"ทดสอบ? ข้าเพิ่งจะผ่านบททดสอบมาหมาดๆ นะ!" รินโวยวาย "ข้าไม่ต้องการการทดสอบอีกแล้ว!" เขาเหวี่ยงดาบอัคคีออกไป เปลวเพลิงสีแดงฉานลุกโชนขึ้น พุ่งเข้าใส่กลุ่มผู้พิทักษ์น้ำแข็งอย่างรวดเร็ว "เจ้ายังไม่เข้าใจ… ริน" เสียงหนึ่งดังขึ้นอย่างเยือกเย็น "บททดสอบก่อนหน้านั้น… คือการทดสอบจิตใจ… แต่นี่… คือการทดสอบพลัง… และการควบคุม… หากเจ้าไร้ซึ่งสมดุล… เจ้าก็ไม่อาจครอบครองดาบแห่งน้ำแข็งได้…" ร่างน้ำแข็งเหล่านั้นเคลื่อนที่ด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ พวกมันหลบหลีกเปลวเพลิงของดาบอัคคีได้อย่างง่ายดาย บางร่างพุ่งเข้าใส่รินโดยตรง มือที่แหลมคมราวกับน้ำแข็งเจาะจ้องมาที่เขา "หลบไป!" รินร้อง เขากระโดดถอยหลังหลบคมดาบน้ำแข็ง ก่อนจะปัดดาบอัคคีเข้าใส่ร่างหนึ่งอย่างแรง เปลวเพลิงของดาบอัคคีสัมผัสกับร่างน้ำแข็ง เกิดเสียง "ฉ่า!" ดังขึ้น น้ำแข็งเริ่มละลาย แต่ก็เพียงเล็กน้อยเท่านั้น ร่างน้ำแข็งนั้นสั่นสะท้านเล็กน้อย ก่อนจะกลับมาคงรูปเดิม "พลังของเจ้า… ยังไม่เพียงพอ" เสียงกระซิบกระซาบดังขึ้นอีกครั้ง "ดาบแห่งไฟ… มีพลังแห่งการทำลายล้าง… แต่ดาบแห่งน้ำแข็ง… มีพลังแห่งการหยุดยั้ง… และควบคุม… เจ้าต้องเรียนรู้ที่จะใช้ทั้งสองสิ่ง… เพื่อสร้างสมดุล…" รินรู้สึกถึงความกดดันที่เพิ่มมากขึ้น ร่างน้ำแข็งเหล่านั้นไม่ได้โจมตีอย่างบ้าคลั่ง พวกมันเคลื่อนไหวราวกับนักเต้นรำที่สง่างาม แต่ในความสง่างามนั้นแฝงไว้ด้วยอันตรายถึงชีวิต พวกมันรุกไล่เขาอย่างต่อเนื่อง จนเขาต้องถอยร่นไปเรื่อยๆ "ข้า… เข้าใจแล้ว!" รินตะโกนออกมา ขณะที่เขาพยายามหลบการโจมตีของร่างน้ำแข็งสองร่างที่พุ่งเข้ามาพร้อมกัน "ถ้าข้าจะใช้พลังแห่งไฟ… ข้าก็ต้องสามารถควบคุมมันได้… ไม่ใช่ปล่อยให้มันทำลายทุกสิ่ง!" เขาตั้งสมาธิ หายใจเข้าลึกๆ นึกถึงคำสอนของอาจารย์อีกครั้ง "ความแข็งแกร่งที่แท้จริง… คือการรู้จักตนเอง… และรู้จักพลังของตนเอง…" เปลวเพลิงรอบตัวดาบอัคคีค่อยๆ ลดความรุนแรงลง จากสีแดงเพลิงกลายเป็นสีส้มอบอุ่น รินค่อยๆ เหวี่ยงดาบไปรอบตัวอย่างช้าๆ พลังงานที่แผ่ซ่านออกมานั้นไม่ได้รุนแรงเหมือนเดิม แต่มันกลับรู้สึกถึงการควบคุมที่สมบูรณ์แบบ "เยี่ยมมาก… ผู้ถือครองดาบเพลิง" เสียงหนึ่งกล่าว "บัดนี้… เจ้าจงลองสัมผัสกับดาบแห่งน้ำแข็ง… และค้นพบสมดุลนั้น…" รินค่อยๆ ก้าวเท้าไปหาแท่นหินสีดำอีกครั้ง ความเย็นยะเยือกที่แผ่ซ่านออกมาจากดาบน้ำแข็งนั้นไม่ได้ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวอีกต่อไป แต่กลับรู้สึกถึงพลังงานที่ตรงข้ามกับดาบอัคคีอย่างสิ้นเชิง เขาเอื้อมมือออกไป นิ้วของเขาสัมผัสกับโลหะสีเงินวาววับของดาบแห่งน้ำแข็ง ทันทีที่ปลายนิ้วแตะต้อง เขาก็รู้สึกถึงกระแสพลังเย็นยะเยือกที่ไหลเข้าสู่ร่างกาย พลังนั้นแตกต่างจากความเย็นของอากาศรอบตัว แต่มันเป็นความเย็นที่บริสุทธิ์ สงบนิ่ง และทรงพลัง "นี่คือ… พลังแห่งน้ำแข็ง…" รินพึมพำ "มัน… สงบ… เย็น… และมั่นคง…" เขาหลับตาลง พยายามรวบรวมความรู้สึกจากดาบทั้งสองเล่ม ดาบอัคคีที่ร้อนแรงอยู่ในมือขวา และดาบน้ำแข็งที่เย็นเยียบอยู่ในมือซ้าย เขารู้สึกถึงความแตกต่างของพลังงาน แต่แทนที่จะรู้สึกขัดแย้งกัน เขากลับรู้สึกถึงความสมบูรณ์ "ข้า… ไม่ใช่แค่ผู้ถือครองดาบเพลิงอีกต่อไปแล้ว…" รินกล่าว "ข้าคือ… ผู้ถือครองสมดุล…" ทันใดนั้นเอง ร่างกายของเขาก็สว่างวาบขึ้น แสงสีแดงจากดาบอัคคี และแสงสีฟ้าจากดาบน้ำแข็ง ผสมผสานกันเป็นแสงสีม่วงอ่อนๆ ที่ส่องสว่างไปทั่วห้องโถง ร่างน้ำแข็งรอบตัวเขาเริ่มสั่นสะท้าน ก่อนจะค่อยๆ สลายไป กลายเป็นละอองน้ำแข็งที่ลอยละล่องอยู่ในอากาศ "เจ้า… ได้ผ่านบททดสอบแล้ว… ริน" เสียงสุดท้ายดังขึ้นก่อนจะเงียบหายไป "สมดุล… คือกุญแจดอกสุดท้าย… สู่การพิชิตแดนสนธยา… จงจงใจใช้พลังของเจ้า… อย่างชาญฉลาด…" รินยืนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง รู้สึกถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่างกายของเขา พลังแห่งไฟที่ร้อนแรง และพลังแห่งน้ำแข็งที่เยือกเย็น ผสมผสานกันอย่างลงตัว เขาเงยหน้าขึ้นมองดาบน้ำแข็งที่ยังคงวางอยู่บนแท่นอย่างชื่นชม "ขอบคุณ… ผู้พิทักษ์แห่งสมดุล" เขากล่าวอย่างนอบน้อม "ข้าจะจงใจใช้พลังนี้… เพื่อปกป้องสิ่งที่ข้ารัก… และเพื่อนำแสงสว่างกลับมาสู่แดนสนธยา…" เขาสวมดาบน้ำแข็งเข้าไปในปลอกดาบที่เตรียมไว้ แล้วนำมันไปเก็บไว้คู่กับดาบอัคคีที่เอว พลังงานของดาบทั้งสองเล่มดูเหมือนจะส่งเสริมซึ่งกันและกัน ทำให้เขารู้สึกถึงพลังอำนาจที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน "ถึงเวลา… ที่จะต้องเดินทางต่อแล้ว" รินพึมพำ เขาหันหลังให้กับแท่นหินสีดำ และเริ่มเดินออกจากห้องโถงแห่งสมดุล มุ่งหน้าสู่ส่วนลึกของวิหารที่ยังคงรอคอยการค้นพบ