ธนกรไล่อ่านร่างพินัยกรรมแต่ละฉบับอย่างละเอียด เขาพบว่าในร่างแรกๆ นั้น การแบ่งทรัพย์สินมีความชัดเจนและสมเหตุสมผล สมกับเป็นเจตนารมณ์ของมหาเศรษฐีผู้มากประสบการณ์ แต่เมื่อไล่เรียงมาจนถึงฉบับท้ายๆ กลับมีรายละเอียดที่เปลี่ยนไปอย่างมีนัยสำคัญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนที่เกี่ยวข้องกับบริษัทลูกบางแห่ง และการจัดสรรผลประโยชน์ระยะยาว "นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลย..." เขาพึมพำกับตัวเอง "ทำไมท่านประธานถึงต้องเปลี่ยนเงื่อนไขที่สำคัญขนาดนี้ในช่วงเวลาใกล้เคียงกับวันเสียชีวิต?" เขาสังเกตเห็นรอยปากกาขีดฆ่าและการเพิ่มเติมแก้ไขด้วยลายมือที่แตกต่างกันในบางจุดของเอกสาร ซึ่งบ่งชี้ว่ามีการพยายามปรับเปลี่ยนข้อความเหล่านั้น แต่กลับไม่ถูกนำไปใช้ในฉบับสุดท้ายอย่างเป็นทางการ "นี่มันเหมือนกับว่า... มีคนพยายามจะบิดเบือนเจตนาของท่านประธาน..." เขาเริ่มปะติดปะต่อเรื่องราวในหัว ธนกรหยิบเอกสารฉบับหนึ่งขึ้นมาดู มันเป็นเอกสารที่ระบุว่าเป็น "บันทึกการประชุมระหว่างท่านประธาน และตัวแทนบริษัทที่ปรึกษากฎหมาย" เอกสารฉบับนี้มีลายเซ็นของท่านประธานกำกับอยู่ แต่สิ่งที่ทำให้เขาสะดุดตาคือรายละเอียดของการหารือ ซึ่งมีบางส่วนที่ดูเหมือนจะขัดแย้งกับข้อความในร่างพินัยกรรมบางฉบับ "ในบันทึกนี้ ท่านประธานได้แสดงความประสงค์อย่างชัดเจนว่า ต้องการให้... 'ผลประโยชน์จากการลงทุนระยะยาวในโครงการพัฒนาอสังหาริมทรัพย์ ถูกจัดสรรให้เป็นทุนการศึกษาสำหรับบุตรหลานของพนักงานที่ทำงานมานานกว่าสิบปี' ...แต่ในร่างพินัยกรรมฉบับนี้ กลับระบุว่า... 'ผลประโยชน์ดังกล่าวจะถูกโอนให้กับบริษัทในเครือที่บริหารโดยบุตรชายคนโต'" เขาหยิบเอกสารอีกฉบับขึ้นมาดู ซึ่งเป็น "ความเห็นทางกฎหมายจากบริษัทที่ปรึกษา" ที่ตอบข้อสงสัยของท่านประธานเกี่ยวกับความเป็นไปได้ในการปรับเปลี่ยนเงื่อนไขการแบ่งปันผลประโยชน์ในบริษัทลูกบางแห่ง "ในเอกสารนี้ ระบุว่า... 'การเปลี่ยนแปลงเงื่อนไขการถือหุ้น หรือการแบ่งผลประโยชน์ในบริษัทลูก อาจส่งผลกระทบต่อเสถียรภาพทางการเงินของกลุ่มบริษัทโดยรวม และอาจถูกตีความว่าเป็นการเอื้อประโยชน์ต่อบุคคลใดบุคคลหนึ่ง หากไม่สามารถแสดงเจตนาที่ชัดเจนและสมเหตุสมผลได้'" ธนกรเริ่มรู้สึกถึงความกดดันที่ถาโถมเข้ามา เขาเหลือบมองนาฬิกาที่ข้อมือ เวลาล่วงเลยมาเกือบเย็นแล้ว แสงแดดอ่อนๆ เริ่มลอดผ่านม่านเข้ามาในห้องทำงาน "มีอะไรบางอย่างที่ผิดปกติไปจากเดิมอย่างมาก..." เขากระชับแฟ้มในมือแน่น "เอกสารเหล่านี้ไม่ใช่แค่การเปลี่ยนแปลงพินัยกรรมธรรมดา แต่มันคือร่องรอยของการต่อสู้ภายในใจของท่านประธาน หรือไม่ก็... คือการบงการจากใครบางคน" เขานึกถึงคำพูดของคุณสมชายที่บอกว่า "ท่านประธานไม่เคยทำอะไรโดยปราศจากเหตุผล" และคำพูดของคุณหญิงอรทัยที่บอกว่า "ท่านประธานเป็นคนยุติธรรมเสมอ" "ถ้าท่านประธานเป็นคนยุติธรรมจริง ทำไมถึงมีการเปลี่ยนแปลงที่ดูเหมือนจะเอื้อประโยชน์ให้แก่คนบางคนอย่างชัดเจนขนาดนี้?" ธนกรครุ่นคิด เขาเริ่มสงสัยในความบริสุทธิ์ใจของใครบางคนที่อยู่เบื้องหลัง เขาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา กดโทรหาอิงฟ้า "ฮัลโหลครับอิงฟ้า" เขาพูดเสียงเครียด "ผมเจอเอกสารที่น่าสนใจมากในห้องทำงานท่านประธาน มันเป็นเอกสารเกี่ยวกับการวางแผนทรัพย์สิน และร่างพินัยกรรมหลายฉบับ" "แล้วเป็นยังไงบ้างคะคุณธนกร?" เสียงของอิงฟ้าดังขึ้นอย่างกระตือรือร้น "ผมเจอความไม่ชอบมาพากลบางอย่างครับ" ธนกรอธิบาย "มีเอกสารที่ระบุว่าท่านประธานเคยมีความประสงค์อย่างหนึ่ง แต่ในร่างพินัยกรรมฉบับหลังๆ กลับถูกปรับเปลี่ยนไปในทิศทางที่ดูเหมือนจะเอื้อประโยชน์ให้กับคนอื่น" "คุณหมายถึงใครคะ? แล้วเอกสารนั้นระบุเจาะจงไหม?" อิงฟ้าถามอย่างรวดเร็ว "ยังไม่ชัดเจนครับ แต่มีบางจุดที่เกี่ยวข้องกับการลงทุนในบริษัทลูก และการแบ่งผลประโยชน์ระยะยาว ซึ่งมันดูขัดแย้งกับสิ่งที่ท่านประธานเคยแสดงเจตนาไว้ในบันทึกอื่นๆ" ธนกรเล่า เขาเดินไปที่โต๊ะทำงานอีกครั้ง และหยิบเอกสารอีกปึกหนึ่งขึ้นมาดู มันเป็นเอกสารที่ระบุว่าเป็น "บัญชีทรัพย์สินส่วนตัวของท่านประธาน" "นี่มัน... บัญชีทรัพย์สินส่วนตัว..." เขาเปิดมันออกดู "มีรายละเอียดของหุ้นบริษัทต่างๆ เงินฝากในธนาคาร และอสังหาริมทรัพย์... และ... มีรายการเงินก้อนใหญ่ที่ถูกโอนออกจากบัญชีของท่านประธานเมื่อประมาณสามเดือนก่อน... จำนวนเงิน... ห้าสิบล้านบาท..." "ห้าสิบล้านบาทเลยเหรอคะ?" อิงฟ้าอุทาน "โอนไปไหนคะ?" "เอกสารระบุว่า... โอนไปยังบัญชีของ... บริษัทที่ปรึกษาด้านการลงทุนแห่งหนึ่ง... ซึ่งผมไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลย" ธนกรกล่าว "ผมต้องตรวจสอบเรื่องนี้ให้ละเอียดกว่านี้" "คุณธนกรคะ ถ้ามีอะไรคืบหน้า รีบบอกหนูนะคะ ตอนนี้หนูพยายามรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับความเคลื่อนไหวทางการเงินของบริษัทช่วงก่อนท่านประธานเสียชีวิตเหมือนกันค่ะ" อิงฟ้ากล่าว "เข้าใจแล้วครับ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ ผมต้องใช้เวลาตรวจสอบเอกสารพวกนี้ให้ดีที่สุด" ธนกรกล่าวตัดสาย เขานั่งลงบนเก้าอี้บุหนังตัวใหญ่ของท่านประธาน ความรู้สึกหนักอึ้งถาโถมเข้ามา เขาต้องหาคำตอบให้ได้ ว่าใครคือผู้อยู่เบื้องหลังการเปลี่ยนแปลงพินัยกรรมฉบับสุดท้ายนี้ และเงินห้าสิบล้านบาทนั้น ถูกนำไปใช้อย่างไร แสงไฟในห้องทำงานเริ่มสลัวลง ธนกรหยิบเอกสารทุกฉบับที่เขาพบเจอมาวางเรียงกันบนโต๊ะทำงาน แผนผังความคิดที่ซับซ้อนเริ่มก่อตัวขึ้นในหัวของเขา "มันต้องมีใครสักคน... ที่พยายามจะฉวยโอกาสจากความอ่อนแอของท่านประธาน... หรือไม่ก็... จากความผิดพลาดในการสื่อสาร..." เขาเริ่มไล่ดูรายชื่อผู้ที่เกี่ยวข้องกับเอกสารเหล่านี้อีกครั้ง ชื่อของทายาททุกคน ชื่อของคุณสมชาย และชื่อของบุคคลอื่นๆ ที่เคยปรากฏในเอกสารการประชุม "คุณสมชาย..." เขาพึมพำ "เขาบอกว่าเขาแค่ทำตามคำสั่งของท่านประธาน... แต่ถ้าคำสั่งนั้น... ถูกบิดเบือนล่ะ?" ธนกรหยิบเอกสารที่ระบุว่า "บันทึกการพูดคุยกับคุณสมชาย" ขึ้นมาดู เขาอ่านข้อความที่ท่านประธานเขียนถึงคุณสมชายอีกครั้ง "ฉันได้มอบหมายให้คุณสมชาย... จัดเตรียมเอกสาร... และปรึกษาคุณธนกร... เพื่อให้มั่นใจว่า... เจตนาของฉัน... จะถูกตีความ... และดำเนินการ... อย่างถูกต้อง... ฉันต้องการ... ให้ทุกคน... ได้รับ... ความเป็นธรรม..." "ความเป็นธรรม..." ธนกรทวนคำ "แต่สิ่งที่ปรากฏในร่างพินัยกรรมฉบับสุดท้าย... มันดูห่างไกลจากคำว่าความเป็นธรรมเหลือเกิน..." เขาเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ ดวงตาจับจ้องไปยังเอกสารกองโตตรงหน้า "ปริศนาพินัยกรรมฉบับสุดท้าย... มันกำลังจะเผยความจริงอันดำมืดที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง... และผม... คือคนที่จะต้องเปิดโปงมันให้ได้"