"ข้าจะอยู่ถ่วงเวลาให้พวกเจ้าเอง! จงไป!" เอลเดรดตะโกนเสียงดัง เขาผลักร่างของเซราฟิน่าและคาไลให้ถอยห่างจากประตูที่กำลังจะถูกกระแทกเข้ามาอีกครั้ง ใบหน้าของเขาฉายแววเด็ดเดี่ยวที่เต็มไปด้วยความเสียสละ "ดวงใจแห่งดวงดาวต้องปลอดภัย! มันคือความหวังเดียวของเรา!" "แต่ท่าน..." เซราฟิน่าร้องเรียก ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความตกใจ เธอไม่เคยคิดว่าสถานการณ์จะเลวร้ายถึงเพียงนี้ "ท่านจะสู้กับพวกมันทั้งหมดได้อย่างไร!" "ไม่ต้องห่วงข้า!" เอลเดรดตอบขณะที่เขาหยิบดาบพลังงานขึ้นมาเตรียมพร้อม "ข้าคือผู้พิทักษ์แห่งกาลเวลา! หน้าที่ของข้าคือปกป้องสมบัติชิ้นนี้จนถึงที่สุด! พวกเจ้าจงรีบพา 'ดวงใจแห่งดวงดาว' หนีไป!" คาไลคว้าแขนของเซราฟิน่าแน่น "เราไม่มีเวลาแล้ว เซราฟิน่า! เอลเดรดพูดถูก เราต้องไป!" เขาพยายามดึงเธอให้ถอยห่างจากความวุ่นวาย แต่เธอก็ยังคงลังเล "เราต้องช่วยท่าน!" "เราจะช่วยท่านได้ก็ต่อเมื่อเราทำให้สมบัติชิ้นนี้ปลอดภัย!" คาไลกล่าวเสียงเด็ดขาด "ถ้าเราถูกจับได้พร้อมกับ 'ดวงใจแห่งดวงดาว' ทุกอย่างก็จะจบสิ้น! พวกมันจะนำมันไปใช้ในทางที่ผิดแน่!" เซราฟิน่าหลับตาลงชั่วครู่ เธอสูดหายใจลึกๆ แล้วพยักหน้าอย่างยอมรับ "เข้าใจแล้ว" เธอพูดเสียงแผ่ว แต่แฝงไปด้วยความมุ่งมั่น "เราจะทำทุกวิถีทางเพื่อรักษามันไว้" เธอรีบหันไปหยิบ "ดวงใจแห่งดวงดาว" ที่ยังคงเปล่งแสงสีฟ้าอ่อนๆ อยู่บนแท่นบูชา มันเย็นเยียบเมื่อสัมผัส แต่กลับให้ความรู้สึกถึงพลังงานที่ยิ่งใหญ่และเปราะบางในเวลาเดียวกัน คาไลเห็นท่าทีของเธอ เขาพยักหน้าให้ด้วยความเข้าใจ "ไปทางนี้!" คาไลตะโกนขณะที่เขานำทางไปยังทางออกลับที่เขาเคยสำรวจไว้ก่อนหน้านี้ "มีอุโมงค์หลบหนีที่เชื่อมต่อไปยังระดับล่างของฐาน พวกเราต้องรีบใช้โอกาสที่พวกมันกำลังวุ่นวายกับการบุกเข้ามา!" เสียงปืนพลังงานดังสนั่นหวั่นไหวจากด้านหลัง กลิ่นโอโซนไหม้คละคลุ้งไปทั่วอากาศ เซราฟิน่าหันไปมองเพียงแวบเดียว เธอมองเห็นเงาร่างของเอลเดรดที่กำลังต่อสู้อย่างดุเดือดกับพวกวอยด์หลายตน เขาดูแข็งแกร่งและไม่ยอมถอยแม้แต่น้อย แต่จำนวนของศัตรูก็มีมากเกินไป "ท่านเอลเดรด..." เธอพึมพำกับตัวเองด้วยความรู้สึกผิดที่ต้องทิ้งเขาไว้เบื้องหลัง "เราจะกลับมาหาท่าน" พวกเขาเร่งฝีเท้าผ่านทางเดินแคบๆ ที่เต็มไปด้วยฝุ่นและเศษซากที่ร่วงหล่นลงมาจากการโจมตีของพวกวอยด์ แสงจาก "ดวงใจแห่งดวงดาว" ที่เซราฟิน่าถืออยู่ ส่องสว่างทางให้พวกเขาพอที่จะมองเห็นได้ "เร็วเข้า!" คาไลเร่ง "พวกมันน่าจะกำลังตามหาเราอยู่! พวกเราต้องออกจากที่นี่ให้เร็วที่สุด!" ในที่สุด พวกเขาก็มาถึงประตูเหล็กบานหนึ่งที่ดูแข็งแรงกว่าบานอื่นๆ คาไลกดปุ่มปลดล็อกอย่างรวดเร็ว ประตูเปิดออกเผยให้เห็นอุโมงค์มืดที่ทอดยาวออกไป "เข้ามา!" เขากล่าวขณะที่เซราฟิน่าก้าวเข้าไปข้างใน เขาก้าวตามไปแล้วปิดประตูลงอย่างรวดเร็ว เสียงปืนและระเบิดด้านนอกยังคงดังเป็นระยะๆ แต่ก็เบาลงไปบ้างแล้ว "เรามาถึงที่ปลอดภัยแล้ว" คาไลกล่าวขณะที่เขากวาดตามองไปรอบๆ อุโมงค์ "ตอนนี้เราต้องหาทางออกจากดาวโลกเก่าแห่งนี้ให้ได้" เซราฟิน่ากุม "ดวงใจแห่งดวงดาว" ไว้แน่น "เราจะทำอย่างไร? ยานสตาร์ดริฟเตอร์ของเรายังอยู่ที่นั่น" "เราจะย้อนกลับไปเอา" คาไลตอบ "แต่เราต้องรอให้พวกวอยด์ล่าถอยไปก่อน หรือไม่ก็ต้องหาทางแอบเข้าไปอย่างเงียบเชียบ" "คุณแน่ใจเหรอว่าเอลเดรดจะปลอดภัย?" เซราฟิน่าถามด้วยน้ำเสียงกังวล "เอลเดรดไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้ง่ายๆ หรอก" คาไลตอบ พลางนึกถึงใบหน้าอันแข็งแกร่งของผู้นำผู้พิทักษ์ "เขาจะหาทางเอาตัวรอดได้แน่ และเราก็ต้องเชื่อใจเขา" "ฉันหวังว่าจะเป็นเช่นนั้น" เซราฟิน่าถอนหายใจ "ฉันไม่ชอบเลยที่ต้องหนีแบบนี้" "นี่ไม่ใช่การหนี เซราฟิน่า" คาไลกล่าว "นี่คือการวางแผนเพื่อกลับมาสู้ใหม่ เรามี 'ดวงใจแห่งดวงดาว' แล้ว สิ่งที่เราต้องทำต่อไปคือปกป้องมัน และหาทางเปิดเผยพลังที่แท้จริงของมัน" เขามองไปที่ "ดวงใจแห่งดวงดาว" ที่อยู่ในมือของเซราฟิน่า แสงของมันดูนิ่งสงบขึ้นกว่าเดิมเมื่ออยู่ในอ้อมแขนของเธอ ราวกับว่ามันรับรู้ถึงความตั้งใจอันบริสุทธิ์ของเธอ "เราจะไปที่ไหนต่อ?" เซราฟิน่าถาม "เราต้องหาที่หลบภัยที่ปลอดภัยที่สุด" คาไลครุ่นคิด "ที่ที่พวกวอยด์จะตามหาเราไม่เจอ และเราจะสามารถศึกษา 'ดวงใจแห่งดวงดาว' ได้อย่างเต็มที่" "แล้วที่ไหนล่ะ?" "มีอยู่แห่งหนึ่ง" คาไลตอบ พลางนึกถึงสถานที่ที่ซ่อนเร้นและเป็นที่รู้จักเพียงไม่กี่คน "มันคือ 'หอสมุดแห่งกาแล็กซี' เป็นสถานที่เก็บรวบรวมความรู้และวัตถุโบราณจากทั่วทั้งจักรวาล ที่นั่นเราอาจจะได้คำตอบบางอย่างเกี่ยวกับ 'ดวงใจแห่งดวงดาว' และวิธีที่จะใช้พลังของมันอย่างแท้จริง" "หอสมุดแห่งกาแล็กซี?" เซราฟิน่าทวนคำ "ฉันเคยได้ยินชื่อเสียงของที่นั่น มันเป็นตำนานเลยนะ" "ใช่ มันเป็นตำนานจริงๆ" คาไลยืนยัน "แต่การเดินทางไปที่นั่นก็ไม่ง่ายเช่นกัน มันถูกซ่อนไว้เป็นความลับสุดยอด และมีระบบป้องกันที่ซับซ้อนมาก" "แต่ถ้ามันเป็นที่เดียวที่จะช่วยให้เราเข้าใจ 'ดวงใจแห่งดวงดาว' และสามารถหยุดยั้งพวกวอยด์ได้ เราก็ต้องลองไป" เซราฟิน่ากล่าวอย่างแน่วแน่ "ถูกต้อง" คาไลเห็นด้วย "ตอนนี้เราต้องไปที่ยานของเราก่อน หวังว่าพวกวอยด์จะยังไม่พบมัน" พวกเขาเดินไปตามอุโมงค์ มุ่งหน้าไปยังจุดที่คาไลคาดว่าจะเป็นที่จอดของยาน "สตาร์ดริฟเตอร์" เสียงความวุ่นวายจากภายนอกค่อยๆ จางหายไป เหลือเพียงเสียงลมหายใจของทั้งสองคน และเสียงหัวใจที่เต้นระรัวด้วยความกังวล ทันใดนั้น สัญญาณเตือนภัยก็ดังขึ้นในระบบสื่อสารของคาไล "เกิดอะไรขึ้น?" เซราฟิน่าถาม "แย่แล้ว!" คาไลอุทาน "ยานของเรา! พวกมันพบยานของเราแล้ว!"