เบื้องหลังประตูหินแกรนิตอันน่าทึ่ง คือภาพที่ทำให้ทั้งสี่คนต้องตะลึงงัน ห้องโถงขนาดมหึมาแห่งนี้สว่างไสวด้วยแสงสีทองอร่ามที่ส่องประกายออกมาจากกองสมบัติอันมหาศาลที่กองสุมอยู่ตรงหน้า ทองคำแท่งรูปทรงต่างๆ เหรียญทองนับไม่ถ้วน อัญมณีหลากสีสันที่ส่องประกายระยิบระยับราวกับดวงดาวบนท้องฟ้ายามค่ำคืน อาวุธโบราณที่ประดับประดาด้วยอัญมณีล้ำค่า และหีบสมบัติที่เปิดอ้าโชว์เครื่องประดับทองคำและเพชรพลอยที่ยากจะประเมินค่าได้ กลิ่นหอมอ่อนๆ ของทองคำและเครื่องหอมโบราณลอยอบอวลอยู่ในอากาศ "นี่มัน...เหลือเชื่อจริงๆ" ประกายพึมพำ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความอัศจรรย์ใจ "เราทำสำเร็จแล้ว!" ภูผาตะโกนออกมาด้วยความดีใจ เสียงของเขาก้องสะท้อนไปทั่วห้องโถง "เงียบ!" อัคคีเสียงดัง "เรายังไม่ปลอดภัย" เขามองไปรอบๆ ห้องอย่างระแวดระวัง "สมบัตินี้มีมากเกินกว่าที่เราจะขนออกไปได้ทั้งหมดในคราวเดียว" "แต่เราต้องเอากลับไปให้ได้มากที่สุด" ภูผาพูด น้ำเสียงเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น "ดูนี่สิ! เพชรเม็ดนี้ใหญ่เท่าไข่ไก่เลย!" เขาชี้ไปยังกองเพชรเม็ดใหญ่ที่ส่องประกายราวกับมีแสงในตัวเอง "ใจเย็นๆ ภูผา" เงากล่าว "เราต้องทำตามแผนที่วางไว้" "แผนของเราคืออะไรกันแน่?" ประกายถาม "ฉันคิดว่าเราแค่เข้ามาหยิบของแล้วก็ออกไป" "แผนของเราคือการนำของที่สำคัญที่สุดและมีค่ามากที่สุดกลับไป" อัคคีอธิบาย "ไม่ใช่การขนสมบัติทั้งหมด" เขาเดินเข้าไปใกล้กองทองคำแท่ง "ของพวกนี้หนักและใช้พื้นที่มาก เราต้องเลือกอย่างชาญฉลาด" "แล้วอะไรคือสิ่งสำคัญที่สุดล่ะคะ?" ประกายถาม "คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์แห่งจักรพรรดิ" อัคคีตอบ "และมงกุฎเพชรแห่งราชวงศ์" "คุณหมายถึงคัมภีร์ที่ว่ากันว่ามีพลังอำนาจในการควบคุมทุกสิ่งอย่างนั้นเหรอคะ?" ประกายถามด้วยความตกใจ "ฉันคิดว่ามันเป็นแค่ตำนาน" "ตำนานมักมีเค้าความจริงอยู่เสมอ" อัคคีกล่าว "ถ้าเราได้คัมภีร์นั้นมา เราจะสามารถต่อรองกับใครก็ได้ แม้กระทั่งองค์จักรพรรดิเอง" "แล้วเราจะหาเจอได้ยังไง?" ภูผาถาม "เงา เจ้ามีข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับตำแหน่งของคัมภีร์และมงกุฎไหม?" อัคคีหันไปถามเงา เงาส่ายหน้า "แผนผังที่ได้มามีเพียงแค่ผังของป้อมปราการและทางเข้าห้องสมบัติเท่านั้นครับ แต่มีบันทึกเล็กๆ ที่แนบมาด้วย ระบุว่า คัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์จะถูกเก็บไว้ในหีบที่สลักอักษรโบราณ ส่วนมงกุฎจะถูกเก็บไว้บนแท่นบูชาตรงกลางห้อง" "แท่นบูชาตรงกลางห้อง..." อัคคีพึมพำ เขาเดินนำไปที่ใจกลางของห้องสมบัติ ที่นั่นมีแท่นหินอ่อนขนาดใหญ่อยู่แท่นหนึ่ง บนแท่นนั้นมีหีบทองคำขนาดเล็กวางอยู่ หีบนั้นสลักลวดลายที่ดูแปลกตา แต่ไม่มีอักษรใดๆ "ไม่ใช่หีบนี้" อัคคีกล่าว "หีบที่สลักอักษรโบราณ..." "อาจจะอยู่แถวนี้แหละครับ" เงาบอก "เราต้องกระจายกันหา" ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าก็ดังมาจากทางเดินที่พวกเขาเพิ่งเข้ามา "พวกมันตามมาแล้ว!" ภูผาตะโกน "เร็วเข้า!" อัคคีเร่ง "ประกาย หาหีบที่มีอักษรโบราณ ภูผา ไปดูที่แท่นบูชาอีกครั้ง อาจจะมีอะไรซ่อนอยู่ เงา ช่วยประกาย" ทุกคนแยกย้ายกันทำหน้าที่ของตนเอง ประกายรีบเดินไปตามกองสมบัติที่วางระเกะระกะ เธอพยายามมองหาหีบที่มีอักษรโบราณสลักอยู่ แต่ทุกอย่างดูเหมือนกันไปหมด "เจอแล้ว!" เงาตะโกนขึ้น เขาชี้ไปยังมุมหนึ่งของห้องสมบัติ ที่นั่นมีหีบทองคำขนาดกลางใบหนึ่งที่สลักอักษรโบราณไว้ทั่วทั้งใบ "นี่ไงครับท่านผู้นำ" อัคคีรีบเดินไปดู "เยี่ยมมาก" เขากล่าว "ภูผา เป็นไงบ้าง?" "ผมเจอแต่พวกเครื่องประดับธรรมดาครับท่านผู้นำ" ภูผาตอบ "แต่ผมเจอกล้านดาบเล่มหนึ่งที่ดูพิเศษมาก มันถูกเก็บไว้ในปลอกดาบที่ทำจากอัญมณี" "เอามา!" อัคคีสั่ง "เราอาจจะต้องใช้มัน" เสียงฝีเท้าของทหารยามดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนพวกเขาสามารถมองเห็นแสงไฟจากตะเกียงของพวกเขาได้ที่ปากทางเข้า "พวกมันมาแล้ว! เปิดหีบเร็ว!" อัคคีเร่ง เงาพยายามเปิดหีบทองคำ แต่หีบนั้นมีกลไกที่ซับซ้อน "มันเปิดยากมากครับท่านผู้นำ" "ให้ฉันช่วย" ภูผาเดินเข้ามา เขาหยิบเอาดาบเล่มพิเศษที่เพิ่งได้มาออกมา ดาบเล่มนั้นเปล่งประกายสีฟ้าอ่อนๆ ดูน่าเกรงขาม "ดาบนี้มีพลังบางอย่าง" เขาพึมพำ ก่อนจะใช้ปลายดาบแหย่เข้าไปที่ร่องของหีบ แล้วออกแรงงัด "ครืนนน!" เสียงดังสนั่นหวั่นไหว หีบทองคำเปิดออก เผยให้เห็นคัมภีร์โบราณที่ทำจากแผ่นหนังสีน้ำตาลอ่อน ม้วนเก็บไว้อย่างดี "ได้แล้ว!" อัคคีร้อง "ประกาย! เก็บมงกุฎ!" ประกายรีบวิ่งไปที่แท่นบูชา เธอเห็นมงกุฎทองคำประดับเพชรพลอยเม็ดใหญ่ที่ส่องประกายเจิดจ้า เธอยกมันขึ้นมาอย่างรวดเร็ว "พวกมันเข้ามาแล้ว!" เสียงของเงาดังขึ้น ทหารยามจำนวนมากบุกเข้ามาในห้องสมบัติ พวกเขาถืออาวุธครบมือ "หยุดเดี๋ยวนี้นะ โจร!" เสียงตะโกนดังลั่น "ถึงเวลาไปแล้ว!" อัคคีตะโกน "ภูผา! จุดระเบิด!" ภูผาหยิบเอาวัตถุระเบิดขนาดเล็กออกมาจากกระเป๋า เขาโยนมันไปที่กองสมบัติใกล้ทางเข้า "ขอโทษทีนะจักรพรรดิ! ข้าขอเอาสมบัติบางส่วนของท่านไปหน่อย!" "ตูม! ตูม! ตูม!" เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว เศษสมบัติและฝุ่นควันลอยตลบอบอวลไปทั่วห้อง "ไป!" อัคคีตะโกนพลางวิ่งนำออกจากห้องสมบัติ โดยมีเงาประกายและภูผาตามมาติดๆ ทิ้งไว้เบื้องหลังเพียงความโกลาหลและกองสมบัติที่ถูกจุดชนวน