"เพราะทหารยามส่วนใหญ่ถูกส่งไปประจำการที่กำแพงด้านนอกของพระราชวัง เพื่อรับมือกับฝูงชนที่อาจจะก่อความวุ่นวาย" ซาอิดอธิบาย "และอีกส่วนหนึ่งก็ถูกส่งไปตามจุดตรวจสำคัญทั่วเมือง ทำให้สวนหลวงแห่งนี้เหลือทหารเพียงไม่กี่นาย" "นั่นเป็นโอกาสของเรา" คาลิลกล่าว "ไปกันเถอะ เราต้องหาทางเข้าสู่วังหลวงให้เร็วที่สุด" พวกเขาเคลื่อนที่อย่างเงียบเชียบไปตามทางเดินที่ปูด้วยหินอ่อนในสวนหลวง ท่ามกลางความงามของธรรมชาติที่ถูกทอดทิ้ง เสียงกระซิบกระซาบของพวกเขาก้องเบาๆ ในความเงียบ "ข้าไม่เคยคิดเลยว่านครหลวงจะมีมุมที่สวยงามเช่นนี้" ไลลาพึมพำ พลางหยุดชื่นชมสวนกุหลาบที่ยังคงเบ่งบานอย่างงดงาม แม้จะไร้ผู้ดูแล "ความงามที่ถูกซ่อนไว้ใต้เงาของทรราช" ฮัสซันกล่าวด้วยน้ำเสียงขื่นขม "หวังว่าเราจะสามารถนำความสงบสุขและความงดงามที่แท้จริงกลับคืนมาได้" "เราใกล้ถึงตัวอาคารหลักของพระราชวังแล้ว" ซาอิดชี้ไปยังอาคารขนาดใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่เบื้องหน้า "ทางเข้าหลักอยู่ทางด้านหน้า แต่มีทหารรักษาการณ์อยู่หนาแน่น เราควรหาทางเข้าด้านข้าง หรือไม่ก็ต้องหาทางลัดเข้าไป" "ทางเข้าด้านข้างคือทางเลือกที่ดีกว่า" คาลิลตัดสินใจ "เราไม่ต้องการสร้างความตื่นตระหนกมากเกินไปในตอนนี้" พวกเขาค่อยๆ เคลื่อนตัวไปยังด้านข้างของพระราชวัง ซึ่งมีระเบียงหินอ่อนที่ทอดตัวยาวไปตามแนวอาคาร ซาอิดนำทางพวกเขาไปยังประตูบานหนึ่งที่ดูไม่ค่อยมีทหารเฝ้าเท่าใดนัก "ประตูนี้จะนำไปสู่ห้องสมุดหลวง" ซาอิดกระซิบ "เป็นที่ที่ข้าเคยใช้แอบเข้ามาอ่านหนังสือบ่อยๆ สมัยเด็ก" "ห้องสมุดอย่างนั้นหรือ?" ฟาริดเลิกคิ้ว "นึกว่าจะเป็นห้องโถงใหญ่เสียอีก" "เราไม่รู้ว่าอะไรจะรอเราอยู่ข้างใน" คาลิลกล่าว "แต่เราต้องเสี่ยง" ซาอิดเปิดประตูออกอย่างนุ่มนวล เผยให้เห็นภายในที่มืดสลัวและเต็มไปด้วยชั้นหนังสือสูงจรดเพดาน กลิ่นอายของกระดาษเก่าและหมึกโบราณอบอวลไปทั่วบริเวณ "ที่นี่คือห้องสมุดหลวง" ซาอิดกล่าว "เราต้องเดินผ่านที่นี่เพื่อไปยังห้องโถงกลาง" พวกเขาเดินเข้าไปในห้องสมุดอย่างเงียบเชียบ แสงสีฟ้าอ่อนๆ จากยันต์โบราณส่องสว่างทางเดินแคบๆ ระหว่างชั้นหนังสือ เสียงฝีเท้าของพวกเขากระทบกับพื้นไม้ดังแผ่วเบา "ดูนั่นสิ" ไลลาชี้ไปยังภาพวาดขนาดใหญ่บนผนัง ซึ่งเป็นภาพของกษัตริย์องค์ก่อนที่กำลังทรงประทับบัลลังก์ "ภาพดูมีชีวิตชีวามาก" "แต่กษัตริย์องค์ปัจจุบันไม่เหมือนพระองค์เลย" ฮัสซันกล่าว "พระองค์ทรงทำให้เมืองของเราเต็มไปด้วยความหวาดกลัว" ขณะที่พวกเขากำลังเดินสำรวจห้องสมุด เสียงฝีเท้าหนักๆ ก็ดังมาจากด้านนอกของห้องสมุด "แย่แล้ว!" ซาอิดกระซิบ "มีคนมา!" พวกเขาแอบเข้าไปซ่อนหลังชั้นหนังสือเล่มใหญ่ ทันใดนั้น ประตูห้องสมุดก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง ทหารองครักษ์สี่นายพร้อมอาวุธครบมือ ก้าวเข้ามาในห้อง "มีใครอยู่ที่นี่หรือไม่?" หนึ่งในทหารตะโกนถาม เสียงก้องกังวานในความเงียบ คาลิลออกคำสั่งด้วยภาษามือ ให้ทุกคนเตรียมพร้อม ฟาริดหยิบมีดสั้นขึ้นมา ฮัสซันเตรียมธนู ไลลาเตรียมกริช และซาอิดชักดาบออกมา "ข้าได้ยินเสียงบางอย่าง" ทหารอีกนายกล่าว "เหมือนมีคนกำลังเดินอยู่" ทหารทั้งสี่นายค่อยๆ กระจายกำลังกันออกไปค้นหา ทหารคนหนึ่งเดินตรงมายังมุมที่พวกเขาซ่อนตัวอยู่ "เราต้องสู้" คาลิลกล่าวเสียงเบา "อย่าให้พวกมันรู้ว่าเรามีพวกมากกว่า" เมื่อทหารคนนั้นก้าวเข้ามาใกล้ คาลิลก็พุ่งออกไปโจมตีด้วยความรวดเร็ว เขาใช้ทักษะการต่อสู้ที่ฝึกฝนมาอย่างดี ฟาดฟันเข้าที่แขนของทหาร ทำให้ทหารผู้นั้นเสียหลัก "มีผู้บุกรุก!" ทหารคนนั้นตะโกน ทันใดนั้น การต่อสู้ก็ปะทุขึ้นในห้องสมุด ทหารทั้งสี่นายเข้าปะทะกับกลุ่มของคาลิลอย่างดุเดือด ฮัสซันยิงธนูเข้าสกัดกั้นการเคลื่อนไหวของทหารบางนาย ฟาริดใช้มีดสั้นเข้าต่อสู้ระยะประชิด ไลลาว่องไวราวกับเงา คอยสร้างจังหวะและโจมตีจุดอ่อนของศัตรู ซาอิดต่อสู้กับทหารที่แข็งแกร่งที่สุดอย่างดุเดือด คาลิลต่อสู้กับทหารอีกสองนายอย่างไม่ลดละ เขาใช้ร่างกายที่แข็งแกร่งและไหวพริบอันเฉียบคม หลบหลีกการโจมตีและหาจังหวะสวนกลับ การต่อสู้ดำเนินไปอย่างตึงเครียด เสียงดาบกระทบกัน เสียงตะโกน และเสียงของการต่อสู้ดังระงมไปทั่วห้องสมุด "พวกแกจะไม่มีวันชนะ!" หนึ่งในทหารตะโกนอย่างบ้าคลั่ง "เราจะชนะเพื่ออิสรภาพ!" คาลิลสวนกลับ พร้อมกับใช้ดาบฟันเข้าที่ไหล่ของทหารนายหนึ่ง ทำให้เขาต้องถอยไป หลังจากต่อสู้กันอย่างยาวนาน กลุ่มของคาลิลก็สามารถเอาชนะทหารองครักษ์ทั้งสี่นายได้ พวกเขาบาดเจ็บเล็กน้อย แต่ก็สามารถควบคุมสถานการณ์ไว้ได้ "เราต้องไปต่อ" คาลิลกล่าว พลางปาดเหงื่อที่ไหลลงมา "เราต้องไปให้ถึงตัวกษัตริย์" "แต่เสียงการต่อสู้เมื่อครู่ อาจจะปลุกทหารหน่วยอื่นให้มาที่นี่" ฮัสซันกังวล "เราไม่มีเวลาแล้ว" คาลิลยืนกราน "เราต้องเดินหน้าต่อไป" พวกเขาเดินออกจากห้องสมุดหลวง สู่โถงทางเดินที่ทอดนำไปยังห้องโถงใหญ่ของพระราชวัง บัดนี้ ความสงบของสวนหลวงได้ถูกแทนที่ด้วยความตึงเครียดของการต่อสู้ที่เพิ่งจบลง พวกเขารู้ดีว่าเส้นทางข้างหน้าจะยิ่งอันตรายมากขึ้นไปอีก