาปีนป่ายขึ้นมาจากท่อระบายน้ำ สู่ผืนหญ้าสีเขียวขจีของสวนหลวงที่กว้างใหญ่ไพศาล ดอกไม้นานาพันธุ์ส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วบริเวณ แต่บรรยากาศกลับดูเงียบเหงาและน่าขนลุก "สวนหลวงดูสวยงามยิ่งกว่าในตำนานเสียอีก" ไลลาอุทาน "แต่ทำไมถึงเงียบขนาดนี้?" "เพราะทหารยามส่วนใหญ่ถูกส่งไปประจำการที่กำแพงด้านนอกแล้ว" ซาอิดอธิบาย "กษัตริย์คงคิดว่าการโจมตีจากภายนอกเป็นภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุด" "นั่นเป็นความผิดพลาดครั้งใหญ่ของพระองค์" คาลิลกล่าว "เพราะศัตรูที่แท้จริง... อยู่ภายใน" พวกเขาเคลื่อนที่อย่างเงียบเชียบผ่านสวนหลวง มุ่งหน้าไปยังอาคารวังที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า "ทางเข้าหลักถูกเฝ้าอยู่" ฮัสซันชี้ไปยังประตูใหญ่ที่มีทหารองครักษ์ยืนประจำการอยู่ "เราต้องหาทางเข้าอื่น" "ประตูเล็กด้านข้าง" ซาอิดบอก "มักจะมีทหารเฝ้าน้อยกว่า" พวกเขาเดินอ้อมไปยังด้านข้างของวังหลวง และพบกับประตูบานเล็กที่ไม่ได้ถูกปิดล็อคอย่างแน่นหนาเหมือนทางเข้าหลัก มีทหารเพียงสองนายยืนเฝ้าอยู่ "เตรียมพร้อม" คาลิลกระซิบ "เราจะจัดการพวกมันอย่างรวดเร็ว" คาลิล ฮัสซัน และฟาริดพุ่งเข้าโจมตีทหารยามทั้งสองนายอย่างฉับพลัน การต่อสู้เป็นไปอย่างรวดเร็ว และในที่สุด ทหารยามทั้งสองก็ถูกจัดการโดยไม่ทันตั้งตัว "เร็วเข้า!" คาลิลเร่ง "เราต้องรีบเข้าไปก่อนที่จะมีคนมาพบ" พวกเขาเปิดประตูเข้าไป และพบว่าตัวเองกำลังยืนอยู่ในโถงทางเดินที่ปูด้วยพรมหนานุ่ม เพดานสูงตระหง่านประดับด้วยโคมไฟระยิบระยับ "เราเข้ามาได้แล้ว!" ไลลาอุทานด้วยความดีใจ "ตอนนี้เราต้องหาห้องบรรทูล" คาลิลกล่าว "และเผชิญหน้ากับกษัตริย์" พวกเขาเดินลึกเข้าไปในวังหลวง ผ่านโถงทางเดินที่ตกแต่งอย่างหรูหรา แต่กลับให้ความรู้สึกเย็นชาและว่างเปล่า ราวกับว่าไม่มีชีวิตชีวาใดๆ หลงเหลืออยู่ "ท่านคาลิล!" จู่ๆ เสียงของใครคนหนึ่งก็ดังขึ้นมาจากด้านหลัง พวกเขาหันกลับไป และพบกับชายชราคนเดิม... ที่ปรึกษา "ข้าไม่คิดว่าพวกเจ้าจะมาถึงที่นี่ได้" ที่ปรึกษากล่าว น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน "แต่ก็ไม่เป็นไร... ข้าเตรียมการไว้แล้ว" "ท่านยังไม่ยอมแพ้สินะ!" คาลิลตะโกน "ท่านยังจะต่อสู้เพื่ออำนาจที่ไม่มีวันเป็นของท่าน!" "อำนาจที่ข้าสมควรได้รับ!" ที่ปรึกษาตะโกนกลับ "กษัตริย์องค์นี้มันอ่อนแอเกินไป! เขาจะต้องถูกโค่นล้ม! และข้า... คือผู้ที่จะขึ้นมาแทนที่!" "ท่านมันบ้าไปแล้ว!" ฟาริดตะคอก "บ้าหรือ?" ที่ปรึกษาหัวเราะ "ข้าจะแสดงให้พวกเจ้าเห็นถึงพลังที่แท้จริง!" ทันใดนั้นเอง ประตูบานใหญ่ที่อยู่ปลายโถงทางเดินก็เปิดออก เผยให้เห็นร่างของกษัตริย์ที่ยืนอยู่ตรงนั้น พระองค์ทรงมีสีหน้าซีดเผือดและหวาดกลัว "ท่านที่ปรึกษา... ท่านกำลังทำอะไร?" กษัตริย์ถามเสียงสั่น "ข้ากำลังปลดปล่อยพระองค์จากการปกครองที่ไร้ค่านี้!" ที่ปรึกษาประกาศ "และสถาปนาการปกครองที่แข็งแกร่งขึ้น! การปกครองของข้า!" "ไม่มีใครจะยอมให้ท่านทำอย่างนั้น!" คาลิลกล่าว เขาชูยันต์โบราณขึ้น "แสงแห่งความหวังจะสลายความมืดมิดของท่านไป!" ที่ปรึกษาหัวเราะเยาะ "แสงแห่งความหวัง? มันไม่มีความหมายอะไรเมื่อเจอกับอำนาจที่แท้จริง!" เขายกมือขึ้น และทันใดนั้น ร่างของทหารองครักษ์หลายนายก็ปรากฏตัวขึ้นรอบตัวเขา พวกเขาดูเหมือนจะถูกควบคุมด้วยอำนาจบางอย่าง ดวงตาของพวกเขาเปล่งประกายสีม่วงดำ "นี่คือผู้พิทักษ์ที่แท้จริงของข้า!" ที่ปรึกษาประกาศ "พวกเขาจะไม่มีวันยอมให้พวกเจ้าเข้าใกล้ข้า!" กลุ่มของคาลิลเตรียมพร้อมรับมือกับสถานการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้น พวกเขารู้ดีว่านี่คือการต่อสู้ครั้งสุดท้าย การต่อสู้เพื่อชี้ชะตาของนครหลวงแห่งนี้ "เรามาถึงกำแพงสุดท้ายแล้ว" คาลิลกล่าว "และเราจะทะลวงผ่านมันไปให้ได้" แสงสีฟ้าอ่อนๆ จากยันต์โบราณส่องสว่างขึ้นอีกครั้ง ราวกับจะยืนยันคำพูดของเขา การเผชิญหน้าครั้งสุดท้ายได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว.