หัวหน้ากลุ่มเงาทมิฬมองเซี่ยงอี้ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและสิ้นหวัง ลมหายใจติดขัดขณะที่คมดาบของเซี่ยงอี้ยังคงจ่ออยู่ที่ลำคอ "เจ้า...เจ้าจะฆ่าข้าจริงๆ หรือ?" เขาถามเสียงสั่นเครือ เซี่ยงอี้ไม่ตอบ แต่สายตาของเขาฉายแววเด็ดเดี่ยว "ข้าต้องการความจริง" เขากล่าวเน้นย้ำ "ใครคือผู้อยู่เบื้องหลังแผนการร้ายนี้? ใครคือคนที่ใช้พวกเจ้าเป็นเครื่องมือ?" "ข้า...ข้าบอกไม่ได้" หัวหน้ากลุ่มพยายามบ่ายเบี่ยง "หากข้าบอก พวกมันจะฆ่าครอบครัวข้า!" "ครอบครัวของเจ้าอาจจะตกอยู่ในอันตรายอยู่แล้ว หากแผนการนี้สำเร็จ" เซี่ยงอี้กล่าวอย่างเยือกเย็น "พวกเจ้ากำลังถูกหลอกใช้ และข้าก็ไม่คิดว่าคนที่อยู่เบื้องหลังจะสนใจชีวิตของพวกเจ้า หรือแม้แต่ชีวิตของครอบครัวของพวกเจ้าเลยสักนิด" เซี่ยงอี้ก้มลงไปสบตากับหัวหน้ากลุ่มเงาทมิฬ "ลองคิดดูให้ดี พวกมันต้องการอะไรจากการทำลายสันติสุขในนครแห่งมายา? พวกมันต้องการอะไรจากการสร้างความวุ่นวาย? และอะไรคือสิ่งที่พวกมันกลัวมากที่สุด จนต้องส่งพวกเจ้ามาจัดการกับข้า?" คำพูดของเซี่ยงอี้ทำให้หัวหน้ากลุ่มเงาทมิฬเงียบไป เขาเริ่มทบทวนสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมด การกระทำของ "นาย" ที่เขาไม่เคยเห็นหน้าค่าตา การบงการที่ไร้ความปราณี และคำขู่ที่ทำให้เขาต้องยอมทำตาม "ข้า...ข้าไม่รู้ชื่อจริงของพวกมัน" หัวหน้ากลุ่มเอ่ยปากอย่างอิดออด "พวกมันเรียกตัวเองว่า 'ผู้นำแห่งเงา' เป็นกลุ่มคนที่ทรงอำนาจมาก พวกมันมีเครือข่ายไปทั่วทุกสารทิศ พวกมัน...พวกมันต้องการครอบครอง 'สิ่งนั้น' ในนครแห่งมายา" "สิ่งนั้น?" เซี่ยงอี้เลิกคิ้ว "สิ่งนั้นคืออะไร?" "ข้าไม่รู้จริงๆ" หัวหน้ากลุ่มพยายามอธิบาย "มีเพียงข่าวลือว่ามันเป็นสมบัติล้ำค่า เป็นสิ่งที่ทำให้ผู้ครอบครองมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง" เซี่ยงอี้รู้สึกว่าเรื่องราวเริ่มจะลึกซึ้งและซับซ้อนกว่าที่เขาคาดไว้ "แล้วพวกมันจะใช้ 'สิ่งนั้น' เพื่ออะไร?" "เพื่อ...เพื่อสร้างยุคสมัยใหม่" หัวหน้ากลุ่มกล่าว "ยุคสมัยที่พวกมันจะปกครองทุกสรรพสิ่ง และใครก็ตามที่ขวางทาง พวกมันจะกำจัดทิ้งโดยไม่ลังเล" เซี่ยงอี้ถอนหายใจ เขาเข้าใจแล้วว่านี่ไม่ใช่แค่เรื่องของการเมืองภายในหรือความขัดแย้งเล็กๆ น้อยๆ นี่คือแผนการระดับใหญ่ที่อาจส่งผลกระทบต่ออาณาจักรทั้งหมด "แล้ว 'เจิ้นอี้' ล่ะ?" เซี่ยงอี้ถาม "เขาเข้ามาเกี่ยวข้องได้อย่างไร?" "ท่านขุนนางเจิ้นอี้... เขารับใช้พวกผู้นำแห่งเงา" หัวหน้ากลุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงเกรงกลัว "เขาเป็นหมากตัวสำคัญของพวกมันในนครแห่งมายา คอยจัดการทุกอย่างให้ตามคำสั่ง และกำจัดผู้ที่คิดต่อต้าน" "ข้าเข้าใจแล้ว" เซี่ยงอี้พยักหน้า "ขอบคุณสำหรับข้อมูล" เซี่ยงอี้ลดดาบลง แต่ยังคงยืนประจันหน้ากับหัวหน้ากลุ่มเงาทมิฬ "ข้าจะปล่อยเจ้าไปในครั้งนี้" เขากล่าว "แต่หากข้าพบว่าเจ้า หรือกลุ่มของเจ้า ยังคงก่อความวุ่นวาย หรือทำร้ายผู้บริสุทธิ์อีก ข้าจะไม่ปรานีอีกต่อไป" หัวหน้ากลุ่มเงาทมิฬก้มหน้าลงต่ำ "ข้า...ข้าขอขอบคุณท่าน" เขาตอบเสียงแผ่วเบา เซี่ยงอี้หันหลังให้กลุ่มเงาทมิฬที่เหลือที่ยังคงนอนกองอยู่บนพื้น เขาไม่ได้ต้องการสังหารใครในตอนนี้ สิ่งที่เขาต้องการคือข้อมูลและวิธีการที่จะหยุดยั้งแผนการร้ายนี้ เขาเดินออกจากตรอกแคบๆ แห่งนั้น และกลับไปยังโรงเตี๊ยม หญิงชราเจ้าของโรงเตี๊ยมมองเขาด้วยความสงสัย "ไปที่ไหนมาเล่าเจ้าหนุ่ม ดูเหมือนเพิ่งผ่านการต่อสู้มา" "เล็กน้อยขอรับ" เซี่ยงอี้ตอบพร้อมกับยิ้มบางๆ "แต่ตอนนี้ข้าได้ข้อมูลที่ต้องการแล้ว" "ข้อมูลอะไร?" หญิงชราถามด้วยความอยากรู้ "เกี่ยวกับแผนการร้ายที่กำลังจะเกิดขึ้น" เซี่ยงอี้กล่าว "และผู้ที่อยู่เบื้องหลัง" เขาเล่าเรื่องที่เขาได้ยินมาจากหัวหน้ากลุ่มเงาทมิฬให้หญิงชราฟัง หญิงชราถึงกับตาโตด้วยความตกใจ "ไม่น่าเชื่อ...ขุนนางเจิ้นอี้ผู้นั้น ช่างกล้าหาญเกินไปแล้ว" "เขาไม่ใช่คนเดียวที่อยู่เบื้องหลัง" เซี่ยงอี้กล่าว "ยังมีกลุ่มที่ทรงอิทธิพลกว่านั้นอีกมาก" "แล้วเจ้าจะทำอย่างไรต่อไป?" หญิงชราถามด้วยความเป็นห่วง "ข้าต้องกลับไปยังนครแห่งมายา" เซี่ยงอี้ตัดสินใจ "ข้าต้องหาทางเปิดโปงแผนการของพวกเขา และหยุดยั้งพวกเขาให้ได้ ก่อนที่ทุกอย่างจะสายเกินไป" "แต่ว่า...มันอันตรายเกินไปนะเจ้าหนุ่ม" หญิงชรากล่าว "พวกนั้นมีอำนาจมาก" "หากข้าไม่ทำ ก็จะไม่มีใครทำ" เซี่ยงอี้ตอบ "ข้าได้ฝึกฝนวิชาดาบมาเพื่อสิ่งนี้ เพื่อปกป้องผู้บริสุทธิ์ และเพื่อความยุติธรรม" เขาสั่งลาหญิงชราและออกเดินทางทันที แสงตะวันยามบ่ายสาดส่องลงมา แต่ในใจของเซี่ยงอี้กลับมีความมืดมิดของแผนการร้ายที่กำลังคืบคลานเข้ามา เขาต้องรีบไปให้ถึงนครแห่งมายาให้เร็วที่สุด เพื่อเผชิญหน้ากับความจริงที่ซับซ้อนและอันตรายยิ่งกว่าที่เขาเคยคาดคิด การเดินทางครั้งนี้ไม่ใช่เพียงการพิสูจน์ตนเองอีกต่อไป แต่มันคือการต่อสู้เพื่ออนาคตของอาณาจักร และเขาต้องแน่ใจว่าเขาจะก้าวผ่านอุปสรรคทั้งหมดไปให้ได้