หลังจากฝ่าฟันเหล่าเงาแห่งความกลัวมาได้ รินและผู้เฝ้าแห่งวิญญาณก็มาถึงบริเวณที่หมอกเริ่มจางลง ทิวทัศน์เบื้องหน้าค่อยๆ ปรากฏให้เห็น เป็นโครงสร้างหินโบราณขนาดมหึมา ตั้งตระหง่านอยู่ท่ามกลางทุ่งหญ้าโล่ง สถาปัตยกรรมดูสง่างามและแข็งแกร่ง ทว่าก็แฝงไปด้วยความเก่าแก่และทรุดโทรม "เรามาถึงแล้ว" ผู้เฝ้าแห่งวิญญาณกล่าว เสียงของเขามีแววของความเคารพ "นี่คือ… ที่พำนักแห่งพันธสัญญา… สถานที่ที่เหล่าอัศวินแห่งแสง… ได้สร้างขึ้น… เพื่อปกป้องสมบัติโบราณ…" รินมองไปยังอาคารเบื้องหน้า ดวงตาของเขาสะท้อนภาพของประตูหินขนาดใหญ่ที่ประดับประดาไปด้วยสัญลักษณ์โบราณที่เขาไม่คุ้นเคย "ดูยิ่งใหญ่… เกินกว่าที่ข้าคิดไว้เสียอีก" "ภายใน… คือที่ที่สมบัติ… ได้ถูกเก็บรักษาไว้" ผู้เฝ้าแห่งวิญญาณกล่าว "แต่ทางเข้า… ไม่ใช่สิ่งที่จะผ่านไปได้ง่ายๆ… เจ้าจะต้องพิสูจน์ตนเอง… อีกครั้ง… ต่อหน้าเหล่าผู้พิทักษ์… ที่ยังคงเฝ้ารออยู่…" "ผู้พิทักษ์… พวกเขายังมีชีวิตอยู่หรือ?" รินถามด้วยความประหลาดใจ "พวกเขา… คือวิญญาณ… ที่ผูกพัน… กับพันธสัญญา… แห่งการปกป้อง" ผู้เฝ้าแห่งวิญญาณอธิบาย "พวกเขาจะปรากฏตัว… เมื่อมีผู้ที่ต้องการ… เข้าถึงสมบัติ… และจะทดสอบ… เจตนา… ของผู้มาเยือน…" เมื่อพวกเขาเดินเข้าไปใกล้ประตูหินขนาดใหญ่ ร่างของบุรุษในชุดเกราะสีขาวบริสุทธิ์ก็ค่อยๆ ปรากฏขึ้นจากอากาศธาตุ พวกเขามีใบหน้าสงบนิ่ง ทว่าดวงตาเปล่งประกายด้วยพลังอันน่าเกรงขาม มือของแต่ละคนถือดาบยาวที่เรืองแสงสีทองอ่อนๆ "ผู้ใด… กล้า… รบกวน… การพักผ่อน… ของพวกเรา?" เสียงหนึ่งดังขึ้น เป็นเสียงที่ทุ้มต่ำและก้องกังวาน ราวกับมาจากที่ไกลแสนไกล รินก้าวไปข้างหน้าเล็กน้อย เขายกดาบอัคคีและดาบน้ำแข็งขึ้น แต่ไม่ได้แสดงท่าทีเป็นศัตรู "ข้า… ริน… ผู้ถือครองดาบแห่งสมดุล… ข้ามาที่นี่… เพื่อตามหาสมบัติโบราณ… ที่ท่านได้พิทักษ์รักษาไว้…" "สมบัติโบราณ… นั้นมิใช่สิ่งที่จะมอบให้แก่ผู้ใด… โดยง่าย" บุรุษในชุดเกราะกล่าว "เจตนาของเจ้า… คือสิ่งที่จะตัดสิน… ว่าเจ้าคู่ควร… หรือไม่…" "ข้ามาที่นี่… เพื่อนำแสงสว่าง… กลับคืนสู่แดนสนธยา" รินกล่าวอย่างจริงจัง "ข้าต้องการพลัง… ที่จะปกป้องผู้คน… จากความมืด… ที่กำลังคุกคาม…" "คำพูด… นั้นฟังดูดี" ผู้พิทักษ์อีกคนกล่าว "แต่ความโลภ… มักแฝงตัว… อยู่ในคำพูด… ที่สวยหรู… จงแสดงให้เราเห็น… พลังที่แท้จริง… ของเจ้า…" ทันใดนั้น ผู้พิทักษ์ทั้งสามก็พุ่งเข้าใส่รินพร้อมกัน ดาบสีทองฟาดฟันลงมาอย่างรวดเร็ว รินต้องตั้งรับอย่างเต็มที่ เขาใช้ดาบทั้งสองเล่มปัดป้องการโจมตี ประกายไฟและน้ำแข็งปะทะกับแสงสีทอง เกิดเป็นเสียงดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ "เจ้า… มิได้อ่อนแอ… อย่างที่คิด" ผู้พิทักษ์คนหนึ่งกล่าว ขณะที่ดาบของเขากระแทกเข้ากับดาบอัคคีของรินอย่างแรง "แต่ท่าน… ก็มิได้อ่อนโยน… อย่างที่ข้าคาดหวัง" รินตอบกลับ เขาสัมผัสได้ถึงพลังที่มหาศาลของผู้พิทักษ์แต่ละตน ซึ่งแต่ละคนก็มีท่วงท่าการต่อสู้ที่แตกต่างกันไป "เรา… คือผู้ที่ถูกเลือก… ให้ยืนหยัด… เพื่อปกป้อง… แสงสว่าง… มานับพันปี" ผู้พิทักษ์อีกคนกล่าว "เราจะไม่ยอมให้… สิ่งที่อันตราย… ตกไปอยู่ในมือ… ของผู้ที่ไม่คู่ควร…" รินเริ่มรู้สึกเหนื่อยล้า การต่อสู้กับผู้พิทักษ์ที่แข็งแกร่งเช่นนี้ ทำให้พลังของเขาเริ่มลดน้อยลง แต่เขาก็ยังคงยืนหยัด เขาไม่ยอมแพ้ "ข้า… มิได้ต้องการ… ทำร้ายท่าน" รินกล่าว "ข้าเพียงต้องการ… พิสูจน์… ว่าข้า… มีเจตนาอันบริสุทธิ์…" เขาตัดสินใจเปลี่ยนกลยุทธ์ แทนที่จะปะทะตรงๆ เขาเริ่มใช้ความคล่องแคล่วของตนเอง หลบหลีกการโจมตีของผู้พิทักษ์ และหาจังหวะสวนกลับด้วยการฟันดาบอย่างรวดเร็ว "พลังของเจ้า… มาจากสองขั้ว… ที่แตกต่างกัน" ผู้พิทักษ์คนหนึ่งสังเกตเห็น "มันคือ… สมดุล… ที่เจ้าได้กล่าวถึง… หรือไม่?" "ใช่… นี่คือ… สมดุล… ที่ข้าได้ค้นพบ" รินตอบ "มันคือพลัง… ที่จะนำพา… แสงสว่าง… และความหวัง… กลับคืนมา…" รินใช้จังหวะที่ผู้พิทักษ์ทั้งสามกำลังประเมินเขา ฟันดาบน้ำแข็งเข้าใส่ผู้พิทักษ์ตนหนึ่งอย่างรวดเร็ว แสงสีฟ้าเย็นเยียบกัดกินชุดเกราะสีทอง ทำให้เกิดรอยร้าวเล็กๆ "เจ้า… แสดงให้เห็น… ถึงความกล้าหาญ… และปัญญา" ผู้พิทักษ์ตนนั้นกล่าว "แต่… ความกล้าหาญ… เพียงอย่างเดียว… ยังไม่เพียงพอ…" รินรู้ดีว่าการต่อสู้ต่อไปจะทำให้เขาเสียเปรียบ เขาจึงตัดสินใจทำในสิ่งที่เขาเชื่อมั่น "หากท่านยังไม่เชื่อมั่น… ในตัวข้า… ได้โปรด… พิจารณาสิ่งนี้…" รินกล่าว เขากลั้นใจ และค่อยๆ นำดาบอัคคีและดาบน้ำแข็งมาประกบกัน แสงสีแดงและสีฟ้าสว่างวาบขึ้น ก่อนจะรวมตัวกันเป็นประกายสีม่วงอันเจิดจ้า พลังงานอันบริสุทธิ์แผ่กระจายออกมา ทำให้ผู้พิทักษ์ทั้งสามต้องถอยหลังไปเล็กน้อย "นี่คือ… พลังแห่งสมดุล… ที่แท้จริง" รินกล่าว "มันคือพลัง… ที่จะนำพา… การเปลี่ยนแปลง… และการเยียวยา… ไม่ใช่… การทำลายล้าง…" ผู้พิทักษ์ทั้งสามมองหน้ากัน ราวกับกำลังปรึกษาหารือกัน ดวงตาที่เคยเต็มไปด้วยความแข็งกร้าว บัดนี้กลับมีแววของความเข้าใจ "เรา… เห็นแล้ว… ในตัวเจ้า… ริน" หนึ่งในผู้พิทักษ์กล่าว "เจ้า… คู่ควร… ที่จะได้รับ… พร… แห่งพันธสัญญา…" ทันใดนั้น ร่างของผู้พิทักษ์ทั้งสามก็เริ่มเลือนรางไปในอากาศ พวกเขาพยักหน้าให้รินเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะหายไปอย่างสมบูรณ์ เหลือเพียงแต่เสียงกระซิบแผ่วเบา "จงใช้… พลังนี้… เพื่อสร้าง… ความดีงาม…" ประตูหินขนาดใหญ่ค่อยๆ เปิดออก เผยให้เห็นทางเดินที่ทอดลึกลงไปเบื้องล่าง แสงสีทองอ่อนๆ ส่องสว่างนำทางรินไปสู่ใจกลางของที่พำนักแห่งพันธสัญญา ที่ซึ่งสมบัติโบราณ… และความลับสุดท้าย… กำลังรอเขาอยู่