เช้าวันรุ่งขึ้น คุณชายชลก็เดินทางไปยังโรงทอผ้าแห่งหนึ่งที่ขุนเดชแนะนำ โรงทอผ้าแห่งนี้ตั้งอยู่ไม่ไกลจากย่านที่เกิดเหตุมากนัก บรรยากาศภายในโรงทอเต็มไปด้วยเสียงกี่กระตุกที่ดังระงม และกลิ่นฝ้ายผสมกับกลิ่นสีที่ใช้ย้อมผ้า คุณชายชลเดินเข้าไปยังส่วนที่จัดแสดงผ้าไหมต่างๆ สายตาของเขาจับจ้องไปที่ม้วนผ้าไหมที่วางเรียงรายอยู่บนชั้นอย่างไม่วางตา เขาพยายามมองหาไหมชนิดพิเศษที่เขาพบในตรอกนั้น "ท่านกำลังมองหาผ้าไหมชนิดใดอยู่หรือขอรับ?" เสียงทุ้มนุ่มดังขึ้นจากด้านหลัง คุณชายชลหันไปมอง พบกับชายวัยกลางคน รูปร่างผอมสูง สวมเสื้อผ้าที่ดูดี แต่ก็ไม่หรูหราจนเกินไป ใบหน้าของเขาฉายแววใจดีและเป็นมิตร "กระหม่อมกำลังมองหาไหมชนิดพิเศษขอรับ" คุณชายชลกล่าว "เป็นไหมสีขาวละเอียดอ่อน มีประกายเล็กน้อย" ชายคนนั้นเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย "ไหมลักษณะนั้น...ค่อนข้างหายากนะขอรับ" "ท่านเคยเห็นไหมชนิดนี้มาก่อนหรือไม่?" คุณชายชลถามอย่างคาดหวัง ชายคนนั้นครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง "หม่อมฉันเคยเห็นไหมลักษณะคล้ายๆ แบบนั้น...แต่เป็นไหมที่นำเข้าจากแดนไกล" "แดนไกล? ที่ไหนขอรับ?" "จากเมืองจีนขอรับ" ชายคนนั้นตอบ "ไหมชนิดนั้นมีราคาแพงมาก และมักจะนำไปใช้ทำชุดสำหรับราชวงศ์ หรือผู้มีบรรดาศักดิ์สูง" คุณชายชลเริ่มรู้สึกว่าเขาอาจจะเดินมาถูกทางแล้ว "แล้วท่านพอจะทราบหรือไม่ว่าใครคือพ่อค้าที่นำเข้าไหมชนิดนี้มาขายในย่านนี้?" ชายคนนั้นยิ้ม "มีอยู่คนหนึ่งขอรับ...ที่มักจะสั่งไหมชนิดนี้อยู่เป็นประจำ" "ใครขอรับ?" คุณชายชลถามอย่างกระตือรือร้น "คุณชายทรงพลขอรับ" ชายคนนั้นกล่าว "ท่านเป็นพ่อค้าที่นำเข้าผ้าไหมชั้นดีจากต่างแดน" ชื่อที่คุณชายชลรอคอยปรากฏขึ้นแล้ว "คุณชายทรงพล...ท่านอยู่ที่ไหนขอรับ?" "ท่านมีโรงทอผ้าของท่านเองอยู่ไม่ไกลจากที่นี่มากนัก" ชายคนนั้นชี้มือไปยังทิศทางหนึ่ง "แต่ช่วงนี้...ดูเหมือนท่านจะออกไปทำธุระข้างนอกอยู่บ่อยๆ" "ขอบคุณท่านมากขอรับ" คุณชายชลกล่าว "ท่านได้ให้ข้อมูลที่เป็นประโยชน์แก่กระหม่อมอย่างยิ่ง" คุณชายชลรีบเดินทางไปยังโรงทอผ้าของคุณชายทรงพลตามที่ได้รับคำแนะนำ เมื่อไปถึง เขาพบว่าโรงทอแห่งนี้ดูหรูหรากว่าที่อื่น บรรยากาศภายในเต็มไปด้วยความเงียบสงัด และมีกลิ่นน้ำหอมบางอย่างที่ฉุนอ่อนๆ ลอยมาแตะจมูก "มีผู้ใดอยู่หรือไม่ขอรับ?" คุณชายชลเอ่ยเรียก ไม่นานนัก ชายรูปร่างผอมสูง ใบหน้าคมสัน สวมเสื้อผ้าสีเข้ม ก็ปรากฏตัวออกมาจากห้องด้านใน "ท่านคือใคร?" ชายผู้นั้นถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา "แล้วมาที่นี่ได้อย่างไร?" "กระหม่อมคือคุณชายชล" คุณชายชลตอบ "กระหม่อมมาเพื่อสอบถามเรื่องบางอย่าง" "สอบถามเรื่องอันใด?" คุณชายทรงพลถาม พลางกวาดสายตามองคุณชายชลอย่างประเมิน "กระหม่อมทราบว่าท่านเป็นผู้สั่งนำเข้าไหมชนิดพิเศษจากต่างแดน" คุณชายชลกล่าว "กระหม่อมพบไหมชนิดนั้นในตรอกที่เกิดเหตุฆาตกรรม" เมื่อได้ยินคำว่า "ฆาตกรรม" สีหน้าของคุณชายทรงพลก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ก็กลับคืนสู่ความสงบนิ่งอย่างรวดเร็ว "คุณชายเข้าใจผิดไปแล้ว" คุณชายทรงพลกล่าว "หม่อมฉันไม่เคยเกี่ยวข้องกับคดีฆาตกรรมใดๆ ทั้งสิ้น" "แต่กระหม่อมเชื่อว่าท่านอาจจะเกี่ยวข้อง" คุณชายชลยืนกราน "และกระหม่อมก็สงสัยในตัวท่าน" "คุณชายมีหลักฐานอันใดมากล่าวหาหม่อมฉัน?" คุณชายทรงพลถามด้วยน้ำเสียงที่เริ่มแข็งกร้าวขึ้น "กระหม่อมพบเส้นไหมของท่านในตรอกนั้น" คุณชายชลกล่าว "และกระหม่อมก็ทราบว่าเมขลา เด็กสาวใช้ของกระหม่อม ก็อาจจะอยู่ที่นั่นในคืนนั้นด้วย" คุณชายทรงพลยืนนิ่ง เขาเงียบไปครู่หนึ่ง ราวกับกำลังใช้ความคิด "เมขลา..." คุณชายทรงพลเอ่ยชื่อนั้นเบาๆ "หม่อมฉันไม่รู้จักเด็กสาวคนนั้น" "ท่านแน่ใจหรือ?" คุณชายชลถาม "กระหม่อมได้กลิ่นน้ำหอมฉุนๆ จากที่นี่...กลิ่นเดียวกับที่ได้กลิ่นในตรอกนั้น" คุณชายทรงพลหัวเราะเบาๆ "น้ำหอมเป็นเรื่องปกติของสตรี ท่านคงจะเข้าใจผิดไปเอง" "กระหม่อมไม่เคยเข้าใจผิด" คุณชายชลกล่าว "ท่านเป็นใครกันแน่? และเกี่ยวข้องอันใดกับการตายของนายบุญ?" คุณชายทรงพลมองคุณชายชลด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความหมายบางอย่าง "คุณชายชล...บางที คุณควรจะถอยห่างจากเรื่องนี้เสีย" "กระหม่อมไม่สามารถทำเช่นนั้นได้" คุณชายชลกล่าว "จนกว่าจะได้ความจริงทั้งหมด" ทันใดนั้นเอง ประตูห้องด้านในก็เปิดออก ปรากฏร่างของสตรีผู้หนึ่ง สวมชุดคลุมสีแดงสด ใบหน้าซีดเผือด และดวงตาเต็มไปด้วยความหวาดกลัว "คุณชายทรงพล!" สตรีผู้นั้นตะโกนเสียงสั่น "ท่านทำเช่นนี้ได้อย่างไร!" คุณชายชลเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง เพราะสตรีผู้นั้นคือ...เมขลา